Sunnybunny schreef:Annelies schreef:Ik snap best dat zulke dingen af en toe kunnen gebeuren maar om nu te zeggen dat ik jullie ervaringen deel: nee.
Nou, dat is toch hartstikke fijn...?? Houwen zo...!!
Ik heb gewoon moeite om te geloven dat jullie alsmaar grote en vervelende honden tegen komen. Het LIJKT volgens jullie misschien wel zo, maar ik denk dat ik net zulke honden tegen kom als jullie. Alleen ik maak er geen halszaak van.
Ik zeg ook elke keer weer dat het ook aan Saar ligt, bovendien is dit hetzelfde topic als een maand terug dat omhoog is gehaald he?
Met Moos kom ik zelden vervelende (grote) honden tegen, Moos schrikt ook eigenlijk nooit in die mate waarin Saar dat doet. Wel als ze borstelend op hem afgerend komen of hem bespringen, maar goed, dat gebeurt Moos dus misschien 5-10 keer per jaar. Toen ik alleen Moos nog had snapte ik al die ophef ook niet. Ja, hij schrok soms weleens, nou ja, kwam ie wel overheen. Maar niet alle kleine muizen zijn hetzelfde heb ik nu wel ervaren.
Saar heeft iets waardoor het overgrote deel van de met name Herderachtige honden heel naar op haar reageert. Ligt dus ook aan Saar, geef ik direct toe. Alleen als jouw hond van 30 kilo mijn hondje van 4 kilo door het bos jaagt en vervolgens vastpint op de grond vind ik het nogal asociaal dat je dan als baas niet even ingrijpt. Ook al ligt het voor de helft aan mijn hond, het ligt voor de andere helft aan die andere hond, en 30 kilo hond bovenop Saars nek is verre van prettig. Daarnaast bleef Saar als jonge hond nog dagen superangstig na 1 zo'n incident; ook niet fijn (itt tot Moos die na 10 minuten alweer helemaal vrolijk is).
Linda (zoek stok!) heeft nog een heel tekenend voorbeeld van hoe raar het kan lopen met Saar. We gingen bij haar in de buurt wandelen en ze had vantevoren al gezegd dat ze hoopte dat we die ene vreselijk lieve Herder tegen zouden komen, die grote vriendin van Bram, want dat zou goed zijn voor Saar.
Nou, die Herder kwamen we inderdaad tegen, en zodra ze Saar zag werd ze op slag anders; borstellen en besluipen, terwijl Saar zelf nog met haar rug naar die hond toestond. Heel vreemd, ik weet niet wat Saar uitstraalt, maar het is heel lastig.
En ik weet dus dat dat zo werkt dus ik let ontzettend goed op buiten, heb Saar geleerd bij me te komen als ze bang is (wat ze ook altijd doet) en afhankelijk van de reactie van de andere baas lopen we door of til ik haar op. En met 90% van de honden is er niks aan de hand, gaat het prima, dus ik ga Saar niet aangelijnd houden omdat de andere 10% van de honden vreemd op haar reageren. Ik neem mijn verantwoordelijkheid door Saar bij me te houden en desnoods op te tillen, en meer kan ik niet doen. En als een 'opjaaghond' opeens geheel zonder baas een hoek om komt rennen, soms in aanlijngebied, en ik dus net niet op tijd ben dan word ik pissig. Niet als de baas er meteen achteraan komt en misschien even sorry zegt of het een jonge hond blijkt te zijn. Maar wel als de baas 5 minuten later nog eens aan komt zetten en mij aankijkt met een denigrerende blik omdat ik met Saar op mijn arm zijn hond wegbrul.
Moos en Saar mogen ook niet zomaar ergens een hoek omschieten zonder mij, want ik wil niet dat ze zomaar op andere honden afrennen, en ik vind het dus vervelend als iemand anders denkt dat zijn hond wel alles mag (en dan ook nog eens midden in een woonwijk)
Tja, daar doe je niks aan, das het soort hond nu eenmaal 
En ja, er rent wel eens keihard een hond op haar af waarvan ze schrikt. So what, kan gebeuren toch? Als ze dan keihard weg rent, dan komen ze JUIST achter haar aan. Zoals zij dan schrikt, zo gaan die honden er automatisch achteraan als zij dat doet 
