Moderator: moderatorteam
3 uur lopen is inderdaad erg veel als je op de punten van je tenen moet lopen. Mijn honden hebben net 3 kwartier als gekken gerend en ik ga nu slapen samen met hen tot een uurtje of 4 vanmiddag. Dan gaan we nog 3 kwartier tot een uurtje lopen en dat was het wat grote rondjes vandaag! 
Je honden boffen maar met je!
Je moet eens stoppen zo enorm je best te doen Jan..tandje minder mag ook..dan wordt het ook nog eens wat beter voor jezelf.Zoie schreef:jij ook welterusten, en of de honden met me boffen ... nou op het ogenblik echt even nietEline* schreef:O
Jij trouwens ook weltrusten zo Jan!
Uhm mijn andere honden zijn prima met mensen. Hera is doldwaas op mensen, iedereen wordt door haar met dezelfde enthousiasme begroet.Hanneke2 schreef:Okee, ik denk inderdaad dat Lilo het als herdermix waarschijnlijk veel minder goed had gedaan.Eline* schreef:Dat is ook puur genetische aanleg hoor Hanneke. Het is leuk Jack als een soort helende meester te zien, maar of een hond wel of niet uiteindelijk bijten gaat is toch echt de aard van het beestje. Laika was een rottweiler/herder/bouvier/labmix en in die zin was het voor de hand liggend dat als zij zich in de verdediging gedrukt voelde zij dus aanviel.
Woopy is mix van ? maar wel met zichtbaar daarin gekruiste rassen met zelfstandigheid en eigenwaarde. Windhonden en podenco's zijn toch echt een ander slag.
Verder spelen natuurlijk de opgedane ervaringen een rol. Een goede winstervaring met bijten is een ramp.
Ik denk dat daar best wel iets inzit.Hanneke2 schreef:
En ik heb dus lopen piekeren, en volgens mij gaat het bij Lilo vooral goed vanwege Jack. Jack is onze lieve heer voor Lilo, Jack is dol op mensen en dol op aandacht, en je kan niet een jaar lang dat alsmaar dat voorbeeld zien van enthousiast op mensen afrennen en in hun nek springen zonder dat je er overtuigd van raakt dat mensen toch wel heel erg leuk moeten zijn.
Vrij zinloos bericht, dit, maar toch.
, en dat ben ik er nu weer wat uit aan het trainen , maar het gaat om het idee, haha. ), maar de raseigenschappen zijn wel zo dat ze toch wel sociaal zouden moeten zijn.
ik wil voor mezelf ook de ruimte in mijn hoofd creeëren om als ik een uurtje de tijd heb een rondje aan de lijn te lopen, met eventueel nog even ergens spelen, ipv naar dat drukke uitlaatbos gaan dat zo lekker dicht bij is. Zulke dingen.Eline* schreef:[
Je moet eens stoppen zo enorm je best te doen Jan..tandje minder mag ook..dan wordt het ook nog eens wat beter voor jezelf.
spoks is waaks op de bel ( blaffen ) maar verder heel goed met mensen en kinderen. Dus wat dat betreft zou sien zich aan spok kunnen optrekken.Hanneke2 schreef:Okee, ik denk inderdaad dat Lilo het als herdermix waarschijnlijk veel minder goed had gedaan.Eline* schreef:Dat is ook puur genetische aanleg hoor Hanneke. Het is leuk Jack als een soort helende meester te zien, maar of een hond wel of niet uiteindelijk bijten gaat is toch echt de aard van het beestje. Laika was een rottweiler/herder/bouvier/labmix en in die zin was het voor de hand liggend dat als zij zich in de verdediging gedrukt voelde zij dus aanviel.
Woopy is mix van ? maar wel met zichtbaar daarin gekruiste rassen met zelfstandigheid en eigenwaarde. Windhonden en podenco's zijn toch echt een ander slag.
Verder spelen natuurlijk de opgedane ervaringen een rol. Een goede winstervaring met bijten is een ramp.
Toen ik mijn verhaal had gedaan, vroeg de Gt me of sien een buitenlanse hond was. Ja dus. Ze zei dat het ook vaak een genetische kwestie is, vaak generaties honden die buiten ( in roedels geloof ik ) geleefd hebben en gewend zijn hun eigen boontjes te doppen. Ze kon natuurlijk ook niet zo zeggen of zoiets hier speelt.Eline* schreef:Dat is ook puur genetische aanleg hoor Hanneke. Het is leuk Jack als een soort helende meester te zien, maar of een hond wel of niet uiteindelijk bijten gaat is toch echt de aard van het beestje. Laika was een rottweiler/herder/bouvier/labmix en in die zin was het voor de hand liggend dat als zij zich in de verdediging gedrukt voelde zij dus aanviel.
Woopy is mix van ? maar wel met zichtbaar daarin gekruiste rassen met zelfstandigheid en eigenwaarde. Windhonden en podenco's zijn toch echt een ander slag.
Verder spelen natuurlijk de opgedane ervaringen een rol. Een goede winstervaring met bijten is een ramp.
Er zit veel verschil tussen bv turkse of roemeense honden of een spanjaard. De turken of roemenen zijn inderdaad vaak erg zelfstandig en er zitten ook vaak berghonden doorgefokt, wat ze eigengereider maakt. Die honden gaat de vlieger redelijk voor op. Ik zou zelf ook niet snel een hond halen uit die landen, juist omdat ze vaak harder zijn.Zoie schreef:Toen ik mijn verhaal had gedaan, vroeg de Gt me of sien een buitenlanse hond was. Ja dus. Ze zei dat het ook vaak een genetische kwestie is, vaak generaties honden die buiten ( in roedels geloof ik ) geleefd hebben en gewend zijn hun eigen boontjes te doppen. Ze kon natuurlijk ook niet zo zeggen of zoiets hier speelt.
In dit verband zei ze ook dat je met zulke honden gruwelijk consequent moet zijn.
nee, ik vind sien eigenlijk ook niet erg zelfstandig. Toch denk ik dat dat happerige wel in haar aanleg zit.Eline* schreef:Er zit veel verschil tussen bv turkse of roemeense honden of een spanjaard. De turken of roemenen zijn inderdaad vaak erg zelfstandig en er zitten ook vaak berghonden doorgefokt, wat ze eigengereider maakt. Die honden gaat de vlieger redelijk voor op. Ik zou zelf ook niet snel een hond halen uit die landen, juist omdat ze vaak harder zijn.Zoie schreef:Toen ik mijn verhaal had gedaan, vroeg de Gt me of sien een buitenlanse hond was. Ja dus. Ze zei dat het ook vaak een genetische kwestie is, vaak generaties honden die buiten ( in roedels geloof ik ) geleefd hebben en gewend zijn hun eigen boontjes te doppen. Ze kon natuurlijk ook niet zo zeggen of zoiets hier speelt.
In dit verband zei ze ook dat je met zulke honden gruwelijk consequent moet zijn.
Ik vind de uitspraak voor spaanse honden echter niet op gaan. Spanje vangt zijn zwerfhonden weg en doodt ze, daar vindt je dus niet snel roedels die daar al jaren leven zonder inmenging van buitenaf...althans, bij mijn weten niet.
Misschien sla ik de plank volkomen mis hoorZoie schreef:het is trouwens wel opmerkelijk, maar dat terzijde, vandaag met sien naar de da geweest voor wondcontrole, en dan zie je toch dat ze ondanks haar angsten eigenlijk nagenoeg zonder problemen mee naar binnen loopt, en zelfs vrij ontspannen leek in de wachtkamer. Niet dat ze het echt leuk vindt, maar het is nu ook weer niet zo dat ze steeds angstiger wordt.
, maar wellicht is dat ook een beetje wat Sien 'moeilijk' maakt. Idd, de honden uit Roemenie en turkije die ik ken zijn doorgaans veel moeilijker en minder makkelijk in de omgang dan honden uit spanje.Eline* schreef:Er zit veel verschil tussen bv turkse of roemeense honden of een spanjaard. De turken of roemenen zijn inderdaad vaak erg zelfstandig en er zitten ook vaak berghonden doorgefokt, wat ze eigengereider maakt. Die honden gaat de vlieger redelijk voor op. Ik zou zelf ook niet snel een hond halen uit die landen, juist omdat ze vaak harder zijn.Zoie schreef:Toen ik mijn verhaal had gedaan, vroeg de Gt me of sien een buitenlanse hond was. Ja dus. Ze zei dat het ook vaak een genetische kwestie is, vaak generaties honden die buiten ( in roedels geloof ik ) geleefd hebben en gewend zijn hun eigen boontjes te doppen. Ze kon natuurlijk ook niet zo zeggen of zoiets hier speelt.
In dit verband zei ze ook dat je met zulke honden gruwelijk consequent moet zijn.
Ik vind de uitspraak voor spaanse honden echter niet op gaan. Spanje vangt zijn zwerfhonden weg en doodt ze, daar vindt je dus niet snel roedels die daar al jaren leven zonder inmenging van buitenaf...althans, bij mijn weten niet.
wat sien moeilijk maakt is dat je niet weet wat er tevooschijn komt als ze over haar angsten heen groeit.Moos schreef:[Misschien sla ik de plank volkomen mis hoor
Karakter, denk ik, maar ja, dat is eigenlijk ook nikszeggend. Haha. Ja, dat vluchten inderdaad, toen leek ze echt een Saartje. Maar ze zit schijnbaar toch iets anders in elkaar.Zoie schreef:wat sien moeilijk maakt is dat je niet weet wat er tevooschijn komt als ze over haar angsten heen groeit.Moos schreef:[Misschien sla ik de plank volkomen mis hoor
Toen ik haar pas had, maakte ik me vooral zorgen over haar vluchtgedrag. Je weet hoe vervelend dat kan zijn. Eigenlijk is het nauwelijks een serieus probleem geweest. Hoe het mogelijk is dat ze zo snel om kon slaan
tsja, ik weet het niet, ben erg beneiuwd wat de GT hiervan vindt. Zelf heb ik er nogal wat twijfels over. Het is zeker niet alleen angstagressie. Ze beheerst de hondentaal echt wel, anders zou ze niet in een roedel hebben kunnen functioneren. Dus dan moet ze ook in staat zijn om te zien dat een hond die alleen maar komt snuffelen, of wat druk is, nu niet meteen een hond is waar je bang voor zou moeten zijn.Moos schreef:[Maar wat ze nu doet komt toch ook voort uit angst denk je, of niet? Wat ik dan namelijk een beetje bedoelde was dat een angstige hond met schijnbaar toch wel pit naar mijn idee moeilijker is dan een angstige hond die bovendien ook nog eens superonderdanig en timide is.
Nee, da's waar, daar heb je ook weer een punt.Zoie schreef:tsja, ik weet het niet, ben erg beneiuwd wat de GT hiervan vindt. Zelf heb ik er nogal wat twijfels over. Het is zeker niet alleen angstagressie. Ze beheerst de hondentaal echt wel, anders zou ze niet in een roedel hebben kunnen functioneren. Dus dan moet ze ook in staat zijn om te zien dat een hond die alleen maar komt snuffelen, of wat druk is, nu niet meteen een hond is waar je bang voor zou moeten zijn.Moos schreef:[Maar wat ze nu doet komt toch ook voort uit angst denk je, of niet? Wat ik dan namelijk een beetje bedoelde was dat een angstige hond met schijnbaar toch wel pit naar mijn idee moeilijker is dan een angstige hond die bovendien ook nog eens superonderdanig en timide is.
Ik kan me ook moeilijk voorstellen dat een hond die moet kiezen tussen vluchten en vechten zich zo makkelijk door een balletje laat afleiden.
Maar er zit anderzijds toch ook wel een basis van angst en wantrouwen in haar.
Dus ... tsja.
ja, nmar dan zit er tenminste nog een soort systeem in dat je ergens op terug kunt brengen. Grote, drukke hond, kleine honden die dat niet fijn vinden, kan ik begrijpen. Maar waarom ze moet 50 meter overbruggen om een pup/jonge hond te grijpen. Lijkt met toch stug dat dat angst is.Moos schreef:Nee, da's waar, daar heb je ook weer een punt.Zoie schreef:tsja, ik weet het niet, ben erg beneiuwd wat de GT hiervan vindt. Zelf heb ik er nogal wat twijfels over. Het is zeker niet alleen angstagressie. Ze beheerst de hondentaal echt wel, anders zou ze niet in een roedel hebben kunnen functioneren. Dus dan moet ze ook in staat zijn om te zien dat een hond die alleen maar komt snuffelen, of wat druk is, nu niet meteen een hond is waar je bang voor zou moeten zijn.Moos schreef:[Maar wat ze nu doet komt toch ook voort uit angst denk je, of niet? Wat ik dan namelijk een beetje bedoelde was dat een angstige hond met schijnbaar toch wel pit naar mijn idee moeilijker is dan een angstige hond die bovendien ook nog eens superonderdanig en timide is.
Ik kan me ook moeilijk voorstellen dat een hond die moet kiezen tussen vluchten en vechten zich zo makkelijk door een balletje laat afleiden.
Maar er zit anderzijds toch ook wel een basis van angst en wantrouwen in haar.
Dus ... tsja.
Aan de andere kant, Saar was en Bram is bang voor grote honden die wat druk komen snuffelen en doen. Nu leven die ook prima in een roedeltje, en je ziet aan alles hier in huis dat Bram perfect gebruik maakt van de hondentaal richting Moos en Saar. Maar een wat drukke ietwat opdringerige hond, daarvan kan hij schijnbaar niet inschatten of hij alleen komt snuffelen of straks wellicht ook op hem springt.
Nee, klopt, da's een flink verschil. Ik reageerde alleen even op de stukje over dat snuffelenZoie schreef:ja, nmar dan zit er tenminste nog een soort systeem in dat je ergens op terug kunt brengen. Grote, drukke hond, kleine honden die dat niet fijn vinden, kan ik begrijpen. Maar waarom ze moet 50 meter overbruggen om een pup/jonge hond te grijpen. Lijkt met toch stug dat dat angst is.Moos schreef:Nee, da's waar, daar heb je ook weer een punt.Zoie schreef:tsja, ik weet het niet, ben erg beneiuwd wat de GT hiervan vindt. Zelf heb ik er nogal wat twijfels over. Het is zeker niet alleen angstagressie. Ze beheerst de hondentaal echt wel, anders zou ze niet in een roedel hebben kunnen functioneren. Dus dan moet ze ook in staat zijn om te zien dat een hond die alleen maar komt snuffelen, of wat druk is, nu niet meteen een hond is waar je bang voor zou moeten zijn.Moos schreef:[Maar wat ze nu doet komt toch ook voort uit angst denk je, of niet? Wat ik dan namelijk een beetje bedoelde was dat een angstige hond met schijnbaar toch wel pit naar mijn idee moeilijker is dan een angstige hond die bovendien ook nog eens superonderdanig en timide is.
Ik kan me ook moeilijk voorstellen dat een hond die moet kiezen tussen vluchten en vechten zich zo makkelijk door een balletje laat afleiden.
Maar er zit anderzijds toch ook wel een basis van angst en wantrouwen in haar.
Dus ... tsja.
Aan de andere kant, Saar was en Bram is bang voor grote honden die wat druk komen snuffelen en doen. Nu leven die ook prima in een roedeltje, en je ziet aan alles hier in huis dat Bram perfect gebruik maakt van de hondentaal richting Moos en Saar. Maar een wat drukke ietwat opdringerige hond, daarvan kan hij schijnbaar niet inschatten of hij alleen komt snuffelen of straks wellicht ook op hem springt.
ach het ligt er natuurlijk gewoon aan. Welke hond je treft.metaveenendaal schreef:Ik zou daarin tegen juist geen spanjaard meer willenestelle schreef: Idd, de honden uit Roemenie en turkije die ik ken zijn doorgaans veel moeilijker en minder makkelijk in de omgang dan honden uit spanje.
Als ik nu weer voor een buitenlander zou gaan dan zou die dus ook uit Spanje komen.
Maar veel liever een turk
De spanjool die ik heb is juist veel sneelr op zijn tenen getrapt
en mijn turk ontwijkt andere honden gewoon veroorzaakt ook noooit geen problemen
wat van de spanjaard niet gezegd kan worden
Ook spanjaarden (honden) die ik ken zijn juist niet al te makkelijk
Het lijkt mij niet geheel onmogelijk dat Sien heel goed kan inschatten of ze een andere hond makkelijk kan hebben en dat ze voor de zekerheid kiest voor vol er in duiken wanneer zij zeker is van haar zaak. Met als motivatie dat zij Spok wil laten zien dat zij de baas is, verder kan gaan dan hij.Zoie schreef:tsja, ik weet het niet, ben erg beneiuwd wat de GT hiervan vindt. Zelf heb ik er nogal wat twijfels over. Het is zeker niet alleen angstagressie. Ze beheerst de hondentaal echt wel, anders zou ze niet in een roedel hebben kunnen functioneren. Dus dan moet ze ook in staat zijn om te zien dat een hond die alleen maar komt snuffelen, of wat druk is, nu niet meteen een hond is waar je bang voor zou moeten zijn.Moos schreef:[Maar wat ze nu doet komt toch ook voort uit angst denk je, of niet? Wat ik dan namelijk een beetje bedoelde was dat een angstige hond met schijnbaar toch wel pit naar mijn idee moeilijker is dan een angstige hond die bovendien ook nog eens superonderdanig en timide is.
Ik kan me ook moeilijk voorstellen dat een hond die moet kiezen tussen vluchten en vechten zich zo makkelijk door een balletje laat afleiden.
Maar er zit anderzijds toch ook wel een basis van angst en wantrouwen in haar.
Dus ... tsja.
Oh, dit is interessant om te lezen! Ik heb hier een 'soort' Sien, tenminste, Silka ontwikkelt zich de laatste tijd toch ook een beetje als een hond die aan het proberen is hoe ver ze kan gaan, geloof ik... :N:Inge O schreef:dit is idd mij ook bekend gedrag, deed vlammetje ontzettend vaak toen ze nog onbetwist leidster was hier (tenminste, ze deed alsóf en imponeerde verschrikkelijk, baasje stak er wel een stokje voor dat ze het ook werkelijk zou uitvoeren).Wil de hond schreef: Met als motivatie dat zij Spok wil laten zien dat zij de baas is, verder kan gaan dan hij.
) maar buiten profileert 'ie zich helemaal niet zo. Dan ben ik de leider. Ik bedoel, mij 'nee' is echt nee en 'hier' is ook echt hier. Hij gaat niet op vreemde honden af, jaag niet, blijft in de buurt, etc. etc.
Hier ben ik het niet helemaal mee eens hoorWil de hond schreef:Als je je voor kunt stellen dat voor je honden jullie samen een zich verplaatsende roedel zijn kun je ook begrijpen dat voor je honden andere honden die zich binnen de grenzen van jullie roedel bevinden of dreigen te begeven indringers zijn/kunnen zijn.
Een volgend stapje doet je dan inzien dat de grenzen verdedigd dienen te worden cq het territorium van indringers gezuiverd dient te worden of in ieder geval dat indringers duidelijk gemaakt moet worden wie er de baas is.
Het is de taak van de ranghoogste om dit te bewerkstelligen.
Het kan dus heel goed een manier zijn om je naar je mede-roedelgenoten te profileren als ranghoogste door je met dit werk bezig te houden.
Bij veel roedels kun je ook opmerken dat er een onderlinge kompetitie is wat dit betreft, stuk voor stuk doen de roedelleden hun best om als eerste te waarschuwen dat er een (mogelijke) indringer gesignaleerd is, door even te grommen, te blaffen, of er als eerste op af te stuiven. Waarna de rest mee gaat doen.
Hoe dit verder allemaal precies ingevuld wordt hangt af van veel dingen, individueel karakter, ervaringen, rangorde, zeker- of onzekerheid, referentiekader etc.
Sien hoeft niet ranghoog te zijn of zich ranghoog te voelen om dit gedrag te tonen. Sien kan ook gewoon een hond zijn die erg op grenzen is en niet graag andere honden die ze niet kent om zich heen heeft. Zij zal dan uit eigen karakter dat gedrag tonen zonder een punt te willen maken naar Spok en Jan. 
klinkt mij plausibel in de oren, heb zelf ook al eerder geopperd dat het m.i. voornamelijk met territorium verdedigen samenhangt.Wil de hond schreef:Als je je voor kunt stellen dat voor je honden jullie samen een zich verplaatsende roedel zijn kun je ook begrijpen dat voor je honden andere honden die zich binnen de grenzen van jullie roedel bevinden of dreigen te begeven indringers zijn/kunnen zijn.
Een volgend stapje doet je dan inzien dat de grenzen verdedigd dienen te worden cq het territorium van indringers gezuiverd dient te worden of in ieder geval dat indringers duidelijk gemaakt moet worden wie er de baas is.
Het is de taak van de ranghoogste om dit te bewerkstelligen.
Het kan dus heel goed een manier zijn om je naar je mede-roedelgenoten te profileren als ranghoogste door je met dit werk bezig te houden.
Bij veel roedels kun je ook opmerken dat er een onderlinge kompetitie is wat dit betreft, stuk voor stuk doen de roedelleden hun best om als eerste te waarschuwen dat er een (mogelijke) indringer gesignaleerd is, door even te grommen, te blaffen, of er als eerste op af te stuiven. Waarna de rest mee gaat doen.
Hoe dit verder allemaal precies ingevuld wordt hangt af van veel dingen, individueel karakter, ervaringen, rangorde, zeker- of onzekerheid, referentiekader etc.
