Moos is hier thuis natuurlijk heel erg de baas van de twee. Saar is zo vreselijk onderdanig dat hij echt alles kan maken zonder een tegenwoord te krijgen. Nou ja, een keer in het half jaar protesteert Saar eens een keertje ergens tegen, en dan maanden weer niet, daar komt het eigenlijk op neer.
Nu heb ik het idee dat Moos zich nu Saar hier een jaar is, en hij dus al een jaar de baas is die bovendien geadoreerd wordt door zijn onderdaan, in het algemeen steeds stoerder gaat voelen. Andere honden die hij al een jaar of twee kent moeten, als ze hier komen, zich wel even onderdanig tonen. Zo niet, dan zorgt Moos wel even dat ze dat doen. Tewijl hij dat voordat Saar er was helemaal niet deed, sterker nog, dan waren die andere honden hem vaak de baas.
Ook buiten tolereert hij minder van andere honden, niet in de zin dat hij vecht ofzo, absoluut niet (gelukkig), maar hij snauwt sneller, en dan met name naar reuen.
Aan de riem is hij helemaaaaal niet vriendelijk meer naar reuen, wel naar teven, maar als iemand het weer eens leuk vindt om zijn hond aan aangelijnde Moos te laten snuffelen (zo gezellig
) of in aanlijngebied op Moos af laat rennen moet ik heel snel kijken of er een piemel onder hangt. Is het een reu dan krijgt die onvermijdelijk een knauw. Als de baas niet meewerkt schuif ik Saar dus naar voren als het het type hond is dat ze leuk vindt, als afleider. En dan doet Moos verder ook niks, die blijft dan netjes naast me staan. Hij zal nooit de confrontatie opzoeken, dat scheelt.Heeft dit er nou mee te maken dat hij zich sterker voelt omdat hij de baas is over Saar? Vaak reageren mensen als hij snauwt met "oh kijk, hij beschermt zijn teefje", maar daar vind ik het niet echt op lijken. Hij snauwt opdringerige reuen ook weg als Saar 50 meter verderop aan het spelen is met andere honden. Of heeft het toch ook iets met beschermen van Saar te maken?
Hij heeft trouwens nog wel heilig respect voor oudere reuen, en hele grote oudere reuen helemaal.
