janus-powerrr schreef:Moos schreef:Reini schreef:starfleet schreef:
Ik was daar altijd heel bang voor gezien de verhalen, maar met Buffy daar helemaal niets van gemerkt.
Anne
Ik ook niet met Vegas
Vegas is nu bijna 15 maanden, dan is de zogenaamde 'puberteit' toch al om? Anders komt het nog :N:
Ik ook niet met Saar, behalve dan wel dat ze bij iets te vreten niet na 1 keer roepen meer kwam aangerend op een gegeven moment. Maar dat is meer omdat ze gewoon ouder en wat zekerder wordt, dan dat ze echt mij uitdaagt.
Moos is tot een jaar een drama geweest met luisteren als hij losliep :N:
Hij liep niet weg, dat niet, maar daar was ook alles mee gezegd
Vond je dat niet vreselijk eng?
Janus heeft dit ook een tijd gehad, wel redelijk in de buurt blijven lopen maar gewoon niet komen als hij geroepen werd.
Ik had dan echt het hart in de keel zitten, vond het echt doodeng.
Daardoor heeft hij een tijdje allleen maar aangelijnd gelopen, tenzij mijn vriend met hem wandelde
Die schiet niet zo snel in de stres, gaat op de grond zitten wachten tot janus eindelijk kwam...
Nou, ik moet het wel iets nuanceren
Als ik alleen met hem liep kwam hij wel als ik riep. Meestal dan, zoals de gemiddelde jonge hond zeg maar
En hij bleef wel goed in de buurt dan, zoals ik al zei, hij liep niet weg.
Het probleem zat 'm in andere honden en mensen. Daar moest hij naartoe, en dan kon ik op mijn kop gaan staan, maar hij kwam niet terug.
Ik heb dat eigenlijk nooit eng gevonden. Die andere mensen daar bleef hij dan wel bij hangen, en dan haalde ik hem op. Ik liet hem alleen los in veilige parken en in de duinen enzo, dus waar hij niet opeens een weg op kon schieten als hij erg ver weg zou rennen.
Maar nee, ik heb dat nooit eng gevonden, wel irritant
En eigenlijk ben ik best een stresskip
Ik denk dat het er in deze ook mee te maken heeft dat we vroeger thuis een Samojeed gehad hebben die je eens in de 15 minuten eens zag als je haar in de duinen los liet lopen. Die kwam af en toe eens buurten, en daar liep ik dan als 14 jarige ofzo mee....
)
)
