Tja, je kon erop wachten...

[Moos]

Bram begint zijn blaf-gedrag naar andere honden wat uit te breiden.

Je kon erop wachten, want hij loopt los ook altijd heel dicht bij me in de buurt. Hij heeft dan wel geen riem om, maar loopt een behoorlijk deel van de tijd wel bij alsof er een riempje aanhangt. Opzich makkelijk, want hij is echt heel erg baasgericht. Aan de andere kant lastig, want loslopen en aan de riem lopen lijkt zo wel verdraaid veel op elkaar.

Laat ik vooropstellen dat hij in een groep (vreemde) honden heel sociaal is. Dan blaft hij absoluut niet naar andere honden en toont zich netjes onderdanig en dringt zich absoluut niet op. Kennen we een hond dan blaft hij ook niet, en lopen we eenmaal met een hond op dan stopt hij ook meteen met blaffen en voegt zich prima.
Hij blaft alleen als we in het bos lopen, met zijn drietjes, en er verschijnt opeens om de bocht een andere hond. Zelfde soort situatie als aan de riem; dan lopen we ook alleen, en opeens komt er een andere hond uit een zijstraatje ofzo.
Wat hij dan doet is exact wat hij aan de riem zou doen als ik hem laat gaan. Blaffend naar die andere hond toehopsen. Rennen is het niet, tempo kan hij ook nog niet maken, het is een beetje hopsen. Op zo'n 3 meter afstand blijft hij dan staan, en begint zijwaarts terug te schuivelen. Komt de hond dan kennis maken toont hij zich op een onzekere manier onderdanig. Blijft de hond op afstand dan gaat hij weer blaffen en herhaalt het blaffen-teruglopen zich.

Hij doet dit niet bij alle honden. Bij honden die heel vrolijk staartzwaaien en zelf alleen maar vreugde en rust uitstralen doet hij het niet (of blaft misschien 1 keer en dan is het klaar). Bij honden die uitstralen dat ze heeeeeeeeeel erg stoer zijn, en hem wel aankunnen als ze zouden willen doet hij het ook niet. Dan laat hij die honden op zich afkomen, en kruipt dan in elkaar voor ze.
Hij doet hij bij de wat zelfverzekerde middenmoters. Type staart hoog, maar niet echt imposant.

Het aparte is dat dit dus balen is, maar dat we aan de andere kant echt vooruit gaan. Aan de riem gaat hij vrijwel nooit meer helemaal uit zijn dak. Hij blaft nog wel soms, maar 1 keer 'eh' en hij stopt, krijgt daarna wat lekkers en snuffelt netjes.
Vandaag ben ik dat los ook toe gaan passen, en eigenlijk leek dat ook wel heel goed te werken.
Bram ziet een andere hond, ik vraag zijn aandacht, ik beloon/leid hem af met koekjes als hij stil is, en er wordt netjes gesnuffeld.
Of: Bram ziet een andere hond, ik vraag zijn aandacht, hij blaft 1 keer, ik zeg 'eh', koekjes erin (soms blaft hij nog 1 keer als mijn timing niet perfect is, en dan weer 'eh' en bij stil belonen), en er wordt netjes gesnuffeld.

Is dit een beetje een manier die zou kunnen werken? Dus afleiden, bij blaffen een duidelijk (niet hard of boos) 'eh' en dan als hij stil is prijzen en belonen? Als hij netjes contact maakt beloon ik ook vaak met mijn stem.

Negeren wil ik niet meer doen; dan leert hij naar mijn idee alleen maar zichzelf aan dat hij dat kan maken (andere honden reageren er nooit op, ze lopen nooit weg, maar blijven kijken alsof ze hem niet eens zien).
En afleiden zonder dat hij maar 1 keer geblaft heeft lukt ook niet altijd, want soms is hij gewoon te snel. Wil ik hem dan laten stoppen en zijn aandacht krijgen dan moet ik dus even 'eh' zeggen.

Kortom, wat denken jullie?

[Sita]

Volgens mij doe je het goed zo. Ik ben zelf nog maar een beginner. Maar als deze methode helpt, dan lijkt mij dat een goede oplossing.

[saffie]

Volgens mij doe je het hardstikke goed, ik wou dat ik zoveel inzicht had met blaffende puppie Saffie
Saffie - ex-blaffer aan de lijn naar andere honden - wil ook wel eens blaffen als er opeens ergens een hond opduikt als ze losloopt. Dan doet ze twee stoere hupsjes naar voren en blaft een paar keer. Als de hond in kwestie eenmaal bij haar is heeft ze opeens niet meer zo'n grote bek dan zakt haar hele houding in (daarna is het altijd dikke pret hoor)
Ik snap dat je het wilt voorkomen dat Bram al keffend op andere honden afstuiterd, maar soms als er opeens zomaar een hond opduikt dan kan je het denk ik niet altijd voorkomen dat hij even blaft, het lijkt mij ook een beetje een automatische reactie van hem, 'verrek, een hond' of zeg ik nu iets heel geks?

[Moos]

Volgens mij doe je het hardstikke goed, ik wou dat ik zoveel inzicht had met blaffende puppie Saffie
Saffie - ex-blaffer aan de lijn naar andere honden - wil ook wel eens blaffen als er opeens ergens een hond opduikt als ze losloopt. Dan doet ze twee stoere hupsjes naar voren en blaft een paar keer. Als de hond in kwestie eenmaal bij haar is heeft ze opeens niet meer zo'n grote bek dan zakt haar hele houding in (daarna is het altijd dikke pret hoor)
Ik snap dat je het wilt voorkomen dat Bram al keffend op andere honden afstuiterd, maar soms als er opeens zomaar een hond opduikt dan kan je het denk ik niet altijd voorkomen dat hij even blaft, het lijkt mij ook een beetje een automatische reactie van hem, 'verrek, een hond' of zeg ik nu iets heel geks?

Ja, dat is het ook wel een beetje hoor. Bram is gewoon een heel vocaal hondje. Hij laat d.m.v. blaffen/knorren/snuiven weten hoe zijn pet staat of wat hij wil/voelt.
Als hij opeens een andere hond ziet "denkt" hij waarschijnlijk inderdaad "verrek een hond" gecombineerd met "misschien gaat hij wel weg als ik een grote bek opzet, want eigenlijk ben ik een watje"
Of soms ook gecombineerd met "Haloohoooooo, hier ben ik, gezellig misschien wel?, daar kom ik aan". Afhankelijk van het soort hond dat we opeens treffen

Even blaffen vind ik ook niet zo heel erg; wat ik wel vervelend vind is dat hij er soms in blijft hangen. Als ik gewoon goed oplet, zonder te oplettend en gefoccused te zijn, dan blaft hij inderdaad soms een paar keer, en houdt dan op (soms doordat ik zijn aandacht vraag).
Dat vind ik acceptabel, daar kan ik mee leven. Maar met het soms erin blijven hangen van hem, daar kan ik minder goed mee leven, en dat wil ik eruit hebben

[saffie]

Volgens mij doe je het hardstikke goed, ik wou dat ik zoveel inzicht had met blaffende puppie Saffie
Saffie - ex-blaffer aan de lijn naar andere honden - wil ook wel eens blaffen als er opeens ergens een hond opduikt als ze losloopt. Dan doet ze twee stoere hupsjes naar voren en blaft een paar keer. Als de hond in kwestie eenmaal bij haar is heeft ze opeens niet meer zo'n grote bek dan zakt haar hele houding in (daarna is het altijd dikke pret hoor)
Ik snap dat je het wilt voorkomen dat Bram al keffend op andere honden afstuiterd, maar soms als er opeens zomaar een hond opduikt dan kan je het denk ik niet altijd voorkomen dat hij even blaft, het lijkt mij ook een beetje een automatische reactie van hem, 'verrek, een hond' of zeg ik nu iets heel geks?

Ja, dat is het ook wel een beetje hoor. Bram is gewoon een heel vocaal hondje. Hij laat d.m.v. blaffen/knorren/snuiven weten hoe zijn pet staat of wat hij wil/voelt.
Als hij opeens een andere hond ziet "denkt" hij waarschijnlijk inderdaad "verrek een hond" gecombineerd met "misschien gaat hij wel weg als ik een grote bek opzet, want eigenlijk ben ik een watje"
Of soms ook gecombineerd met "Haloohoooooo, hier ben ik, gezellig misschien wel?, daar kom ik aan". Afhankelijk van het soort hond dat we opeens treffen

Even blaffen vind ik ook niet zo heel erg; wat ik wel vervelend vind is dat hij er soms in blijft hangen. Als ik gewoon goed oplet, zonder te oplettend en gefoccused te zijn, dan blaft hij inderdaad soms een paar keer, en houdt dan op (soms doordat ik zijn aandacht vraag).
Dat vind ik acceptabel, daar kan ik mee leven. Maar met het soms erin blijven hangen van hem, daar kan ik minder goed mee leven, en dat wil ik eruit hebben

Dat kan ik me voorstellen, ik heb nog maar één keer meegemaakt dat Saffie erin bleef hangen bij een andere hond, en dat was bij een hond die aan de lijn zat (ik had hem dus ook niet gezien anders had ik mijn hond aangelijnd) en opeens uit een ander paadje kwam. Die hond reageerde totaal niet op Saffie en bleef gewoon staan en dat vond ze zo raar dat ze maar blaffend om de hond heen ging springen. Gelukkig kwam ze wel direct toen ik haar riep.
Maar de rest van de honden reageren altijd direct als Saffie ze blaffend opmerkt, lopen altijd direct op haar af om te snuffelen. En dan heeft ze niet meer zo'n grote bek

[miekmiek]

volgens mij doe je het prima marloes! Laat me maar even weten of het werkt, dan kan ik het ook op femke toe gaan passen. want waar die nou eens last van heeft.

[Belle]

Waar je volgens mij voor op moet passen Marloes, is dat Bram niet het hele riedeltje als gewoonte gaat krijgen: andere hond = blaffen = "eh" = beloning. Het blaffen naar andere honden koppelt hij dan ook aan de beloning.
Je kunt misschien beter proberen hem aan te leren bij het zien van een andere hond aandacht voor jou te hebben. Ik heb dat met Belle gedaan, niet omdat ze blafte, maar aan de lijn trok bij het zien van een andere hond, omdat ze altijd wilde spelen. Ik heb het met de clicker geleerd door elke keer als we een andere hond zagen te clicken op het moment dat ze mij aankeek i.p.v. die hond. Wel heb ik in het begin gezorgd dit eerst te doen zonder andere honden in de buurt en langzamerhand uitgebouwd van honden op grote afstand naar honden wat dichterbij. Het lastige hiervan is wel dat je in het begin dus andere honden moet vermijden omdat je moet zorgen dat ze niet de fout in kunnen gaan (omdat het gedrag inderdaad zelfbelonend kan zijn).

[Moos]

Waar je volgens mij voor op moet passen Marloes, is dat Bram niet het hele riedeltje als gewoonte gaat krijgen: andere hond = blaffen = "eh" = beloning. Het blaffen naar andere honden koppelt hij dan ook aan de beloning.
Je kunt misschien beter proberen hem aan te leren bij het zien van een andere hond aandacht voor jou te hebben. Ik heb dat met Belle gedaan, niet omdat ze blafte, maar aan de lijn trok bij het zien van een andere hond, omdat ze altijd wilde spelen. Ik heb het met de clicker geleerd door elke keer als we een andere hond zagen te clicken op het moment dat ze mij aankeek i.p.v. die hond. Wel heb ik in het begin gezorgd dit eerst te doen zonder andere honden in de buurt en langzamerhand uitgebouwd van honden op grote afstand naar honden wat dichterbij. Het lastige hiervan is wel dat je in het begin dus andere honden moet vermijden omdat je moet zorgen dat ze niet de fout in kunnen gaan (omdat het gedrag inderdaad zelfbelonend kan zijn).

Dat is ook de intentie; heb het misschien niet helemaal juist verwoord

Bram blaft vrijwel meteen nadat hij de andere hond gezien heeft, los niet, maar aan de riem wel. Aan de riem begin ik al met aandacht vragen voordat hij die hond heeft gezien. Daarna zorg ik dat hij hem wel ziet, maar omdat ik dan al met mijn stem aan het belonen ben en Bram op koekjes wacht 'vergeet' hij meestal te blaffen.
Los vraag ik zijn aandacht als hij die andere hond in het visier heeft gekregen. Dan beloon ik, geef hem koekjes, en ondertussen komt de andere hond langs om te snuffelen en is het goed.

Als mijn timing perfect is wordt er niet geblaft. Alleen, die is dus niet altijd perfect
Als Bram dan toch wel gaat blaffen heb ik het een tijdje genegeerd, maar daar werd hij alleen maar opgefokter van. Bram kan zichzelf ongelooflijk goed van de rel brengen waarna hij ook opeens weer gaat schrikken van een vuilnisbak. En ook opeens weer sterk op harde geluiden gaat reageren.
Als mijn timing dus slecht was dan komt het 'eh' verhaal in beeld.

Waar het ongeveer op neerkomt is dat 75% van de tijd Bram alleen maar beloond wordt omdat hij stil is. De andere 25% ben ik te laat en moet ik 'eh' gaan roepen.
Ik hoop dat hij hierdoor dus sneller de link legt dat andere honden leuk zijn en hij zijn waffel moet houden, dan de link tussen eerst blaffen en dan wat lekkers...

[Belle]

Waar je volgens mij voor op moet passen Marloes, is dat Bram niet het hele riedeltje als gewoonte gaat krijgen: andere hond = blaffen = "eh" = beloning. Het blaffen naar andere honden koppelt hij dan ook aan de beloning.
Je kunt misschien beter proberen hem aan te leren bij het zien van een andere hond aandacht voor jou te hebben. Ik heb dat met Belle gedaan, niet omdat ze blafte, maar aan de lijn trok bij het zien van een andere hond, omdat ze altijd wilde spelen. Ik heb het met de clicker geleerd door elke keer als we een andere hond zagen te clicken op het moment dat ze mij aankeek i.p.v. die hond. Wel heb ik in het begin gezorgd dit eerst te doen zonder andere honden in de buurt en langzamerhand uitgebouwd van honden op grote afstand naar honden wat dichterbij. Het lastige hiervan is wel dat je in het begin dus andere honden moet vermijden omdat je moet zorgen dat ze niet de fout in kunnen gaan (omdat het gedrag inderdaad zelfbelonend kan zijn).

Dat is ook de intentie; heb het misschien niet helemaal juist verwoord

Bram blaft vrijwel meteen nadat hij de andere hond gezien heeft, los niet, maar aan de riem wel. Aan de riem begin ik al met aandacht vragen voordat hij die hond heeft gezien. Daarna zorg ik dat hij hem wel ziet, maar omdat ik dan al met mijn stem aan het belonen ben en Bram op koekjes wacht 'vergeet' hij meestal te blaffen.
Los vraag ik zijn aandacht als hij die andere hond in het visier heeft gekregen. Dan beloon ik, geef hem koekjes, en ondertussen komt de andere hond langs om te snuffelen en is het goed.

Als mijn timing perfect is wordt er niet geblaft. Alleen, die is dus niet altijd perfect
Als Bram dan toch wel gaat blaffen heb ik het een tijdje genegeerd, maar daar werd hij alleen maar opgefokter van. Bram kan zichzelf ongelooflijk goed van de rel brengen waarna hij ook opeens weer gaat schrikken van een vuilnisbak. En ook opeens weer sterk op harde geluiden gaat reageren.
Als mijn timing dus slecht was dan komt het 'eh' verhaal in beeld.

Waar het ongeveer op neerkomt is dat 75% van de tijd Bram alleen maar beloond wordt omdat hij stil is. De andere 25% ben ik te laat en moet ik 'eh' gaan roepen.
Ik hoop dat hij hierdoor dus sneller de link legt dat andere honden leuk zijn en hij zijn waffel moet houden, dan de link tussen eerst blaffen en dan wat lekkers...

Dan had ik je inderdaad verkeerd begrepen. Het enige wat ik dan nog anders heb gedaan, is niet vragen om aandacht, maar heel consequent gaan belonen voor spontaan gegeven aandacht. Daar heb ik dan later het commando "let eens op" aan gekoppeld. Maar ik merk nu met Catootje dat dat met meer dan één hond een stuk lastiger trainen is.

[Moos]

Dan had ik je inderdaad verkeerd begrepen. Het enige wat ik dan nog anders heb gedaan, is niet vragen om aandacht, maar heel consequent gaan belonen voor spontaan gegeven aandacht. Daar heb ik dan later het commando "let eens op" aan gekoppeld. Maar ik merk nu met Catootje dat dat met meer dan één hond een stuk lastiger trainen is.

Ik beloon Bram elke wandeling voor alle spontaan gegeven aandacht. Veel en veel meer dan ik ooit met Moos en Saar daaraan gewerkt heb omdat Bram het gewoon meer nodig heeft .
Dat is ook de reden denk ik dat hij los dus ook heel vaak bij me loopt alsof er een riempje aanhangt; hij heeft ongelooflijke aandacht voor mij.
Het probleem is dat hij die aandacht meestal niet spontaan geeft als er een andere hond in zicht komt. Doet hij dat wel dan beloon ik dat uiteraard ook, maar als ik daarop moet gaan wachten gaat het heel erg vaak mislopen. Soms is hij opeens voorbeeldig, en zoekt mij zelf op als er een andere hond aankomt, maar meestal lukt dat nog niet, en om te voorkomen dat hij begint met blaffen vraag ik dan de aandacht.

Met meer dan 1 hond is dat inderdaad lastig trainen. Het blaffen naar mensen, harde geluiden en andere blaffende honden (die hij niet ziet maar hoort) is er vrijwel helemaal uit. Dat soort situaties mijd ik niet als ik met drie honden loop, omdat ik dan ook heel makkelijk Brams aandacht kan vangen mocht dat nodig zijn (meestal hoeft dat niet eens meer).
Als ik met drie honden aan de riem loop mijd ik andere honden. Het werkt heel lastig met Bram als je nog twee honden vast hebt. Als ik 300 meter verderop een andere hond aan zie komen neem ik dus even een ander paadje. Gelukkig, of met trainen vaak ook helaas, kom ik hier op heel veel wandelingen aan de riem helemaal geen andere honden tegen.

Ik loop elke dag ook alleen met Bram en dan zoek ik andere honden aan de riem op om te oefenen.
Los kan ik me ook op Bram richten, want Moos en Saar gaan hun gang wel, dat scheelt.