So far so good...
Tot er twee vrouwen met twee grote bouviers ons voorbijliepen met hun honden, die erg geïnteresseerd waren in Noa en -op zich vrolijk- op haar afstormden. De vrouwen liepen gezellig te kwebbelen en hadden verder weinig aandacht voor hun honden.
Noa schrok toch wel van het 'aanstormend geweld' en trok haar staart tussen haar benen en ging een stukje lager naar de grond. Ze werd omver gelopen en rende weg, in rondjes om ons heen. De twee bouviers renden als een speer achter haar aan en om beurten 'tikten' ze haar op haar kop. Noa probeerde te ontkomen, piepte wat en toen dat geen effect meer had, grauwde ze van zich af. De twee vrouwen keken even op en lieten het voor wat het was.
Ik zag dat het Noa (en mij) uiteindelijk toch echt effe teveel werd en ze rende naar ons groepje toe en verschool zich hevig hijgend tussen onze benen. De bouviers bleven evengoed gewoon tussen ons door Noa najagen. Ik was eigenlijk stomverbaasd dat de bazinnen van die bouviers zelf niet ingrepen, maar ik vond het welletjes. Wellicht een verkeerde beslissing, maar ik heb de twee honden weggestuurd, nadat ik luid opmerkte: "En nou is het welletjes..!! Hup, wegwezen, naar je baas...! " Gelukkig gingen ze....
Hoe hadden jullie hiermee omgegaan...?
P.S. Noa is niet onderdanig of dominant te noemen; een middenmootje dus...
Annelies



