malinois schreef:nou ik vraag me dat dus inderdaad af
want ik heb helaas een ongezonde kruising (welliswaar op latere leeftijd) maar helaas ken ik dus veel ongezonde kruisingen die van alle gekkigheid hebben.
Ik heb dit namelijk ook altijd gedacht maar ik trek het momenteel erg in twijfel... door dingen die ik om me heen zie en hoor...
Onder rashonden zit zeker heel veel ellende, wat alleen maar doorgegeven wordt door een bepaalde dekreu tig keer te gebruiken maar aangezien dit dus van kruisingen niet bijgehouden wordt en kruisingen niet onderzocht worden vraag ik me dit dus wel erg af... (zie zelf je antwoord op rataplan in een ander topic over het rontgenen, ik laat al mijn grote honden dus wel rontgenen zowel huis- als sporthond omdat ik dat dus wel wil weten.) In dat geval weet je dus niet of een hond wel gezond is het ziet er gezond uit maar is dat daadwerkelijk zo.... Een rashond wordt vaak wel onderzocht enerzijds doordat ermee gefokt wordt anderzijds omdat ermee gesport wordt of een combi hiervan. Hier zijn dus ook de problemen bekend, je ziet ze niet aan de buitenkant helaas maar dat wil nog niet zeggen dat ze er niet zijn.
Ik denk ten eerste dat er in jouw ras natuurlijk als je over rassen praat toch gezegd kan worden dat het tot de gezondste behoort. De honden worden gecontrolleert en moeten fysiek perfect in orde zijn. Ze worden niet op uiterlijk maar op perfecte fysiek en karakter gefokt. In die zin denk ik dat mechelaars uit africhtingslijnen al een van de uitzonderingen op de regel zijn. Net als poedels uit ouderwetse lijnen die nog 17 jaar worden bv.
Maar gemiddeld genomen kan je er toch wel gif op innemen dat je labrador, Duitse herder, dog, bulldog, shitzu of bv bernersennenhond je echt meer gaat kosten dan de gemiddelde bastaard aan dierenarts kosten. Huishonden worden nl ook pas gerontgend als ze problemen hebben en niet al bij voorbaat na aankoop.
Er zijn in de fok van rashonden zo ontzettend veel kwalen die specifiek voor het ras zijn dat alleen dat al laat zien dat een rashond meer kans geeft op kwalen. Heel flauw maar doggen worden gemiddeld niet erg oud, net als bulldoggen en berners bv. Halveer je dat bloed door een mechel in te kruisen is de kans echt heel groot dat de hond veel ouder gaat worden. Bij de Engels bullen moet alles ineens olde Englisch zijn omdat de ezondheidsproblemen daar gewoon ronduit onacceptabel blijken. Olde Englisch oftewel Engelse x Amerikaanse in veel gevallen is eigenlijk ook een kruising. Nu hebben de Engelse bullen naast hun eigen ook vaak de problemen van een Amerikaanse dus die zullen misschien nog niet zo oud als een zuivere Amerikaanse worden.
Van de 8 flatcaots die ik heb gekend zijn er 3 doodgegaan aan botkanker, een rasprobleem. 1 had er hartklachten, ook een rasspecifiek iets. Alle Saarlozen kunnen PRA hebben.
PRA in een bastaard is wel heel erg moeilijk fokken aangezien je dan net 2 dragers uit 2 rassen met dezelfde PRA moet kruisen.
Natuurlijk barst het van de grote kruisingen met HD, nou ja barst, het komt regelmatig voor omdat de rassen waar ze uitkomen het ook kunnen hebben.
De grote operaties, lijdenswegen en problemen zie ik toch vrijwel altijd bij de rashonden. Ik blijf geloven dat de kans op een gezonde hond het grootst is bij een miks tussen 2 rassen waarmee je vrijwel altijd voorkomt dat 2 recessieve genen die een erfelijk probleem veroorzaken niet samen in je pup komen.
Ik ga ook echt niet beweren dat bastaards altijd gezonder zijn, wel is dat erg vaak zo in mijn ogen. Er zijn zeker een aantal kerngezonde rassen, maar het gemiddelde wordt danig omlaag gehaald door de zieke rassen waar er legio van zijn. Je kan als je wil zo 10 rassen noemen die gemiddeld de 10 jaar niet halen, of zelfs de 7 - 8 jaar. Uit kruisingsnesten gaan bijna alle pups probleemloos over de 10-12 jaar.
Het aantal boxers met kruisband-operaties, HD-operaties, knie-operaties, entropion, ectropion en kanker in mijn omgeving en op dit forum is enorm, dat geldt ook voor de Duitse herders die de 5 niet halen door HD, de bulldoggen die stuk zijn voor ze goed en wel uitgegroeid zijn en de doggen die ook nadat ze echt volwassen zijn eigenlijk al weer achteruit gaan en oud worden. Ik ken dat echt alleen van rashonden. De kruisingen die ik ken rennen een jaar of 10 rond zonder de DA te zien als ze geen ongelukken krijgen en daarna hebben ze wat begeleiding nodig door een DA soms.
Uiteraard barst het van de uitzonderingen maar dat zal je altijd houden, hoewel de uitzonderingsdog die wel probleemloos 10 wordt echt een uitzonderlijke uitzondering is net als de boxer die gewoon oud wordt of de herder die met 12 jaar nog normaal loopt.
Er zijn geen gegevens nodig want je kan het gewoon beredeneren. Wat ook grappig is is dat een "praatje" als dit alleen de wereld in komt als er een kern van waarheid inzit.
Ik ken er zeker die oud worden zonder problemen aan de botten maar in mijn omgeving is dat, gokje, 50%.
heb gezien daardoor....
