Nu, ik ben toegelaten en ga dus direct mijn brandende vraag aan jullie voorleggen.
Nee, eerst een stukje van mijn ervaring met honden;
Ben geboren in een gezin met een jonge Ierse Terrier...leuke hond. Op mijn 13e nieuwe hond na overlijden van de andere: een Welsh terrier. Deze hond heb ik nog steeds, inmiddels bijna 12 en blind. Ik heb deze hond jaren geleden toen ik uit huis ging meegenomen.
Een paar jaar later kregen mijn ouders nog een Engelse stafford (ook nog een paar jaar van dichtbij meegemaakt en nu op afstand).
Onze blinde Welsh is een soort deeltijdheid-hond geworden. Het klinkt een beetje cru, maar de hond heeft last van bewakingsdrang, is oud en blind...een jaar lang ging het goed met onze kleine maar nu gaat ze zijn speelgoed bewaken en dat is lastig. Bij mijn ouders vind ze het gelukkig ook heel fijn en ze kan goed omschakelen (ik voel me altijd een beetje schuldig als ik zeg dat ik dr soms wegbreng maar daar heeft ze het eigenlijk net zo goed als hier).
Maar goed. Nu komt het dus. We willen straks weer een pup.Niet direct een korte termijn plan maar het zal er zeker weer van komen. En nu wil ik dus graag jullie advies over de raskeuze. We hebben nl. eisen...en vraag me af of ik sowieso wel realitisch ben...komt ie...
*Hond moet met kinderen om kunnen gaan (erg belangrijk)
*Geen te grote hond, ook geen schoothond
*Liefst niet teveel haren
*Wordt goed uitgelaten maar niet dagelijks uren (weekenden kan dit wel)
Zelf ben ik eigenlijk erg verliefd op het karakter van mijn Welsh...beetje pit en karakter. Leuker om te zien vind ik zelfs de Airdale (grote Welsh) maar dat vind mijn vriend helemaal niks.
Praktisch gezien denk ik aan de Stafford, omdat het gewoon makkelijke hondjes zijn (vind ik) die goed met kinderen kunnen. Ook daarover is vriendlief eigenlijk niet direct enthousiast.
Wat vinden jullie? Nog andere suggesties?
Thanks!






