In beslagname Amerikaanse stafford.

[gaby]

Hallo Allemaal,

Eigenlijk weet ik al dat het een onbegonnen zaak zal zijn, maar ik ga me hier toch hard voor maken.
Wat is er aan de hand?

Vier jaar geleden kreeg de jackrussel van mijn allerbeste vriendin puppies. Ik heb een puppie van haar gehad destijds. In die zelfde periode, kregen we te horen dat er bij haar in de buurt mensen woonden die een jonge Amerikaanse stafford totaal aan het lot over lieten.
Woonden in een veel te kleine ruimte, beestje was totaal vermagerd.
Ondanks dat we wisten dat deze hond geen papieren had, hebben we hem toch mee genomen, want daar wilde we hem ook niet achter laten.
Wij denken dat het een kruising is, maar ja daar zullen we wel nooit achter komen.
Pim ( zo heeft mijn vriendin hem genoemd.) heeft nog bij de Jack Russell
melk gedronken en eigenlijk ging het al snel beter met hem.

Pim heeft de cursus bij Martin Gaus met goed gevolg afgemaakt en hij luisterd echt geweldig. Pim kan zelfs kunstjes doen. Met de jack Russell kan Pim heel goed over weg, sterker nog de jack russell Is de baas en Pim volgt.

Maar van andere honden is Pim helaas geen grote fan.
Zo gebeurde het dat mijn vriendin op vakantie is gegaan, en zoals ze altijd doet heeft ze een vaste vriendin in huis gelaten, om op haar dierbare beesten te passen.

Normaal gesproken krijgt Pim bij het naar buiten gaan altijd een muilkorf om. Alleen deze keer niet, het was midden in de nacht en der waren goede bedoelingen om Pim ff lekker te laten rennen.

Pim heeft gevochten met een andere hond, eigenlijk in eerste instantie was er niks aan de hand.
De andere hond had helemaal niks alleen onze Pim had de kop kapot.

Na het voorval te zijn vergeten stond er van de week bij mijn vriendin Politie aan de deur. Ze moest Pim meteen meegeven en is hij dus in beslag genomen.
Ik weet heel goed dat er wetten zijn, alleen vind ik het moeilijk te verkroppen. Ik heb echt nog nooit zo een lief dier meegemaakt.
Pim is onderzocht door een arts en heeft dus de status van Pittbull achtige gekregen. We kunnen nu een tweede opinie aan vragen, maar we zijn er bang voor dat deze lieverd nooit meer terug naar huis komt.

Ik schrijf dit verhaal uiteraard, om te kijken of er misschien toch nog iets is wat wij over het hoofd hebben gezien, misschien is er toch een klein sprankje hoop.

We zijn hier met een hele vriendengroep overheen gebogen en zijn allemaal ontzettend aangeslagen hierover.

Mocht je iets weten, laat het mij dan weten.

Ik wilde een foto van Pim hierbij plaatsen , maar ik krijg dat niet voor elkaar.

Dankjewel voor het lezen van dit droevige bericht

liefs Gaby






Ondertussen na 4 jaar is Pim uitgegroeid tot een volwassenhond, met veel leef plezier