Als pupje ging dat al heel moeizaam. Zodra je Saar op haar rug rolt verstijft ze, oortjes in d'r nek, wegkijken en staart echt tussen d'r poten. Voorpoten om mijn handen geklemd. Dit is een tijdje beter gegaan, maar nu realiseer ik me dat dat waarschijnlijk grotendeels kwam doordat ze maar 1 keer per week gekamd hoefde te worden, omdat ze altijd vrij kort getrimt geweest is. Het gebeurde dus niet vaak, en als het gebeurde was het kammen van de buik en poten binnen 1 minuut gepiept.
Maar ja, nu is het winter en heb ik de vacht dus laten groeien. Vandaag had ze ook nog een jasje aan, en dan nog loopt ze te bibberen, dus korter knippen met dit weer is ook weer niet echt een geweldig plan. Alhoewel ik daar sterk aan zit te denken, maar ja, dan nog moet ze weleens gekamt.
Ze moet nu zo ongeveer elke dag gekamd en het kammen van de buik en poten wordt steeds meer een drama. Ze is dan echt heel erg bang, want zodra ik mijn hand van haar afhaal klimt ze als een aap tegen me op en gaat in mijn nek liggen. Dit doet ze zeer zeer zelden, maar alleen maar als ze echt bang is. Ze deed dit bijvoorbeeld ook toen ze in haar rug was gehapt door een hond die opeens van achteren aan kwam zetten. Ik hurkte bij d'r en toen klom ze zo mijn nek in. Daar blijft ze dan verstijft hangen. Zo ook dus met het kammen op d'r buik.
En ik weet niet zo goed meer wat ik er nou mee aanmoet. Ik heb het idee dat het onze band ook niet bevorderd, want ze laat haar hele arsenaal aan onderdanigheidssignalen zien, en ik reageer daar dus niet op, want ze moet toch gekamt.
Nu had ik eraan zitten denken om met koekjes te gaan werken, maar hoe time ik dat dan? Als ze verstijft op haar rug ligt wil ik haar daar eigenlijk niet voor belonen.....
He gets, ik vind dat soms zo naar, zo'n hypergevoelig hondje is niet altijd mijn ding. Ik wil haar helemaal niet bang maken, en ik wil al helemaal niet dat ze naar me toe komt kruipen zodra ze de borstel ziet. Maar ja, ik kan haar ook niet helemaal laten vervilten.
Alleen ik doe dus iets niet goed, want ze vindt het alleen maar naarder worden elke keer.
(en het is ook zo dubbel, want vlak daarvoor heeft ze flink hard lopen sjorren met mij en Moos, al grommend en blaffend, en dan komt die borstelbeurt en dan blijft er niks meer van d'r over)





