Help, mijn hond is echt dominant!!!!

[Bernadette]

Het werkt gewoon heel goed. Het is nu zelfs zo dat hij mijn vriend totaal niet meer negeert en blij kwam begroeten vanochtent.

tsja, dit klinkt dan weer heel anders dan in je eerste bericht. Kan het niet beoordelen, maar ga dingen niet bagatelliseren of mooier maken dan ze zijn vanwege eventuele reacties

Als wij dit niet doen, kan dit gevaarlijke situaties opleveren. Vandaar deze aanpak.

Die gevaarlijke situaties zijn er al, en ik denk dat dat de reden is dat niemand je hier een advies durft te geven in de trant van: pak het zo eens aan. Gaat het fout, dan is niemand daarmee mee geholpen, jullie niet, en de hond nog minder.

Het probleem is gewoon te ingewikkeld om het verantwoord even via het beeldscherm op te lossen.

Allemaal heel erg herkenbaar Ga ermee aan de slag! Die hond verdient een goede baas

[azumi]

Dank je wel hoor . Hij begint begint gelukkig al wat beter te reageren, met kleine veranderingen zijn wij al heel blij met hem. Het is tenslotte een prachtige hond maar waar het om gaat is dat ook heel lief kan zijn. We hebben ons al in laten schrijven voor een cursus.

PS: Volgende week zal ik proberen foto's te sturen, je zal je ogen niet geloven hoeveel ze op elkaar lijken.

[Wil de hond]

Dat hij ook heel lief kan zijn hoeft niet persé een positief teken te zijn hoor. Het hangt er maar helemaal van af hoe de hond de rangorde indeelt. Het is mogelijk dat hij jullie manipuleert om zodoende voor elkaar te krijgen dat jullie je onderdanige positie naar hem toe bevestigen door lief tegen hem te doen.

Dit hoeft niet zo te zijn maar hoe dominanter ingesteld een hond hoe meer je in deze op je tellen moet passen.

Dominante honden zijn meestal prima in de omgang, tot er iets gebeurt wat hem niet zint.

Heb je nu al kontakt gelegd met een deskundige die deze hond kan inschatten?

Dit laatste is volgens mij van wezenlijk belang.

[azumi]

Ja, we hebben voor deze week al een afspraak gemaakt.

We hadden dat al in de gaten, op die manier hebben wij ook wat dominante handelingen geconstateerd. We weten dat hij heel manipulatief kan zijn met aandacht opeisen. Daar zijn wij in het begin ook mee voor de gek gehouden, toen vonden hem gewoon lief. Pas later toen hij zijn eisen begon te stellen is alles op zijn plaats gevallen. Pas als hij wat wou deed hij alleen lief.

Maar nu vraagt hij op een andere manier aandacht van ons. We zien nu duidelijker het verschil wanneer hij aandacht vraagt als hij wat wil van ons of gewoon naar een knuffel snakt. Dus bedankt voor de bezorgtheid, we hebben het gevoel dat we er beginnen te komen, maar we weten wel dat we nog veel moeten overkomen met hem. Wij zullen er in ieder geval onze hart en ziel in steken

[Wil de hond]

In het algemeen gesproken mbt. dominant ingestelde honden,het is zo dat knuffels e.d. eigenlijk altijd opgevat worden als bevestiging van status. Of het nu om afgedwongen, afgesmeekte of gratis knuffels gaat.

Jij als veronderstelde ranghoogste hebt totaal niets te maken met wat hij nodig vindt/heeft. Jij hebt vooral oog voor je eigen zaken en houdt terloops in het oog of er geen pogingen ondernomen worden om jou iets te laten doen. Het is echt zaak dat je een hele duidelijke voorsprong krijgt en houdt op je hond.

Wat mij betreft zou hij voorlopig al in zijn pootjes mogen klappen dat hij in een huis woont, goed eten krijgt en regelmatig uitgelaten wordt. Voor de rest moet hij zich maar even niet te veel illusies maken.

En wil je hem al eens een klein beetje "liefde" geven doe dat dan met een serieuze stem en zonder knuffelen, dan kom je toch al weer wat serieuzer en afstandelijker over.

Eén ding wat je altijd voor ogen moet houden is dat de baas zijn over een dominant ingestelde hond met de neiging hogerop te klimmen nooit ophoudt maar altijd, op elk moment van elke dag gedaan moet worden. Je zult met zo´n hond nooit een relatie kunnen hebben zoals dat kan met een hond met een minder kompetitief ingesteld karakter.

[azumi]

Bedankt voor je advies .

Op sommige hadden punten hadden wij het niet zo bekeken. Het is niet makkelijk om te bepalen op sommige momenten hoe je, je moet opstellen. Maar over het algemeen gesproken houden ons aan deze regels. We wisten alleen niet dat we hem zo weinig mogelijk moesten knuffelen. Wij dachten dat als hij naar ons toe kwam uit zichzelf dat we hem wel een kort knuffeltje mochten geven en daarna het contact zelf weer afbreken. Dat deden we omdat we toch willen dat hij vertrouwen in ons zou krijgen en ons dan wat leuker zou vinden.

Wat wij wel gemerkt hebben is dat als we hem een knuffel geven dat hij dan gelijk zich wat opstandiger opstelt, ondanks dat hij op dat moment dat we hem knuffelen een lage houding richting ons heeft (oren plat en een lage staart). Zijn zelfvertrouwen gaat erg snel omhoog. B.V. hij begint weer op ons te klimmen of vervelende poten te geven en minder snel uit de weg gaan.

Hoe vaak mogen wij hem dan een klein beetje liefde geven? Voor ons is dat zeer moeilijk te bepalen.

Het zelfde geldt ook met het geven van eten. Wij maken zijn eten tegelijker tijd met ons eten klaar. Dan zetten wij zijn bak op een plek dat hij dat kan zien. Dan beginnen we zelf eerst met eten en als wij klaar zijn dan pas krijgt hij zijn eten. Wij laten hem daar alijd eerst voor zitten en pas als wij zeggen dat het mag, laten wij hem eten. Toch als hij klaar is begint hij zich weer wat opstandiger te gedragen.

Wat zijn jouw ideeen hierover en is het echt zo dat je altijd een zeer strak met hem moet blijven of vatten wij dat gewoon te letterlijk op. Wat wij ermee bedoelen is, toch best wel afstandelijk van hem te blijven.

[Wil de hond]

Hoe vaak mogen wij hem dan een klein beetje liefde geven?

Heel sec bekeken hoef jij hem helemaal geen knuffels te geven om als geloofwaardig opperhoofd over te komen. Liefdesuitingen worden door daarvoor gevoelige honden nl. altijd opgevat als tekenen van zwakte, als uitingen van onderdanigheid.

Ongetwijfeld zullen er nu mensen opstaan die beweren dat dit onzin is maar ik ben er van overtuigd dat je enorm op moet passen met het "geven van liefde".

Honden onder elkaar geven geen liefde, die tonen onderdanigheid of laten zich blijken van onderdanigheid tonen. En daar houdt het wel mee op. Anders gezegd, wat jij als blijk van liefdesbetoon bedoelt wordt door je hond als teken van onderdanigheid opgevat.

Je kunt hem af en toe wel eens iets zeggen als hij naar je toekomt, met een serieuze stem, maar niet elke keer. Domineren kan nl. ook met een "lieve" houding. Het gaat er vooral om dat je voorkomt dat hij het idee kan hebben dat jij iets doet omdat hij dit van je vraagt, op wat voor manier dan ook.

Ik zou zijn voer pas klaar maken als je zelf klaar bent met eten, hem dit dan geven zonder veel omhaal en hem met rust laten tot hij geen belangstelling voor zijn bak/eetplek meer heeft. Dus niet overdrijven zoals jullie dat nu doen en hem zijn voer al klaar zetten zonder dat hij daar aan mag komen.

[Annelies]

Honden onder elkaar geven geen liefde, die tonen onderdanigheid of laten zich blijken van onderdanigheid tonen. En daar houdt het wel mee op. Anders gezegd, wat jij als blijk van liefdesbetoon bedoelt wordt door je hond als teken van onderdanigheid opgevat.

Dat kan bijvoorbeeld dus heel lastig zijn bij een uiterst 'knuffelbaar' type hond bij wat oudere kinderen waarbij de hond toch wel wat neigt naar dominantie...

[azumi]

Je zult met zo´n hond nooit een relatie kunnen hebben zoals dat kan met een hond met een minder kompetitief ingesteld karakter.

Wat wij dan willen weten is, zal de relatie in de toekomst met de hond altijd zo (koud) blijven en redelijk knuffelloos? Want op zijn tijd willen wij toch eens met hem kroelen of is dat echt gewoon uit den boze? Als er in de wat verdere toekomst een duidelijke rangorde-schikking is en hij komt ons aandacht opzoeken en wij geven dan daar soms gehoor aan, zal hij dat altijd als een zwakte ervaren? Of moeten wij dan altijd koeltjes met een serieuze stem zijn aandacht terug geven?

Ook al blijft hij een hond met een kompetieve instelling, wij blijven ook mensen die om egoistise redenen toch vaak van fysieke aandacht houden, vooral van dieren. Waardoor wij dat als een zeer koude relatie met de hond gaan ervaren of nemen wij dit veel te serieus.

[Wil de hond]

Ook al blijft hij een hond met een kompetieve instelling, wij blijven ook mensen die om egoistise redenen toch vaak van fysieke aandacht houden, vooral van dieren. Waardoor wij dat als een zeer koude relatie met de hond gaan ervaren of nemen wij dit veel te serieus.

Nee, je neemt het niet te serieus. Maar je loopt o.a. wel wat op de feiten vooruit. Het is nl. een beetje koffiedik kijken wat de uiteindelijke verhouding tussen jullie betreft. Je moet eerst zorgen dat je een duidelijke rangorde kreëert en in stand weet te houden. Pas dan zul je gaan zien hoe je hond is onder zulke omstandigheden, en pas dan zul je kunnen gaan verkennen tot hoe ver je kunt gaan zonder direkt een terugval en evt. zelfs konflikten te veroorzaken.

Maar even over je hierboven gekwootte opmerking/verzuchting.

Jullie zijn mensen en jullie hond is een hond. Je zegt heel trefzeker dat jullie om egoïstische redenen toch graag een fysieke soort van deeltijd-knuffelverhouding met jullie hond zouden willen. Je weet nu dat je hond zich niet met dit soort menselijke wensen bezighoudt maar slechts vanuit zijn hond-zijn jullie relatie bekijkt en interpreteert.

Dat jullie een afstandelijke en dominerende omgang met jullie hond als koud ervaren is jullie mensen-probleem. Terwijl je moet proberen om je relatie met je hond een hondse inkleding te geven en deze relatie ook als hond te ervaren. Je moet dus gewoon afstand nemen van je menselijke doch niet-hondse emoties en puur op zijn honds proberen samen te leven met hem.

Doe je dit niet dan steven je m.i. af op een mislukking.

Dit alles dus onder voorbehoud, ik heb jullie hond nl. niet gezien/meegemaakt. Wel heb ik de nodige dominerende honden meegemaakt in de loop van de jaren. En jullie hond schat ik in als een heel lastige want zeer dominante hond, afgaande op wat je hier vertelt.

Nogmaals, als ik me niet vergis dan moet je zo snel mogelijk gedegen hulp zoeken bij iemand die echt goed weet waar hij het over heeft en niet zelf gaan lopen proberen, voor je het weet heb je spijt van alles. Maar goed, je hebt al een afspraak schreef je.

[azumi]

Bedankt voor je reactie.

We hebben ook ingezien dat zonder hulp het gewoon te moeilijk is voor ons. We hebben een gedragtherapeut gevonden en gaan ook met hem naar een cursus toe. Maar goed dat had je al gelezen.

De reden dat wij zo ver vooruit lopen is toch om enigzins een beeld te schetsen van de toekomst als blijkt dat dit een zeer lastige dominante hond is. Zodat wij niet op mislukking afsteven. Wij begrijpen dat je met een hond, altijd vanuit zijn oogpunt moet beredeneren. Wij hadden alleen niet verwacht dat we vanuit ons menselijk oogpunt zeer koud met hem om moeten gaan. Dat is voor ons en niet voor hem best moeilijk om mee om te gaan,

Wij hadden dit totaal niet verwacht toen we hem meenamen uit het asiel. Nou kunnen wij er mee leven dat we een vanuit ons (mensenlijk) oogpunt een afstandelijke relatie met hem moeten aangaan. Maar zo afstandelijk als dit (vanuit een menselijk standpunt) hadden wij dit niet verwacht. Wij moeten ook eerlijk blijven over hoe wij als mens in elkaar zitten en tot hoever wij ons kunnen aanpassen en inleven voor de hond. De conclusie is dat wij het heel erg moeilijk gaan krijgen met het mimimale fysieke contact met Idio.

Dat wil natuurlijk niet zeggen dat wij ons niet in hem gaan verplaatsen (op een hondse manier proberen te leven). We hebben nu eenmaal voor hem gekozen en willen hem graag een goede toekomst geven. Daar willen wij geen misverstanden over laten bestaan. We zeggen alleen maar dat het gewoon wat zwaarder valt dan wij dachten.

Wij hebben ook als mens onze tekortkomingen die graag van de aandacht van de hond genieten. Ik denk wel dat de meeste mensen daar ook een hond voor willen, puur voor de gezeldschap en dat is dan meestal ook om egoistise redenen. Hoe vaak is een hond dan ook daadwerkelijk echt nodig in huis. Want in principe leeft hij veel liever in de natuur met een echte roedel, waar de regels nog duidelijker voor hem zijn, waar hij dan ook meer tot zijn recht komt en waar zijn leven veel spannender en productiever is, in plaats van in deze zwaar verwarrende mensenwereld, hij heeft er uiteindelijk ook niet voor gekozen om in gevangenschap te leven. Dat bedoellen wij met (onze) menselijke egoisme. Als we het over deze boeg gooien, moeten we zorgen dat er geen honden in gevangenschap leven, maar alleen in de natuur b.v. zoals dingo's. Dat is een realiteit dat nooit tot stand zal komen vanwege het menselijk egoisme. Een hond in huis zal nooit zo'n spannend leven kunnen hebben als dat van de wolf maar (hier kunnen wij ons nog verder over inwijden maar dat laten wij maar in het midden) zoals het er nu voorstaat zullen de meeste mensen waaronder waarschijnllijk jij en zeker wij een hond in huis nemen voor eigen plezier en gezelschap.Alleen was onze opzet om een afgedankte hond toekomst te geven en tergelijke tijd zelf hiervan plezier van te beleven een beetje van beide werelden dus.

[yamie]

fijn dat jullie hulp hebben en wens jullie dan ook veel succes

[LaRep]

Nu kunnen wij er mee leven dat we een vanuit ons (mensenlijk) oogpunt een afstandelijke relatie met hem moeten aangaan. Maar zo afstandelijk als dit (vanuit een menselijk standpunt) hadden wij dit niet verwacht. Wij moeten ook eerlijk blijven over hoe wij als mens in elkaar zitten en tot hoever wij ons kunnen aanpassen en inleven voor de hond. De conclusie is dat wij het heel erg moeilijk gaan krijgen met het mimimale fysieke contact met Idio.

Juist doordat je straks heel intensief aan de gang gaat met je hondje krijg je er straks veel voor terug en onstaat er een zeer hechte band waarbij er nog verbaast zal staan hoeveel liefde er tussen jullie gaat onstaan!!!

Toppie dat je hulp gezocht hebt

[Zoie]

Dominante honden zijn meestal prima in de omgang, tot er iets gebeurt wat hem niet zint.

Nou, zo ongeveer probeer ik ook op mijn honden over te komen: ik ben prima in de omgang, en ook erg lief, zolang er niet iets gebeurt wat mij niet zint

Dus even een serieuze vraag: waarom zou een dominante hond wel lief kunnen zijn zonder dat dat naar zijn eigen gevoel zijn positie aantast, en ik niet ?

Want dat lees ik een beetje in wat je schrijft. Alsof je ontzettend op moet passen lief tegen een hond met ambities te zijn.

[Wil de hond]

Dus even een serieuze vraag: waarom zou een dominante hond wel lief kunnen zijn zonder dat dat naar zijn eigen gevoel zijn positie aantast, en ik niet ?

Omdat hij de neiging heeft jouw lief zijn te interpreteren als vertoon van onderdanigheid.

Echt dominante honden zijn altijd op zoek naar bevestiging van hun ideëen omtrent de rangorde. Heel vaak op een manier die geen argwaan wekt.

Dit betekent n.m.m. o.a. dat als je niet echt volledig bereid bent tot het hebben van een hele strakke verhouding met je hond je niet met zo´n hond moet willen samenleven.

[Zoie]

Dus even een serieuze vraag: waarom zou een dominante hond wel lief kunnen zijn zonder dat dat naar zijn eigen gevoel zijn positie aantast, en ik niet ?

Omdat hij de neiging heeft jouw lief zijn te interpreteren als vertoon van onderdanigheid.

Maar waarom zou ik dan zijn liefheid moeten interpreteren als een slinkse poging zijn positie te bevestigen ? Waarom kan ik dan niet als veronderstelde dominant dit als een teken van zwakheid zien van mijn hond ?

Echt dominante honden zijn altijd op zoek naar bevestiging van hun ideëen omtrent de rangorde. Heel vaak op een manier die geen argwaan wekt.

Veronderstel je hier niet een beetje te veel denkvermogen en strategisch inzicht bij een hond ?

Dit betekent n.m.m. o.a. dat als je niet echt volledig bereid bent tot het hebben van een hele strakke verhouding met je hond je niet met zo´n hond moet willen samenleven.

Ik zal niet zeggen dat het niet zo is, heb er domweg de ervaring en de kennis niet voor, maar begrijpen doe ik het vooralsnog niet.

[Wil de hond]

Maar waarom zou ik dan zijn liefheid moeten interpreteren als een slinkse poging zijn positie te bevestigen?

Ik weet niet of je dit slinks mag noemen hoor.

Waarom kan ik dan niet als veronderstelde dominant dit als een teken van zwakheid zien van mijn hond?

Over wat voor soort van liefheid heb je het eigenlijk precies?

Ik ga er van uit dat een sterk dominante hond eigenlijk maar twee vormen van gedrag van jou naar hem toe onderscheidt, onderdanig of dominant gedrag. Op het moment dat jij "lief" doet tegen hem, ongeacht op welke manier dit kontakt begonnen is zal hij altijd weer vinden dat jij onderdanig doet naar hem, zelfs als hij zich eigenlijk in de onderdanige rol bevondt door naar jou toe te komen. Bovendien, dominant zijn heeft alles te maken met manipuleren, maar helemaal niet noodzakelijkerwijs op een "agressieve" manier. Het gaat er gewoon om dat hij van jouw bewerkstelligt wil krijgen dat jij doet wat hij wil.

Veronderstel je hier niet een beetje te veel denkvermogen en strategisch inzicht bij een hond ?

Nee, ik denk het niet, een dominante hond is volledig ingesteld op rangorde en hoe die naar zijn hand te zetten. Zeker zolang nog niet perfekt duidelijk is wie waar staat, en zelfs dan nog zal hij altijd bereidt zijn te pogen op te klimmen. Dit kan dus prima, zoals ik hierboven al zei, op een perfekt vreedzaam schijnende manier.

Ik zal niet zeggen dat het niet zo is, heb er domweg de ervaring en de kennis niet voor, maar begrijpen doe ik het vooralsnog niet.

Ik heb met een aantal echt buitengewoon dominante honden gewerkt en ik kan je vertellen dat zulke honden "anders" zijn als de gemiddeld dominante hond. In zo´n hond moet je echt zin hebben en in staat zijn om altijd perfekt jouw en zijn doen en laten tegen het licht te houden. De kleinste foutjes worden nl. perfekt opgemerkt en zijn dan ook direkt weer aanleiding tot pogingen tot...[/quote]

[Bernadette]

Nu kunnen wij er mee leven dat we een vanuit ons (mensenlijk) oogpunt een afstandelijke relatie met hem moeten aangaan. Maar zo afstandelijk als dit (vanuit een menselijk standpunt) hadden wij dit niet verwacht. Wij moeten ook eerlijk blijven over hoe wij als mens in elkaar zitten en tot hoever wij ons kunnen aanpassen en inleven voor de hond. De conclusie is dat wij het heel erg moeilijk gaan krijgen met het mimimale fysieke contact met Idio.

Juist doordat je straks heel intensief aan de gang gaat met je hondje krijg je er straks veel voor terug en onstaat er een zeer hechte band waarbij er nog verbaast zal staan hoeveel liefde er tussen jullie gaat onstaan!!!

Toppie dat je hulp gezocht hebt

Precies! En ik ben super nieuwschierig naar de foto's~!