Wat Saar dus doet bij honden die in haar ogen eng zijn is piepen, of nou ja, het is haast meer een soort tergend hoog kreunen.
De laatste maanden is het eigenlijk niet meer voorgekomen omdat honden alleen nog in een heeeel klein bosje los mochten, en ze daar alle honden echt heel goed kent.
Maar de baas wordt dat bosje ook weleens zat
En daar lopen dus allemaal honden die ze niet kent, en ook veel die voor haar mogelijkerwijs tot de categorie 'eng' zouden kunnen behoren.
En ja hoor, daar was dat piepen dus weer meerdere keren deze week. Zo ook vandaag. Prachtige, tja, Husky-kruizing denk ik, komt ons tegemoet lopen.
Hond kijkt niet eens naar Saar! Saar ziet die hond en gaat op zo'n 10 meter afstand stil staan, alles laag, en tergend piepen/kreuen. En tja, dan ziet die hond haar natuurlijk wel; dommerd die ze is!
Nou ja, hond komt op haar af, Saar nog harder piepen/kreunen, en toen ben ik die hond even gezellig gaan aaien (die hond zag mij en kwam aandacht vragen) en schoot ze er snel langs.
Dat ze dit doet weet ik dus, en dat zij zo, daar kunnen we prima mee omgaan ondertussen, met heel veel tips van mensen hier. En nee, ik maak me daar niet meer druk om
Alleen wat ik me nou afvraag; waarom doet ze nou zo dom?
Waarom gaat ze zo staan piepen? Ze zou na 1.5 jaar toch moeten weten dat ze dan juist de aandacht op zichzelf vestigt? Maar nee hoor, zelfs als een hond haar helemaal niet ziet, zorgt zij er wel voor dat ze toch opvalt.
Heeft dat piepen/kreunen nog nut? Of is het gewoon een gemoedstoestand die ze wel moet uiten op die manier waar ze verder weinig aan kan doen?

