Q en andere (vele) honden

[Asterix]

Tijdens de wandeling in de Soesterduinen kwam Q veel andere honden tegen. Hij speelde niet; ondanks vele uitnodigingen van andere honden. Dit gedrag merk ik ook op tijdens onze dagelijke wandelingen. Een enkele hond daargelaten.
De mensen die mee waren met de wandeling is het niet onopgemerkt gebleven dat hij erg op mij gericht is; Als hij mij even kwijt was, was hij in lichte! paniek.
Uiteraard heeft hij wel genoten en niet met zijn staart tussen zijn benen gelopen In die zin was het niet zo'n ramp haha

Wat zou ik er eraan kunnen doen om Q weer Q te laten zijn; onbevangen, speels, vertrouwen in zijn omgeving?

Kan zijn huidige gedrag ook te maken hebben met het leven wat hij met Ludo heeft geleid? Ludo was de baas en zag (op het laatst) iedere kans schoon om Q te grijpen. Q vocht wél terug totdat ze beiden te uitgeput waren hielden ze op. Q heeft van pup-afaan tot dik 2,5 jarige leeftijd met Ludo samen geleefd.
We zijn nu een half jaar verder en Q heeft thuis zijn draai weer gevonden. Toch laat hij af en toe deemoedplasjes terwijl hij door ons nooit fysiek of streng is gestraft.
(Even een voorbeeld: Q ligt te piepen van pijn op de bank. Ik weet dat ik dan niet bij hem hoef te komen. Ik hurk en roep hem naar mij toe. Hij komt maar vlak voordat hij bij mij is laat hij een plasje; de arme)

Al met al is het nog een heel verhaal geworden

Hoop dat jullie er wijs uitkomen haha

[yamie]

ik denk dat het eerste deel van je verhaal, afgesplitst kan worden van het tweede


niet elke hond speelt, niet elke hond heeft dat "nodig", welke opvoeding dan ook, honden kiezen dan hun speelmaat

wat wel kan , is dat Q erg onzeker is, niet zo goed weet hoe zich zelf te gedragen en staande te houden, en dat ws de baasjes daar veel en veel te veel mee bezig zijn niet negatief, maar juist om hem proberen te helpen doe je te veel, laat hem..

[Asterix]

ik denk dat het eerste deel van je verhaal, afgesplitst kan worden van het tweede

Dacht ik ook al


niet elke hond speelt, niet elke hond heeft dat "nodig", welke opvoeding dan ook, honden kiezen dan hun speelmaat

wat wel kan , is dat Q erg onzeker is, niet zo goed weet hoe zich zelf te gedragen en staande te houden, en dat ws de baasjes daar veel en veel te veel mee bezig zijn niet negatief, maar juist om hem proberen te helpen doe je te veel, laat hem..

oh, ik laat hem beslist maar het viel mij gewoon op dat hij soms bijna in paniek raakte als hij mij even kwijt was.

[Bas Rouge]

Ik heb gezien wat je bedoeld (denk ik) en kan me voorstellen dat je dat vervelend vindt. Het is sneu voor hem, zo overstuur raken van niet weten waar jij bent.

Het lijkt ook zo tegengesteld, zo'n enorm groot en sterk beest met een paniekhoofd omdat ie zijn 'moeder' kwijt is. Terwijl hij volgens mij nooit echt ver van je was.
Misschien moet je dat gewoon vaker doen, in groepen lopen, misschien niet meteen in zulke grote als gister. Was hij, toen Ludo er nog was, minder nerveus?

[Marie-Josée]

Sneu ja, maar je bent daarin niet de enige, ik zie vaak honden die niet gewend zijn aan grote groepen in paniek raken, en heb het zelf in het begin met mijn heidewachtel meegemaakt, hij liep rakelings langs me af terwijl ik in een groep liep, totaal in paniek omdat hij me toch niet zag of rook.Hij rende in blinde paniek veel te ver weg en toen was het mijn beurt.....
Maar dat is helemaal goedgekomen sinds we vaker in groepen gaan wandelen, ik zie het nu wel af en toe bij andere honden maar die zie je elke wandeling zelfverzekerder worden.
En onze heidewachtel speelt nooit met andere honden, dat is een einzelgänger Tomas speelt alleen met teefjes die hij kent.
Dus er is beslist nog hoop voor Q

[Zoek stok!]

Hoe groter de groep, hoe minder er gespeeld wordt is mijn ervaring.

Ik zag Q wel een aantal keer om zich heen kijken om jou te zoeken, maar echt paniek zag ik niet. Hij hield je daarna goed in de gaten, prima toch? Zelfs Bram komt af en toe even kijken waar ik ben

Oftewel: ik zag persoonlijk niks zorgwekkends. Q is een ontzettend aanhankelijke knuffelkont!

[Asterix]

Ik heb gezien wat je bedoeld (denk ik) en kan me voorstellen dat je dat vervelend vindt. Het is sneu voor hem, zo overstuur raken van niet weten waar jij bent.

Het lijkt ook zo tegengesteld, zo'n enorm groot en sterk beest met een paniekhoofd omdat ie zijn 'moeder' kwijt is. Terwijl hij volgens mij nooit echt ver van je was.
Misschien moet je dat gewoon vaker doen, in groepen lopen, misschien niet meteen in zulke grote als gister. Was hij, toen Ludo er nog was, minder nerveus?

Ik heb hem zelden met Ludo uitgelaten i.v.m. eventueel kopieergedrag. Hij is juist rustiger geworden na het vertrek van Ludo.

We gaan gewoon wat vaker meewandelen, kan hij eraan wennen. Dat lijkt mij de beste optie

[Asterix]

Sneu ja, maar je bent daarin niet de enige, ik zie vaak honden die niet gewend zijn aan grote groepen in paniek raken, en heb het zelf in het begin met mijn heidewachtel meegemaakt, hij liep rakelings langs me af terwijl ik in een groep liep, totaal in paniek omdat hij me toch niet zag of rook.Hij rende in blinde paniek veel te ver weg en toen was het mijn beurt.....
Maar dat is helemaal goedgekomen sinds we vaker in groepen gaan wandelen, ik zie het nu wel af en toe bij andere honden maar die zie je elke wandeling zelfverzekerder worden.
En onze heidewachtel speelt nooit met andere honden, dat is een einzelgänger Tomas speelt alleen met teefjes die hij kent.
Dus er is beslist nog hoop voor Q

Zie antwoord aan Bas Rouge. Bedankt voor het meedenken

[Tamara.]

Hoe groter de groep, hoe minder er gespeeld wordt is mijn ervaring.

Daar hadden we het gister inderdaad nog over ja Bowie vindt spelen ontzettend leuk, maar hoe groter de groep, hoe minder Bowie gaat spelen. Ze is veel meer bezig om alles in de gaten te houden, te snuffelen en besnuffeld te worden

En Bowie is ook een hond die mij altijd maar in de gaten aan het houden is Ze loopt wel van me weg, bijvoorbeeld helemaal vooraan naar de groep, maar blijft dan weer staan en gaat me zoeken. Ik zie het altijd aan die kop van d'r, dan gaat ze aan de zijkant van de langslopende groep staan of zitten, en kijkt waar ik ben. Ik maak dan altijd maar een geluidje, of roep even haar naam zodat ze me ziet. Ze loopt dan even naar me toe en gaat dan weer verder. Vaak is het al genoeg dat ze weet waar ik ben als ze me ziet lopen, en gaat dan weer haar eigen gang.

[Asterix]

Hoe groter de groep, hoe minder er gespeeld wordt is mijn ervaring.

Ik zag Q wel een aantal keer om zich heen kijken om jou te zoeken, maar echt paniek zag ik niet. Hij hield je daarna goed in de gaten, prima toch? Zelfs Bram komt af en toe even kijken waar ik ben

Oftewel: ik zag persoonlijk niks zorgwekkends. Q is een ontzettend aanhankelijke knuffelkont!

Hehe, dat maakt het allemaal duidelijk

[Tamara.]

Ik heb gezien wat je bedoeld (denk ik) en kan me voorstellen dat je dat vervelend vindt. Het is sneu voor hem, zo overstuur raken van niet weten waar jij bent.

Het lijkt ook zo tegengesteld, zo'n enorm groot en sterk beest met een paniekhoofd omdat ie zijn 'moeder' kwijt is. Terwijl hij volgens mij nooit echt ver van je was.

Ik heb het (denk ik) ook wel gezien wat je bedoelt Cleo. De keer dat ik het gezien heb, vond ik hem er niet echt paniekerig uitzien, wel zoekende

Maar als ik eerlijk ben, vind ik het niet eens zo héél vreemd als een hond zich zo gedraagt hoor.
Wij mensen vinden dat een hond in een grote groep vreemde mensen en honden zich frank en frei moet gedragen, en alles en iedereen maar leuk moet vinden, lekker gaat spelen met jan en alleman maar het lijkt mij vanuit de hond gezien niet normaal

Jij bent een onderdeel van zijn roedel, en als hij die uit het oogt verliest, kan ik me voorstellen dat een hond in lichte paniek is. Z'n veiligheid is weg, en zonder veiligheid is het dag met je leventje.

Misschien zit ik er wel naast hoor, maar ik probeer me een beetje in de hond zijn situatie in te leven, en dan kan ik me dit best voorstellen.

[miekmiek]

Tommie speelt ook niet hoor, hij vind het wel leuk om te rennen met een andere hond, maar zelden tot nooit leidt het tot echt spel.

Verder was het gisteren wel een erg grote groep hoor, ik kan me goed voorstellen dat Q daar wat onzeker van werd. Ook Tommie zag ik wel eens wat verward om zich heen kijken.

[jidde]

Sommige honden spelen nou eenmaal niet echt met andere honden. Nanni zegt een keer hoi en maakt een speelbeweging naar een leuke reu, en dan is ze er klaar mee. Piest die reu ergens, gaat ze erover heen piezen Voorderest doet ze weinig met andere honden

[Daan]

Diesel loopt altijd heel ruim, te ruim naar mijn zin, maar we hebben een verstandhouding.
Als ik hem niet meer zie, (vaak) fluit ik en komt hij zich melden.
Als ik in een grote groep loop ben ik hem ook telkens kwijt..
Want dan loopt hij daar waar ik niet kijk, vlak naast me en achter me...
Hoe vaker je in een groep wandelt, hoe makkelijker het wordt.
het is ook niet niks, zo'n groep vreemde honden bij elkaar...

[Sita]

Ik merkte aan Sita ook dat zij niet zo goed wist wat ze met zoveel honden aan moest. Veel snuffelen en een beetje rennen, maar echt spelen heeft ze ook niet gedaan tijdens het wandelen. En voor het eerst zag ik haar ook af en toe zoeken naar mij en mijn vriend.

En vaker mee wandelen is gezellig