Eindelijk aandacht voor ons hondenras vanuit 2e kamer!

[roman]

Nogmaals iedereen heeft het over de pit. maar het gaat nu om de voorlichting over de RAD.

[little-wolf]

Even een reactie van iemand zonder staff-of molosserachtige hond
Eindelijk een goed verhaal over deze wet behalve dan dat er gedaan wordt of er bijna niets aan de hand was met de pitbull. Degenen die in de grote steden werken als wetsdienaar weten wel dat dat verhaal niet klopt.
Elke idioot liep met zo'n hond en dan gaat het niet alleen om ernstige bijtincidenten met mensen , maar ook om incidenten met andere honden.
Het is altijd moeilijk om van zo'n wet een goede te maken maar ze hebben in elk geval een goede poging gedaan.
Jammer dat de idioten niets leren want nu moet iedereen weer een boerboel of zoiets hebben om te laten zien hoe flink ze zijn. Die komt dus ook wel aan de beurt.
Als ik het niveau van veel antwoorden in deze topic zie snap ik ook wel dat die meneer Gabor geen zin had om een petitie in ontvangst te nemen.

een goede poging???????
vandaar dat er nog steeds boomloze honden rond lopen die vogelvrij zijn.

weer een flapdrol die er voor is om over lijken te gaan.
vooral zo doorgaan, hebben we straks geen honden meer

[Mol]

Even een reactie van iemand zonder staff-of molosserachtige hond
Eindelijk een goed verhaal over deze wet behalve dan dat er gedaan wordt of er bijna niets aan de hand was met de pitbull. Degenen die in de grote steden werken als wetsdienaar weten wel dat dat verhaal niet klopt.
Elke idioot liep met zo'n hond en dan gaat het niet alleen om ernstige bijtincidenten met mensen , maar ook om incidenten met andere honden.
Het is altijd moeilijk om van zo'n wet een goede te maken maar ze hebben in elk geval een goede poging gedaan.
Jammer dat de idioten niets leren want nu moet iedereen weer een boerboel of zoiets hebben om te laten zien hoe flink ze zijn. Die komt dus ook wel aan de beurt.
Als ik het niveau van veel antwoorden in deze topic zie snap ik ook wel dat die meneer Gabor geen zin had om een petitie in ontvangst te nemen.

ten eerste blijkt uit jou andwoord dat je totaal niet heb gelezen wat hier gezegt is, en dat er soms een bepaald woord kanvallen als de gemoederen op lopen is goed te begrijpen, ik mag dan ook uit je verhaal op maken dat je ook een mannetje in blauw bent?
die het verschl tussen de rad rassen niet kan herkennen?
dan ten 2e zijn de bijt incidenten niet terug gelopen omdat de honden die het meest bijten namelijk niet voor komen in de RAD wet, en de honden met een bepaalt voor komen dus daar voor moeten bloeden, tis niet een tekort koming van de hond maar van de wet en van de mannen in blauw die het verschil tussen een dwergpincher en een chiwawa niet eens zien.

en als dit dan een bijdrage aan deze discussie is van jou kan, heb ik maar 1 advies ga je kinologishe kennis op doen en je rassenleer en kom dan nog maar eens terug

mol

[Mol]

[

vandaar dat er nog steeds boomloze honden rond lopen die vogelvrij zijn.

:

en wat hier het probleem van dan?
hebben die hondjes jou ooit iets gedaan dan?

mol

[little-wolf]

[

vandaar dat er nog steeds boomloze honden rond lopen die vogelvrij zijn.

:

en wat hier het probleem van dan?
hebben die hondjes jou ooit iets gedaan dan?

mol

je zou me inmiddels door dit topic beter moeten kennen mol

bedoel er dus mee te zeggen dat die wet in die 13 jaar geen flikker geholpen heeft zoals ze gedacht hadden dat t zou moeten.
dus hij ken net zo goed afgeschaft worden.
laat die hondjes lekker hond zijn en gun ze net als de rest een fijn leven.

[Wil de hond]

Even een reactie van iemand zonder staff-of molosserachtige hond
Eindelijk een goed verhaal over deze wet behalve dan dat er gedaan wordt of er bijna niets aan de hand was met de pitbull. Degenen die in de grote steden werken als wetsdienaar weten wel dat dat verhaal niet klopt.
Elke idioot liep met zo'n hond en dan gaat het niet alleen om ernstige bijtincidenten met mensen , maar ook om incidenten met andere honden.
Het is altijd moeilijk om van zo'n wet een goede te maken maar ze hebben in elk geval een goede poging gedaan.
Jammer dat de idioten niets leren want nu moet iedereen weer een boerboel of zoiets hebben om te laten zien hoe flink ze zijn. Die komt dus ook wel aan de beurt.
Als ik het niveau van veel antwoorden in deze topic zie snap ik ook wel dat die meneer Gabor geen zin had om een petitie in ontvangst te nemen.

Je hebt inderdaad gelijk, er was op een gegeven moment inderdaad sprake van een uit de hand gelopen situatie waarin er heel veel figuren gevaarlijk liepen te zijn met een pitbullachtige, zeker in de grote steden.

Maar, ik ben van mening dat dit mede te wijten was aan de uiterst lakse houding van juist diezelfde wetsdienaars. Zij hadden bijtijds moeten zorgen voor een strakker toezicht op naleving van de ook toen al geldende aanlijnplicht.

En door een duidelijkere wetgeving die hen betere middelen had gegeven om eigenaren verantwoordelijk te stellen voor de gevolgen van het gedrag van hun hond en deze ook goed toe te passen hadden veel foute eigenaren zonder meer gezorgd dat hun hond henzelf en anderen niet in de problemen zou brengen.

Helaas was het toendertijd echter zo dat de politie pas optrad als het te laat was, men schoot vol verve magazijnen leeg op honden die in gevecht waren met andere honden, terwijl gewoon de andere kant op werd gekeken als er nog niets ernstigs aan de hand was.

Maar toen de RAD eenmaal van kracht was bleek het ineens wel mogelijk om iedereen met een op een pitbullachtige lijkende hond lastig te vallen.

Ik ben dus zeker niet met je eens dat de RAD een goede poging is geweest.

Bovendien, de ontstane situatie was voor een heel groot deel te wijten aan de houding van de media, dezen hebben het probleem dat er was feitelijk gekreëerd.

[roman]

De macht van de media

Er is een tijd geweest dat de American Pit Bull Terriër zich mocht verheugen in een positieve belangstelling van pers en publiek. In de kinderserie "Our Gang" speelde pitbull Pete een prominente rol; verschillende legerkorpsen hadden een pitbull als mascotte; bekende personen zoals president Theodore Roosevelt bezaten pitbulls en regelmatig verschenen er berichten over pitbulls die heldendaden hadden verricht, zoals het redden van een kind uit het water of een brandend huis. Als eind jaren '70 de eerste pitbulls in Nederland worden geïmporteerd, is er weinig publieke belangstelling. Fonseca's Duke, een van die eerste honden, wordt op de internationale hondententoonstelling in Leeuwarden nog gepresenteerd als kynologische zeldzaamheid. Daarna wordt het stil rond het ras.


In 1983 komt het Duitse familieblad Geo Magazine met de eerste berichtgeving over pitbullgevechten, op de voet gevolgd door haar Nederlandse evenknieën Panorama en Nieuwe Revu. De materie leent zich uitermate voor sappige strofes: iedere journalist die in de jaren erop volgend over het onderwerp zal schrijven, slijpt zijn pen tot een scherpe punt. Of, om in lijn met de terriërmaterie te blijven, zet zijn tanden gretig in de gruwelijke taferelen. Van enige bedreiging van de openbare orde en veiligheid is dan nog geen sprake: de pitbull wordt tot 1986 in geen enkel krantenbericht over hondenbeten genoemd.

Het accent in de berichtgeving ligt in de eerste jaren tot 1986 bij de training voor hondengevechten. Trouw schrijft op 12 september 1986: "Zo zou het gebeuren dat katten in een jutezak aan een boom worden gehangen. De pitbullterriërs springen dan naar de zak en bijten erin. De Vereniging Dierenambulance Groningen vertelt dat de kat na afloop uit de zak gehaald wordt en door de hond verscheurd wordt als een soort beloning". En de Volkskrant in dezelfde periode: "In Groningen zijn al enkele honderden bomen door pitbullterriërs zwaar beschadigd. Bezitters laten ze aan takken hangen om hun kaakspieren te ontwikkelen. De gemeente werkt nu aan voorzieningen waar de honden dan in hemelsnaam maar op moeten oefenen, zodat de bomen gespaard blijven. Er komen bijvoorbeeld autobanden, opgehangen aan kettingen". Frappant genoeg blijkt uit onderzoek van de gemeentepolitie Groningen dat er nauwelijks of geen sprake is van overlast en dat er géén aanwijzingen zijn dat de verhalen uit beide kranten op waarheid berusten.

Aan de bron van de latere problemen rond de American Pit Bull Terriër ligt het menselijke gegeven dat dit genre "horror" zo gruwelijk tot de verbeelding spreekt. In 1987 gaat Vrij Nederland op zoek naar hondengevechten in ons land. Het feit dat de journalisten van het blad tijdens hun speurtocht niet één hondengevecht of aanwijzing daarvan hebben kunnen vinden, weerhoudt ze er vervolgens niet van om twee kolommen uit te wijden over hondengevechten en daarbij allerlei mensen aan het woord te laten die ook wel denken dat het waar is. Kortom: een vermoeden wordt bevestigd door mensen die dat vermoeden ook hebben. Journalistiek is dit een onacceptabele manier van werken. Het imago van de pitbull is hiermee echter een feit.

In de periode hierna verschijnen er steeds vaker berichten in de dagbladen over pitbulls die buiten de vechtring bijten. Aan het eind van 1988 gaat zelfs meer dan de helft van het aantal bijtberichten in de krant over pitbulls, aldus de krantenknipselregistratie van de stichting Consument en Veiligheid. Onderzoek van dezelfde stichting in het najaar van 1988 leverde een lijst op van 508 slachtoffers van hondenbeten naar ras. Slachtoffers die zich bij een EHBO-post hadden moeten laten behandelen. Anders dan je op grond van de krantenberichten zou verwachten, bestond de lijst geregistreerde hondenbeten echter niet uit 254 pitbulls. Immers, als de helft van alle berichten daarover gaat, zou je ook een vergelijkbare hoeveelheid incidenten verwachten! Voor journalisten is het dus interessanter om over bijtende pitbulls te schrijven, dan over bijtende herdershonden. Daarmee is de slechte reputatie van de pitbull ten onrechte bevestigd voor het krantenlezend publiek.

Na de gruwelverhalen in de Europese pers mag de pitbullterriër zich plots in een enorme belangstelling verheugen. De pups zijn niet aan te slepen en in elke volksbuurt of betonwijk is er wel een quasi-fokker die in dit gat in de markt springt. Binnen enkele jaren loopt het aantal pitbulls op tot zo'n vijftienduizend. Daar zitten dan inmiddels duizenden tussen met een driedubbel probleem: een lukraak gefokte hond, met een maatschappelijk minder stabiele eigenaar én een omgeving, een kleine woonruimte drie hoog bijvoorbeeld, waar het gedrag van de hond in ieder geval al sneller kan ontsporen dan op een ruime boerderij met 6 hectare eigen grond. Sommige eigenaren kunnen hun hond niet hanteren en laten het beestje daarom de hele dag maar op het balkon zitten. De identiteit van de pitbull begint geleidelijk aan zijn - door de pers opgedrongen - imago in te halen.

Op 22 februari 1990 wordt de eerste peuter door een pitbull doodgebeten. De kinderen spelen in de keuken in gezelschap van de hond Tom. De kinderen krijgen ruzie en Tom verdedigt het eigen kind. Moeder doet boven de was en verneemt van haar kind dat de hond het vriendinnetje aan het bijten is. Zij grijpt niet in, maar haalt hulp. Die komt te laat, want het meisje overlijdt in het ziekenhuis aan haar verwondingen. Nederland reageert geschokt op het ongeluk. De impact van het ongeluk is echter niet los te zien van de lange "incubatietijd" van imago, naar identiteit naar issue. Precies hetzelfde ongeluk, maar zonder "incubatietijd" heeft namelijk nagenoeg geen impact. De Sint Bernard die in augustus 1991 een peuter doodbeet, haalde de krant, maar daar bleef het dan ook bij.

De eenzijdige en gekleurde belangstelling van de pers hebben er uiteindelijk toe geleid dat de pitbullterriër in 1993 door de Regeling Agressieve Dieren in Nederland werd verboden. Bij gebrek aan stof tot schrijven stortten de journalisten zich daarom op enkele andere stoere hondenrassen, steevast gepresenteerd als "Opvolgers van de pitbull". Waarbij de kop van de reportages meer dan eens werd ingeluid door de retorische vraag: "Nóg erger dan de pitbull?". Daarmee is de toon gezet voor een herhaling van de media-hetze en heeft de pers wellicht opnieuw een zichzelf vervullende profetie gecreëerd.


Bron: Issues Management, door drs. Eliaan Schoonman (1991)