geluiden herkennen

Moos · Ongelezen bericht door **Moos** » 27 apr 2006 11:09

Beetje vreemde vraag misschien; maar herkennen pups ook al het geluid van vechtende honden op afstand?

Vanochtend in het bos hoorde ik opeens een ongelooflijke herrie; geblaf, gepiep, gekrijs. Ik ben doorgelopen, want het klonk vlakbij en ik wilde daar niet tussen belanden met drie hondjes, en na een minuut of 5 was het 'afgelopen'.
Op het moment zelf leek Bram niet heel erg onder de indruk, hij wilde wat mee gaan blaffen, maar na 1 keer "eheh" was dat ook over.
Een paar minuten na dat gevecht op afstand kwamen er een paar bekenden honden onze kant opgelopen. Normaal herkent Bram vriendjes direct en rent dan kont-schuddend met zijn tongetje al uit zijn bek naar ze toe. Vandaag begon hij keihard te blaffen, en toen 1 van de honden naar hem toe kwam rennen trok hij de staart tussen de poten en zetten het luid piepend op een vluchten.

Ik heb dat genegeerd, en na 5 minuten was alles weer goed en ging hij toch nog blij kennis maken. Toch bleef hij nog wel een half uur extra alert, en begon hij ook een paar keer te piepen als een andere hond 1 keer blafte.

Het aparte is dat we toen we het bos inkwamen, en er nog geen herrie geweest was, hij wel gewoon een bekende hond rustig kwispelend begroette, maar na die herrie was het even helemaal bal.
Kan het zijn dat hij die herrie herkent heeft als 'ellende' en daarom zo van slag was?

Moos · Ongelezen bericht door **Moos** » 27 apr 2006 11:59

Inge O schreef:ik zou eerder de vraag omkeren, marloes : hoe zou het kunnen dat ze dat niÃ©t herkennen? niks is toch duidelijker voor een hond dan 'honds'?

als hij vroeger met zijn nestgenootjes 'vocht' zal het echt niet met dit soort herrie geweest zijn, maar toch wel de speelse variant ervan. nou is juist het spel er toch om de werkelijkheid op een veilige manier in te studeren?

Ja, daar heb je wel gelijk in ja

Het verbaasde mij omdat Moos en Saar dus totaal niet op dat soort dingen reageren. Als ze honden zien vechten reageren ze wel (Saar rent weg, Moos gaat ramptoeristje spelen

), maar als ze het horen kijken ze 1 keer om en gaan weer door met snuffelen. Later merk ik dan ook niks anders aan ze. Maar Bram was dus echt even helemaal de weg kwijt.

ranetje · Ongelezen bericht door **ranetje** » 27 apr 2006 20:58

Moos schreef:
Inge O schreef:ik zou eerder de vraag omkeren, marloes : hoe zou het kunnen dat ze dat niÃ©t herkennen? niks is toch duidelijker voor een hond dan 'honds'?

als hij vroeger met zijn nestgenootjes 'vocht' zal het echt niet met dit soort herrie geweest zijn, maar toch wel de speelse variant ervan. nou is juist het spel er toch om de werkelijkheid op een veilige manier in te studeren?
Ja, daar heb je wel gelijk in ja

Het verbaasde mij omdat Moos en Saar dus totaal niet op dat soort dingen reageren. Als ze honden zien vechten reageren ze wel (Saar rent weg, Moos gaat ramptoeristje spelen ), maar als ze het horen kijken ze 1 keer om en gaan weer door met snuffelen. Later merk ik dan ook niks anders aan ze. Maar Bram was dus echt even helemaal de weg kwijt.

De ene hond is de andere niet, dat blijkt maar weer.
Ik heb er nu ook eentje in huis die bij een flinke vechtpartij tussen andere honden volkomen de weg kwijt kan raken (al komt ze dan gelukkig bij mij lopen). Vooral als er gegil van pijn bij is.
Als ze de vechtpartij ziet gaat ze er tussen staan om ze op te laten houden. Tot nu toe met succes gelukkig.

Nettie

yamie · Ongelezen bericht door **yamie** » 28 apr 2006 07:20

Moos schreef:
Inge O schreef:ik zou eerder de vraag omkeren, marloes : hoe zou het kunnen dat ze dat niÃ©t herkennen? niks is toch duidelijker voor een hond dan 'honds'?

als hij vroeger met zijn nestgenootjes 'vocht' zal het echt niet met dit soort herrie geweest zijn, maar toch wel de speelse variant ervan. nou is juist het spel er toch om de werkelijkheid op een veilige manier in te studeren?
Ja, daar heb je wel gelijk in ja

Het verbaasde mij omdat Moos en Saar dus totaal niet op dat soort dingen reageren. Als ze honden zien vechten reageren ze wel (Saar rent weg, Moos gaat ramptoeristje spelen ), maar als ze het horen kijken ze 1 keer om en gaan weer door met snuffelen. Later merk ik dan ook niks anders aan ze. Maar Bram was dus echt even helemaal de weg kwijt.

je zou er haast aan concluderen dat Bram in zijn nest de nodige "socialisatie"en begrippen erg duidelijk heeft mee gekregen.. de ene hond reageert erop door zich ermee te willen bemoeien, word er erg opgewonden van.. en weer een andere hond trekt zich terug en houd zich zeer bescheiden... dat gebeurt in een nest ook...( even uitgaan van normale nesten, bij normale fokkers enz enz)

ik heb een teef, in het nest ook haantje de voorste.. en die hoeft maar opwinding te horen en ze staat klaar, en ik heb ook een teef, dat was een vrij neutaal pupje in het nest, eentje die het eerst wel even rustig aan keek, en de drukte voor zich liet, die komt naar mij toe als er ergens opwinding is ( althans... als ik haar alleen heb

)

kortom, ja een hond kan zeker horen aan geluiden hoe en wat en daar of op reageren omdat het "bekent"is en hij zijn conclusie daar uit trekt, of paniek en angst omdat het hem of haar totaal vreemd is ( en dat laatste lijkt me bij Bram niet)

in zo'n situatie mag je hem best gerust stellen, niet door te tutten en van ach jochie, maar door , het is oke jochie, kom maar hier... en met hem gewoon al kletsend lekker doorlopen

Moos · Ongelezen bericht door **Moos** » 28 apr 2006 07:37

yamie schreef:
je zou er haast aan concluderen dat Bram in zijn nest de nodige "socialisatie"en begrippen erg duidelijk heeft mee gekregen.. de ene hond reageert erop door zich ermee te willen bemoeien, word er erg opgewonden van.. en weer een andere hond trekt zich terug en houd zich zeer bescheiden... dat gebeurt in een nest ook...( even uitgaan van normale nesten, bij normale fokkers enz enz)

ik heb een teef, in het nest ook haantje de voorste.. en die hoeft maar opwinding te horen en ze staat klaar, en ik heb ook een teef, dat was een vrij neutaal pupje in het nest, eentje die het eerst wel even rustig aan keek, en de drukte voor zich liet, die komt naar mij toe als er ergens opwinding is ( althans... als ik haar alleen heb )

kortom, ja een hond kan zeker horen aan geluiden hoe en wat en daar of op reageren omdat het "bekent"is en hij zijn conclusie daar uit trekt, of paniek en angst omdat het hem of haar totaal vreemd is ( en dat laatste lijkt me bij Bram niet)

in zo'n situatie mag je hem best gerust stellen, niet door te tutten en van ach jochie, maar door , het is oke jochie, kom maar hier... en met hem gewoon al kletsend lekker doorlopen

Da's wel leuk om te lezen dit!

Cotons zijn, heel knullig gezegd, meer 'hond' dan Maltezers. Dat merk ik in alles aan Bram, en nu je dit zo zegt past dit ook wel in dat plaatje dan.

Bram was in het nest degene die het rustigst was. Hij liet zich niet helemaal op zijn kop zitten, maar keek alles eens aan, en als er gestoeid werd lag Bram onderop. Hij zat ook soms in de ren gewoon rustig eens alles te observeren, en dan RATS hing een veel stoerder broertje in zijn nek en duwde hem om. Hij was geen haantje de voorste in ieder geval.

Gerust stellen is bij Bram altijd een heel lastig punt. Hij voelt zich vaak heel snel gesterkt door mijn steun en durft dan bijvoorbeeld wel te blaffen (in de hoop dat die andere honden hem met rust laten) of te snauwen (wat hij, nu ik er zo over nadenk, trouwens al heel lang niet meer gedaan heeft).
Ik heb hem gisteren wel op een gegeven moment even aangeraakt toen hij naast me zat. Daar schrok hij heel erg van, dus hij was echt even diep onder de indruk van alles. (ik raakte hem aan, en hij schokte helemaal).
Ik heb toen heeeel kort nog even mijn hand op zijn rug laten rusten, en toen ging het een stuk beter.
Gek kereltje.

yamie · Ongelezen bericht door **yamie** » 28 apr 2006 08:02

je moet juist de manier vinden om hem gerust te stellen, zonder hem te sterken.... en dat kan hoor

ik weet het natuurlijk niet zeker, maar ik denk dat je er nog teveel mee bezig bent wanneer je hem "gerust stelt, en ws op jou manier heel neutraal en minimaal, maar ws toch net iets teveel.

ik laat alleen maar even weten dat ik er idd ben, ik zeg hoi, of ik raak de hond even aan en ga verder ( roep de hond indien nodig) en ben dus met 30 sec met iets anders bezig dan waar de hond op heeft gereageerd. ik w8 dus ook niet zozeer de reactie van de hond af op het moment dat ik hem aanraak...tuurlijk hou ik in mijn oog of de hond niet de andere kant op vliegt, maar ik doe bv ff een he krullebol ( aai aai) en zeg iets leuks en loop door, ik kan het misschien niet zo goed uitleggen qua typen hoor hahah

en tuurlijk gaat het niet altijd goed hier, en zijn er hier ook miscommunicaties, of dat ik te laat ben of dat ik er met mijn kop niet bij enz enz.

maar wat dit betreft dat een hond niet weet wat hij eregens mee aan moet.. en de band tussen mij en hond is oke, werkt dit altijd 100 % en ook qua vooruitgang

Moos · Ongelezen bericht door **Moos** » 28 apr 2006 13:10

yamie schreef:je moet juist de manier vinden om hem gerust te stellen, zonder hem te sterken.... en dat kan hoor

ik weet het natuurlijk niet zeker, maar ik denk dat je er nog teveel mee bezig bent wanneer je hem "gerust stelt, en ws op jou manier heel neutraal en minimaal, maar ws toch net iets teveel.

ik laat alleen maar even weten dat ik er idd ben, ik zeg hoi, of ik raak de hond even aan en ga verder ( roep de hond indien nodig) en ben dus met 30 sec met iets anders bezig dan waar de hond op heeft gereageerd. ik w8 dus ook niet zozeer de reactie van de hond af op het moment dat ik hem aanraak...tuurlijk hou ik in mijn oog of de hond niet de andere kant op vliegt, maar ik doe bv ff een he krullebol ( aai aai) en zeg iets leuks en loop door, ik kan het misschien niet zo goed uitleggen qua typen hoor hahah

en tuurlijk gaat het niet altijd goed hier, en zijn er hier ook miscommunicaties, of dat ik te laat ben of dat ik er met mijn kop niet bij enz enz.

maar wat dit betreft dat een hond niet weet wat hij eregens mee aan moet.. en de band tussen mij en hond is oke, werkt dit altijd 100 % en ook qua vooruitgang

Ik snap wat je bedoelt hoor, denk ik tenminste

Ik doe met Saar ook even aanraken "hoi meissie" en klaar.

Bram zoekt vaak steun door tussen mijn benen te gaan zitten. Laat ik dat toe dan gaat hij vanuit die positie blaffen af snauwen. Loop ik weg dan loopt hij ook weg en is er verder niks meer aan de hand.
Bram is meer een 'ontwijker' dan een 'opzoeker'. Hij zal nooit een andere hond opzoeken om te snauwen; hij ontwijkt andere honden die hij eng vindt. Pas als die andere hond met de poten op hem gaat lopen meppen snauwt hij (en weet zich dan altijd heel taktisch te manouvreren of tussen mijn benen of die van het andere baasje, de linkmiechel).

Bram ziet heel erg snel mijn geruststellen als of steun, of als bewijs van 'zie je wel, er is iets, dan moet ik vast gaan blaffen om dat enge af te schrikken'.

Moos en Saar zijn heel goed gerust te stellen op de manier die jij omschrijft, Bram is een geval apart

Het enige wat wel helpt is tegen hem praten, en echt afleiden dan. Dus of even met een takje spelen, of even zitten voor een koekje. Hem dus geestelijk uit die 'enge' situatie halen. Daarna is hij vaak ook wel weer bijgetrokken. Maar gerusstellen werkt vaak niet echt...