teef/reu

[ceciel]

Dat het contact tussen reu en reu of teef + teef of gecastreerde reu niet gesmeerd loopt is niet echt opmerkelijk en wel te verklaren. Maar wie kan me uitleggen wat de oorzaak kan zijn van een teef die nergens onderscheid tussen maakt, dus die net zo makkelijk op een reu klapt?

[estelle]

hmm Ook een reu hoeft niet perse onderscheidt te maken tussen teef/reu of reu/reu.
De reu van mijn buuf corrigeert zonder pardon en net zo hard een teef als die tegen hem oploopt als een reu e.d.

Ik denk dat je het bij teven onderling net zo moet zien als bij reuen; met sommigen gaat het prima en met de ander gaat het mis...en waarom? tsja uitstraling, zelfverzekerdheid, concurrentie e..d

[Eline*]

Daar kunnen tig redenen aan ten gronde liggen. Op zich is het helemaal niet vanzelfsprekend te noemen dat een hond met niet-roedelgenoten overweg kan.

[Moos]

Gebeurt het vaker dat teven zowel op teven als reuen klappen, dan reuen die ook teven grijpen? Of is wat ik in de omgeving hier zie puur toeval?

Ik ken hier namelijk 3 honden die zonder pardon elke willekeurige hond die in de buurt komt grijpen, en dat zijn alledrie teefjes. Ik ken wel reuen die niet met andere reuen kunnen, maar die doen Saar dan weer niks bijvoorbeeld. Deze teven klappen op elke hond die ze tegenkomen.
Maar het kan natuurlijk ook toeval zijn dat het er toevallig 3 zijn hier in de buurt.

[ceciel]

Daar kunnen tig redenen aan ten gronde liggen. Op zich is het helemaal niet vanzelfsprekend te noemen dat een hond met niet-roedelgenoten overweg kan.

Ik noem het niet vanzelfsprekend dat alle honden met elkaar overweg kunnen. Maar je hoort vaker dat reuen onderling of teven onderling mot met elkaar hebben. En ik las eens dat er werd gezegd dat er een wezenlijk verschil zit tussen niet tolerant gedrag naar seksegenoten en datzelfde gedrag naar beide seksen.

Zelf heb ik een (ongecastreerde) reu die in principe met iedere hond overweg kan en mocht er onenigheid zijn dan is dit met andere reuen.
Onze (gecastreerde) teef is een echte kattekop. Zij komt buiten het contact met onze reu wat mij betreft niet in aanraking met andere honden. Hoewel er in het verleden ook honden waren waar zij na een ruwe eerste kennismaking mee bevriend raakte.
Zelf denk ik dat zij doordat zij de eerste maanden van haar leven op straat heeft geleefd niet al te beste ervaringen heeft opgedaan met andere honden. Ze zat onder de (littekens van) beetwonden. Ze is altijd zeer gespannen als zij plotseling oog in oog staat met een andere hond en met wandelen valt zij soms nog uit. Volgens mij is in haar geval haar achtergrond de oorzaak van haar gedrag. Maar er zijn ook honden die hetzelfde gedrag vertonen die niet dezelfde achtergrond hebben en vandaar mijn vraag wat de oorzaak zou kunnen zijn.

[estelle]

Gebeurt het vaker dat teven zowel op teven als reuen klappen, dan reuen die ook teven grijpen? Of is wat ik in de omgeving hier zie puur toeval?

Ik ken hier namelijk 3 honden die zonder pardon elke willekeurige hond die in de buurt komt grijpen, en dat zijn alledrie teefjes. Ik ken wel reuen die niet met andere reuen kunnen, maar die doen Saar dan weer niks bijvoorbeeld. Deze teven klappen op elke hond die ze tegenkomen.
Maar het kan natuurlijk ook toeval zijn dat het er toevallig 3 zijn hier in de buurt.

Hera van mij klapt dus ook op elke hond die ze tegenkomt.
Met grote ongecastreerde reuen wil het ook weleens goed gaan maar de eerste ontmoeting is altijd erf heftig.

Ik ken denk ik meer reuen die overal mot mee zoeken dan teven. DE teven die ik allemaal ken zijn eigenlijk prima met vreemde honden.

[Caro.]

Gebeurt het vaker dat teven zowel op teven als reuen klappen, dan reuen die ook teven grijpen? Of is wat ik in de omgeving hier zie puur toeval?

Ik ken hier namelijk 3 honden die zonder pardon elke willekeurige hond die in de buurt komt grijpen, en dat zijn alledrie teefjes. Ik ken wel reuen die niet met andere reuen kunnen, maar die doen Saar dan weer niks bijvoorbeeld. Deze teven klappen op elke hond die ze tegenkomen.
Maar het kan natuurlijk ook toeval zijn dat het er toevallig 3 zijn hier in de buurt.

Volgens mij zijn teven zeker intoleranter naar teven én reuen dan omgekeerd.
Een reu die een teef grijpt, is uitzondering, een teef die een reu op z'n falie geeft echter niet.

Kaya van mij heeft nooit onderscheid gemaakt. Als een hond haar 'lastig valt' (in haar ogen dan ) is het hommeles en het maakt totaal niet uit of dat een reu of teef is.
Op geen van beide is ze feller of minder fel.
Ze kan ook net zo goed een teef als speelmaatje hebben en niet een reu.

[Zoie]

tsja, hier zijn de ervaringen ook niet eenduidig. Zoë ging altijd goed met ongecastreerde reuen, de rest was afwachten. Spok gaat niet altijd fout met reuen, maar de kans is wel aanmerkelijk groter, al blijft het vrijwel altijd bij wat gegrom. Maar dat is dan ook wel weer omdat sien erbij is, anders zou hij het minder vaak doen. Hij heeft toch ook wel vaak met reuen gespeeld, en dan opmerkelijk genoeg vaak nog leuker met reuen dan met teven. Luna speelt en vecht als je haar laat gaan met zowel reuen als teven. Beiden hoogst zelden, overigens. En sien lijkt het ook niet uit te maken. Waarbij ze dan nooit met een vreemde hond speelt.

[Rami]

Hier is het zo: Billy (reu, niet gecastreerd) klapt zelden of nooit op een 'vreemde' hond, behalve heel soms als het om iets eetbaars gaat... Dan maakt 'ie trouwens geen onderscheid tussen reu of teef.

Silka (teef, gecastreerd) zou - als ik 't toe zou laten - zo'n beetje elke vreemde hond 'wegjagen'. Dat is wel wat anders dan er op klappen, maar ze is over het algemeen niet gediend van vreemd hondenvolk.
Het gekke is wel dat ze met sommige honden heeft moeten leren kennismaken (van vrienden/familieleden) en dat gaat uiteindelijk heel goed. Haar 'haat' tegen vreemde honden zit blijkbaar niet erg diep!

[laeken]

Een hond die slecht gesocialiseerd is kan alle andere honden eng vinden en de aanval als beste verdediging zien Dat kan ook een oorzaak zijn voor willekeurig aanvallen.

[Daan]

Een hond die slecht gesocialiseerd is kan alle andere honden eng vinden en de aanval als beste verdediging zien Dat kan ook een oorzaak zijn voor willekeurig aanvallen.

Maar niet alle spierballen honden zijn slecht gesocialiseerd.
het ligt niet altijd aan de baas hoor.

[Inge]

Een hond die slecht gesocialiseerd is kan alle andere honden eng vinden en de aanval als beste verdediging zien Dat kan ook een oorzaak zijn voor willekeurig aanvallen.

Maar niet alle spierballen honden zijn slecht gesocialiseerd.
het ligt niet altijd aan de baas hoor.

Inderdaad.
De oorzaak kan liggen in een slechte socialisatie maar dat hoeft niet.

Danco kwam als pup van 8,5 week oud en is redelijk snel in contact gebracht met andere honden. Vanaf 11 weken deed hij bv. de puppiecursus en al heel jong liep ik samen met een vriendin en haar bouvier met hem in de bossen, waar hij ook regelmatig andere honden tegenkwam. Toch is hij ontwikkeld tot een vervelende hond naar andere honden. Iedere hond moest gedomineerd worden, reu of teef maakte hem niets uit. En als ze niet vrijwillig op hun rug gingen dwong hij ze wel.

Met Nika ben ik nog bewuster bezig geweest, zeker gezien Danco's gedrag. Met haar socialisatie is niets mis. Toch heeft ze, na een vervelende ervaring, geleerd dat de aanval de beste verdediging is. Dat gebeurde pas toen zij ruim 1,5 jaar oud was, voor die tijd stelde ze zich altijd onderdanig op en ging het altijd goed.

[ceciel]

En maken Danco en Nika onderscheid tussen groot en klein of is dat bij hun ook om 't even.
Soms probeer ik nog logica te ontdekken in het gedrag van Riba.
Kleine witte hondjes vind ze niet leuk maar er zijn er bij waar ze niet op reageert. Jack Russels vind ze wel ok, maar een boerenfox of parson jack wil ze killen. De ene hond die naar haar uitvalt wilt ze pakken en bij de volgende loopt ze door.
De contacten met andere honden van dichtbij vinden alleen plaats als er een loslopende hond (zonder baas) aankomt. Ik heb haar altijd aan de riem. Meestal staat ze dan gespannen als een veer, strak snuitje, oren naar achter, voorkant hoog en kont laag, zonder gegrom of verdere waarschuwing beukt ze dan de hond omver of laat ze zich (heel gespannen,trillend) besnuffelen.
Als er heel sporadisch een andere hondeneigenaar niet angstig is en ze kennis mag maken dan rent ze eerst met d'r voorpoten op die andere hond een paar rondjes joelend op z'n rug mee om daarna lekker te spelen.
Ik hou haar weg bij andere honden omdat ik niemand tot last wil zijn met die rare kattekop van me.

[tineke]

Orson heeft er ook geen boodschap aan als het een teefje is waar hij zich aan irriteert.
Hij zal het niet zonder aanleiding doen maar een teef die zich ''misdraagt'' in zijn roedeltje krijgt er net zo hard van langs als een reu.
Rio en Beau doen dat echt nooit en Micron kan ook snauwerig zijn naar een evt. opdringerige dame.

[Caro.]

Kaya is echt goed gesocialiseerd, zowel bij de fokker als bij ons.
En gespeeld dat ze heeft met andere honden; enorm!!
Totdat ze met 7 maanden loops werd en toen was het in één klap over
Ze wilde weinig meer van andere honden weten; ze vliegt ze nooit aan, maar als ze in haar ogen opdringerig zijn naar haar toe, dan krijgen ze een flinke correctie.
Ze wil gewoon alleen zijn, met haar eigen ding bezig zijn en daarin niet gestoord worden.
Moritz mag wel praktisch alles en zo zijn er nog een aantal honden die ze goed kent en waarvan ze veel kan hebben (zowel reuen als teven).
Maar is het een onbekende die in haar vaarwater komt, zeg zo'n straal van 1 meter, en dan in haar eigen buurtje dus het vaste ochtend- en avondrondje hier in de buurt, dan is het hommeles.
Op vreemd terrein is ze wel veel toleranter en kan ze bij meerdere honden zelfs wat lichte angst vertonen.
Zo kwamen we laatst bij de Gaasperplas een stuk of 5 honden tegen op een smal pad, waar we letter doorheen moesten en dan gaat haar staart laag en loopt ze er doorheen zonder op of om te kijken. Zouden ze opdringerig worden, dan is het meer een angstsnauw die ze geeft.

[Inge]

En maken Danco en Nika onderscheid tussen groot en klein of is dat bij hun ook om 't even.

Danco maakte totaal geen onderscheid. Iedere hond moest gedomineerd worden, of ie nu groot of klein was.
Dat is wel veranderd sinds zijn castratie, sindsdien heeft hij een heilig ontzag voor teefjes die zijn braniegedrag niet pikken en een snauw terug geven. Als dat gebeurt stopt hij direct. Overigens is ie nu oud aan het worden en maakt ie zich lang niet zo druk meer.

Ook bij Nika maakt het weinig verschil.
Bij haar gaat het met name om honden die haar benaderen, dat mot ze niet. Zeker niet als ze wat druk zijn. Bij Nika is het een felle snauw- en grauwpartij, gericht op het wegjagen van de indringer.
Alle honden die ze als pup al kende zijn geen probleem, zelfs niet als ze die na langere tijd weer tegenkomt. Maar met honden die ze na het ontstaan van dit gedrag heeft leren kennen heeft het tijd nodig. Ze accepteert ze uiteindelijk wel maar moet echt eerst vertrouwen krijgen.
Heel incidenteel komt ze een hond tegen waar het direct mee klikt en dat zijn meestal grote en lompe honden, zoals in haar geval een dogo argentino reu, een rottweilerteef en laatst nog de amerikaanse bulldog reu van een paar deuren verder.

Soms probeer ik nog logica te ontdekken in het gedrag van Riba.
Kleine witte hondjes vind ze niet leuk maar er zijn er bij waar ze niet op reageert. Jack Russels vind ze wel ok, maar een boerenfox of parson jack wil ze killen. De ene hond die naar haar uitvalt wilt ze pakken en bij de volgende loopt ze door.
De contacten met andere honden van dichtbij vinden alleen plaats als er een loslopende hond (zonder baas) aankomt. Ik heb haar altijd aan de riem. Meestal staat ze dan gespannen als een veer, strak snuitje, oren naar achter, voorkant hoog en kont laag, zonder gegrom of verdere waarschuwing beukt ze dan de hond omver of laat ze zich (heel gespannen,trillend) besnuffelen.
Als er heel sporadisch een andere hondeneigenaar niet angstig is en ze kennis mag maken dan rent ze eerst met d'r voorpoten op die andere hond een paar rondjes joelend op z'n rug mee om daarna lekker te spelen.
Ik hou haar weg bij andere honden omdat ik niemand tot last wil zijn met die rare kattekop van me.

Dat jouw hond aan de riem loopt kan het gedrag wel verergeren, omdat je onbewust met de lijn een signaal geeft. Misschien neem je ongemerkt de riem wat strakker bv.
Toch begrijp ik dat wel, Nika lijn ik ook aan als ik andere honden tegenkom. Dan heb ik in ieder geval controle.
Nika kan ik gelukkig wel meenemen met wandelingen met bekenden. Ik licht hen vantevoren in over hoe Nika kan doen en houd haar scherp in de gaten. 99 van de 100x kan ik de "aanval" stoppen door verbaal in te grijpen gelukkig.

[ceciel]

Het klopt absoluut dat ik de lijn strakker hou en ik weet dat dat niet ok is maar met 2 grote honden ben ik bang dat ik ze bijv. niet kan houden.
Het komt nog maar weinig voor omdat ik altijd even oversteek of een andere kant oploop. Als ik niet wegkan dan laat ik haar zitten en leid ik af met een snoepje en dat werkt meestal wel.
Bij een loslopende hond laat ik roc meestal maar los zodat ik me op Riba kan concentreren.
Ook gebruik ik soms een halti bij Riba zodat zij niet de druk van een strakke lijn voelt en bij uitvallen zichzelf corrigeert.
Het bijft schipperen met zo'n dame met gebruiksaanwijzing

[Daan]

het heeft bij mij trouwens best lang geduurd voor ik globaal wist hoe Diesel zou reageren .
Ik ben erachter gekomen dat hij alleen problemen heeft met reuen die niet met andere reuen kunnen. En dan alleen met honden van een beetje formaat. Maar omdat ik alle eventuele problemen voor wilde zijn werd ik gestressed bij elke reu die we tegenkwamen. Dat werkte niet echt.
Dat ik ingrijp en hem weghaal is eigenlijk altijd op 'verzoek' van de andere hondenbaas.

Overigens heeft hij nog nooit echt gevochten, en met kleine hondjes zijn er nooit problemen omdat hij er alleen maar naar omkijkt als ze lekker meerennen en hysterische kleine hondjes, of brutale bekijkt hij gewoon niet.

In huis krijgen alle honden op hun lazer. Hij is de baas.
Tenminste dat mag hij blijven denken van Puck.
het blijft