nieuw katje bij hond in huis, hoe pak ik dit aan?

[acouba]

Hallo ik heb jaren een hond en een kat gehad en mijn kat stierf 2 jaar geleden.
Ik bleef dus achter met de hond nu naar twee jaar wilde ik weer een kat want ik miste toch de aanwezigheid van een kat in huis.

Nu is het zover ik heb vanavond het katje gekregen maar wordt in eens heel bang over hoe ik het katje moet introduceren in huis.
Ik had er al ideeen over maar naar war leeswerk op het internet krijg ik het spaans benauwd.
Mijn hond is dus 1 kat gewend geweest, zij hebben 6 jaar samen geleefd.
Het was een haat liefde verhouding want de hond vond het altijd leuk om Yoepie lastig te vallen en die had daar dan geen zin in en gaf de hond Dynamo dan een paar meppen tot bloedens toe.
Dynamo bleef dan rustig staan en liet zijn neus behoorlijk toe takelen.
Verder deed hij niets dat was de eerste 2 jaar denk ik daarna voel hij yoepie niet meer zo lastig en sliep Yoep soms met zijn koppie op Dynamo zijn bil.
Ik weet dus dat het een lieve hond is en een goedzak die precies weet wat zijn kracht is en zich daardoor niets aantrekt van dieren waarvan hij het gevoel heeft dat hij toch sterker is dan zij.
Ze kunnen dan veel bij hem doen.
Dynamo is echter wel heel erg op mij gericht en ik weet dus eigenlijk dat hij jalours zou kunnen zijn.
Ik heb mij dan al voorgenomen om de nieuwe kat Tiger niet overdreven te kroelen en als een babietje te behandelen.
Anders zou de jalousie van Dynamo getriggerd kunnen worden.
Heeft iemand hier ervaring mee in de aanpak van de introductie van een kat bij een hond die reeds in huis woont?
Ik wil natuurlijk niet dat het katje iets overkomt en ook zeker niet dat Dynamo zich gepasseerd voelt.

Nou het katje is geariveerd, eerst natuurlijk heel voorzichtig maar binnen 15 min. al stoer onderzoekend door de kamer.
Na 2 uurtjes zo relaxed dat ik dacht nou laat mij even voorzichtig kijken of ik ze aan elkaar zou kunnen voorstellen.
Nou dat was een ramp ik had de hond aangelijnd de hond was zo gespannen en begon eerst als een gek te blaffen en probeerde naar de kat toe te gaan.
Vervolgens bleef ik rustig met hem zitten de hond gilde toen niet meer maar was nog steeds gespannen en allert.
ik heb een tijdje zo gezeten en heb ze toen weer appart gezet de kat was inmiddels weg gekropen.
Zojuist ging mijn vriend naar de keuken en daar had de hond in de keuken geplast, alleen maar stress denk ik.
heeft iemand wat tips uit eigen ervaring?
Moeten ze misschien eerst weken zoniet enkele maanden apart?
Tijdens de kennismaking met de hond met mijn vorige kat hebben ze ook 3 maanden apart gezeten, ze hadden elkaar nog niet eens gezien alleen geroken natuurlijk.
Vevolgens heb ik na 3 maanden per ongeluk de deur open laten staan en toen stonden ze tegen over elkaar te kijken.
Van af dat moment zag ik dat het ging, en waren ze vervolgens aan elkaar over gelaten.Mijn vorige kat was toen echter al 7 dus geen kitten zoals deze.
Kan iemand mij wat advies geven ik zit eerlijk gezegd behoorlijk in de stress.
Dynamo is nu gewoon bij mij in de woonkamer omdat ik hem niet de indruk wil geven dat zijn plaats ingenomen is wie o wie kan mij/ons helpen.

Edith

[Sita]

Het blijft lastig om hond en kat aan elkaar te laten wennen. Bij mij waren er al twee katten en Sita kwam daar bij. Ik heb mij er eigenlijk niet mee bemoeid. Ze hebben zelf uitgezocht wat de beste manier is om elkaar te accepteren. één kat heeft Sita geaccepteerd en niet meer dan dat. De ander is echt een maatje geworden. Wel ben ik er in het begin bij gebleven en Sita geleerd dat ze zachtjes moet doen met de katten. Jouw hond is al een kat gewend en gaat er zoals ik begrijp niet als een gek achterna. Ik zou er niet zo'n probleem van maken, zorg er voor dat ze beide zich terug kunnen trekken en zelf niet in de stress schieten, dat voelt je hond en gedraagt zich dan dus ook anders.

Veel succes

[Daan]

wij hebben het destijds laten gaan, maar er wel voor gezorgd dat de katjes een veilig heenkomen konden zoeken.
Na 2 weken was het klaar, en waren de katjes brutaal genoeg om te blazen naar de verbouwereerde hond. Maar dat is alweer jaren terug.

Ik lees overigens geinteresseerd mee, want tegen de winter ga ik twee katten uit het asiel halen, die in huis komen bij honden die niet aan katten gewend zijn.
Ik ga dan wel op zoek naar een duo dat wel aan honden is gewend

[acouba]

Nou Sita Dynamo doet zijn naam eer aan hoor, hij wil er dus wel achter aan.
En niet zo'n beetje ook.
Als het is zoals met yoepie mijn vroegere kat dan is het alleen maar jagen een soort van tom en jerry spelletje.
Maar ik weet nu niet wat ie wil, wil hij weer jagen en treiteren om vervolgens op zijn plaats gezet te worden of beschouwd hij Tiger echt als een indringer en wil hij haar een koppie kleiner maken.
Tuurlijk het heeft zijn tijd nodig maar ik ben zo bang dat het misschien wel helemaal nooit gaat en dat ik dan toch afscheid moet nemen van de kat.
Je hecht je zo snel aan zo'n beestje.
Ik was er al weken mee bezig zonder dat zij toen nog uit het nest mocht ik had dus al met haar een band opgebouwd zonder haar te zien en mee te maken.
Ik hoorde wel dat ze geen koekie is dus dat is perfect, Dynamo is een hond met pit die ook een kat met pit nodig heeft zo was yoepie ook.
Ik wil juist ook een Jonge kat omdat deze dan kan wennen aan een hond zonder daar in het verleden nare herinneringen aan te hebben over gehouden.
En Dynamo is altijd zo lief en voorzichtig als hij Puppies ziet dat ik zoiets had van het is welliswaar een kat maar een baby dus waarschijnlijk zal hij net zo lief tegen haar zijn.

En verder zie ik dit avontuur ook als een vuurdoop, Dynamo is zo op mij gericht dat ik mij soms af vraag hoe hij zal zijn als ik kinderen heb.
Gewoonlijk vind hij kinderen zoals de meeste steffords erg leuk maar kan een beetje lomp en onstuimig zijn.
maar hoe zal het zijn als ik een kind heb, zal hij dat accepteren?
Ik moet er namelijk niet aan denken dat ik hem ooit weg zou moeten doen omdat hij zich bij mijn kind jaloers gedraagt.
Natuurlijk moet je een kind nooit alleen met een hond laten maar gaat hij wel samen met een kind van mij pfffffft.
Mijn lijfspreuk ik heb mijn huisdier voor zijn leven daar geloof ik zo heilig in dat ik er niet aan moet denken om ooit zo'n beslissing te moeten nemen.
Vandaar dat ik het ook als een vuurdoop zie, een kat is welliswaar geen kind maar een kind kan weer wel als indringer worden beschouwd.
Maar goed zover is het nog niet....

Heeft iemand verder nog een advies?

[acouba]

Maar Daan hoe oud waren die katjes toen je ze kreeg en heeft jouw hond een vergelijkbaar onstuimig karakter of is ie wat gemakkelijker?
Kijk ik zou het moeten proberen op een gegeven moment maar ik vind het zo eng....
Stel je voor dat? brrrrrrrr....... ik denk dat ik dan helemaal gek wordt.

[mirjam-]

Ik heb hier net zo'n twee weken een kitten bij 3 honden. Ik had al 2 katten. Het kittentje is toen ze 2/3 weken oud was, gevonden in een container en geflest door een vriendin. Ze is in die tijd gesocialiseerd met katten maar ook een hond. Toen ze in NL aankwam was ze 3 maanden en best nog wel iel. Mijn roedelleidster is smoor op katten maar vergeleken met het kitten is ze een "mammoetolifant". In het begin ben ik reuze voorzichtig geweest. Zelfs als ik even uit de kamer ging, ging het kitten mee. Ik heb na 2 weken veel meer vertrouwen gekregen in de roedelleidster. Ze heeft het kitten net als de andere katten al een paar keer 'gevlooid", een ritueel wat dagelijks wordt herhaald. Ik heb veel meer vertrouwen in de situatie gekregen. Het kitten blijft nog steeds niet alleen bij de honden.

Ik denk dat het kitten van mij een voordeel heeft, nl opgegroeid met een hond en katten. Mijn andere katten accepteerden ze ook meteen.

Ik zou zeggen; volg je gevoel. Geef ze vooral tijd én wees voorzichtig.

[Hanneke2]

Ik zou het dus gewoon niet aandurven op die manier. Dan maar geen honden *en* katten. Ik vind een nieuw kitten sowieso al stress genoeg, en dan heb ik 2 honden die helemaal geweldig zijn met katten en die probleemloos accepteren dat katten altijd hoger in de rangorde staan.

[starfleet]

Er wordt vaak aangeraden het kitten de eerste tijd in een bench te doen als ze kennismaken/samen in een ruimte zijn. Daarnaast zou ik ze dan apart houden een tijdje en het kitten goed de geur van het huis laten aannemen en het huis de geur van het kitten.

Maar ik betwijfel ook of het wel goed gaat komen als je hond het al niet op katten heeft. Ik heb hier destijds een pup geïntroduceerd bij een oudere kat die een hekel had aan honden en dat is toch wel wat veiliger.

Anne

[schumax]

Vorig jaar juli kregen wij 2 kittens bij Beau rottweiler 1 jaar en Schumi JR 5 jaar, wij hebben er lang over nagedacht hoe wij het het beste konden doen en mijn grootste angst was eigenlijk Beau, 1 hap en katje weg . Wij hebben ze in de kamer gezet (ze konden net onder de tvkast kruipen) en Schumi ging gigantisch de aanval in, ze had 1 katje helemaal de hoek ingedreven en het beestje was doodsbang. Schumi op haar donder gegeven, katje gerustgesteld en het spul weer opnieuw in de kamer, het heeft een dag of 3 geduurd voordat het hele spul aan elkaar gewend was. Een paar weken later gingen we met de honden en de katten op vakantie, ze kunnen het onwijs goed met elkaar hebben en zijn heel lief voor elkaar, zelfs onze onstuimige Beau vind de katten nog steeds geweldig, wij hebben ze gewoon met de honden geconfronteerd en het is onwijs goed gegaan.

[Suuz]

Ik zou me er persoonlijk niet zo druk om maken, hoor.
Wel voorzichtig zijn natuurlijk.

Het belangrijkste is dat de kat/kitten een veilig plekje heeft waar ze zich kan terugtrekken en voorlopig even niet alleen laten.
Voor de rest het ze lekker samen uit laten zoeken. Dynamo is een kat gewend en de kitten staat er nu nog helemaal open voor.

Ik een aantal keer poezen en honden samen gehad. En geen kleine honden ook. Nu ook weer. Een oudere kat bij een hond zetten is volgens mij het enige wat echt problemen kan opleveren, maar hoeft ook niet altijd. Waarschijnlijk voelt Dynamo toch ook jouw spanning, bijvoorbeeld door het aanlijnen.

Gewoon heel erg goed opletten maar niet te veel druk op de situatie leggen voor jezelf, dat voelt Dynamo.

Echt waar, dit kan helemaal goed komen.
Ik ben een ontzettend gevoelig mens en ook heel voorzichtig, soms te voorzichtig maar met dit soort dingen heb ik geleerd dat wij er vaak meer van maken dan de beestjes zelf.

Ik wil het echt niet doen voorkomen alsof het niets is maar kat en hond hebben echt niet zo'n hekel aan elkaar als de meesten denken.

Ze moeten gewoon elkaars lichaamstaal leren begrijpen. Waar kwispelen bij een hond vaak positief kan zijn, betekent het bij een kat irritatie, dat soort dingen.

Succes hoor, ben benieuwd hoe het gaat verder!!!

[acouba]

Ja ik denk ook dat het mijn eigen angst is hoor, Tiger de kitten heeft nergens problemen mee en speelt er op los.
En als ie een glimp van de hond opvangt door het raam in de tussen deuren dan blaast ie een beetje.
De hond blijft maar janken als ie de kat ziet maar hij heeft zijn staart wel tussen zijn poten en zijn oren in zijn nek.
Ik denk dat ik mij er te druk om maak maar omdat die hond zo sterk en onbehouwen is maak ik mij daar denk ik druk over.
En ja hij is een kat gewend en dat is heel erg goed.
Zij hebben allebij toen 3 maanden apart gezeten met alleen een deur er tussen dus elkaar al wel geroken en gehoord.
Ik hou het dus maar een tijd je zo apart en dan zal er een moment komen dat ik zal zien dat ik ze los bij elkaar kan laten.
En misschien zal Dynamo dan even achter Tiger gaan aanstormen maar is ie dan al zo gewend aan de aanwezigheid van tiger in huis dat ie alleen even uit enthousiasme wil stormen.
Dynamo is allen zo groot en sterk en Tiger nog zo'n klein droppie dat het mij intimideerd.
Kijk als Dynamo het wilde had ie de vorige kat ook met een hap kunnen doden maar deze kon Dynamo gewoon in elkaar meppen terwijl Dynamo gewoon bleef staan om de klappen op zij neus te incasseren.
Hij heeft in die tijd menig bloedneus op gelopen hahaha en heeft daar nog enkele littekens van.
Ik denk dat ik dus even diep moet ademen.
Wat dat aan gaat is mijn vriend veel relaxter hij maakt zich niet zo druk.

[acouba]

Nou aangemoedigd door diverse mensen heb ik vandaag de gok gewaagd.
De hond en kitten samen los in de kamer en kijken hoe het gaat, mijn vriend en ik waren er helemaal klaar voor en paraat te handelen als dat moest.
Nou het heeft nog geen minuut geduurd of de hond greep het katje.
Hij greep een kat bij zijn achterlijf en deze begon direct te meppen.
Ik trok de hond direct aan zijn staart naar achter waarna hij vrijwel direct los liet en het katje weg kon rennen.
Pffffffft ik heb nog nooit zoiets mee gemaakt, hier was ik nu zo bang voor.
De hond is altijd zo lief geweest maar kan ook erg jaloers zijn.Het katje hertelde toch weer redelijk snel van de schrik, en had helemaal niets niet eens een schrammetje.
De hond echter had een behoorlijke bloedneus.

Ik was daarna even behoorlijk de weg kwijt en hebt er veel gemengde gevoelens aan over gehouden.
Ik voelde mij schuldig en egoistisch doordat ik een kat wilde.
En vooral mijn angst over wat er zou kunnen gebeurden als ik kinderen heb.
Want ook dan zou ik te maken kunnen hebben met een jaloerse hond.
Ik hou ziels veel van die hond en het zou mij pijn doen om hem als dat laaste het geval zou zijn ik hem weg zou moeten doen.
Vooral dit type hond op zijn leeftijd, dat zou niet gemakkelijk zijn en dit soort honden raakt ook vaak in verkeerde handen.
Ik kreeg em met 7 maanden omdat zijn vorige baas hem heledagen alleen liet en tja het was geen pup meer dus die persoon was er op uitgekeken.
Hij had helemaal niets geleerd en kon alleen een poot geven.
Ik heb jaren veel geduld met hem gehad aangezien hij nooit helemaal zindelijk is geworden.
Wie zou deze hond nu willen?
Ik denk dat weinig mensen het met hem uit zouden houden en dan zou die waarschijnlijk van baas naar baas gaan.
Dat is iets wat ik nooit zou willen dus is het zo belangrijk dat ik hem gewoon kan houden tot zijn laatste zucht.
Dit soort dingen zijn dus heel belangrijk voor mij dat hij dingen gaat accepteren, maar hoe ver moet ik gaan.
Na een dag kan je niets zeggen en misschien had ik de hond eerst een langere tijd moeten laten wennen aan de aanwezigheid van het katje in huis.
Dit was ook met de vorige kat gebeurd en duurde 3 maanden.
Maar door het grijpen van de hond naar de kat zit de schrik er goed in.
Ik zit nu zo in een dubio wat ik nu moet doen, de kat kan natuurlijk weer vertrekken maar is het probleem dan opgelost?
Of moet ik het volhouden en de honde de kans geven aan de nieuwe situatie te wennen en te leren dat zijn plek nog steeds zijn plek is.
Ik weet het even niet meer hoor.

[Moos]

Tja, ik zou hier niet echt mee door gaan eigenlijk. Wellicht kan het nog best een stuk beter worden hoor; grote kans Maar ik vraag me dan af hoe leuk het dan is voor de kat en voor de hond?

Ik heb twee honden en twee katten, die als kitten bij de eerste hond gekomen zijn. Hier gaat het nu verder prima, maar mijn honden zijn ongeveer even groot als de katten; dus als ze samen wat spelen, spelen de grootte en krachtsverschil tussen beiden niet echt mee.
Maarrrr mijn teefje van nu 1.5 kwam als pup bij de volwassen katten en dat is best een tijdje vervelend geweest voor met name de jongste kat. Zij wilde spelen, de katten niet, en dat heeft best lang geduurd voordat dat weer een beetje rustig werd. De eerste paar maanden dat ze hier was hadden de katten bij vlagen het niet zo heel gezellig, ook al was ze formaat cavia, als ik niet keek en ze erg druk was sprong ze soms bovenop ze :N:

En in jouw situatie vraag ik me dus ook heel erg af hoe leuk het uiteindelijk zal worden voor de kat (en de hond). Is het dan wel eerlijk om die twee koste wat kost samen te houden, maar met misschien een kat die alleen maar boven woont, en echt niet naar beneden durft bijvoorbeeld.

[acouba]

Tja het is heel moeilijk ik ben vandaag ook met bachbloesem therapie voor de hond begonnen.
Ik dacht er vandaag in eens aan dat dit heel goed heeft geholpen toen ik 3 weken op vakantie was en de hond bij mijn ouders was, hem kennende zou hij het moelijk hebben wanneer ik er niet ben en slecht willen eten.
Dit is helemaal perfect gegaan en de hond was heel rustig bij mijn ouders.
Speciaal tegen heimwee, trauma's en aanpassen aan een nieuwe situatie.
Ik heb nu een remedy gemaakt voor het wennen aan een nieuwe situatie en het wennen aan nieuwe huisgenoten (hond/kat/kind) en vertrouwen hebben in de situatie en verder voor jaloesie en dominant gedrag.
Ik ga er niet van uit dat dit nu het ei van columbus is en dat alles goed komt maar het kan een ondersteuning zijn voor de huidige situatie.
Verder heb ik op marktplaats op een bench geboden om tijdelijk de hond aan de kat in een bench te laten wennen zonder dat hij erbij kan.
Gaat het toch niet dan heb ik het geprobeerd.
Het dubbele gevoel blijft wel of ik niet egoistisch ben om dit door te zetten maar zoals ik al eerder aangaf vind ik het heel belangrijk om de hond met dit soort nieuwe situatie te leren omgaan en accepteren met het oog op het krijgen van kinderen.
Ik wil dan niet voor de zelfde problemen staan.

[Moos]

Ik denk eigenlijk dat je een katje bij de hond niet kan vergelijken bij het krijgen van kinderen. Ik denk eigenlijk ook niet dat het opjagen en 'grijpen' wat je hond doet jaloezie is. Hij kan gewoon niet omgaan met dat vreemde beest, en honden en katten samen kan nou eenmaal een hele foute combinatie zijn.
Maar als alle honden die naar katten blaffen en ze opjagen ook niet met kinderen zouden kunnen, dan zouden heeeeeeel veel mensen een groot probleem hebben.

[Gonny]

hier 3 honden en 3 katten......maar er is hier nog nooit een kitten "gegrepen", als 1 van mijn honden zó had gereageerd op een kitten, nam ik geen verdere risíco's..dan maar geen kat..

[gucci]

ik vind het ook erg eng hoor als ik dit zo lees, heb een aantal katten hier in huis en altijd honden, en ben altijd erg voorzichtig ik vind dat kittens erg fanatiek uit de hoek kunnen komen als ze geen honden gewend zijn, nu zijn de kittens die hier worden geboren wel honden gewend maar hoor toch vaak dat als ze in hun nieuwe huisje zijn dat ze toch erg pissig uit de hoek kunnen komen naar de aanwezige honden daar, een kitten wat honden gewend is went wel sneller aan honden dan een kitten wat er nog nooit een gezien heb is mijn ervaring, maar ik zou voor het kitten een nieuw goed huisje zoeken, want ik zou van de stress geen oog meer dicht doen, zo'n stresskip ben ik dan, je kan het niet vergelijken als je straks kinderen hebt, ik heb drie kinderen en honden gehad die ook bepaalde trekjes hadden maar altijd gek waren op mijn kids, zolang je ze maar altijd in de gaten houd samen.

succes met je beslissing en ik hoop dat er toch een verbetering in komt, maar hou het wel een hele lange poos in de gaten, ik zou ze voorlopig niet samen alleen in de kamer laten waarschijnlijk nooit eigenlijk.

groetjes,

[Daan]

Vorig jaar juli kregen wij 2 kittens bij Beau rottweiler 1 jaar en Schumi JR 5 jaar, wij hebben er lang over nagedacht hoe wij het het beste konden doen en mijn grootste angst was eigenlijk Beau, 1 hap en katje weg . Wij hebben ze in de kamer gezet (ze konden net onder de tvkast kruipen) en Schumi ging gigantisch de aanval in, ze had 1 katje helemaal de hoek ingedreven en het beestje was doodsbang. Schumi op haar donder gegeven, katje gerustgesteld en het spul weer opnieuw in de kamer, het heeft een dag of 3 geduurd voordat het hele spul aan elkaar gewend was. Een paar weken later gingen we met de honden en de katten op vakantie, ze kunnen het onwijs goed met elkaar hebben en zijn heel lief voor elkaar, zelfs onze onstuimige Beau vind de katten nog steeds geweldig, wij hebben ze gewoon met de honden geconfronteerd en het is onwijs goed gegaan.

Dat kan ook... even de tijd geven. ik zou het ook niet gelijk opgeven.
Ik ken teveel katten en honden die in vrede met elkaar samenleven...
Ik kan me voorstellen dat het hier straks ook zo gaat.
Jij had dus kittens, ik dacht voor mij zelf juist aan wat oudere asielkatten, of van die wat ze noemen halfwaskatjes, die aan honden gewend zijn.
Zou dat makkelijker gaan?
Iemand een idee?

[starfleet]

Jij had dus kittens, ik dacht voor mij zelf juist aan wat oudere asielkatten, of van die wat ze noemen halfwaskatjes, die aan honden gewend zijn.
Zou dat makkelijker gaan?
Iemand een idee?

Ik zou zelf het idee laten varen als het met dit kitten niet lukt. De hond geeft blijkbaar niks om een paar flinke petsen en dat is een groot nadeel. Een oudere kat zal zich misschien handiger uit de voeten maken, maar of dat nou een fijn huis is voor de kat zo, ik denk het eerlijk gezegd niet.

Anne

[starfleet]

Het dubbele gevoel blijft wel of ik niet egoistisch ben om dit door te zetten maar zoals ik al eerder aangaf vind ik het heel belangrijk om de hond met dit soort nieuwe situatie te leren omgaan en accepteren met het oog op het krijgen van kinderen.
Ik wil dan niet voor de zelfde problemen staan.

Dat is echt niet te vergelijken een hond met een kind of een hond met een kat. Onze kat accepteert hier alles in huis, maar geen pup Buffy laat ook niet zomaar een vreemde hond hier rondwandelen zonder iets te doen, maar een vreemd kind mag gerust binnen komen, laat staan dat er een eigen baby zou komen.

Anne

[Suuz]

Dat kan ook... even de tijd geven. ik zou het ook niet gelijk opgeven.
Ik ken teveel katten en honden die in vrede met elkaar samenleven...

Ben ik het helemaal mee eens, echt wij mensen willen vaak te snel. Omdat we er soms 24 uur per dag mee bezig zijn lijkt het alsof we er al heel lang aan werken.
Het katje is pas, wat 2,3 dagen bij je? Dat is nog zo kort...

Als je dit echt graag wil dan moet je gewoon veel geduld hebben, goed opletten en dan komt het wel goed. Volg wel je gevoel natuurlijk, laat je niets door anderen aanpraten!
Als je gevoel zegt dat het echt helemaal niets wordt of je bent echt te bang, tja...

Ik ben overigens niet voor forceren, zo van: hup allemaal in de kamer en lekker de confrontatie aan. Ik laat het liever een beetje op z'n beloop, de beestjes (vooral de hond) voelen onze spanning anders toch ook veels te goed aan.

Wij hebben sinds vrijdag ook een nieuw gezinslid en de katten die schrokken zich rot en vluchtte meteen naar boven. Ze hebben 2 dagen boven gezeten, net zoals toen Bantam kwam en sinds een paar dagen scharrelen ze alweer rond, wel voorzichtig.

Toen wij onze eerste hond bij de (volwassen) katten zetten ben ik na twee dagen in huilen uitgebarsten van schuldgevoel tegenover de katten omdat ze zich boven verstopte en was bang dat ik een vergissing had gemaakt...
Na 4 dagen begon alles weer redelijk normaal te worden... Rustig niet hahaha, maar wel weer een beetje normaal.

Ik hoop dat het allemaal goed komt!!!

[acouba]

Bedankt voor jullie bemoedigende woorden.
Ik heb mij gisteren een beetje laten ophypen door adviezen waardoor ik tegen mij gevoel in de twee bij elkaar heb gezegd.
Ik had beter naar mijn intuitie moeten luisteren dat is mij weer eens op een indringende manier duidelijk gemaakt.
Dynamo is een heel gevoelige hond die moeite heeft met veranderingen.
Ondanks dat zijn uitterlijk stoer over komt.
Uiteidelijk wordt hij altijd rustig alleen heeft hij altijd de tijd nodig.
Hij kan bijvoorbeeld niet tegen afscheid nemen wie het dan ook is.
Ik kan op straat met iemand staan praten en vervolgens als ieder zijn weg wil gaan wordt de hond erg emotioneel en wil eigenlijk niet dat beide uit elkaar gaan.
Dit is gelukkig over de jaren veel minder geworden en doet hij dat niet meer bij vreemden maar alleen nog bij familie.
Het was dan ook een dram toen mijn vroegere vriend en ik uit elkaar gingen, hij was zo verdrietig dat het een jaren geduurt heeft.
Ik heb sinds 4 jaar geen contact meer met mijn ex maar tot voor die tijd zag hij de hond nog wel eens in de zoveel tijd en dan was de hond altijd van slag.
Dit om alleen maar aan tegeven dat hij gevoelig is voor veranderingen.
Uiteindelijk went hij altijd aan de situatie maar het heeft inderdaad de tijd nodig.
Ik ga dus nu maar op mijn gevoel af, zoek een bench op marktplaats en ga het heel langzaam aan proberen.
De kitten heeft het in iedergeval erg naar zijn zin hij is er niet echt van onder de indruk.
Ik heb een grote leefkeuken dus hij zit niet ergens weg gemoffeld in een kamertje boven dat zou ik ook niet leuk vinden.
Door twee glazen tussendeuren kijken ze soms naar elkaar en als ik het even genoeg vind dan zet ik de toiletdeur die daar weer tussen zit open zodat de hond de kat even niet ziet.
Ik heb het gevoel dat het wel goed komt zonder dat een van beide daar onder zal lijden.
De hond heeft het even moeilijk maar gezien zijn karakter is dit typerend en hersteld hij zich op de duur.
Het is een aanhoudend typje dus het zal even duren voor dat hij door heeft dat de situatie is zoals het is en dat hij zich erbij neer moet leggen.
Hem kennende zal dit op de duur gebeuren en zal ik gewoon veel geduld moeten hebben.

[miekmiek]

Persoonlijk zou ik zeker overwegen om de kat te herplaatsen/terug te doen naar de fokker. Je moet niet alleen stilstaan bij hoe je hond op de kat reageert, bedenk je ook dat je hier een behoorlijk verknipte angstige kat van kan krijgen. En geloof me; dat is niet leuk.

[Sita]

Jij had dus kittens, ik dacht voor mij zelf juist aan wat oudere asielkatten, of van die wat ze noemen halfwaskatjes, die aan honden gewend zijn.
Zou dat makkelijker gaan?
Iemand een idee?

Ik zou zelf het idee laten varen als het met dit kitten niet lukt. De hond geeft blijkbaar niks om een paar flinke petsen en dat is een groot nadeel. Een oudere kat zal zich misschien handiger uit de voeten maken, maar of dat nou een fijn huis is voor de kat zo, ik denk het eerlijk gezegd niet.

Anne

Helemaal mee eens. Hier is Sita dus echt onder de indruk als ze een mep krijgt van één van de katten en laat ze dan ook met rust.
Maar als Dynamo dat niet is, wordt het wel heel lastig om ze elkaar te laten accepteren.

Nogmaals veel succes.