Jongens.....ik weet het echt niet meer. Advies gevraagd...

[pooh]

Wat een rot situatie.

Ik persoonlijk zou inderdaad een GT inschakelen en wellicht ook het probleem bespreken met een DA.
Ik heb zelf nooit te maken gehad met dominantje reutjes dus ik weet niet of castratie een optie zou zijn voor Doerak.

Hoe gaat Doerak om met andere honden eigenlijk? Vertoont hij dan ook dit gedrag wel eens?

[Baily]

Mijn ervaring met castratie van een reu is dat het meer invloed heeft op gedrag naar andere honden, als naar mensen.

Ik merk naar mensen toe eigenlijk geen verschil met toen hij nog niet gecastreerd was. Dus ik denk niet dat castratie veel effect heeft op dit probleem.

Hoewel het natuurlijk zo kan zijn dat er anderen zijn die wel die ervaring hebben.

[Moos]

Och meis, wat vreselijk moeilijk voor je dit.

Castratie; tja......ik ben er geen voorstander van. Ik heb het nooit gedaan en nooit gewild. Ik wil het beste voor mijn hond en ik wil geen slome hond o.i.d. Een hond die misschien niet meer gromt, maar waar gewoon de fut uit is. Is dat dan het beste voor mijn hond? Ik weet het niet. Toch vertrouw ik heel erg op sommige mensen hier.
Als er een goede mogelijkheid bestaat dat het resultaat heeft wil ik het misschien toch overwegen, maar als jullie denken dat het toch niet werkt ga ik het niet proberen onder het motto "baadt het niet dan schaadt het niet"...

Even hierover. Moos is gecastreerd toen hij ruim 1.5 was (i.v.m. zijn blaasgruis en omdat hij bij mijn moeder en elke andere oppas de boel onderpieste om te markeren. Moeder is veel te lief om dat eruit te krijgen. Laat staan mijn opa en oma. Als dat langer door was gegaan had ik geen oppas meer gehad, want mijn moeder heeft ook heel eerlijk aangegeven dat ze op die manier niet meer op kon passen), en is daardoor absoluut geen slome hond geworden waar de fut uit is. Moos is een pittig kereltje, die op zijn strepen staat, en gewoon hardstikke actief is.

Nu weet ik ook absoluut niet of castratie bij Doerak zou werken hoor, maar ik wilde je wel even laten weten dat je daar geen slome futloze hond door hoeft te krijgen

[Zoie]

Ik heb Doerak hier toen boos gezien en dan is het een draakje. Jij reageert dan absoluut boos op hem, maar je zachte karakter maakt dat die boodschap bij hem niet doorkomt. :

Als ik dit lees denk ik: wat is het nu precies: angst voor een beet c.q. escalatie, of angst Doerak pijn te doen, te beschadigen.

Aan het laatste kan je idd denk ik weinig doen, dat zit dan gewoon in je karakter. Aan het eerste is denk ik wel wat te doen.

[Roelfien]

Waardeloos, Anique, ik kan me je radeloosheid voorstellen.
Het enige wat ik ervan kan zeggen is: je hoeft nu nog niets te beslissen.
Neem een stapje terug en neem de tijd om rustig na te denken wat je nu daadwerkelijk wilt. En in de tussentijd zet je hem gewoon lekker in zijn bench als dat nodig is. Hoef je je niet schuldig over te voelen. Het geeft Doerak ook rust als ie niet hoeft op te treden, voor zijn gevoel.
Sterkte.

[linlin]

Als je het niet in je hebt om ontzag in te boezemen met een grote muil en een eventuele hollewipper heb je nog steeds je intelligentie op hem voor.

Omzeil de situaties waarin hij je gaat overheersen door een alternatief gedrag aan te leren via een positieve weg. Op die manier kun je ook een conflict voorkomen zonder dat je zelf een stap terug hoeft te doen.

dat bedoelde ik met mijn manipuleren.

het stomme is dat ik denk dat anique, net zoals ik, d'r mannetje echt wel kan staan en dat dat dan niet lukt bij je eigen mormel. omdat er altijd doorheen schijnt dat je hem zo lief vindt.

[Zoie]

@ Inge: wat een verhaal. Als ik het lees denk ik zomaar dat het me met Luna ook had kunnen overkomen. Als je ons samen ziet kan je er niet aan twijfelen: die twee zijn gek met elkaar. De dochter van de baas zei het laatst nog tegen me : Luna houdt echt van jou he.

En toch heb ik me als baas nooit helemaal onaantastbaar en enigszins onzeker gevoeld bij haar. Misschien vanwege die ene confrontatie die ik met haar als pup had: ze werd zo nijdig, dat ik schrok van haar.

Toch denk ik oprecht dat het helemaal goed zit tussen ons, ook qua rangorde. En dat niet vanwege regeltjes die ik hanteer, want die hanteer ik eigenlijk niet of nauwelijks.

Wat het wel is, ik weet het niet precies. Maar ik weet wel dat ik haar nooit opgeef omdat ze boven me komt te staan. Daarvoor ben ik te veel van haar gaan houden. Als het moet zal ik ervoor "vechten ", letterlijk en figuurlijk.

Haha, het vreemde is misschien wel dat ik bij Luna in toenemende mate steeds meer m'n eigen softe zelf kan zijn, zo goed begrijpen we elkaar ...

Dus Niekie, wat ik zeggen wil, ik zal de laatste zijn om te zeggen dat een herplaatsing niet de beste oplossing kan zijn. Aan het onmogelijke is niemand gehouden. Maar gewoon voor jezelf: ga je niet iets uit de weg waar je later spijt van krijgt ?

Nou ja, zomaar een paar gedachten die in me op komen. Misschien niet erg relevant, maar dat kan jij beter beoordelen.

[Caro.]

Als je het niet in je hebt om ontzag in te boezemen met een grote muil en een eventuele hollewipper heb je nog steeds je intelligentie op hem voor.

Omzeil de situaties waarin hij je gaat overheersen door een alternatief gedrag aan te leren via een positieve weg. Op die manier kun je ook een conflict voorkomen zonder dat je zelf een stap terug hoeft te doen.

dat bedoelde ik met mijn manipuleren.

het stomme is dat ik denk dat anique, net zoals ik, d'r mannetje echt wel kan staan en dat dat dan niet lukt bij je eigen mormel. omdat er altijd doorheen schijnt dat je hem zo lief vindt.

Ik kan me dat zo moeilijk voorstellen; als ik boos word, dan word ik dus echt boos en klinkt er echt niks 'liefs' meer door in m'n stem.
Dat bedoel ik overigens niet als verwijt hoor en ik doe m'n best om te snappen waarom je zo'n hond niet kunt aanpakken en ik begrijp dat dit dan gewoon niet in je karakter zit.
Maar plaatsvervangend zit ik dus te wiebelen op m'n stoel

Zo haalde Kaya het een jaar of twee geleden in d'r kop om met haar poten op mijn schouders te gaan staan en even boven m'n hoofd te staan grommen. Ik twijfel echt geen seconde en 'greep' haar meteen totdat ze voor me kroop. Maar ik word dus echt kwaad en vind op dat moment niks lief aan haar en dat klinkt dan ook absoluut niet door in mijn stem.
Het is gewoon dan moeilijk voor te stellen dat je bij zo'n klein opdondertje (lief bedoelt trouwens, want ik weet hoe die Jacky's in elkaar zitten en ben dol op ze) hem niet even bij zijn lurfjes grijpt om hem eraan te herinneren hoe de verhoudingen ook alweer in elkaar steken.

Afijn, het is niet zo dat omdat ik het me niet goed kan voorstellen, ik het niet hartstikke rot voor Anique vind. Natuurlijk vind ik het rot: ik heb haar eens gezien en Doerak ook (wat een ontzettend leukerd) en leef echt mee met haar.
Alleen 'wiebel' ik hier om te zeggen 'meid, laat je toch niet zo op je kop zitten door het kleine ettertje', maar goed..... zit het niet in je, dan zit het niet in je

[Caro.]

Zo haalde Kaya het een jaar of twee geleden in d'r kop om met haar poten op mijn schouders te gaan staan en even boven m'n hoofd te staan grommen.

Zie je wel...rotkwijlers keren zich altijd een keer tegen de baas.

Hahahahaha, nou uitproberen zullen ze je meestal wel een paar keer in hun leven

[Joyce]

Tja, ik ben ook een dikke softie en in het begin was ik echt bang dat Quiero mij zou bijten, ik heb gezien hoe hij in de duim van de vorige eigenaar hing, dat was een hele grote man, maar de tranen sprongen hem toch echt in de ogen. Volgens mij heeft Eline hier toen op het forum gezegd dat je dus echt niet bang moet zijn of dat laten merken en dat ben ik niet vergeten. Confrontaties ben ik uit de weg gegaan, maar ik ben ook niet gaan weglopen voor hem.

Zou het ook niet zo zijn, juist omdat je altijd heel lief en rustig bent, dat als je een keer heel, heel erg kwaad wordt je hond ook heel, heel erg onder de indruk is. Ik word niet vaak boos, maar als ik een keer goed boos wordt zijn ze hier ook zwaar onder de indruk.

[Baily]

Als je het niet in je hebt om ontzag in te boezemen met een grote muil en een eventuele hollewipper heb je nog steeds je intelligentie op hem voor.

Omzeil de situaties waarin hij je gaat overheersen door een alternatief gedrag aan te leren via een positieve weg. Op die manier kun je ook een conflict voorkomen zonder dat je zelf een stap terug hoeft te doen.

dat bedoelde ik met mijn manipuleren.

het stomme is dat ik denk dat anique, net zoals ik, d'r mannetje echt wel kan staan en dat dat dan niet lukt bij je eigen mormel. omdat er altijd doorheen schijnt dat je hem zo lief vindt.

Ik kan me dat zo moeilijk voorstellen; als ik boos word, dan word ik dus echt boos en klinkt er echt niks 'liefs' meer door in m'n stem.
Dat bedoel ik overigens niet als verwijt hoor en ik doe m'n best om te snappen waarom je zo'n hond niet kunt aanpakken en ik begrijp dat dit dan gewoon niet in je karakter zit.
Maar plaatsvervangend zit ik dus te wiebelen op m'n stoel

Zo haalde Kaya het een jaar of twee geleden in d'r kop om met haar poten op mijn schouders te gaan staan en even boven m'n hoofd te staan grommen. Ik twijfel echt geen seconde en 'greep' haar meteen totdat ze voor me kroop. Maar ik word dus echt kwaad en vind op dat moment niks lief aan haar en dat klinkt dan ook absoluut niet door in mijn stem.
Het is gewoon dan moeilijk voor te stellen dat je bij zo'n klein opdondertje (lief bedoelt trouwens, want ik weet hoe die Jacky's in elkaar zitten en ben dol op ze) hem niet even bij zijn lurfjes grijpt om hem eraan te herinneren hoe de verhoudingen ook alweer in elkaar steken.

Afijn, het is niet zo dat omdat ik het me niet goed kan voorstellen, ik het niet hartstikke rot voor Anique vind. Natuurlijk vind ik het rot: ik heb haar eens gezien en Doerak ook (wat een ontzettend leukerd) en leef echt mee met haar.
Alleen 'wiebel' ik hier om te zeggen 'meid, laat je toch niet zo op je kop zitten door het kleine ettertje', maar goed..... zit het niet in je, dan zit het niet in je

Ja maar jij durft het misschien aan omdat je weet dat Kaya dan inbind. Ik heb dat met Buck ook, die probeert ook dingen en heeft erg veel zelfvertrouwen, maar ik weet dat als ik een keer zeg "hee, ben je gek geworden"(en het is dan meer de toon waarop ik het zeg) dat hij niet weet wat hij moet doen om te laten zien dat de boodschap over is gekomen.

Als je hond nog gewoon doorgaat en de confrontatie dan niet mijd, kan ik me voorstellen dat je enigszins terug deinst. En een hond heeft dat haarfijn door, hoeft maar 1 keer te gebeuren en hij wint al wat terrein. Dan zal hij daarna nog zelfverzekerder optreden. ik kan me de cirkel wel voorstellen waarin het nu zit. En ik denk dat het begint met schrik van de oppas, en dat hij denkt van "hee, dat kan ik dus proberen" en dat gaat uitbreiden naar anderen.

Ik zou dus echt proberen om andere oppas te zoeken.

[linlin]

Alleen 'wiebel' ik hier om te zeggen 'meid, laat je toch niet zo op je kop zitten door het kleine ettertje', maar goed..... zit het niet in je, dan zit het niet in je

een woedend mormel, hoe klein hij ook is, is wat anders dan een rotweiler die wat probeert. fysiek geweld werkt averechts. je moet het voor zijn. en te bepalen wanneer je dan preventief in moet grijpen, is moeilijk, omdat megalomanie in zo'n mormel ingebakken zit en je ook geen zin hebt om z'n hele harde schijf te wissen.

[*Linda*]

niekie, voor wat het waard is voor je, maar ik vind dat je het hele probleem heel helder ziet, en daarvoor alleen al verdien je een pluim .

ik ken je verder niet, maar voel heel erg met je mee, want dit is puur verdrietig, er zit geen goeie kant aan. het enige wat misschien nog iets voor je kan betekenen is het weten dat je niets fout hoeft te doen om een dergelijke situatie met een hond te krijgen, en dat je jezelf dus never nooit schuldig mag voelen als je herplaatsing overweegt of ook echt zou uitvoeren.

ik heb een voorbeeld dat exact verliep zoals bij jou, misschien heb je er wat aan : de enige hovawart uit mijn fok die ik heb moeten helpen herplaatsen, en dat verhaal had jouw verhaal kunnen zijn, behalve dan dat die hond zich lelijker gedroeg naar zijn vrouwtje dan naar andere mensen. maar net wat je zegt : je mag je nog zó aan de regeltjes houden, de hond mag nog zó goed opgevoed zijn, goed gehoorzamen enz., hij prikt er doorheen dat je zelf niet sterker bént.
was bij christel en bas net zo : ze aanbad de hond, en hij haar, en tegelijkertijd was er een aanhoudende machtsstrijd die zij absoluut niet winnen kón, zo bleek. ze ging er honderden keren consequenter mee om dan de doorsnee baas zonder problemen, maar dat hielp haar geen steek verder, dat was maar het uiterlijke vertoon, dat was zijzelf niet, en bas voelde dat haarscherp aan....

finaal is hij dus herplaatst, en bij zijn andere baasjes ging het na één akkefietje meteen goed.

zij heeft nu een schat van een flatcoated, gaat helemaal goed, en ze is er dolgelukkig mee - natuurlijk blijft de heimwee en het schuldgevoel over basje heel erg knagen, maar het maakt haar niet meer ongelukkig. ik heb net (na 9 jaar) nog een vrolijke kerstkaart van haar gekregen, en dat doet me nog steeds veel plezier. ze heeft 'mijn' hond dan wel niet meer, in mijn hart heeft ze die wel nog. want ik heb zelden een baasje zó verschrikkelijk hard zijn best zien doen, meer kan je gewoon niet.

Dit is even speculeren he, want je weet nooit hoe een hond zou reageren. Maar stel, Doerak is een paar weken bij iemand geplaatst, die wel overwicht op hem heeft, en een bepaald patroon heeft kunnen doorbreken. En dat voor een bepaalde tijd goed gaat, en dat Doerak dan weer terug gaat naar Anique en vanuit die nieuwe start anders tegen hem gaat doen, zou het dan niet zo kunnen zijn dat dat kan helpen? Ook doordat dat patroon is doorbroken?

nee, dit werkt niet, daar ziet een hond zó doorheen. het is immers niet dat ze bepaalde zaken moeten aan- of afgeleerd worden, het probleem zit hem in de positie hond-baas.
de hond uit mijn voorbeeldverhaal heeft dit heel triest maar honds duidelijk aangegeven : na een paar maand ging het vrouwtje nog eens bij bas op bezoek, en ze werd aan het station afgehaald door de nieuwe baasjes, mét bas. bas ging helemaal uit zijn dak van blijdschap, was zó blij haar weer te zien, en zij hem.......toen de begroetingsexplosie over was, gingen ze eerst samen wat drinken, bas lag onder de tafel, en christel, nog helemaal ontroerd, sprak hem nog eens toe - meteen begon hij weer te grommen, meteen weer in zijn oude patroon, dezelfde strijd, dezelfde spanning, alles krak hetzelfde als de jaren voordien . hoe triest het voor haar ook was : toen wist ze echt dat je als hond en baas wel gek kan zijn op elkaar, maar toch niet veilig met en bij elkaar kan leven.

Inge, wat een verhaal zeg met gelukkig, toch nog een happy end....Ik ben het hier dan ook helemaal mee eens. Je bent baas of je bent het niet, een hond prikt daar in no time door heen. Je kunt de hele godganse dag bezig zijn met je rangorderegeltjes, als je geen baas bent zal het je nooit lukken. Ik ben het dan ook niet eens met de stelling "je hebt dankzij je intelligentie altijd een streep voor". Dit is geen kwestie van een hond vóór zijn of te slim af zijn, dat is imo al een gepasserd station hier.

[Zoie]

Ik kan me dat zo moeilijk voorstellen; als ik boos word, dan word ik dus echt boos en klinkt er echt niks 'liefs' meer door in m'n stem. :

Ja, daar noem je nu zoiets, dat heb ik dus wel. Fysiek ben ik nooit de confrontatie aangegaan, maar verbaal weet ik mijn punt wel te maken.

[Eline*]

Ik moet zeggen dat ik denk dat Anique al echt een ster is geweest in het manipuleren van. Als je ziet hoe netjes Doerak luistert en hoe braaf hij verder in de omgang is kan dat alleen maar als je het spelletje slim gespeeld hebt. Ik denk alleen dat je het ergens aflegt..en dat is dus op het moment dat de hond bepaald dat hij eigenlijk vindt dat jij niet meer mag lopen in de kamer als hij ergens ligt. Als hij behalve dominant ook nog intolerant is wordt het erg lastig.

[*Linda*]

Ik ben het dan ook niet eens met de stelling "je hebt dankzij je intelligentie altijd een streep voor". Dit is geen kwestie van een hond vóór zijn of te slim af zijn, dat is imo al een gepasserd station hier.

Nou en? Het gaat er toch om of je een probleem hebt of niet?
Waarom zou je je hond geen bot geven als je weet dat hij anders de franse kaas van tafel vreet?
Waarom zou je niet eerst naar het bos gaan omdat je weet dat hij anders het verjaardagsfeestje verziekt omdat hij te druk is?

Sommige honden zijn nauwelijks of niet onderdanig te krijgen. Ook niet bij iemand die van nature wel dominant is. Dan is de enige redding dat je slimmer bent dan je hond. Als dat niet zo was joeg hij je het huis uit.

Nou en dat laatste stukje van je bericht, dat gebeurd nu dus. Hij probeerd mensen het huis uit te jagen. Natuurlijk kun je de voorbeelden gebruiken die jij geeft als bot geven ed. Alleen is gebleken dat dat hier dus niet helpt. Het maakt hem geen fuck uit of hij een hele reerug in zijn mand heeft liggen, als men opstaat valt ie aan.

[*Linda*]

Ik hoef geen gelijk. Ik probeer alleen maar aan te geven hoe het er voor staat. Iedereen kan zien dat in dit geval manipulatie helemaal geen zin meer heeft. Maar goed, als jij denkt dat dat wel zo is wil jou ook best gelijk geven hoor, als het zo belangrijk voor je is. Denk alleen niet dat Anique en Doerak daar iets aan hebben

[*Linda*]

Ik moet zeggen dat ik denk dat Anique al echt een ster is geweest in het manipuleren van. Als je ziet hoe netjes Doerak luistert en hoe braaf hij verder in de omgang is kan dat alleen maar als je het spelletje slim gespeeld hebt. Ik denk alleen dat je het ergens aflegt..en dat is dus op het moment dat de hond bepaald dat hij eigenlijk vindt dat jij niet meer mag lopen in de kamer als hij ergens ligt. Als hij behalve dominant ook nog intolerant is wordt het erg lastig.

Precies.....

[Zoie]

Ik moet zeggen dat ik denk dat Anique al echt een ster is geweest in het manipuleren van. Als je ziet hoe netjes Doerak luistert en hoe braaf hij verder in de omgang is kan dat alleen maar als je het spelletje slim gespeeld hebt. Ik denk alleen dat je het ergens aflegt..en dat is dus op het moment dat de hond bepaald dat hij eigenlijk vindt dat jij niet meer mag lopen in de kamer als hij ergens ligt. Als hij behalve dominant ook nog intolerant is wordt het erg lastig.

Precies.....

En dan zeg jij dus: ben je helemaal besodemieterd enz. Of is dat te simpel ?

[Caro.]

Alleen 'wiebel' ik hier om te zeggen 'meid, laat je toch niet zo op je kop zitten door het kleine ettertje', maar goed..... zit het niet in je, dan zit het niet in je

een woedend mormel, hoe klein hij ook is, is wat anders dan een rotweiler die wat probeert. fysiek geweld werkt averechts. je moet het voor zijn. en te bepalen wanneer je dan preventief in moet grijpen, is moeilijk, omdat megalomanie in zo'n mormel ingebakken zit en je ook geen zin hebt om z'n hele harde schijf te wissen.

Met fysiek geweld win je het ook niet bij een Rottweiler hoor Het is wat je uitstraalt op dat moment; zelfverzekerdheid, boosheid (wie ben jij in godsnaam om mij de les te lezen), pure dominantie en arrogantie.
Daarom zeg ik dus ook, als dat niet in je zit dan kan je de pineut zijn en dan maakt het niet uit of het een Rottweiler is of een JR volgens mij.

[Caro.]

Alleen 'wiebel' ik hier om te zeggen 'meid, laat je toch niet zo op je kop zitten door het kleine ettertje', maar goed..... zit het niet in je, dan zit het niet in je

een woedend mormel, hoe klein hij ook is, is wat anders dan een rotweiler die wat probeert. fysiek geweld werkt averechts. je moet het voor zijn. en te bepalen wanneer je dan preventief in moet grijpen, is moeilijk, omdat megalomanie in zo'n mormel ingebakken zit en je ook geen zin hebt om z'n hele harde schijf te wissen.

Met fysiek geweld win je het ook niet bij een Rottweiler hoor Het is wat je uitstraalt op dat moment; zelfverzekerdheid, boosheid (wie ben jij in godsnaam om mij de les te lezen), pure dominantie en arrogantie.
Daarom zeg ik dus ook, als dat niet in je zit dan kan je de pineut zijn en dan maakt het niet uit of het een Rottweiler is of een JR volgens mij.

En trouwens ook bij jezelf te rade gaan hoe het zo ver heeft kunnen komen en die 'fouten' niet meer maken.

[Zoie]

Ik moet zeggen dat ik denk dat Anique al echt een ster is geweest in het manipuleren van. Als je ziet hoe netjes Doerak luistert en hoe braaf hij verder in de omgang is kan dat alleen maar als je het spelletje slim gespeeld hebt. Ik denk alleen dat je het ergens aflegt..en dat is dus op het moment dat de hond bepaald dat hij eigenlijk vindt dat jij niet meer mag lopen in de kamer als hij ergens ligt. Als hij behalve dominant ook nog intolerant is wordt het erg lastig.

Precies.....

En dan zeg jij dus: ben je helemaal besodemieterd enz. Of is dat te simpel ?

ja, eigenlijk is dat te simpel.
omdat het er eerder om gaat dit stadium nooit te bereiken .

Jawel, maar dat is een gepasseerd station. Ook al had het nooit zover moeten komen - wijsheid achteraf - is de zaak dan volkomen verloren ?

[pooh]

Ik kan me vinden in wat Martijn zegt, maar ik heb dat zelf ook niet in me.
Ik kan wel heel boos worden,maar bij lange na niet zo boos als bijv. man Thuur kan worden

Ik begrijp alleen niet waarom tijdelijk een ander baasje voor Doerak niet zou kunnen helpen?
Wij hebben hier een tijdje voordat we Ameno kregen een takketeef in huis gehad van een vriendin van ons. Die hond was zo vreselijk nergens van onder de indruk dat onze vriendin het niet meer zag zitten.
Na 2 weken heel strak beleid en aardig wat gebrul als ze boven op de bank of tafel stond te grommen bond ze in. Je zag dat er ergens iets omdraaide in dat koppie. Niet zitten voordat je wilt eten? Prima dan krijg je niets. (ik vond het ook helemaal niet leuk om te doen,maar goed soms moet het)
Inmiddels is de hond al lang weer terug bij de vriendin van ons en ja de hond moet voor alles werken maar het gaat goed. Geen nare confrontaties meer en zij is de baas.

Volgens mij kan het dus wel werken.

[*Linda*]

Alleen 'wiebel' ik hier om te zeggen 'meid, laat je toch niet zo op je kop zitten door het kleine ettertje', maar goed..... zit het niet in je, dan zit het niet in je

een woedend mormel, hoe klein hij ook is, is wat anders dan een rotweiler die wat probeert. fysiek geweld werkt averechts. je moet het voor zijn. en te bepalen wanneer je dan preventief in moet grijpen, is moeilijk, omdat megalomanie in zo'n mormel ingebakken zit en je ook geen zin hebt om z'n hele harde schijf te wissen.

Met fysiek geweld win je het ook niet bij een Rottweiler hoor Het is wat je uitstraalt op dat moment; zelfverzekerdheid, boosheid (wie ben jij in godsnaam om mij de les te lezen), pure dominantie en arrogantie.
Daarom zeg ik dus ook, als dat niet in je zit dan kan je de pineut zijn en dan maakt het niet uit of het een Rottweiler is of een JR volgens mij.

Ook weer .....precies

[Rataplan]

We hadden wel eens soortgelijke hondjes te logeren, terriertypes die vanaf hun leuning van de bank een gezin regeerden. Ik moet wel gelijk aangeven dat we bij de eigenaren vanaf nul startten met kennis over de hond. Ze gaven hun ziel en zaligheid voor het dier en toch kregen ze geen liefde terug in hun ogen. Hardnekkig waren ze wel zeker degene die vanaf een soort sinaasappelkistje (dat had meneer zelf gekozen als troon) vrijwilligers besprong als het hem niet zinde.
We hadden wel een andere aanpak in vergelijk met bijvoorbeeld een Rottweiler die tegen je op kwam staan. Ik had het idee dat ik meer moest improviseren en te slim af moest zijn en dat ze zo hun "meerdere" wel (h)erkenden itt tot de Rottweiler die ik gewoon met open vizier weggromde.
Ze zijn wel weer terug gegaan en ook hebben ze vanuit het asiel nog in huis begeleiding gehad. Vaak vallen ze dan nog terug in oud gedrag.
Maar iedere hond is anders en ieder mens is anders. Dit hele verhaal zegt niets over Anique en Doerak die ik heel veel wijsheid toewens. Ik hoop dat het allemaal goed komt. Sterkte!

[*Linda*]

Even teruggelezen en ik hoop dat Anique door alle bomen het bos nog kan zien en er niet meteen helemaal kriegel van wordt, het is in ieder geval allemaal goed bedoelt, laat dat duidelijk zijn

[Zoie]

Ja maar jij durft het misschien aan omdat je weet dat Kaya dan inbind. Ik heb dat met Buck ook, die probeert ook dingen en heeft erg veel zelfvertrouwen, maar ik weet dat als ik een keer zeg "hee, ben je gek geworden"(en het is dan meer de toon waarop ik het zeg) dat hij niet weet wat hij moet doen om te laten zien dat de boodschap over is gekomen.

Als je hond nog gewoon doorgaat en de confrontatie dan niet mijd, kan ik me voorstellen dat je enigszins terug deinst. .

Klopt wat je zegt, het is zo makkelijk praten als je weet dat je hond toch wel inbindt. Heb het een keer met Luna meegemaakt dat ze niet inbond, en dat blijft je voor altijd bij. Moet er bijzeggen dat dat achteraf niks met dominantie maar met angst te maken had, en dat maakt het anders, maar toch.

Toch geloof ik dat dit geen onoverkomelijk probleem hoeft te zijn. Daar zijn echt wel oplossingen voor, eventueel de confrontatie niet uit de weg gaan op een veilige manier. Muilkorf, enz. De vraag is dan wel of je die weg op wilt en kunt, en of het zinvol is. En aan dat antwoord waag ik me niet.

Andere oppas, tsja, dat is ook makkelijk gezegd, maar moeilijk gevonden vrees ik.

[Inge]

Ik kan me dat zo moeilijk voorstellen; als ik boos word, dan word ik dus echt boos en klinkt er echt niks 'liefs' meer door in m'n stem.
Dat bedoel ik overigens niet als verwijt hoor en ik doe m'n best om te snappen waarom je zo'n hond niet kunt aanpakken en ik begrijp dat dit dan gewoon niet in je karakter zit.
Maar plaatsvervangend zit ik dus te wiebelen op m'n stoel

Ik kan het me wel voorstellen. Toen ik Marouck in huis haalde zat ik zelf totaal niet lekker in mijn vel, ik zat dicht tegen een depressie aan.
Marouck heeft me daar doorheen getrokken zoals je weet, ik werd in een ritme gedwongen.
Maar wellicht daardoor heb ik ook een gigantisch zwak voor Marouck, kom je aan haar dan kom je aan mij.
En Marouck weet af en toe ook goed gebruik te maken van mijn zwakte , ze komt soms weg met dingen waar Nika dus echt niet mee weg zou komen.
Nu zijn dat in haar geval onschuldige dingetjes hoor, maar toch.

Had ik niet drukke en blije Marouck gehad maar bv. een typetje als Biène op dat moment, had het weleens anders kunnen aflopen.
Biène is namelijk een heel ander typetje, die terwijl Marouck op een onschuldige manier grenzen verkent, juist meer richting fysieke confrontaties lijkt te neigen. Op dat moment had ik daar waarschijnlijk niet mee om kunnen gaan en inderdaad conflictvermijdend te werk gegaan, wat ervoor gezorgd zou kunnen hebben dat ik een hond zou hebben gekregen die precies bepaalt wat er gebeurt.

Omdat ik nu prima in mijn vel zit ga ik, hoe jong ze ook is, dus geen confrontatie uit de weg.
Wordt Biène boos dan word ik nog bozer , overbluffen is bij haar het toverwoord. En verbaal kom je dan een heel eind.

[Gabber]

nnnnnnnnnnnn

[billy]

Manager is ook een monstertje, aanpakken werkt ook averechts, dan moet je hem doodmaken want hij word steeds gekker.
Ik heb dat hij 5 maanden oud was ook met mn benen op de tafel gezeten omdat hij me beet ,corrigeren, bij kop en kont pakken werkte echt niet alhoewel ik dat wel heb gedaan, omdat je soms wat moet.
Manager doet alleen graag wat hij wil, voor de rest gromt hij altijd, ik heb dat er nooit uitgekregen.

Wat ik heb gedaan is een blikje met stuiters en als er visite komt en er is eten op tafel ( dan kan hij gaan bijten) dan gooi ik een keer het blikje en weg is hij. Zo heb ik dat met meer situaties gedaan en het blikje word nog maar zelden gebruikt. Je kan niet zo wat zeggen, kwaad worden of hem in zn kladden pakken, het blikje werkt gewoon.
Het is een apart hondje en helemaal normaal zal hij nooit worden.
Misschien heb je er wat aan
Groetjes Els