laat ik proberen er ook nog wat over te zeggen. Ik loop nu en paar maanden met sien. Ik heb domweg geconstateerd dat ze op een gegeven moment op honden begon te klappen. of dat althans probeerde, voor mij vaak heel plotseling en onverwachts. Ik kon haar daar met een brul meestal wel van weerhouden, maar dat is niet altijd gelukt.
Waarom ze dat precies is gaan doen ... ik ben van nog geen enkele theoie echt overtuigd, eerlijk gezegd. Maar we gaan naar een GT, en die zal mij, sien, spok, en de interactie tussen ons nader beschouwen, en wie weet kan zij meer klaarheid hier in brengen.
Vervolgens zit ik met het probleem hoe hier mee om te gaan. Dan spelen er twee dingen: wat ik zelf (aan)kan, en wat sien (aan)kan.
Ik zal mezelf niet eindeloos herhalen, maar wat ik spok te bieden had, dat kan ik met spok en sien niet doen. Dat trek ik gewoon niet, en dat trekt sien niet. Natuurlijk is stress, te veel stress niet goed voor mezelf, en ook niet voor onze relatie, en ook niet voor sien, en zelfs niet voor spok. Dat besef ik heel goed, en dat heb ik hier ook meermaals neergezet. En toch ben ik ervan overtuigd dat al was ik de zekerste baas op de wereld, sien dit gedrag was gaan vertonen, mits ze die vrijheid had gekregen.
Maar ook als dat niet zo zou zijn, dan maakt het eigenlijk nog niet veel uit. Ik ben vijftig jaar, bijna dan, en ik ken mezelf een beetje. Ik weet dat de zekerste manier om pas echt goed in de stress te schieten en hierin vast te lopen is door mezelf blijvend te overvragen. Dat doe ik dus niet
Wat ik wel ga doen, heb ik al opgeschreven. Ik denk dat deze aanpak kan werken, voor mezelf en voor sien. Idealiter klapt sien niet meer op honden, en kunnen we alles, of bijna alles positief, met belonen en spelen, doen. Wat onze realtie en geestelijk welbevinden ten goede zal komen.
Dan krijgt ze evengoed haar beweging en geestelijke bezigheden, en dat kan aangevuld worden met van alles en nog wat, zoals voor mijn part kunstjes aanleren met clickertraining ( hoewel het mijn grote hobby niet is
).
Is er dan nog meer mogelijk met sien ? Ik heb met Tineke gelopen en hier verslag van gedaan. Ja, onder gecontroleerde omstandigheden kan en wil ik best experimenteren met sien en andere c.q. vreemde honden. En wie weet wat er allemaal uiteindelijk nog mogelijk blijkt. Ik blijf stiekem nog steeds een beetje hopen op meer. Deze hoop is o.a. gebasserd op het feit dat ik haar nu echt een stuk rustiger, minder gebeten op andere honden vind dan tijdens haar schijnzwangerschap.We moeten ook nog even afwachten hoe de castratie verder uitpakt.
Hopelijk kan de GT hier straks ook wat zinnigs over zeggen. Wat ik wel, en wat ik niet verwachten kan.
Ik ga er trouwens vanuit dat de GT in grote lijnen mee zal gaan in mijn aanpak, en niet met iets heel anders op de proppen komt, want dan hebben we een situatie waarin ik een beslissing zal moeten maken: alles anders aanpakken, of mijn eigen weg volgen.
Dan blijft er nog het probleem hoe ik voorkomen kan dat sien angstagressie naar mensen gaat vertonen, en hebben we ook nog spok die in het hele verhaal een beetje ondergesneeuwd dreigt te worden.
)
Ik weet dat, dus tegenwoordig sta ik als eerste op, loop naar Nanni toe en ga er voor staan. Eigenlijk blijft ze dan op haar mat mopperen, maar mocht ze echt overeind komen, kan ik haar nog snel grijpen en terug op haar mat sturen.
de laatste verjaardagen zit ze in de auto. Ze vind het heerlijk in de auto en heeft daar nog veel ruimte.