trainen zonder koekjes ?

[Zoie]

ik heb heel weinig met koekjes getraind met Sien, ook al omdat ze bijna niks aanpakt, of er al snel genoeg van heeft. Met mijn stem belonen gaat eigenlijk net zo goed, zo niet beter. Dus ik speel eigenlijk een beetje met het idee de koekjes er voor eens en altijd uit te gooien.

Moet er wel wat bij zeggen: ik ben niet zo'n trainer, en al helemaal niet zo'n geweldige koekjes trainer. Bij me komen als ik erom vraag, en met me meelopen, is eigenlijk het enige wat ik verlang. Voor de rest hoogstens voor de leuk, maar echt belangrijk vind ik het niet.

En die koekjes, tsja, ik zal het bekennen, ik kan er gewoon niet mee omgaan. Ik deel ze uit als ze bedelen, ik beloon eigenlijk altijd omdat ik het zo zielig vind om interval beloning toe te passen, kortom ik doe het gewoon fout, en dat weet ik.

En dan, die koekjes werken nooit zoals het in de boeken staat. Balletje ruilen voor een koekje. Leuk, maar spok pakt geen koekje als hij z'n balletje lost, laat staan dat hij hem daarvoor komt brengen, Luna idem dito.

Zijn er hier meer die niet met koekjes werken, en wat zijn jullie ervaringen ermee ? Maakt het uiteindelijk iets uit voor de gehoorzaamheid, valt dat reuze mee, of is het erg afhankelijk van de hond ?

[Eline*]

Ik werk soms ook niet met koek..als de hond er geen belangstelling voor heeft houdt het op. Nelson werkt ook niet voor iets lekkers en Stuart al helemaal niet. Kiki daarintegen doet alles voor iets lekkers, maar dat is dan ook een heel gedreven hondje en dus ook weer makkelijk om mee te werken.

[Moos]

Ik werk wel met koekjes, maar heb wel regelmatig geprobeerd het zonder te doen, vandaar dat ik even reageer

Ik denk dat het ontzettend van de hond afhangt. Moos en Saar zijn vreetschuren, die zullen een koprol maken voor wat lekkers. Oefeningen zijn dus zo ongeleerd met koekjes, maar ja, wat doe je als ze het al kennen?

Met Moos heb ik meerdere malen geprobeerd de koekjes weg te laten. Gewoon belonen met mijn stem, of met wat spelen. Werkt hier niet. Binnen een mum van tijd leek het alsof hij de helft van de commando's vergeten was. Aangezien hij ook steeds slechter en slechter kwam als ik riep (en dat vind ik eng worden i.v.m. gevaarlijke situaties) ben ik weer met koekjes begonnen. Binnen 1 dag zaten we weer op het oude gehoorzaamheidsniveau. Moos werkt niet zozeer voor mij, of omdat hij het zo leuk vindt. Hij vindt het leuk omdat hij koekjes krijgt, dat is de hoofdreden. Haal ik dus die koekjes weg dan wordt het drama.

Ik ben alleen ook zo'n muts die interval belonen zielig vindt, dus daar moet ik me echt toe zetten. Ik heb Moos en Saar geleerd dat ze een koekje krijgen zodra ze spontaan aandacht voor me hebben. Werkt als een tierelier, want ze komen elke wandeling zo'n 20 keer even langswippen en me aankijken en volgen. En dan moet ik mezelf echt heel streng toespreken dat ze echt niet elke keer een koekje hoeven te krijgen; dan laat ik mijn handpalmen zien en dan weten ze dat er niks komt. Maar dat vind ik dan zo zielig

Saar krijgt ook koekjes, maar dat is omdat Moos ze krijgt en ik niet Moos wel ga geven en Saar niet. Maarrrr ik weet bijna 100% zeker dat Saar op te voeden zou zijn met alleen stembeloningen (als ze een commando eenmaal beheerst). Saar is natuurlijk erg onderdanig, en heel erg gefocussed op het goed doen bij de baas. Ze heeft een flinke will to please (me) terwijl Moos alleen een will te please (himself) heeft. Ze heeft ook heel vaak aandacht voor mij, en luistert 9 van de 10 keer al op een kuchje.
Ik geef haar wel veel minder koekjes dan Moos. Ze is nogal een sporenvolger (ze ruikt echt dingen op een kilometer afstand, ook muisjes enzo denk ik), en als ze wat te ver de bosjes ingaat hoef ik maar even "Saar" te roepen en 9 van de 10 keer keert ze dan om en komt vrolijk mijn kant uitgehuppeld. Dan krijgt ze een aai en beloon ik met mijn stem, en dat werkt bij Saar prima.
Alleen als ik beide honden roep krijgt Saar ook altijd een koekje, omdat Moos dan dus ook krijgt.

[Zoie]

Ik ben alleen ook zo'n muts die interval belonen zielig vindt, dus daar moet ik me echt toe zetten. Ik heb Moos en Saar geleerd dat ze een koekje krijgen zodra ze spontaan aandacht voor me hebben. Werkt als een tierelier, want ze komen elke wandeling zo'n 20 keer even langswippen en me aankijken en volgen. En dan moet ik mezelf echt heel streng toespreken dat ze echt niet elke keer een koekje hoeven te krijgen; dan laat ik mijn handpalmen zien en dan weten ze dat er niks komt. Maar dat vind ik dan zo zielig .

Ik vraag me af of intervalbeloning ook niet echt zielig is. In "nog beter omgaan met je hond " lees ik b.v. bij het aanleren van een non - rewardsignaal dat een beloning onthouden waar de hond dat verwacht bijzondeer frustrerend voor hem is. Dus ja, positieve training, maar zonder frustratie gaat dat kennelijk ook niet

Verder heb ik hetzelfde gedaan als jij, spok belonen voor spontane aandacht voor mij. Hij is buiten erg zelfstandig, en ik dacht kan geen kwaad. Met als resultaat dat hij idd met enige regelmaat een koekje komt halen. Maar ... als hij in de struiken aan het speuren en jagen is, dan komt hij echt geen koekje halen, al wacht ik een half uur. Kortom, hij doet het alleen als hij toch niks beters te doen heeft, en ik vraag me af of ik er op die manier veel aan heb.

Zou trouwens best kunnen dat ik tot de conclusie moet komen dat zonder koekjes werken met spok niet gaat werken, maar ik denk dat ik het toch eens ga proberen.

[Zoie]

Kiki daarintegen doet alles voor iets lekkers, maar dat is dan ook een heel gedreven hondje en dus ook weer makkelijk om mee te werken.

Op het ogenblik reageert sien nog heel goed op mijn stem, en met overige beloningen is ze een teut. Luna heb ik trouwens de belangrijkste begindelen ook zonder koekje maar met de bal aangeleerd. Nu beloon ik wel met koekjes, en ze pakt ze ook gretig ( behalve als we met de bal spelen ), maar ik geloof dat als ik er nooit aan begonnen was, ze niet minder goed naar me zou luisteren.

[Moos]

Verder heb ik hetzelfde gedaan als jij, spok belonen voor spontane aandacht voor mij. Hij is buiten erg zelfstandig, en ik dacht kan geen kwaad. Met als resultaat dat hij idd met enige regelmaat een koekje komt halen. Maar ... als hij in de struiken aan het speuren en jagen is, dan komt hij echt geen koekje halen, al wacht ik een half uur. Kortom, hij doet het alleen als hij toch niks beters te doen heeft, en ik vraag me af of ik er op die manier veel aan heb.

Ohhh, maar dat heeft Moos ook hoor. Zolang hij niks beters te doen heeft komt hij steeds een koekje halen, maar als er mensenpoep of cake of iets ander te vreten honderden meter verderop in de struiken ligt dan kan ik de pot op met mijn koekjes. Dan komt hij wel als het op is....

Alleen mijn ervaring hier is dus dat als ik die koekjes helemaal weglaat hij ook niet meer komt als hij toch niks beters te doen heeft. Maar dat kan bij Spok heel anders uitpakken natuurlijk.

[M@scha]

ik train zonder koekjes om de simpele reden dat lola niks doen als ze weet dat ik koekjes heb..

bij de flyball moet ze namelijk van me weg lopen en als ze weet dat ik koekjes heb blijft ze bij me.

daarom gebruik ik een piepbeestej. vindt ze net wat minder leuk waardoor ze wel meteen komt als ik piep, maar wel de oefening doet zolang ik dat niet doe

bij sam kan ik wel trainen met koekjes en doe dat dan meestal ook, al train ik met hem niet meer op een club

[Zoie]

[Alleen mijn ervaring hier is dus dat als ik die koekjes helemaal weglaat hij ook niet meer komt als hij toch niks beters te doen heeft. Maar dat kan bij Spok heel anders uitpakken natuurlijk.

Spok moet op mij of op mijn fluitsignaal letten om me niet kwijt te raken. Aan de voet komen, of terug roepen als hij in interactie met andere honden is, is iets anders. Dat moet hij wel blijven doen natuurlijk. Desnoods met biefstuk tartaar.

[Rami]

Ik vind het wel een beetje lastig als een hond niet met lekkers te trainen is.
Net als Moos en Saar is Billy ook altijd beloond met snoep/koek als hij aandacht voor me had. Hij is gek op lekkers dus dat was een makkie.
Inmiddels "doet" 'ie het ook zonder beloning, hij komt gewoon als ik roep, wat 'ie ook aan het doen is. Zodoende beloon ik nog maar af en toe, wel altijd met mijn stem maar niet altijd meer met lekkers.
Silka is een heel ander verhaal, ze vindt een voertje op zijn tijd best lekker maar als ze eenmaal tussen het hoge gras een spoortje volgt of in de verte een meerkoet over het weiland ziet hobbelen dan gáát ze, wat ik ook aan lekkers bij me heb.
Nu zijn we sinds kort aan het clickeren en ja, daarbij is de beloning natuurlijk een vast onderdeel. Ik moest maar iets gaan zoeken wat ze echt heel lekker vindt (en minder 'gewoon voer' in haar etensbak geven).
Het blijft echter moeilijk. Op het moment is ze redelijk gek op rookworst maar ben wel benieuwd hoe lang dat duurt.
Vind het eerlijk gezegd ook wel een gedoe. Ik geloof dat ik haar maar liever door het struweel laat struinen (ze komt namelijk wel als ik roep, alleen duurt het soms even) dan dat ik straks met hele biefstukken door het bos moet sjouwen...

[Moos]

[Alleen mijn ervaring hier is dus dat als ik die koekjes helemaal weglaat hij ook niet meer komt als hij toch niks beters te doen heeft. Maar dat kan bij Spok heel anders uitpakken natuurlijk.

Spok moet op mij of op mijn fluitsignaal letten om me niet kwijt te raken. Aan de voet komen, of terug roepen als hij in interactie met andere honden is, is iets anders. Dat moet hij wel blijven doen natuurlijk. Desnoods met biefstuk tartaar.

hahahaha, nou Moos kwam dus niet meer als ik riep of floot zonder die koekies

[Zoek stok!]

Bram is niet gericht op eten en dus ook niet op beloningen. Als er prikkels zijn en ik wil hem bijv. buiten belonen voor met me meelopen, dan doe ik dat met m'n stem. Een koekje pakt hij dan niet eens aan.

Er is maar 1 ding waar hij helemaal gek van is, en dat is kroepoek. Dat krijgt hij als hij keurig voor komt zitten na hierrrrrrrr.

Ik vind het persoonlijk een nadeel dat ik zo weinig met eten kan sturen, ik denk dat het wel makkelijker is als een hond veel doet voor eten. Aan de andere kant vind ik het ook wel prettig dat Bram niet bij iedere vreemde gaat zeuren om koekies.

[Rami]

Ik werk soms ook niet met koek..als de hond er geen belangstelling voor heeft houdt het op. Nelson werkt ook niet voor iets lekkers en Stuart al helemaal niet. Kiki daarintegen doet alles voor iets lekkers, maar dat is dan ook een heel gedreven hondje en dus ook weer makkelijk om mee te werken.

Ben benieuwd hoe je dan beloond als je loopt/traint met Nelson of Stuart. Met je stem, een balletje, meelokken door 'gek' te doen doen, wegrennen?
Of blijven Stuart en Nelson altijd in je buurt?

[Danoontje]

En die koekjes, tsja, ik zal het bekennen, ik kan er gewoon niet mee omgaan. Ik deel ze uit als ze bedelen, ik beloon eigenlijk altijd omdat ik het zo zielig vind om interval beloning toe te passen, kortom ik doe het gewoon fout, en dat weet ik.

Sorry dat ik even afwijk...... maar wat is intervalbelonen?????

[Zoie]

En die koekjes, tsja, ik zal het bekennen, ik kan er gewoon niet mee omgaan. Ik deel ze uit als ze bedelen, ik beloon eigenlijk altijd omdat ik het zo zielig vind om interval beloning toe te passen, kortom ik doe het gewoon fout, en dat weet ik.

Sorry dat ik even afwijk...... maar wat is intervalbelonen?????

onrgelmatig belonen, dus dan eens wel, dan eens niet, toegepast nadat je hond het commando beheerst. Het is een krachtiger beloningschema dan altijd belonen.

[maart]

ik werk meestal met een balletje als beloning. soms eens een koekje, maar dan vooral als ze pup zijn, om vb. 'volg' aan te leren.
tijdens pakwerk hebben ze vreemd genoeg nooit belangstelling voor koekjes

[Caro.]

Ik probeer toch altijd wel iets te vinden waar ze wild van zijn, omdat ik het dus veel makkelijker vind om ze dan te 'trainen'.
Maar het is erg afhankelijk van de hond, want de ene geeft geen zier om koekjes of balletjes en de ander is er idolaat van.

Kaya kan ik supermakkelijk trainen, want die doet alles voor een koekje en al helemaal voor een balletje.
Moritz is wat moeilijker, maar kleine dingetjes heb ik toch makkelijker gekregen door wat lekkers te geven. Daarentegen is het wel een grote bietser geworden buiten Maar goed, daar doe ik ook niet moeilijk over en dan krijgt hij ook wel zomaar voor niks eens wat lekkers.
Het was namelijk zo, dat steeds als hij bij me kwam ik dat beloonde met wat lekkers en nu heeft hij dat natuurlijk opgepikt alszijnde 'hoppa, naar vrouwtje toe en meteen wat lekkers'

Met belonen, op wat voor manier dan ook (lekkers, speeltje, stem, aai) kan je m.i. wel het beste trainen en het is dus even uitzoeken waar ze het het beste op doen.

[Reini]

Ik heb Vegas een paar maanden niet kunnen belonen met lekkers vanwege zijn aanhoudende diarree. Ik beloonde toen met stem, knuffels en een balletje. Nu mag hij wel weer lekkers hebben en gebruik ik dat ook tijdens het trainen en tijdens het wandelen.

Toch wordt hij steeds minder gericht op voer en ben ik nu aan het uitzoeken waar hij wel een hoop voor wil doen. Tot nu toe is dat een balletje/stok en gedroogde lamspens in stukjes geknipt.

[*Linda*]

Ik train nooit met koekjes. Ik beloon uitbundig met stem en dat is ruim voldoende

[*Linda*]

Met Moos heb ik meerdere malen geprobeerd de koekjes weg te laten. Gewoon belonen met mijn stem, of met wat spelen. Werkt hier niet. Binnen een mum van tijd leek het alsof hij de helft van de commando's vergeten was. Aangezien hij ook steeds slechter en slechter kwam als ik riep (en dat vind ik eng worden i.v.m. gevaarlijke situaties) ben ik weer met koekjes begonnen.

Precies het voorbeeld wat ik zocht Daar bedank ik dus voor. Mijn honden luisteren omdat het leuk is en de baas daar erg blij van wordt. Ik ga vást niet rondlopen als koekjesvoorziening, die, als hij leeg is, wordt geneerd

[Inge]

Marouck is té voergericht. Ze duikt gewoon je zakken in en wordt ontzettend druk.
Tijdens het trainen gebruik ik dus nooit koekjes maar juist haar bal, daar doet ze alles voor maar slaat ze niet van op hol.
Tussendoor (bv. in het bos) krijgt ze weleens wat lekkers als beloning, maar daar eis ik ook minder gehoorzaamheid als tijdens de training. Ze hoeft dan niet strak naast me te lopen bv.

Nika was vroeger nooit te trainen met koekjes omdat ze nogal kieskeurig was. Ieder koekje werd eerst besnuffeld, dan voorzichtig aangepakt, weer uitgespuugd, opnieuw besnuffeld en dan pas opgegeten. Had dus geen zin als beloning van bepaald gedrag omdat dat gedrag dan helemaal niet meer vertoond werd als ze d'r koekje eindelijk op at. Ook zij is met een balletje getraind. Maar de laatste jaren is zij een enorme vreetzak geworden en kan ik dus wel koekjes gebruiken.

Biène beloon ik nu met voer, afgewisseld met haar bal. Maar zij hoeft nog niet zoveel, alleen het hierkomen en me niet over straat sleuren zijn dingen die ik van haar "eis".

[Caro.]

Met Moos heb ik meerdere malen geprobeerd de koekjes weg te laten. Gewoon belonen met mijn stem, of met wat spelen. Werkt hier niet. Binnen een mum van tijd leek het alsof hij de helft van de commando's vergeten was. Aangezien hij ook steeds slechter en slechter kwam als ik riep (en dat vind ik eng worden i.v.m. gevaarlijke situaties) ben ik weer met koekjes begonnen.

Precies het voorbeeld wat ik zocht Daar bedank ik dus voor. Mijn honden luisteren omdat het leuk is en de baas daar erg blij van wordt. Ik ga vást niet rondlopen als koekjesvoorziening, die, als hij leeg is, wordt geneerd

Eigenlijk moet je het ook afwisselen; soms wel wat lekkers, soms gewoon een knuf of aai of stembeloning.
Zo hou je het spannend en onvoorspelbaar en krijg je niet echte koekiesmonsters
(al is me dat bij Moritz niet echt gelukt, maar goed da's helemaal een apart geval :N: )

[pooh]

Ameno is niet voer gericht. Het enige wat ze wel redelijk lekker vindt is Rodi worst en zelfgebakken lever koekjes.
Zoiets neem ik dus meestal mee, maar als ik het van de koekjes moest hebben dat ze bij me terug komt dan vrees ik dat ze me gewoon laat staan.

Om te trainen gebruik ik een rubberen bal met een touw eraan. Dat balletje heeft ze al van pup af aan en gebruik ik alleen als beloning. Ze is er gek op en dat werkt voor haar dus beter dan koekjes.

Voor de gewone wandelingen heb ik altijd een paar tennisballen bij me, als ze die ziet komt ze makkelijk bij me terug en houdt haar aandacht goed bij me. En ze is zowieso al redelijk op mij gericht dus dat is een voordeeltje.
Verder mag ze gewoon hond zijn, dus ik ben niet zo iemand die zijn hond de hele wandeling loopt te commanderen.

[Rami]

ik begrijp helemaal wat je bedoelt, jan, want ik ben ook steeds minder een 'koekjestrainer'. dat moet ik nog anders zeggen (heb dat in vorige topics nog wel verteld) : vroeger trainde ik nooit met snoep, echt nooit ofte nimmer, en alles ging prima, honden werden helemaal blij van een blij baasje enz. enz.

twee jaar geleden (toen sette een puppie was) wilde ik toch niet zo koppig zijn dat ik het ook niet een keer wilde proberen - wat je nooit hebt gedaan mag je ook niet oordelen of veroordelen - dus sette werd wel met voer getraind. niét voor het hierkomen, hoe gek het ook mag klinken, maar dat vond ik te belangrijk om van koekjes te laten afhangen, dat heb ik haar dus ook 'gewoon' aangeleerd.

vreemd genoeg merkte ik op training dat het trainen eigenlijk mínder leuk ging als toen ik het zónder voer deed, om een aantal redenen (en dat heb ik daarna ook met kwiebus en doetje gemerkt). de band tussen mij en de hond tijdens trainig werd minder, een blije opmerking werd genegeerd, voér moest er zijn - werden de voertjes afgebouwd, dan werd de uitvoering meteen minder enz. enz.

ik doe het dus bij een volgende pup niet meer - ze zullen het met mij moeten doen, en anders maar niet .

Hmmm... interessant. Vooral omdat jij het dus allebei gedaan hebt, het trainen met en zonder lekkers als beloning.
En geeft ook hoop voor de honden die het niet zo op voertjes en koekjes hebben.
Het clickeren (en dus belonen met voer) staat me nu al een beetje tegen (en ik ben nog maar net begonnen...) omdat ik merk dat Silka helemaal niet warm loopt voor beloning met voer.
Maar goed, ik neem me dan maar voor dat ik dit doe om gewenst gedrag aan te leren. En dat ik daarna de clicker en het belonen met lekkers aan de kant kan gooien. Dat is met Billy ook gelukt dus ik heb hoop .

[Eline*]

Ik werk soms ook niet met koek..als de hond er geen belangstelling voor heeft houdt het op. Nelson werkt ook niet voor iets lekkers en Stuart al helemaal niet. Kiki daarintegen doet alles voor iets lekkers, maar dat is dan ook een heel gedreven hondje en dus ook weer makkelijk om mee te werken.

Ben benieuwd hoe je dan beloond als je loopt/traint met Nelson of Stuart. Met je stem, een balletje, meelokken door 'gek' te doen doen, wegrennen?
Of blijven Stuart en Nelson altijd in je buurt?

Ik grijp eerlijk gezegd dan dus eerder naar een correctie.
Nelson speelt niet, Nelson is niet gemotiveerd ergens iets voor te doen, behalve voor een knuffel..alleen is de motiatie daarvoor laag.
Dat betekent simpelweg dat ik veel eerder moet grijpen naar een correctie om duidelijk te maken wat ik wil.

Overigens, hierkomen doen al mijn honden, ook Stuart ( Sjoooeeerddd..Stuart roept niet! ), echt prima! Dat beloon ik altijd met alles wat ik kan vinden en als je dat een poosje volhoudt is de associatie gelegd met iets leuks en komen ze gewoon. Verder corrigeer ik dus wel als ze niet komen en ze weten wat ik vraag.

[Eline*]

Met Moos heb ik meerdere malen geprobeerd de koekjes weg te laten. Gewoon belonen met mijn stem, of met wat spelen. Werkt hier niet. Binnen een mum van tijd leek het alsof hij de helft van de commando's vergeten was. Aangezien hij ook steeds slechter en slechter kwam als ik riep (en dat vind ik eng worden i.v.m. gevaarlijke situaties) ben ik weer met koekjes begonnen.

Precies het voorbeeld wat ik zocht Daar bedank ik dus voor. Mijn honden luisteren omdat het leuk is en de baas daar erg blij van wordt. Ik ga vást niet rondlopen als koekjesvoorziening, die, als hij leeg is, wordt geneerd

Een prima voorbeeld van hoe het niet moet en ik vind het jammer dat dit soort dingen steeds voer is voor mensen die dus daarom geen lekkers willen gebruiken. Als je een hond gedrag aanleert met een beloning is dat wat anders dan de rest van je leven als koektrommel rondlopen. Als dat wel je lot is doe je iets fout..klaar!
Ik gebruik beloningen om iets aan te leren of gedrag in stand te houden. De beloning die ik gebruik hangt af van de situatie en de hond.
Kiki houdt bv niet van fysieke aanrakingen, maar is vreselijk blij met een balletje..te blij, want daar raakt ze geobsedeerd door. Ik train met haar dus met als beloning voer. Daar is ze minder gek op als op haar bal en dus beter te trainen.
Iets aanleren met een beloning..welke beloning dat dan ook is verschilt mijns inziens per hond.

[Brindlecardi]

Ja hier ook...Met Osa moet je niet beginnen met koekjes want ze word dan heel vervelend..en daar moet je dus lieve woordjes tegen zeggen en ze is blij...
en Bij Ben werkt het allemaal eigenlijk wel..speeltjes maken hem net iets te druk..met een klopje is hij ook al blij en met kaas is hij ook heeel blij

gr Aimee

[Rami]

Ik werk soms ook niet met koek..als de hond er geen belangstelling voor heeft houdt het op. Nelson werkt ook niet voor iets lekkers en Stuart al helemaal niet. Kiki daarintegen doet alles voor iets lekkers, maar dat is dan ook een heel gedreven hondje en dus ook weer makkelijk om mee te werken.

Ben benieuwd hoe je dan beloond als je loopt/traint met Nelson of Stuart. Met je stem, een balletje, meelokken door 'gek' te doen doen, wegrennen?
Of blijven Stuart en Nelson altijd in je buurt?

Ik grijp eerlijk gezegd dan dus eerder naar een correctie.
Nelson speelt niet, Nelson is niet gemotiveerd ergens iets voor te doen, behalve voor een knuffel..alleen is de motiatie daarvoor laag.
Dat betekent simpelweg dat ik veel eerder moet grijpen naar een correctie om duidelijk te maken wat ik wil.

Overigens, hierkomen doen al mijn honden, ook Stuart ( Sjoooeeerddd..Stuart roept niet! ), echt prima! Dat beloon ik altijd met alles wat ik kan vinden en als je dat een poosje volhoudt is de associatie gelegd met iets leuks en komen ze gewoon. Verder corrigeer ik dus wel als ze niet komen en ze weten wat ik vraag.

Oke, duidelijk. Tenminste... bijna , want mag ik dan nog vragen hoe je corrigeert?
Neem het voorbeeld dat je een van je honden roept, hij/zij komt niet. Ga je 'm dan halen en lijn je 'm - mopperend - aan? (Dit laatste doe ik wel eens, maar is niet echt een correctie, toch? ).

[Eline*]

Oke, duidelijk. Tenminste... bijna , want mag ik dan nog vragen hoe je corrigeert?
Neem het voorbeeld dat je een van je honden roept, hij/zij komt niet. Ga je 'm dan halen en lijn je 'm - mopperend - aan? (Dit laatste doe ik wel eens, maar is niet echt een correctie, toch? ).

Wat betreft hierkomen; Ze beheersen het commando hier en als het genegeert wordt hangt het van de situatie af hoe ik reageer. Nelson wil soms nog wel eens niet komen als hij bv lekkerruikende honden heeft ontmoet. Dan ga ik hem dus halen en moet ie gewoon doorlopen. Eigenlijk mopper ik dan niet eens, omdat ik inschat dat hij niet gaat komen laat ik het dan dus ook bij 1 keer roepen en dan ophalen. Snap je?
Als hij me negeert omdat hij bv liever op de vuist wil met een andere hond zet ik druk met mijn stem en dat is veelal genoeg, omdat hij ook weet dat als ik dan naar hem toe moet komen hij een knijp/zet/duw krijgt en een preekje. Dat wil hij niet dus als ik druk zet vocaal komt ie eigenlijk op die paar keer knijpen/zetjes geven en duwen na, altijd! Ik heb dus wel onderscheid tussen serieuse of lakse commando's.
Kiki heeft nog nooit niet geluisterd eerlijk gezegd en Stuart zit nog in de aanleerfase dus die roep ik gewoon maar 1 keer en dan loop ik door.

[Moos]

Met Moos heb ik meerdere malen geprobeerd de koekjes weg te laten. Gewoon belonen met mijn stem, of met wat spelen. Werkt hier niet. Binnen een mum van tijd leek het alsof hij de helft van de commando's vergeten was. Aangezien hij ook steeds slechter en slechter kwam als ik riep (en dat vind ik eng worden i.v.m. gevaarlijke situaties) ben ik weer met koekjes begonnen.

Precies het voorbeeld wat ik zocht Daar bedank ik dus voor. Mijn honden luisteren omdat het leuk is en de baas daar erg blij van wordt. Ik ga vást niet rondlopen als koekjesvoorziening, die, als hij leeg is, wordt geneerd

Eigenlijk moet je het ook afwisselen; soms wel wat lekkers, soms gewoon een knuf of aai of stembeloning.
Zo hou je het spannend en onvoorspelbaar en krijg je niet echte koekiesmonsters
(al is me dat bij Moritz niet echt gelukt, maar goed da's helemaal een apart geval :N: )

Uiteraard wissel ik af; ze krijgen hier toch echt niet voor elke zucht een koekje. Ik leer ze het aan met koekjes, en hou het in stand door ze dan nog af en toe te belonen. Ik vind interval beloning altijd wat sneu (muts die ik ben), maar ik doe het wel.

Ik ben geen rondlopende koektrommel die genegeerd wordt zodra ik een keertje niks meer geef. Ik wordt steeds meer genegeerd als ik wekenlang niks meer geef; en geef een hond eens ongelijk! Zou jij een maand lang werken zonder daarvoor loon te ontvangen omdat je baas daar zo blij van wordt?

Moos' loon is koekjes. Voor andere honden dat misschien een bal of een knuffel of een aai. Daar loopt Moos niet warm voor hoor. Niet keer op keer op keer in ieder geval.
Heel fijn als je honden hebt die over the top blij worden van een aai of een vrolijke stem; dat soort hond is Moos niet. Zoals ik al eerder aangaf heeft Moos voornamelijk een will te please himself. Dat weet ik, dus pas ik mijn omgang met hem daarop aan.

Saar is wel al heel blij met een aai of een vrolijke stem. Saar krijgt ook veel minder koekjes, omdat voor Saar de beloning waar ze over the top blij van wordt ook in die aai of dat dansje van mij kan zitten.
Bij Moos niet. En dan ben ik eerder trots op mijn zelfverzekerde onafhankelijke hond dat hij mooi wel prima luistert als ik roep en me buiten perfect in de gaten houdt. Als ik dat moet bereiken bij hem door met koekjes te werken dan doe ik dat.
Maar ik ben voor hem echt geen wandelende koekjestrommel waar hij van profiteert als het hem uitkomt hoor

[Eline*]

Marloes, corriger je wel eens als ze poep hebben aan je en je wel een bekend commando vraagt? Ik krijg namelijk de indruk dat je daar ergens een zwakke plek hebt in je manier van omgaan met ze. Motiveren om te luisteren met af en toe lekkers is leuk en prima, maar als er niet geluistert wordt volgt wel een (verbale) sneer of iets.
Overigens; hierkomen beloon ik altijd!