Corrigeren hond to hond, laten gaan of niet?

[Zoek stok!]

Ja mee eens
Het is natuurlijk geen lopen als je hond bij iedere hond even de boel gaat bepalen en uitmaken.

Ik kan met Kaya, ik noem maar wat, 50 honden tegenkomen en er is totaal niets aan de hand. Bij de 51ste hond is het 'hommeles'
Dat is een onderlinge wisselwerking, die voor ons niet altijd even duidelijk is.

Honden Soms denk ik dat ik een hele leuke hond voor Bram aan zie komen, kijkt hij er niet naar om. Aan de andere kant kan er ook een hond hoog en dominant aan komen lopen, staan ze 10 seconden tegenover elkaar en zijn ze vervolgens niet bij elkaar weg te slaan, zo leuk spelen ze. Ik doe echt m'n best om signalen goed te zien (vind het erg interessant), maar blijkbaar gaat het soms toch 'onzichtbaarder' en sneller dan ik het kan zien.

[Zoek stok!]

Zijn die ego's van sommige honden nou echt zo groot dat ze dit gedrag moeten vertonen bij honden waar ze totaal geen relatie mee hebben?

Ook bij honden!

Ik maak er een geintje van, maar dat is wel een beetje hoe ik erover denk. De honden zijn totaal vreemd voor elkaar, waar is dat gedoe met op de rug gooien etc voor nodig? Er kan toch ook gewoon doorgelopen worden zonder dat het tot een confrontatie komt? Scheelt de ene hond een overwinnaarservaring en de ander een nare ervaring.

wij kunnen wel vanalles willen en vanalles bedenken, als mens - maar als honden in elkaar zitten zoals ze in elkaar zitten zullen we ons daar toch bij neer moeten leggen .

Maar honden moeten wel verplicht integreren in de mensenwereld en niet andersom

[Zoek stok!]

Even in mijn eigen straatje pratend: van de Rottweiler is bekend, dat ze over het algemeen weinig pikken (op een enkeling na). Een Rottweiler zal niet snel een hond die dreigend op hem af komt lopen, uit de weg gaan en zal eerder voor een confrontatie gaan dan bv, ik noem maar wat, een Maltezer, de gemiddelde Golden, ofzo.

Dat geloof ik wel, alhoewel ik echt nog nooit een probleem heb gehad met Rottweilers. Het verklaart dan wel waarom mensen 'angstiger' zijn om een Rottweiler tegen te komen dan een Golden.

[Caro.]

Ja mee eens
Het is natuurlijk geen lopen als je hond bij iedere hond even de boel gaat bepalen en uitmaken.

Ik kan met Kaya, ik noem maar wat, 50 honden tegenkomen en er is totaal niets aan de hand. Bij de 51ste hond is het 'hommeles'
Dat is een onderlinge wisselwerking, die voor ons niet altijd even duidelijk is.

Honden Soms denk ik dat ik een hele leuke hond voor Bram aan zie komen, kijkt hij er niet naar om. Aan de andere kant kan er ook een hond hoog en dominant aan komen lopen, staan ze 10 seconden tegenover elkaar en zijn ze vervolgens niet bij elkaar weg te slaan, zo leuk spelen ze. Ik doe echt m'n best om signalen goed te zien (vind het erg interessant), maar blijkbaar gaat het soms toch 'onzichtbaarder' en sneller dan ik het kan zien.

Het is ook moeilijk

Zo is Kaya hier helemaal weg van een teefje, type waar ze normaal dus sneller hommeles mee zou krijgen, maar vanaf het begin af aan is het teefje 'het' voor Kaya en ze mag alles

Kijk, dat soort dingen mis ik (Kaya) dan ook als ik haar panisch bij iedere hond weg ga houden omdat het weleens mis zou kunnen gaan (met mis bedoel ik dan niks ernstigs, maar het meest ernstige wat zou kunnen gebeuren is dus het op de rug gooien).

Het is heel moeilijk in te schatten vaak en zo denk ik ook 'nu snap ik het' en dan laten die monsters je toch weer versteld staan

Kaya maakt ook totaal geen onderscheid (zichtbaar voor mij dan) tussen een reu en een teef. Dat is al heel apart volgens mij voor een teef.
Ze kan dikke vriendinnen zijn met een teef en de pest hebben aan een reu, of omgekeerd.

[Caro.]

Even in mijn eigen straatje pratend: van de Rottweiler is bekend, dat ze over het algemeen weinig pikken (op een enkeling na). Een Rottweiler zal niet snel een hond die dreigend op hem af komt lopen, uit de weg gaan en zal eerder voor een confrontatie gaan dan bv, ik noem maar wat, een Maltezer, de gemiddelde Golden, ofzo.

Dat geloof ik wel, alhoewel ik echt nog nooit een probleem heb gehad met Rottweilers. Het verklaart dan wel waarom mensen 'angstiger' zijn om een Rottweiler tegen te komen dan een Golden.

Tuurlijk is dat zo, dat is heel logisch. Ik heb daar ook geen enkel probleem mee, mits weer niet in het overdrevene.
Als een vrouw met kinderwagen gaat gillen omdat Kaya langsloopt, tja daar zakt mijn broek vanaf want waarom zou in hemelsnaam een Rottweiler meer kans geven dan welke andere hond dan ook om dat kind uit die kinderwagen te sleuren? Slaat dus nergens op.
Komt er echter iemand aan met een Maltezer, dan snap ik best dat die persoon de boel even heel goed in de gaten houdt.

Maar het is geen wet van meden en persen hoor: er loopt hier in de buurt een Border Collie rond, waar zelfs Kaya een heilig ontzag voor heeft
er loopt een Labrador rond die altijd aan de riem loopt, want die grijpt bijna iedere hond en er loopt een Flatcoat rond die al 2 hondjes dood heeft gebeten

Kijk liever naar de hond én, heel belangrijk vind ik zelf, de mens die erbij loopt en schat daarop de situatie in.

[Zoek stok!]

Het is heel moeilijk in te schatten vaak en zo denk ik ook 'nu snap ik het' en dan laten die monsters je toch weer versteld staan

Het enige waar ik echt de klok op gelijk kan zetten, is dat ik Bram kwijt ben als hij ergens een Beagle signaleert. Voor de rest zie ik er ook geen lijn in. Ik dacht dat hij niet zoveel moest hebben van JR's. Wat denk je? Z'n inmiddels allerbeste vriendinnetje is een JR. Zucht.

Ik vind juist dat Rottweilers heel verdraagzaam zijn. Ze laten Bram altijd wat begaan en kijken zo van 'ach, dat kleine menneke, moet je hem nou zien' En z'n puppykredieten is hij toch al lang kwijt!

[Caro.]

Het is heel moeilijk in te schatten vaak en zo denk ik ook 'nu snap ik het' en dan laten die monsters je toch weer versteld staan

Het enige waar ik echt de klok op gelijk kan zetten, is dat ik Bram kwijt ben als hij ergens een Beagle signaleert. Voor de rest zie ik er ook geen lijn in. Ik dacht dat hij niet zoveel moest hebben van JR's. Wat denk je? Z'n inmiddels allerbeste vriendinnetje is een JR. Zucht.

Ik vind juist dat Rottweilers heel verdraagzaam zijn. Ze laten Bram altijd wat begaan en kijken zo van 'ach, dat kleine menneke, moet je hem nou zien' En z'n puppykredieten is hij toch al lang kwijt!

Rottweilers zijn ook verdraagzaam over het algemeen, maar Bram zal ongetwijfeld exact de juiste signalen afgeven.
Komt diezelfde Rottweiler een ander type hond tegen, dan zou het best hommeles kunnen worden.
Maar een Rottweiler op zich is meestal een vrij kalme hond, maar je moet er zeker niet mee spotten (niet als mens zijnde en zeker niet als hond zijnde).

Ik ken weinig (eigenlijk geen ) Rottweilers met het explosieve en drukke karakter van Kaya.
Als pupje was ze een schatje; heel zacht, heel spelerig. Ze werd loops met 7 maanden en het was over. Geen spelen meer en ze ging de boel in 'haar' buurtje wel even regelen. Haar beste vriendin, een Rottweiler van een jaar ouder, werd even verteld dat zij (Kaya dus) voortaan uitmaakte wat er gebeurde.
Gods, ik had toen nog helemaal niet in de gaten hoe of wat en dat Kaya dus zo'n regelteef was. Ze sloeg ook echt om als een blad aan de boom en dus niet dat ze vals of agressief werd, want dat dam je meteen in natuurlijk, maar ze regelde gewoon de boel 'eventjes' tussen neus en lippen door.

Kaya is ook enorm energiek, rennen/zwemmen drukdoen en dat is ook niet echt Rottweiler-eigen.
Ze komt uit een werklijn en dat komt de gemiddelde Rottweiler die je op straat tegen komt niet vaak, vandaar ook denk ik het verschil. Daarnaast is ze een exacte kopie van haar moeder ook.

Tja, ik kan het ook niet helpen
Ze is daarnaast ook een superschat hoor: bijna iedere hond kan hier binnenkomen en zelfs aan haar kluiven komen (hoe kattig ze buiten is, hoe ontzettend makkelijk binnenshuis). Ze is dol op visite, op spelen, op kinderen en daar is ze heel rustig mee.

Ik zeg weleens 'ik heb volgens mij een kruising Rottweiler/Labrador ofzo'

[Zoek stok!]

Rottweilers zijn ook verdraagzaam over het algemeen, maar Bram zal ongetwijfeld exact de juiste signalen afgeven.
Komt diezelfde Rottweiler een ander type hond tegen, dan zou het best hommeles kunnen worden.
Maar een Rottweiler op zich is meestal een vrij kalme hond, maar je moet er zeker niet mee spotten (niet als mens zijnde en zeker niet als hond zijnde).

Ik ken weinig (eigenlijk geen ) Rottweilers met het explosieve en drukke karakter van Kaya.
Als pupje was ze een schatje; heel zacht, heel spelerig. Ze werd loops met 7 maanden en het was over. Geen spelen meer en ze ging de boel in 'haar' buurtje wel even regelen. Haar beste vriendin, een Rottweiler van een jaar ouder, werd even verteld dat zij (Kaya dus) voortaan uitmaakte wat er gebeurde.
Gods, ik had toen nog helemaal niet in de gaten hoe of wat en dat Kaya dus zo'n regelteef was. Ze sloeg ook echt om als een blad aan de boom en dus niet dat ze vals of agressief werd, want dat dam je meteen in natuurlijk, maar ze regelde gewoon de boel 'eventjes' tussen neus en lippen door.

Kaya is ook enorm energiek, rennen/zwemmen drukdoen en dat is ook niet echt Rottweiler-eigen.
Ze komt uit een werklijn en dat komt de gemiddelde Rottweiler die je op straat tegen komt niet vaak, vandaar ook denk ik het verschil. Daarnaast is ze een exacte kopie van haar moeder ook.

Tja, ik kan het ook niet helpen
Ze is daarnaast ook een superschat hoor: bijna iedere hond kan hier binnenkomen en zelfs aan haar kluiven komen (hoe kattig ze buiten is, hoe ontzettend makkelijk binnenshuis). Ze is dol op visite, op spelen, op kinderen en daar is ze heel rustig mee.

Ik zeg weleens 'ik heb volgens mij een kruising Rottweiler/Labrador ofzo'

Ik zou er niet mee om kunnen gaan, maar daarom heb ik ook wat 'minder hond' genomen natuurlijk Je neemt toch een ras die qua persoonlijkheid bij je past. Ik zou met m'n handen in het haar zitten met een 'explosieve' hond. En omdat ik Bram gewend ben, kan ik behoorlijk schrikken van bijv. een herder en een Rottweiler die op elkaar klappen. Ik vind dat er zo eng uitzien.

[Marja]

Dat in het voorbeeld van de topicstartster haar hond het niet pikt als een hond dominant aan komt gelopen en, geloof ik, een poot op de hond legt en hierop een correctie geef zónder bijtwerk, vind ik dus ook heel acceptabel.

Kortom: eigenlijk alles zonder scheur-bijt-bloedwerk (en opjaagwerk en uiteraard ganging-up want dat is te gevaarlijk) is in mijn ogen acceptabel tussen honden en zou, als ik het voor het zeggen had, ook in praktijk gebracht mogen worden.

Dit stond in het beginbericht:
Zo kwam er vanmiddag een hond op hem aflopn, heel stijfe poten, hoge houding en dreigend.
Ik zag al, dit wordt bonje.........
En ja hoor, hond wou niet wijken voor Stapper dus Stapper gooit hem neer.

En dat bedoel ik dus. Is het hondentaal om direct zo toe te slaan? Nou, dan moet Bram nog heel wat hondentaal leren, want je moet eens weten hoeveel reuen zo naar hem toe komen lopen!

Als het een hond even niet zint, wordt er ingegrepen? Nee, dat vind ik geen HUIShondentaal!

Er staat 'de hond wilde niet wijken'. Ik weet niet exact wat ermee bedoeld wordt, maar het gaat dus om meer dan hoge houding. Daarbij staat er ook nog 'dreigend'.

Mensen beheersen de hondentaal nu eenmaal niet al te goed, dus er zal tussen de honden onderling vast veel meer te 'lezen' zijn geweest dan wij weten.

Vervolgens wordt de andere hond omgedonderd. Er wordt niet doorgevochten, er vloeit geen bloed en haar hond heeft verder nooit gebeten of wat dan ook.

M.i. dus geen groot probleem in ieder geval.

Dreigend, dat maak ik er dus van he! Ik neem aan dat Stapper het ook dreigend vind anders zou hij die hond negeren.
Beide honden stonden bijna tegen elkaar aan en beide waren aan het grommen.
Mijn DOORLOPEN hielp dit keer niet of ik was te laat misschien

[Zoie]

[
Ik kan met Kaya, ik noem maar wat, 50 honden tegenkomen en er is totaal niets aan de hand. Bij de 51ste hond is het 'hommeles'
Dat is een onderlinge wisselwerking, die voor ons niet altijd even duidelijk is.

en voor de honden wel ?

nou, ik heb even wat opgezocht, ga niet alles over typen, maar b.v. in 'de taal van je hond "(Coren ) blz. 213 e.v. lees ik dat tien hondenrassen zijn onderzocht ( universiteit van southhampton ) naar vijftien verschillende signalen van dominantie en onderwerping. Dan blijkt b.v. dat de Cavalier king Charles spaniël slechts twee van de vijftien sociale signalen beheerst, terwijl de Siberische husky ze alle vijftien beheerst. Dit komt ook overeen met de mate van neotonie van het betreffende ras.

Coren acht het heel wel mgelijk dat er problemen tussen honden ontstaan omdat ze elkaars signalen niet oppikken, en voorlopig geloof ik daar ook wel in.

Het omgekeerde is natuurlijk niet waar: ook al verstaat de honden elkaars prima, dat wil nog niet zeggen dat de honden niet op elkaar kunnen klappen.

Om toch nog even een beetje tegengas te geven tegen de veronderstelling dat honden elkaar altijd maar prima verstaan. Dat is nog maar de vraag wat mij betreft.

[Zoek stok!]

Dreigend, dat maak ik er dus van he! Ik neem aan dat Stapper het ook dreigend vind anders zou hij die hond negeren.
Beide honden stonden bijna tegen elkaar aan en beide waren aan het grommen.
Mijn DOORLOPEN hielp dit keer niet of ik was te laat misschien

Leuk he, al 9 pagina's nav 1 incident

[Marja]

Zijn die ego's van sommige honden nou echt zo groot dat ze dit gedrag moeten vertonen bij honden waar ze totaal geen relatie mee hebben?

Ook bij honden!

Ik maak er een geintje van, maar dat is wel een beetje hoe ik erover denk. De honden zijn totaal vreemd voor elkaar, waar is dat gedoe met op de rug gooien etc voor nodig? Er kan toch ook gewoon doorgelopen worden zonder dat het tot een confrontatie komt? Scheelt de ene hond een overwinnaarservaring en de ander een nare ervaring.

Nou bij sommige honden dus blijkbaar niet he
Ik weet eerlijk gezegd ook niet waarom dat zo is hoor, ik zou ook zeggen loop lekker door en negeer een hond die je niet aanstaat.
Maar ja, maak dat Stapper maar eens wijs

[Zoek stok!]

[
Ik kan met Kaya, ik noem maar wat, 50 honden tegenkomen en er is totaal niets aan de hand. Bij de 51ste hond is het 'hommeles'
Dat is een onderlinge wisselwerking, die voor ons niet altijd even duidelijk is.

en voor de honden wel ?

nou, ik heb even wat opgezocht, ga niet alles over typen, maar b.v. in 'de taal van je hond "(Coren ) blz. 213 e.v. lees ik dat tien hondenrassen zijn onderzocht ( universiteit van southhampton ) naar vijftien verschillende signalen van dominantie en onderwerping. Dan blijkt b.v. dat de Cavalier king Charles spaniël slechts twee van de vijftien sociale signalen beheerst, terwijl de Siberische husky ze alle vijftien beheerst. Dit komt ook overeen met de mate van neotonie van het betreffende ras.

Coren acht het heel wel mgelijk dat er problemen tussen honden ontstaan omdat ze elkaars signalen niet oppikken, en voorlopig geloof ik daar ook wel in.

Het omgekeerde is natuurlijk niet waar: ook al verstaat de honden elkaars prima, dat wil nog niet zeggen dat de honden niet op elkaar kunnen klappen.

Om toch nog even een beetje tegengas te geven tegen de veronderstelling dat honden elkaar altijd maar prima verstaan. Dat is nog maar de vraag wat mij betreft.

En toch zijn Cavaliers heel sociale hondjes, of zeg ik nou iets raars Hoe kan dat nou?

[Caro.]

Rottweilers zijn ook verdraagzaam over het algemeen, maar Bram zal ongetwijfeld exact de juiste signalen afgeven.
Komt diezelfde Rottweiler een ander type hond tegen, dan zou het best hommeles kunnen worden.
Maar een Rottweiler op zich is meestal een vrij kalme hond, maar je moet er zeker niet mee spotten (niet als mens zijnde en zeker niet als hond zijnde).

Ik ken weinig (eigenlijk geen ) Rottweilers met het explosieve en drukke karakter van Kaya.
Als pupje was ze een schatje; heel zacht, heel spelerig. Ze werd loops met 7 maanden en het was over. Geen spelen meer en ze ging de boel in 'haar' buurtje wel even regelen. Haar beste vriendin, een Rottweiler van een jaar ouder, werd even verteld dat zij (Kaya dus) voortaan uitmaakte wat er gebeurde.
Gods, ik had toen nog helemaal niet in de gaten hoe of wat en dat Kaya dus zo'n regelteef was. Ze sloeg ook echt om als een blad aan de boom en dus niet dat ze vals of agressief werd, want dat dam je meteen in natuurlijk, maar ze regelde gewoon de boel 'eventjes' tussen neus en lippen door.

Kaya is ook enorm energiek, rennen/zwemmen drukdoen en dat is ook niet echt Rottweiler-eigen.
Ze komt uit een werklijn en dat komt de gemiddelde Rottweiler die je op straat tegen komt niet vaak, vandaar ook denk ik het verschil. Daarnaast is ze een exacte kopie van haar moeder ook.

Tja, ik kan het ook niet helpen
Ze is daarnaast ook een superschat hoor: bijna iedere hond kan hier binnenkomen en zelfs aan haar kluiven komen (hoe kattig ze buiten is, hoe ontzettend makkelijk binnenshuis). Ze is dol op visite, op spelen, op kinderen en daar is ze heel rustig mee.

Ik zeg weleens 'ik heb volgens mij een kruising Rottweiler/Labrador ofzo'

Ik zou er niet mee om kunnen gaan, maar daarom heb ik ook wat 'minder hond' genomen natuurlijk Je neemt toch een ras die qua persoonlijkheid bij je past. Ik zou met m'n handen in het haar zitten met een 'explosieve' hond. En omdat ik Bram gewend ben, kan ik behoorlijk schrikken van bijv. een herder en een Rottweiler die op elkaar klappen. Ik vind dat er zo eng uitzien.

Ja maar...... ja maar...... ik ben ook behoorlijk explosief hoor :N:

Ik kan lezen en schrijven met Rottweilers. Mijn eerste eigen hond kwam uit het asiel en was, geheel niet mijn bedoeling, een kruising Rottweiler. Haar heb ik 11 jaar gehad.

Zelf heb ik vaak moeite om Herders te lezen, terwijl de meeste mensen die juist enorm duidelijk vinden.

Een Rottweiler past dus absoluut wel bij me hoor al vind ik de kattigheid van Kaya op zich dus helemaal niet leuk en zeker niet de toestanden die je erdoor kan krijgen.
Dat deed me laatst dus in een dip ook denken 'ik doe het niet meer een Rottweiler' niet om de Rottweiler zelf, maar om de reacties dus.
Ben ik alweer uitgekomen hoor uit die dip

Maar eigenlijk vind ik bijna iedere hond leuk hoor Het zou voor mij niet zijn 'een Rottweiler en anders niets'.

Ik ben dus wel behoorlijk gaan trainen met Kaya om haar goed in de hand te houden en haar goed te laten luisteren. Nu had ik dat al gedaan vanaf dat ze puppie was natuurlijk, maar toen het 'regelteverige' bovenkwam ben ik daar extra mee bezig geweest.
Ik heb haar, al zeg ik het zelf :N: , ook goed onder controle. Ze luistert goed, ze is onder de indruk van correcties mijnerzijds en we hebben geen enkel conflict onderling en dat is niet met moeite en strijd gegaan, maar gewoon normaal natuurlijk eigenlijk.
We zijn echte maatjes, vriendinnen door dik en dun, maar als het erop aankomt dan is er wel het ontzag voor me én het luisteren.

[Zoie]

[
En toch zijn Cavaliers heel sociale hondjes, of zeg ik nou iets raars Hoe kan dat nou?

nee, dat klopt, de Cavalier is heel erg puppy-achtig, en de husky is heel erg volwassen wolfachtig. En dat kan dus tot problemen leiden als ze elkaar ontmoeten.

[Zoek stok!]

Ja maar...... ja maar...... ik ben ook behoorlijk explosief hoor :N:

Ik kan lezen en schrijven met Rottweilers. Mijn eerste eigen hond kwam uit het asiel en was, geheel niet mijn bedoeling, een kruising Rottweiler. Haar heb ik 11 jaar gehad.

Zelf heb ik vaak moeite om Herders te lezen, terwijl de meeste mensen die juist enorm duidelijk vinden.

Een Rottweiler past dus absoluut wel bij me hoor al vind ik de kattigheid van Kaya op zich dus helemaal niet leuk en zeker niet de toestanden die je erdoor kan krijgen.
Dat deed me laatst dus in een dip ook denken 'ik doe het niet meer een Rottweiler' niet om de Rottweiler zelf, maar om de reacties dus.
Ben ik alweer uitgekomen hoor uit die dip

Maar eigenlijk vind ik bijna iedere hond leuk hoor Het zou voor mij niet zijn 'een Rottweiler en anders niets'.

Ik ben dus wel behoorlijk gaan trainen met Kaya om haar goed in de hand te houden en haar goed te laten luisteren. Nu had ik dat al gedaan vanaf dat ze puppie was natuurlijk, maar toen het 'regelteverige' bovenkwam ben ik daar extra mee bezig geweest.
Ik heb haar, al zeg ik het zelf :N: , ook goed onder controle. Ze luistert goed, ze is onder de indruk van correcties mijnerzijds en we hebben geen enkel conflict onderling en dat is niet met moeite en strijd gegaan, maar gewoon normaal natuurlijk eigenlijk.
We zijn echte maatjes, vriendinnen door dik en dun, maar als het erop aankomt dan is er wel het ontzag voor me én het luisteren.

En zo past het ras dus idd heel natuurlijk bij jou en kun je er mee lezen en schrijven. Ik vind bijna alle honden leuk, maar weet ook dat een Rottweiler, herder etc niet bij mij past. Ik noem dat 'te veel hond' voor mij. Zo'n vrolijke, drukke, eigenwijze springgeit past juist weer bij mij. Niet dat ik er nooit moeite mee heb , maar het past wel goed.

[Marja]

Dreigend, dat maak ik er dus van he! Ik neem aan dat Stapper het ook dreigend vind anders zou hij die hond negeren.
Beide honden stonden bijna tegen elkaar aan en beide waren aan het grommen.
Mijn DOORLOPEN hielp dit keer niet of ik was te laat misschien

Leuk he, al 9 pagina's nav 1 incident

Nah best wel ja

[Caro.]

[
Ik kan met Kaya, ik noem maar wat, 50 honden tegenkomen en er is totaal niets aan de hand. Bij de 51ste hond is het 'hommeles'
Dat is een onderlinge wisselwerking, die voor ons niet altijd even duidelijk is.

en voor de honden wel ?

nou, ik heb even wat opgezocht, ga niet alles over typen, maar b.v. in 'de taal van je hond "(Coren ) blz. 213 e.v. lees ik dat tien hondenrassen zijn onderzocht ( universiteit van southhampton ) naar vijftien verschillende signalen van dominantie en onderwerping. Dan blijkt b.v. dat de Cavalier king Charles spaniël slechts twee van de vijftien sociale signalen beheerst, terwijl de Siberische husky ze alle vijftien beheerst. Dit komt ook overeen met de mate van neotonie van het betreffende ras.

Coren acht het heel wel mgelijk dat er problemen tussen honden ontstaan omdat ze elkaars signalen niet oppikken, en voorlopig geloof ik daar ook wel in.

Het omgekeerde is natuurlijk niet waar: ook al verstaat de honden elkaars prima, dat wil nog niet zeggen dat de honden niet op elkaar kunnen klappen.

Om toch nog even een beetje tegengas te geven tegen de veronderstelling dat honden elkaar altijd maar prima verstaan. Dat is nog maar de vraag wat mij betreft.

Pffff, Jan, ik heb echt geen verstand van onderzoeken hier en daar.
Tegenover dit onderzoek, zullen ongetwijfeld ook weer andere onderzoeken staan

Onderzoek is ook uitgevoerd door mensen en wie weet met hoeveel (of hoe weinig) honden in welke omstandigheden.

Vooralsnog ga ik er absoluut van uit dat honden elkaar onderling beter, veel beter, begrijpen dan dat eens mens een hond begrijpt.
Dat lijkt mij heel logisch aangezien het dezelfde soort is.

[Zoie]

[
Ik kan met Kaya, ik noem maar wat, 50 honden tegenkomen en er is totaal niets aan de hand. Bij de 51ste hond is het 'hommeles'
Dat is een onderlinge wisselwerking, die voor ons niet altijd even duidelijk is.

en voor de honden wel ?

nou, ik heb even wat opgezocht, ga niet alles over typen, maar b.v. in 'de taal van je hond "(Coren ) blz. 213 e.v. lees ik dat tien hondenrassen zijn onderzocht ( universiteit van southhampton ) naar vijftien verschillende signalen van dominantie en onderwerping. Dan blijkt b.v. dat de Cavalier king Charles spaniël slechts twee van de vijftien sociale signalen beheerst, terwijl de Siberische husky ze alle vijftien beheerst. Dit komt ook overeen met de mate van neotonie van het betreffende ras.

Coren acht het heel wel mgelijk dat er problemen tussen honden ontstaan omdat ze elkaars signalen niet oppikken, en voorlopig geloof ik daar ook wel in.

Het omgekeerde is natuurlijk niet waar: ook al verstaat de honden elkaars prima, dat wil nog niet zeggen dat de honden niet op elkaar kunnen klappen.

Om toch nog even een beetje tegengas te geven tegen de veronderstelling dat honden elkaar altijd maar prima verstaan. Dat is nog maar de vraag wat mij betreft.

Pffff, Jan, ik heb echt geen verstand van onderzoeken hier en daar.
Tegenover dit onderzoek, zullen ongetwijfeld ook weer andere onderzoeken staan

Onderzoek is ook uitgevoerd door mensen en wie weet met hoeveel (of hoe weinig) honden in welke omstandigheden.

Vooralsnog ga ik er absoluut van uit dat honden elkaar onderling beter, veel beter, begrijpen dan dat eens mens een hond begrijpt.
Dat lijkt mij heel logisch aangezien het dezelfde soort is.

een ander citaat dan:

- Het meest opvallend waren de verschillen in expressief gedrag tussen poedels en wolven.Wolven vertonen een heel arsenaal aan gezichtsuitdrukkingen, oorbewegingen, houdingen van de staart en het lichaam. Bij poedels waren veel van deze expressievormen sterk vereenvoudigd en een groot aantal ontbrak volledig.

( onderzoek van erik zimen, citaat uit 'de waarheid over honden ', van Budiansky. )

We hebben het hier over het verschil tussen wolven en poedels, maar, nogmaals, hondentaal = wolventaal, en waarom zou het onzin zijn om te veronderstellen dat honden op dit punt onderling sterk kunnen verschillen ? Waarom spreken en begrijpen ze dan niet allemaal gewoon de volledige wolventaal ?

[malinois]

[
Ik kan met Kaya, ik noem maar wat, 50 honden tegenkomen en er is totaal niets aan de hand. Bij de 51ste hond is het 'hommeles'
Dat is een onderlinge wisselwerking, die voor ons niet altijd even duidelijk is.

en voor de honden wel ?

nou, ik heb even wat opgezocht, ga niet alles over typen, maar b.v. in 'de taal van je hond "(Coren ) blz. 213 e.v. lees ik dat tien hondenrassen zijn onderzocht ( universiteit van southhampton ) naar vijftien verschillende signalen van dominantie en onderwerping. Dan blijkt b.v. dat de Cavalier king Charles spaniël slechts twee van de vijftien sociale signalen beheerst, terwijl de Siberische husky ze alle vijftien beheerst. Dit komt ook overeen met de mate van neotonie van het betreffende ras.

Coren acht het heel wel mgelijk dat er problemen tussen honden ontstaan omdat ze elkaars signalen niet oppikken, en voorlopig geloof ik daar ook wel in.

Het omgekeerde is natuurlijk niet waar: ook al verstaat de honden elkaars prima, dat wil nog niet zeggen dat de honden niet op elkaar kunnen klappen.

Om toch nog even een beetje tegengas te geven tegen de veronderstelling dat honden elkaar altijd maar prima verstaan. Dat is nog maar de vraag wat mij betreft.

Pffff, Jan, ik heb echt geen verstand van onderzoeken hier en daar.
Tegenover dit onderzoek, zullen ongetwijfeld ook weer andere onderzoeken staan

Onderzoek is ook uitgevoerd door mensen en wie weet met hoeveel (of hoe weinig) honden in welke omstandigheden.

Vooralsnog ga ik er absoluut van uit dat honden elkaar onderling beter, veel beter, begrijpen dan dat eens mens een hond begrijpt.
Dat lijkt mij heel logisch aangezien het dezelfde soort is.

een ander citaat dan:

- Het meest opvallend waren de verschillen in expressief gedrag tussen poedels en wolven.Wolven vertonen een heel arsenaal aan gezichtsuitdrukkingen, oorbewegingen, houdingen van de staart en het lichaam. Bij poedels waren veel van deze expressievormen sterk vereenvoudigd en een groot aantal ontbrak volledig.

( onderzoek van erik zimen, citaat uit 'de waarheid over honden ', van Budiansky. )

We hebben het hier over het verschil tussen wolven en poedels, maar, nogmaals, hondentaal = wolventaal, en waarom zou het onzin zijn om te veronderstellen dat honden op dit punt onderling sterk kunnen verschillen ? Waarom spreken en begrijpen ze dan niet allemaal gewoon de volledige wolventaal ?

nou mijn honden begrijpen de hondentaal allemaal perfect, alhoewel er soms best een flinke correctie uitgedeelt wordt en/of geincasseerd wordt. Dat hoort bij het wezen hond en ik denk dat je hem tekort doet als hij helemaal niets meer mag. Natuurlijk mag hij geen andere hond verwonden maar een correctie vind ik toch terecht als het nodig is.
Wat ik al vaker gezegd heb mijn honden zijn als pup allemaal weleens flink gecorrigeerd door een volwassen (voor hun) vreemde hond... daar hebben ze alleen maar van geleerd, een flink staaltje hondentaal.

[Caro.]

[
Ik kan met Kaya, ik noem maar wat, 50 honden tegenkomen en er is totaal niets aan de hand. Bij de 51ste hond is het 'hommeles'
Dat is een onderlinge wisselwerking, die voor ons niet altijd even duidelijk is.

en voor de honden wel ?

nou, ik heb even wat opgezocht, ga niet alles over typen, maar b.v. in 'de taal van je hond "(Coren ) blz. 213 e.v. lees ik dat tien hondenrassen zijn onderzocht ( universiteit van southhampton ) naar vijftien verschillende signalen van dominantie en onderwerping. Dan blijkt b.v. dat de Cavalier king Charles spaniël slechts twee van de vijftien sociale signalen beheerst, terwijl de Siberische husky ze alle vijftien beheerst. Dit komt ook overeen met de mate van neotonie van het betreffende ras.

Coren acht het heel wel mgelijk dat er problemen tussen honden ontstaan omdat ze elkaars signalen niet oppikken, en voorlopig geloof ik daar ook wel in.

Het omgekeerde is natuurlijk niet waar: ook al verstaat de honden elkaars prima, dat wil nog niet zeggen dat de honden niet op elkaar kunnen klappen.

Om toch nog even een beetje tegengas te geven tegen de veronderstelling dat honden elkaar altijd maar prima verstaan. Dat is nog maar de vraag wat mij betreft.

Pffff, Jan, ik heb echt geen verstand van onderzoeken hier en daar.
Tegenover dit onderzoek, zullen ongetwijfeld ook weer andere onderzoeken staan

Onderzoek is ook uitgevoerd door mensen en wie weet met hoeveel (of hoe weinig) honden in welke omstandigheden.

Vooralsnog ga ik er absoluut van uit dat honden elkaar onderling beter, veel beter, begrijpen dan dat eens mens een hond begrijpt.
Dat lijkt mij heel logisch aangezien het dezelfde soort is.

een ander citaat dan:

- Het meest opvallend waren de verschillen in expressief gedrag tussen poedels en wolven.Wolven vertonen een heel arsenaal aan gezichtsuitdrukkingen, oorbewegingen, houdingen van de staart en het lichaam. Bij poedels waren veel van deze expressievormen sterk vereenvoudigd en een groot aantal ontbrak volledig.

( onderzoek van erik zimen, citaat uit 'de waarheid over honden ', van Budiansky. )

We hebben het hier over het verschil tussen wolven en poedels, maar, nogmaals, hondentaal = wolventaal, en waarom zou het onzin zijn om te veronderstellen dat honden op dit punt onderling sterk kunnen verschillen ? Waarom spreken en begrijpen ze dan niet allemaal gewoon de volledige wolventaal ?

Dat er in rassen onderling verschil zit, dat wil ik graag geloven. Maar dat doet niets af aan het feit dat ik niet geloof dat een mens (!!) dan beter hondengedrag zou kunnen intrepeteren dan zelfs het ras wat het het slechtste zou kunnen.

Jij denkt dus dat jij beter hondengedrag kan begrijpen dan een willekeurige, gemiddelde hond?

[Hanneke2]

[
Ik kan met Kaya, ik noem maar wat, 50 honden tegenkomen en er is totaal niets aan de hand. Bij de 51ste hond is het 'hommeles'
Dat is een onderlinge wisselwerking, die voor ons niet altijd even duidelijk is.

en voor de honden wel ?

nou, ik heb even wat opgezocht, ga niet alles over typen, maar b.v. in 'de taal van je hond "(Coren ) blz. 213 e.v. lees ik dat tien hondenrassen zijn onderzocht ( universiteit van southhampton ) naar vijftien verschillende signalen van dominantie en onderwerping. Dan blijkt b.v. dat de Cavalier king Charles spaniël slechts twee van de vijftien sociale signalen beheerst, terwijl de Siberische husky ze alle vijftien beheerst. Dit komt ook overeen met de mate van neotonie van het betreffende ras.

Coren acht het heel wel mgelijk dat er problemen tussen honden ontstaan omdat ze elkaars signalen niet oppikken, en voorlopig geloof ik daar ook wel in.

Het omgekeerde is natuurlijk niet waar: ook al verstaat de honden elkaars prima, dat wil nog niet zeggen dat de honden niet op elkaar kunnen klappen.

Om toch nog even een beetje tegengas te geven tegen de veronderstelling dat honden elkaar altijd maar prima verstaan. Dat is nog maar de vraag wat mij betreft.

Pffff, Jan, ik heb echt geen verstand van onderzoeken hier en daar.
Tegenover dit onderzoek, zullen ongetwijfeld ook weer andere onderzoeken staan

Onderzoek is ook uitgevoerd door mensen en wie weet met hoeveel (of hoe weinig) honden in welke omstandigheden.

Vooralsnog ga ik er absoluut van uit dat honden elkaar onderling beter, veel beter, begrijpen dan dat eens mens een hond begrijpt.
Dat lijkt mij heel logisch aangezien het dezelfde soort is.

een ander citaat dan:

- Het meest opvallend waren de verschillen in expressief gedrag tussen poedels en wolven.Wolven vertonen een heel arsenaal aan gezichtsuitdrukkingen, oorbewegingen, houdingen van de staart en het lichaam. Bij poedels waren veel van deze expressievormen sterk vereenvoudigd en een groot aantal ontbrak volledig.

( onderzoek van erik zimen, citaat uit 'de waarheid over honden ', van Budiansky. )

We hebben het hier over het verschil tussen wolven en poedels, maar, nogmaals, hondentaal = wolventaal, en waarom zou het onzin zijn om te veronderstellen dat honden op dit punt onderling sterk kunnen verschillen ? Waarom spreken en begrijpen ze dan niet allemaal gewoon de volledige wolventaal ?

Omdat honden wolvenpups zijn?

Ik snap dat husky's een bredere hondenwoordenschat hebben dan - pak 'm beet - labradors Hoe dichter bij de oorsprong, hoe meer oorsponkelijke vaardigheden een hond heeft, denk ik. Maar ik vraag me af of dat per definitie betekent dat ze beter omgaan met andere honden. Volgens mij eigenlijk niet, want je kan de gemiddelde husky toch minder makkelijk losgooien in een vreemde groep honden dan een labrador of cavaliertje. Ik denk dat wat wij onder een sociale hond verstaan, met name een hond is die opgewekt, nieuwsgierig en conflictvermijdend is.

Dat over gezichtsuitdrukkingen is trouwens ook interessant, maar verschilt dat ook niet erg van hond tot hond? Jack heeft een heel scala aan gezichtsuitdrukkingen, die kan echt van alles met zijn wenkbrauwen en zijn ogen en zijn oren en snuit. Bij Jack zie je het verschil tussen argwanend en bezorgd en bang, en tussen nieuwsgierig en geinteresseerd en gefascineerd, en tussen ongeinteresseerd en afstandelijk en arrogant. Lilo daarentegen is een soort Jerney Kaagman.

[Zoie]

[
nou mijn honden begrijpen de hondentaal allemaal perfect, alhoewel er soms best een flinke correctie uitgedeelt wordt en/of geincasseerd wordt. Dat hoort bij het wezen hond en ik denk dat je hem tekort doet als hij helemaal niets meer mag. Natuurlijk mag hij geen andere hond verwonden maar een correctie vind ik toch terecht als het nodig is.
Wat ik al vaker gezegd heb mijn honden zijn als pup allemaal weleens flink gecorrigeerd door een volwassen (voor hun) vreemde hond... daar hebben ze alleen maar van geleerd, een flink staaltje hondentaal.

Ja, jouw honden zijn herders. Maar ik dacht dat jij je pups alleen omgang liet hebben met bekende niet - roedelhonden ?

Hoe dan ook, dat zijn toch gescheiden zaken ? Het ene gaat over wat honden van elkaar kunnen begrijpen, het andere over wat je met welke hond toestaat.

Nog even een vraagje: mogen jouw volwassen herders ook gecorrigeerd worden door een vreemde hond als het nodig is ?

[Marja]

Een soort Jerny Kaagman, oh god die hou ik erin hoor

[Caro.]

Een soort Jerny Kaagman, oh god die hou ik erin hoor

Whoehahahaha inderdaad, geweldig

[Zoie]

en voor de honden wel ?

nou, ik heb even wat opgezocht, ga niet alles over typen, maar b.v. in 'de taal van je hond "(Coren ) blz. 213 e.v. lees ik dat tien hondenrassen zijn onderzocht ( universiteit van southhampton ) naar vijftien verschillende signalen van dominantie en onderwerping. Dan blijkt b.v. dat de Cavalier king Charles spaniël slechts twee van de vijftien sociale signalen beheerst, terwijl de Siberische husky ze alle vijftien beheerst. Dit komt ook overeen met de mate van neotonie van het betreffende ras.

Coren acht het heel wel mgelijk dat er problemen tussen honden ontstaan omdat ze elkaars signalen niet oppikken, en voorlopig geloof ik daar ook wel in.

Het omgekeerde is natuurlijk niet waar: ook al verstaat de honden elkaars prima, dat wil nog niet zeggen dat de honden niet op elkaar kunnen klappen.

Om toch nog even een beetje tegengas te geven tegen de veronderstelling dat honden elkaar altijd maar prima verstaan. Dat is nog maar de vraag wat mij betreft.

Pffff, Jan, ik heb echt geen verstand van onderzoeken hier en daar.
Tegenover dit onderzoek, zullen ongetwijfeld ook weer andere onderzoeken staan

Onderzoek is ook uitgevoerd door mensen en wie weet met hoeveel (of hoe weinig) honden in welke omstandigheden.

Vooralsnog ga ik er absoluut van uit dat honden elkaar onderling beter, veel beter, begrijpen dan dat eens mens een hond begrijpt.
Dat lijkt mij heel logisch aangezien het dezelfde soort is.

een ander citaat dan:

- Het meest opvallend waren de verschillen in expressief gedrag tussen poedels en wolven.Wolven vertonen een heel arsenaal aan gezichtsuitdrukkingen, oorbewegingen, houdingen van de staart en het lichaam. Bij poedels waren veel van deze expressievormen sterk vereenvoudigd en een groot aantal ontbrak volledig.

( onderzoek van erik zimen, citaat uit 'de waarheid over honden ', van Budiansky. )

We hebben het hier over het verschil tussen wolven en poedels, maar, nogmaals, hondentaal = wolventaal, en waarom zou het onzin zijn om te veronderstellen dat honden op dit punt onderling sterk kunnen verschillen ? Waarom spreken en begrijpen ze dan niet allemaal gewoon de volledige wolventaal ?

Dat er in rassen onderling verschil zit, dat wil ik graag geloven. Maar dat doet niets af aan het feit dat ik niet geloof dat een mens (!!) dan beter hondengedrag zou kunnen intrepeteren dan zelfs het ras wat het het slechtste zou kunnen.

Jij denkt dus dat jij beter hondengedrag kan begrijpen dan een willekeurige, gemiddelde hond?

Van mijn eigen hond: hoogst w.s. wel ja. In die zin dat ik vaak beter kan voorspellen wat er gaat gebeuren of hoe hij zal reageren.

Als alle reuen zouden weten hoe makkelijk hij zich overgeeft, zouden vast veel meer reuen dat zelfverzekerde kereltje even willen corrigeren

[Hanneke2]

Ja, lach maar. Maar het is best lastig, zo'n botox-bekkie, want je ziet bijna niet aan haar gezichtsuitdrukking of ze van plan is op een vriendje af te rennen of om een enge hond in diezelfde richting in zijn kont te gaan bijten.

[Zoie]

[Ik snap dat husky's een bredere hondenwoordenschat hebben dan - pak 'm beet - labradors :

labradors scoren overigens nog verrassend hoog, en Golden retrievers zelfs nog boven herders, op mijn lijstje

[Marja]

Ja, lach maar. Maar het is best lastig, zo'n botox-bekkie, want je ziet bijna niet aan haar gezichtsuitdrukking of ze van plan is op een vriendje af te rennen of om een enge hond in diezelfde richting in zijn kont te gaan bijten.

Ik weet er alles van hoor
Zara heeft ook zo'n Kaagman smoelwerk, kijkt altijd en eeuwig hetzelfde, geen beweging in te krijgen

[Zoie]

[ Hoe dichter bij de oorsprong, hoe meer oorsponkelijke vaardigheden een hond heeft, denk ik. Maar ik vraag me af of dat per definitie betekent dat ze beter omgaan met andere honden.:

nou, dat hoeft m.i. ook helemaal niet.