Depressief? --> is trage schildklier

[Natas.]

Ik 'verdenk' Raisa er wel es van dat ze depressief is.
Nu zijn er meerdere dingen die ik eerst wil uitsluiten zoals haar laten testen op Leishmaniose, maar ik wil ook haar schildklier laten testen. Verder is en blijft ze natuurlijk een angstig hondje met super weinig zelfvertrouwen, dit hoop ik minder erg te maken door een hondencursus en m.b.v. een GT (afspraak is gemaakt).

Maar toch speelt deze gedachte ook door mijn hoofd.
Rais heeft de 1ste maanden hier vorderingen gemaakt, maar nu lijkt wel of ze achteruit gaat terwijl er verder niets verandert is. Ze wil b.v. weer terug naar huis lopen met Chris en de hondenuitlaat, speelde al weinig met me maar nu krijg ik haar bijna nooit meer zo ver, heeft nergens lol in (behalve eten), loopt in het bos achter me aan te sjokken, sluit zich af en dan gaan echt de luiken dicht, etc. etc.

Kan een hond depressief zijn?

[Femmel]

Hoi Natas,

Ik durf niet te zeggen of een hond daadwerkelijk depressief kan zijn maar weet wel dat ze depressief gedrag kunnen vertonen.

Joy heeft het namelijk ook geregeld, dan ligt ze maar op haar kleedje een beetje zielig voor zich uit te staren en is er amper kontakt met haar te krijgen. Ze wil dan niet spelen, kroelen of lopen. Eten wel, eten wil ze altijd! Tijdens wandelingen loopt ze dan inderdaad te sjokken, is vreselijk dwars en chagerijnig naar andere honden.

Joy heeft wel hypothyreoidie maar is goed ingesteld op haar medicatie dus daar kan het niet aan liggen. Krijg van veel mensen ook te horen dat ze een echte "droeftoet" heeft, het lijkt soms wel of ze alle ellende van de wereld op haar schouders meedraagt.

Toch heeft ze ook vreselijk goede dagen, als we dan 's morgens beneden komen worden we begroet met een heel blije "Woewoe", loopt ze direkt naar de gang om te gaan lopen, kwispelt de hele tijd, rolt over stokken heen en is ondeugend.

Wat er tijdens de "slechte" dagen aan de hand is, is ons een compleet raadsel? Het lijkt op depressief gedrag, ontevredenheid met haar hele situatie? Ze heeft dit al haar hele leven (9 jaar), maar moet eerlijk zeggen dat ik me altijd schuldig voel als ze weer eens depressieve dag heeft terwijl ik 100% zeker weet dat ik toch echt goed voor haar zorg!

[tekkel]

Zijn ze de enige hond in huis? Zouden ze eenzaam zijn?

[Femmel]

Joy is inderdaad de enige hond in huis maar ik denk haast niet dat het daar aan zou liggen.

Ze is altijd met me mee gegaan naar het werk en had het toen ook. Heb weleens gedacht aan een 2e hond maar als ik Joy zie reageren op een logeerhond dan ben ik weer helemaal overtuigd dat dat geen goede optie is. We hebben eens 2 weken een logeerhond gehad en dan ligt ze dus 2 weken in haar mand in de keuken en ze laat zich absoluut niet zien.

Joy is helaas ook niet echt sociaal naar andere honden, het is meer een "mensenhondje". Andere honden tolereert ze soms wel, maar verder kunnen ze maar beter in de zut zakken en haar met rust laten. Ze heeft in haar leven maar 2 hondenvriendinnetjes gehad en de rest van de honden vindt ze 3x niets.

We hebben wel 4 katten en zijn erg veel met haar bezig.

[Natas.]

Moeilijk is dat hè Femke.......... het breekt m'n hart.
En je gaat je idd schuldig voelen. Ik word er ook heel onzeker van, doe ik het wel goed, heeft ze iets anders van me nodig, hoe kan ik haar bereiken?

In het begin had ze dit veel minder. We hebben haar nu een jaar en ze maakte vorderingen, was bang en angstig in onbekende situaties maar in haar 'veiligheid' kon ze vaak op haar manier vrolijk zijn, wandelen vond ze meestal leuk, ze genoot van knuffels en kietels, etc.
Maar sinds december ongeveer gaat het langzaam bergafwaarts, ik maak me er vreselijk zorgen om. Ze is zo triest, en ik kan haar nauwelijks meer bereiken.

Ja, Rais is de enige hond in huis.
Al wat langer ben ik een 2de hond aan het overwegen. Toen ik hier een logeetje had heb ik gemerkt dat ze naar hem keek, dingen overnam en zich aan hem optrok. Een passend hondenmaatje zou denk ik heel goed voor d'r zijn, misschien dat een andere hond haar beter kan laten zien dat het ook leuk kan zijn om hond te zijn.
En inderdaad, misschien komt er ook een portie eenzaamheid om de hoek kijken.

Maar goed, eerst wil ik kijken wat ik kan doen om Raisa te helpen, daarmee werken, de tijd geven, etc. Niet te veel dingen en te veel veranderingen tegelijkertijd, eerst medische oorzaken uitsluiten, kijken wat werkt met de GT en evt. medicatie, etc.
Ik denk nl. dat al zou ze zich aan een hondenmaatje optrekken, dan nog is het probleem in haar niet weg. En dat zij zich zo ongelukkig voelt vind ik zo erg.

[Zoie]

En dat zij zich zo ongelukkig voelt vind ik zo erg.

Ga je er niet te veel in mee ? Oppassen dat je haar depressieve gemoedstoestand niet bekrachtigt.

[tekkel]

Ik denk nl. dat al zou ze zich aan een hondenmaatje optrekken, dan nog is het probleem in haar niet weg. En dat zij zich zo ongelukkig voelt vind ik zo erg.

Vreselijk rot als je je hond niet kan 'bereiken'. Bestaat er niet een soort prozac voor honden?

[Natas.]

En dat zij zich zo ongelukkig voelt vind ik zo erg.

Ga je er niet te veel in mee ? Oppassen dat je haar depressieve gemoedstoestand niet bekrachtigt.

Klopt, daar moet ik voor oppassen.
Regelmatig moet ik daar even bij stil staan, van 'kom op Natas, vrolijk doen, lalila lila, lekker doorstappen in het bos' enzovoort. En ook dat ik niet bij haar in de mand moet kruipen om het zielige hondje te troosten, want die behoefte krijg ik wel zo langzamerhand.
Ik ben me er dus bewust van maar trap toch wel es in dat valkuiltje.

[Caro.]

Agos moeilijk he?

Ik snap wel een beetje hoe je je voelt, want Moritz kan bij tijd en wijle ook 'depressief' zijn en Kaya was het met haar schijnzwangerschap.

Een tip heb ik niet echt voor je, behalve dan idd het medische laten uitsluiten en er niet in mee gaan.
Moritz wil ik weleens wat gaan 'pesten' (goedbedoeld pesten), maar zit hij echt goed in een dip dan helpt het niet.
In beginsel, toen hij hier pas was, was het heel erg en toen heeft Kaya echt goed geholpen.

Verder is misschien Bach bloesem iets om te proberen?

[Natas.]

Ik denk nl. dat al zou ze zich aan een hondenmaatje optrekken, dan nog is het probleem in haar niet weg. En dat zij zich zo ongelukkig voelt vind ik zo erg.

Vreselijk rot als je je hond niet kan 'bereiken'. Bestaat er niet een soort prozac voor honden?

Gister had iemand op bhf het hier ook over en ik ben even gaan googelen.
Ik kom de combi hond + prozac tot nu toe alleen tegen voor agressieve honden in een studie die de Universiteit van Gent heeft gedaan. Wel dat Chlomicalm en Selgian een soorgelijke werking hebben voor honden als Prozac voor mensen.
De optie Chlomicalm of Bach therapie had ik al op mijn lijstje staan, wilde ik met de GT bespreken die de 24ste komt.

[Natas.]

Was tegelijkertijd met jou aan het tikken Caroline
Ja, Bach bloesem therapie is zeker een optie die ik open hou.

Als jij wel es over Moritz dit soort dingen schrijft zie ik het ook zo voor me.
Met het 'goedbedoelde pesten' ben ik opgehouden. Eerst kon ik haar hiermee nog wel es uit haar tent lokken, maar nu vertrekt ze naar boven of gaat nog dieper en platter in haar mandje liggen. Ik ben ook bang om haar te 'overvragen', te veel druk op haar te zetten.

[Caro.]

Was tegelijkertijd met jou aan het tikken Caroline
Ja, Bach bloesem therapie is zeker een optie die ik open hou.

Als jij wel es over Moritz dit soort dingen schrijft zie ik het ook zo voor me.
Met het 'goedbedoelde pesten' ben ik opgehouden. Eerst kon ik haar hiermee nog wel es uit haar tent lokken, maar nu vertrekt ze naar boven of gaat nog dieper en platter in haar mandje liggen. Ik ben ook bang om haar te 'overvragen', te veel druk op haar te zetten.

Ja, ik snap wat je bedoelt. Het ligt bij Moritz ook echt eraan hoe ernstig het op dat moment is, of ik het 'pesten' wel of niet kan doen en of het succes heeft.
Hij kan zich ook totaal van me afdraaien. Dan laat ik hem maar.

Hier heb ik het geluk dat Kaya er is en altijd wel aan het klieren is en hem er op een gegeven moment wel weer uitkrijgt.

Maar het breekt je hart om je hondje ongelukkig te zien.... en dat is precies ook weer de valkuil waarvoor je op moeten passen om niet teveel medelijden met hem te krijgen en hem/haar toch te behandelen als gewone normale hond (maar pfffff dat is verrot moeilijk soms )

Ik hoop dat de gedragstherapeut wat kan doen en dat evt. iets van Bachbloesem zal helpen. Moritz heeft het eerste jaar dat hij hier was Bachbloesem gekregen en voor nood heb ik nu altijd nog resque in huis.

En anders misschien toch dat maatje... een vrolijk onbezonnen hondje die wat kan helpen

[Femmel]

Joy heeft ook een tijd op Bach gestaan omdat ze vreselijk uitviel naar andere honden (was ook in zo'n depressieve periode). Ze kreeg toen Rescue en Vine, wat ons opviel is dat ze toen ineens zo lekker kon slapen, echt heerlijk diep en ontspannen. Alsof ze echt aan het eind van haar latijn was door slecht slapen?

Als we met Joy aan het wandelen waren op een plek waar veel andere honden waren en we zagen die honden zo lekker met elkaar spelen en Joy liep maar een beetje depressief achter ons aan te sjokken, snauwend naar honden die haar wilden uitdagen voor een spelletje, dan zeiden we ook weleens voor de gein "Oke, morgen krijg je gewoon je Prozac weer!".

Soms zie ik mensen lopen met honden die altijd vrolijk zijn, ookal lopen ze 6x per dag hetzelfde rondje en ik moet zeggen dat dat best weleens steekt. Maar aan de andere kant probeer ik me dan te bedenken dat er met die hondjes thuis misschien wel helemaal niets gedaan wordt en dat ze daarom zo blij zijn als ze naar buiten mogen? (Waarschijnlijk ook niet helemaal terecht, maar je probeert het voor jezelf te verklaren.).

Het is inderdaad zo dat we op moeten passen dat we Joy niet meteen gaan lopen "plezieren" als ze zich eens depressief uit. Soms kiezen we er bewust voor om haar in haar eigen sop gaar te laten koken maar dat geeft mij echt een rot gevoel en dat kan natuurlijk ook niet de bedoeling zijn toch?

[Natas.]

Ja, vreselijk is het om aan te zien dat je hond ongelukkig is hè. En inderdaad verrot moeilijk soms om haar als gewone hond te blijven benaderen.
Ik mis het jolige, tierige en het spelen ook als ik buiten loop en het bij andere honden zie. Dan denk ik meidje meidje toch, wat zou je ook een lol kunnen hebben. Doet me ook vaak denken aan Queenie, die had dat wel en dat mis ik dan ook best.
Als er verder medisch gezien niets aan de hand is dan hoop ik zeker dat de GT en evt. chlomicalm of Bach haar verder kunnen helpen.

Inmiddels ben ik 280 Euro armer maar bovenal is Rais een nare ervaring en een gaatje rijker
Ik heb bij de DA net mijn verhaal gedaan (heeft u een uurtje) en er is een flinke buis bloed afgenomen. Alles gaat getest worden : lever, nieren, suiker etc. door de DA zelf en schildklier + de hele buitenlandse riedel bij een lab in Duitsland. Voor de LM wordt waarschijnlijk de Elisa test gedaan, gaat ze nog voor me navragen.

Verder gehad over dat Raisa nu (weer) diarree heeft, blijkt dat in Almere Giarda veel voorkomt de laatste tijd. Ik moet van Rais nog ontlasting inleveren, maar aangezien ze zich al helemaal leeggeblubberd heeft zal dat vandaag niet lukken denk ik.
De schildklier heeft ze bekeken en die voelde licht opgezwollen maar niet alarmerend. Met de oren ging het nu goed, eentje was mooi schoon en in de andere nog ietwat prut, ik moet nog een week doorgaan met Surolan in dat ene oortje.
En tot slot haar achterpoot, waar het ook weer wat slechter mee gaat, daarvoor heeft ze me Metacam meegegeven. Maar ik weet nog niet of ik dat ga gebruiken, moet ik nog ff over denken, maar kan nooit kwaad dat in huis te hebben.

M'n Raisepluisje was ZIELUG!!
Helemaal compleet op slot, de luiken waren niet alleen dicht maar ook gebarricadeerd, arme meid. Zoals we haar neerzetten bleef ze staan/zitten/hangen, smoeltje in de lucht, oortjes helemaal plat, blik op oneindig, staart tegen haar buik aangeplakt.

Ik vraag me trouwens nog iets anders af : kan Rais haar vertrouwen in mij een beetje hebben verloren?
Het viel me op dat ze in de wachtkamer zo ver weg mogelijk van mij ging zitten, deed ze de vorige keren juist niet. En ik krijg dus slecht contact met haar op het moment. Ik ben de laatste tijd natuurlijk niet zo leuk voor haar bezig met alweer naar de DA, hondencursus was eng (gister ietsje minder), de laatste periode veel in haar oren moeten druppelen wat ze vreselijk vindt, etc.
Kan dat?

[Eline*]

Even stoppen met je medelijden meis! Jouw gevoel kan overslaan en als ze stemmingsgevoelig is, wat ze volgens mij is, wordt ze daar niet zekerder van. Als ze lichamelijk gezond is zou ik je zeker bach willen adviseren. Ik zou niet verder medicatie gaan gebruiken. Je gaat dan je hond behandelen als een zieke hond en dat moet je niet doen.
Het kan zijn dat ze zich alleen voelt. Het is een griekje toch? Heeft ze op straat met andere honden gezworven? Merk je ook dat ze in stemming verbetert met een andere hond langdurig in de buurt?

[Eline*]

Je kan haar trouwens nu gewoon op de resque van Bach zetten na haar dierenartsbezoek. Kan soms al een eind schelen!

[tekkel]

Ik vraag me trouwens nog iets anders af : kan Rais haar vertrouwen in mij een beetje hebben verloren?
Het viel me op dat ze in de wachtkamer zo ver weg mogelijk van mij ging zitten, deed ze de vorige keren juist niet. En ik krijg dus slecht contact met haar op het moment. Ik ben de laatste tijd natuurlijk niet zo leuk voor haar bezig met alweer naar de DA, hondencursus was eng (gister ietsje minder), de laatste periode veel in haar oren moeten druppelen wat ze vreselijk vindt, etc.
Kan dat?

Ach wat vreselijk, ik vind het echt enorm zielig. Ik hoop dat er een medische oorzaak wordt gevonden, en dat er een medicijn voor is. Goed dat alles grondig wordt onderzocht.

Ik denk niet dat jouw hond vertrouwen in jou heeft verloren. Ze zit gewoon in zichzelf opgesloten en reageert niet op prikkels, ook niet van jou. Verwijt jezelf nou maar niets, het is iets in de hond, en niet in jou.

[Natas.]

Even stoppen met je medelijden meis! Jouw gevoel kan overslaan en als ze stemmingsgevoelig is, wat ze volgens mij is, wordt ze daar niet zekerder van.

Klopt, daar moet ik voor opletten.........

Als ze lichamelijk gezond is zou ik je zeker bach willen adviseren. Ik zou niet verder medicatie gaan gebruiken. Je gaat dan je hond behandelen als een zieke hond en dat moet je niet doen.

Bach staat ook hoger op mijn lijstje dan Chlomicalm.
Maar wat bedoel je verder met 'geen medicatie', bedoel je daar ook de Metacam voor haar poot en Surolan voor haar oor mee?

Het kan zijn dat ze zich alleen voelt. Het is een griekje toch? Heeft ze op straat met andere honden gezworven? Merk je ook dat ze in stemming verbetert met een andere hond langdurig in de buurt?

Ze is een spaanse, heeft idd een jaar over straat gezworven.
Zoals ik schreef heb ik een keer met een logeetje gemerkt dat ze zich aan die hond optrok, evt. een 2de hond sluit ik niet uit.

Je kan haar trouwens nu gewoon op de resque van Bach zetten na haar dierenartsbezoek. Kan soms al een eind schelen!

Ah, rescue heb ik in huis. Niet aan gedacht, ga ik haar direct geven!

[Natas.]

Ik denk niet dat jouw hond vertrouwen in jou heeft verloren. Ze zit gewoon in zichzelf opgesloten en reageert niet op prikkels, ook niet van jou. Verwijt jezelf nou maar niets, het is iets in de hond, en niet in jou.

Dat is een goeie omschrijving ja, ze zit in zichzelf opgesloten.......
Ik vind het alleen zo treurig dat ik haar hier voorheen wel uit kon krijgen maar nu absoluut niet meer.

[Natas.]

nee, ik dat dit amper mogelijk is bij een zo sociaal dier als een hond. was het maar zo dat honden dat sneller deden, dan zouden er ook minder honden bij rotbazen zitten. maar je moet als eenmaal vertrouwde baas toch al heel wat uitvreten om een hond echt afstand van je te laten nemen hoor.
misschien zat jij in de wachtkamer gewoon dichter bij de deur waarlangs ze binnen moest bij de da ?

Dat is waar ja, soms zou je willen dat de hond heeeeeel wat minder sociaal is bij dat soort bazen.
Van die deur of iets dergelijks......... hmmm, nee volgens mij was het niet zoiets. Ze dook zelfs verder weg van de deur naar buiten en meer naar de deur van de DA, gewoon een kant uit voor zover het lijntje strekte.

[Moon]

Ach... ik kan me voorstellen dat je ontzettend medelijden met haar hebt. Heel moeilijk om daar niet in mee te gaan. Onze situatie is natuurlijk niet te vergelijken met die van jou, maar Dante kan ook (naar mijn idee) gedeprimeerd raken als hij niet de activiteiten krijgt die hij gewend is (rustkuur). Ipv. hyper te worden, heeft hij dan de neiging om alleen maar in zijn mand te liggen of melancholiek me aan te zitten kijken.
Zou Raisa geïnteresseerd zijn in speurspelletjes? Dus een speeltje of snoepjes verstoppen. Daar kan ik Dante altijd weer blij mee maken. Ik laat hem nu bijv. mijn sleutels zoeken in het park
Maar daar moet het echt de hond naar zijn; niet iedere hond zal dat leuk vinden?
Heel veel sterkte met Raisa!

Gr. Marijke

[twinkeltje]

ik denk dat ze inderdaad een maatje mist

en eline gaat toch binnen kort weer naar spanje

[twinkeltje]

hier is een super maatje
zonder centebak
een echt leuk zetje

[Caro.]

Ik vraag me trouwens nog iets anders af : kan Rais haar vertrouwen in mij een beetje hebben verloren?
Het viel me op dat ze in de wachtkamer zo ver weg mogelijk van mij ging zitten, deed ze de vorige keren juist niet. En ik krijg dus slecht contact met haar op het moment. Ik ben de laatste tijd natuurlijk niet zo leuk voor haar bezig met alweer naar de DA, hondencursus was eng (gister ietsje minder), de laatste periode veel in haar oren moeten druppelen wat ze vreselijk vindt, etc.
Kan dat?

Nee een hond die bang is (is ze bang voor de dierenarts neem ik aan?) of een hond die zo in zichzelf gekeerd is, wordt gewoon onbereikbaar of soms zelfs gewoon weer een 'wild dier'.

Dat heeft niets met jou als baas te maken, maak is het overlevingsmechanisme van de hond.

Voorbeeldje: Moritz was hier al bijna 2 jaar toen hij een keer in paniek raakte en wegliep. Grote zoekactie (middenin de nacht) en na uren vond ik hem.
Ik, die normaal gesproken Moritz zijn steun en toeverlaat is, kon hem niet bereiken en bij me krijgen. Ik ben gaan zitten middenin op het veld en Moritz bleef rondjes draaien op grote afstand. Na wel 15 minuten heel rustig praten werden de rondjes kleiner en kwam hij uiteindelijk bij me.
Hij was even veranderd in een wild en opgejaagd dier en dan zijn ze echt voor niemand meer bereikbaar.

De angst veroorzaakt het 'opgesloten zitten' en niet bereikbaar kunnen zijn. Een hond kan nog zoveel vertrouwen in je hebben, maar het overlevingsmechanisme zal altijd overheersen (en ik denk dat dit veel sterker is bij buitenlandertjes die vervelende dingen hebben meegemaakt).

Ik zou zeker nu de rescue geven aan haar!

[*Linda*]

Wat vervelend voor jullie allebei natas....Hoe was ze toen ze bij barbara zat met haar andere hond? Trok ze zich daar erg aan op? Probeer in ieder geval zelf luchtig en vrolijk te blijven en daarnaast ook regelmaat in te voeren, das duidelijkheid en das ook weer veilig

[Eline*]

Nee, wel de metacam en de oorzalf blijven geven. Maar ik zou zelf nooit de stap naar clomicalm of iets maken met haar. Wel bach en daar zou ik nu al mee beginnen. Als ik je daarbij even moet helpen pb me dan even.
Verder zou ik gaan voor een tweede hond als je haar echt een lol wilt doen. Om je eerlijk de waarheid te zeggen vind ik dat je dit soort ex-zwervers die daar ook nog in een asiel hebben gezeten bij voorkeur niet alleen moet plaatsen. Ze hebben vaak zo'n wezenlijk deel van hun leven moeten doorbrengen zonder mensen of met mensen op afstand, terwijl ze vaak wel een hondenmaatje in de buurt hebben gehad.
Ik geloof absoluut dat honden zich alleen kunnen gaan voelen daardoor.
Van alle honden uit Kimba hebben we 1 hond als enige hond geplaatst en dat is ook tevens de hond die echt het meeste moeite heeft gehad om zich aan te passen. Ik ben ervan overtuigd dat zoiets te wijten is aan de situatie en niet aan de hond.
Als je er voor openstaat zou ik me er eens goed over beraden als ik jou was.

[BeëlzeBubble]

Casper is als een blad aan een boom omgeslagen sinds we Smekkie hebben. Het hebben van een hondenvriendje heeft hem zoveel goedgedaan.

Hoop dat het voor Raisa ook de oplossing zal zijn.

[Rami]

Casper is als een blad aan een boom omgeslagen sinds we Smekkie hebben. Het hebben van een hondenvriendje heeft hem zoveel goedgedaan.

Hoop dat het voor Raisa ook de oplossing zal zijn.

Ik heb dus precies dezelfde ervaring als Bianca.
Toen Billy nog 'enige' hond was heb ik me heel vaak zorgen gemaakt. Ik vond 'm ook vaak sloom, hij sliep zo veel, sjokte maar wat achter me aan, was niet of nauwelijks vrolijk te krijgen.
Ik dacht dat hij pijn had (dacht gek genoeg niet aan een depressie). Hij is door de medische molen gegaan maar lichamelijk werd er niets gevonden.
Sinds onze tweede hond Silka er is, vertoont Billy dat slome gedrag helemaal niet meer. In het bos gaat hij aan kop en voor een spelletje (zowel met Silka als met ons) is hij altijd te porren.

Ik weet niet of het binnen je mogelijkheden ligt om er een hond bij te nemen Natas, maar als het echt zo is dat Raisa weinig lol heeft in haar leven omdat ze alleen is, lijkt het me wel de oplossing.

Sterkte met wachten op de uitslagen van het onderzoek.

[Hanneke2]

Ik heb toch een beetje het gevoel dat het medisch is. Misschien iets vrij simpels waardoor ze zich gewoon niet lekker voelt. Hoe reageert ze op de metacam?

Als ik jou was zou ik dus eerst alle bloeduitslagen afwachten, en is ze nou helemaal 100% in orde, ga je dan zorgen maken over haar gedrag. 1 ding tegelijk joh.

[Natas.]

Da's waar, 1 ding tegelijkertijd....... maar ik maakte me zo'n zorgen. En dat is ook niet iets van de laatste paar dagen of zo, heeft zich al een paar maandjes in me opgehoopt toen ik merkte dat het langzaam slechter met haar ging.

Maar inderdaad, eerst de medische dingen uitsluiten. De GT komt pas de 24ste.
De uitslagen van de DA zijn binnen : suiker en lever waren goed, nieren ook maar niet helemaal 100%, kan zijn omdat ze niet nuchter was. So far so good. Uitslagen uit Duitsland komen volgende week.
En pijn (achterpoot) of zich erg rot voelen (diarree) zouden er ook zeker mee te maken kunnen hebben. Ben vanavond weer begonnen met de Metacam, vorige keer reageerde ze daar redelijk goed op.
De Rescue heb ik vandaag gegeven na jullie tip . Stom dat ik daar niet zelf meteen aan gedacht heb.

Op dit moment is Rais helemaal nergens in geinteresseerd en spelen deed ze al nauwelijks. Eten heeft nog wel haar volledige aandacht dus speurspelletjes met een voertje zou ik goed kunnen doen. Moet nu alleen wel ff opletten met wat, door de diarree.

Ik ben weer een beetje gerustgesteld over dat ze niet het vertrouwen in mij verloren heeft, thnx.
Ze is idd ontzettend bang voor de DA, en de autorit om er te komen vindt ze ook eng en naar.

Hihihi, ineens vliegen de leuke hondenmaatjes me om de oren
Ja, ik sta dus zeker open voor de mogelijkheid van een 2de hond voor Rais en wij hebben daar ook de mogelijkheden voor. Maar eerst wil ik het rijtje afwerken van medische dingen uitsluiten en de GT want het probleem zit ook in haarzélf.

Ik heb met een logé-reutje dus al gemerkt dat ze zich aan hem optrok. Bij Barbara's eigen hond ook maar wel wat minder, omdat die hond nogal druk kan zijn en wat te 'ruig' is voor haar.

Eline, wat je zegt over dat ex-zwervertjes beter geplaatst kunnen worden met een hondenmaatje erbij kan ik het helemaal eens zijn. Alleen heb ik daar van tevoren nooit bij stil gestaan.
Een 2de hond erbij nemen zou geen overhaaste beslissing zijn want ik zit er al wat langer aan te denken. Maar ik wil nu niet te veel dingen tegelijkertijd doen, eerst wat andere dingen van het lijstje strepen. Ik wil dan nl. ook graag weten wát er gewerkt heeft.

Ik heb een paar weken terug een boek over Bachremedies bij honden (en paarden) gekocht en daar al een hoop info uitgehaald. Als ik zo ver ben (na de medische uitslagen) pb ik je even, thnx voor het aanbod!