MARC_S schreef:Wat dan misschien een rol speelt naast het feit dat hij zich denk ik stiekem toch best wel heel wat voelt is dat de andere honden heel vaak weggaan. Ze komen immers geen contact maken zeg je en dus denkt Bram dat zijn kabaal ze op afstand heeft gehouden.

Ze tonen immers hoge houdingen, hij keft, zij lopen door. Wie heeft er dan gewonnen?
Stel dat hij Saars lagere en wat meer timide houding ziet als ze een andere hond opmerkt, hij gaat blaffen en de andere hond loopt door, die mag toevallig niet snuffelen of doet misschien wel lelijk. Hij groeit dan dus echt flink in zijn ego. Mensen die uitgeblaft worden etc lopen over het algemeen gewoon door, weer gewonnen.
Komen mensen en honden werkelijk contact maken dan toont hij zich natuurlijk laag want daar had hij niet echt op gerekend.
Ja, dat snap ik uiteraard dat het zo werkt

Hij heeft succes doordat hij ze naar zijn idee wegblaft, vandaar het afleiden zodat hij die kans niet krijgt
Ik zou toch proberen hem elke dag een keer alleen mee te nemen en dan naar een plaats waar je met leuke bekende honden afspreekt die allemaal op hem af komen en hem dwingen zijn status en grootte in te zien

Gaat hij tekeer tegen een mens of andere hond die zeker niet mag komen om conatct te maken dan zou ik me omdraaien en weglopen. Zelf vluchten zeg maar.
We lopen bijna elke dag in het bos. Dat is wel met Moos en Saar samen, maar die lopen vaak meters vooruit, terwijl Bram met iets heel anders bezig is. Maar zelfs als Moos en Saar er wel bij zijn is dat geen probleem. Los in het bos blaft hij niet, of hoogstens 1 of 2 keer (maar dat is los in het bos echt heel zelden, voornamelijk als een hond keihard op hem afgerend komt ofzo), waarop er dus altijd wel contact gemaakt kan worden en hij zich dus (heel) onderdanig toont. In de gelegenheidsroedel in datzelfde bos van bekende honden toont hij zich ook netjes als laagste van het laagste en begroet bekenden (stoere) honden als een heel onderdanig, lief en oh zo beschaafd pupje

Vanochtend ging hij zelfs op zijn rug voor een teefje dat zelf ook vrij onderdanig is, maar wel even iets te hard mepte met de poten.
Dat gaat dus heel goed. En nog even als toevoeging

, los vindt hij andere honden heel snel te intimiderend of te druk, en dan reageert hij net als Saar als pup, weglopen, staart tussen de poten. Als hij losloopt is het dus een vrij onzeker, onderdanig typje....
Elke middag loop ik alleen met hem, maar aangelijnde honden tegenkomen, elke middag weer die bovendien contact mogen maken is lastig helaas...Als het zou kunnen zou ik die kans zo grijpen, maar die kans heb ik niet echt....Wat dat betreft is het hier echt een rustig dorp, 5 van de 7 middagen dat ik alleen met hem aangelijnd loop komen we geen een andere hond tegen
En alle bekende honden kent hij ondertussen ook, en die kaffert hij dus niet uit, die wil hij begroeten.
Ik loop nu gewoon in straf tempo door als hij blaft, dat is dan dus de andere richting op dan die andere hond. Dus die andere hond loopt dan weg, maar wij lopen harder weg zeg maar. Omdraaien kan ik ook wel doen, maar dan loop ik dus mee met die andere hond

Hij blaft namelijk naar tegemoetkomende honden, want die ziet hij vrij snel.
Verder het blaffen zelf helemaal negeren en inderdaad afleiden als hij een hond ziet en nog niet geblaft heeft. Andere hond is de aandacht naar jou en niet naar de hond en lekker blaffen. Afleiden voordat hij de hond gezien heeft waardoor hij de andere hond dus helemaal niet gaat zien is zinloos trouwens. Je wil dat hij bij de aanblik van een andere hond zijn aandacht op jou vestigt en niet op de andere hond.
Ik snap dat eerder afleiden zinloos is inderdaad. Ik probeer zoveel mogelijk te regelen dat hij die andere hond eerst gezien heeft. Maar soms kan ik hem nog niet zo heel goed lezen , en dan kies ik er maar voor om hem af te leiden voordat hij die andere hond gezien heeft, i.p.v. hem te laten blaffen en dus te laat te zijn.