Ik snap er niks van :(:

[Depressiefje]

Heykes iedereen,

Vorige week heb ik mijn jongste hondje laten inslapen . We hebben het er onmenselijk moeilijk mee maar het rare is... haar zusje ('t is te zeggen, het is niet haar natuurlijke zusje maar ze scheelden slechts 4 maanden en zijn hun hele leven samen geweest) die reageert er helemaal niet op. Die laat haar eten niet, ze is nog geen minuut op zoek geweest naar haar zusje en ze gedraagt zich exact hetzelfde (vrolijk en speels) als voorheen. Langs de ene kant is dit misschien wel een goede zaak maar langs de andere kant... ik vraag me af of dit onverschillige gedrag wel normaal is.
Is het mogelijk dat ze zich er echt niks van aantrekt of moet ik me misschien nog aan een late weerslag verwachten.
Zijn er hier misschien mensen die ook al zoiets hebben meegemaakt of er meer van afweten??? Laat het me dan AUB weten want ik snap er geen snars van en ben er ook niet helemaal gerust in.

Alvast bedankt.

Groetjes...


Depressiefje.

[ranetje]

Het is heel verdrietig dat je je hondje hebt moeten laten inslapen.
Dat jij daar verdriet van hebt is normaal. Verlang niet van een hond dat hij dezelfde menselijke gevoelens heeft. Die heeft hij niet. Het gedrag van je andere hond is dus ook normaal.
Soms zie je dat een hond wel van slag is. Dat is ook gebeurd bij een van mijn vorige honden. Dat kwam omdat de gestorven hond in rangorde boven hem stond. Hij was zijn directe "leider" kwijt en daar raakte hij van in de war.
Geen van mijn andere honden heeft één "traan" gelaten bij het overlijden van andere honden in de roedel. Ze hadden hun eigen plek in de rangorde en die was niet veranderd.
Ik geloof niet dat je je zorgen moet maken.
Wees blij dat hij er geen last van heeft en geniet van je hondje.
Nettie

[doesje]

ik kan alleen myn ervaring opschrijven..amon myn kruising rottweiler die is opgegroeidt met noeska..noeska kreeg een tumor in d'r poot en hebben op een gegeven moment in laten slapen..amon en noeska waren twee handen op 1 buik.toen noeska overleden was ging amon er heen en snufte een keer en draaide zich om en pakte een bal en ging verder met wat hy deed.

[ranetje]

ik kan alleen myn ervaring opschrijven..amon myn kruising rottweiler die is opgegroeidt met noeska..noeska kreeg een tumor in d'r poot en hebben op een gegeven moment in laten slapen..amon en noeska waren twee handen op 1 buik.toen noeska overleden was ging amon er heen en snufte een keer en draaide zich om en pakte een bal en ging verder met wat hy deed.

Zo wordt het vaak beschreven door gedragsdeskundigen bij observaties.
Dat is dus normaal gedrag voor een hond
Nettie

[chewbacca]

Yantar (de Groenendaler) is eind Februari ingeslapen.
Jip is wel rustiger geworden, misschien omdat hij niet meer hoeft te reageren op de hyperactieve Yantar, maar verder merk ik niets aan hem.
Hij is meegeweest naar de dierenarts toen Yantar insliep, heeft kort aan zijn levenloze lijf gesnuffeld, en daarmee was het voor hem gebeurd.
Hij heeft ook nooit naar hem gezocht.
Ik denk dat honden niet treuren op een manier die wij als treuren herkennen.
In ieder geval niets om je ongerust over te maken.
Voor de mensen ligt dit natuurlijk anders...veel sterkte verder.

[Eline*]

Wat een mooi koppie had ze!

[Melanie 74]

Wat triest dat je je trouwe vriend moet missen

Maar je hoeft je geen zorgen te maken, ik heb het ook al meerdere malen gezien bij andere honden.

Dat ze snuffelen even en het is klaar!

Twee jaar geleden is de eerste Cocker Spaniel van mijn schoonzus dood neergevallen. ( was pas 9 maaden

Mijn honden hebben aan mij geroken en wisten dat hij dood was, Tonnie mijn tatra was erg gecharmeerd van hem maar heeft nooit naar hem gezocht.
Ze heeft het toen geroken!

[astrid]

Vorig jaar is 1 van onze honden doodgegaan, en ik heb nou geen moment gemerkt dat hij gemist werd in het begin door de andere 2 dames. Uit het oog, uit het hart.

[Gordonsetter23]

kelly mijn westie teefje heb ik vorig in moeten laten slapen king heeft nog even aan haar gesnuffeld etc
hij is wel degelijk in de war nu nog steeds maar kelly stond in de rangorde ook boven hem.
Ferrero heeft geen krimp gegeven, maar goed hij kende kelly ook pas 3,5 mnd en was toen nog een pup terwijl king 9 jaar een koppel heeft gevormd met zijn teefje

[aussie]

Mijn hond was erbij toen mijn andere hond dood ging. Ze waren al ruim 12 jaar samen, maar ze gaf geen krimp Nu waren het nooit dikke maatjes, de oudste ( die nu dus nog leeft ) accepteerde de andere hond wel maar daar was ook alles mee gezegd. Toch eigelijk vreemd dat er niet getreurd wordt om een hond die lager in rang staat. Ik heb ooit een documentaire gezien over een roedel wolven waarbij de wolf die het laagste in rang was gedood was door een panter ( of andere grote katachtige ). De hele roedel treurde

[Depressiefje]

Dank je wel voor de reacties. Ik ben er geruster in nu maar... toch blijf ik het raar vinden. Ik herrinner me nl nog toen de oudste (Ruby) moest gestereliseerd worden. Ik had haar toen naar de dierenarts gebracht (het stond de jongste(Pebbles) toen al niet aan dat ze niet mee mocht. Normaal gezien gingen ze of alle twee mee of bleven alle twee thuis) en kwam alleen weer thuis. Pebbles had toen plots zware diaree en lag daarna gewoon doodziek op de grond. Als ik haar dan oppakte hing ze erbij als een logge bloemzak. Er was gewoon geen leven meer te krijgen in dat beestje. Zelfs een stukje vlees interesseerde haar niet meer. Toen ik terug buiten ging om Ruby te gaan halen reageerde ze ook niet. Toen ik echter terug binnen kwam met Ruby was ze plots genezen. Terug dartel en speels en zo entousiast om Ruby te gaan verzorgen dat het er direct bovenarms op zat omdat deze laatste hier helemaal niet van gediend was. Pebbles kon gewoon niet zonder Ruby. Ook als we gingen wandelen, als Ruby niet voorop liep kwam je met Pebbles geen meter verder. We hebben het dikwijls gezegd tegen elkaar... als er ooit iets miskomt met Ruby dan zullen we ons Pebbles ook snel kwijt zijn. Nu in het omgekeerde geval is daar dus niks van aan. Het blijkt dus een normale zaak te zijn (en langs de ene kant maar goed ook) maar toch... hun hele leven samen en de beste maatjes en dan zelfs nog niet eventjes zoeken. Ik vrees dat mijn menselijk verstand dit niet echt helemaal kan begrijpen.



Groetjes...


Depressiefje.