Snapper de hap

[Natas.]

We hebben vandaag Raisa bij m'n moeder opgehaald waar ze heeft gelogeerd tijdens onze vakantie.
Alles is prima gegaan daar, op 1 ding na : Rais heeft 3x in de kuiten van bezoekers gehapt.

Het stomme is dat ik de laatste paar keer dat er een vreemd iemand bij ons in huis kwam ik al op Rais aan het letten was of ze die grens niet over zou gaan, maar ik heb mijn moeder hier niet voor gewaarschuwd.
Nog stommer is dat ik daar vanmiddag was om haar op te halen en gehoord had dat ze 't 2x had gedaan, er komt iemand de tuin in en Raisa hapt een 3de keer. Voor mij toch onverwacht, ik moet hier duidelijk heel snel aan wennen en beter op anticiperen.

Rais is altijd niet op haar gemak geweest als er een bezoeker in huis kwam. Dit uitte zich voornamelijk in wat angstig en onderdanig gedrag, plat in haar mandje blijven liggen, de bezoeker in het begin niet durven benaderen, wel kijken maar lage houding. De laatste periode begon dat te veranderen in (heel) hard blaffen en borstelen, waarbij ze de laatste keren ineens 'kwaad' op de persoon afliep waarbij ik dus al het gevoel kreeg dat ik dit in de gaten moest houden.

Het verhaal bij mijn moeder was eigenlijk alle 3 de keren hetzelfde : Rais lag ergens (in de tuin of op haar kleed in huis), bezoeker komt binnen, Raisa slaat aan en hapt even in de kuit van die persoon. Enige verschil is dat 2x ze bleef liggen maar de persoon dicht langs haar liep en ze in lighouding naar voren schoot om te happen, 1x stond ze op en liep snel een paar passen naar de persoon om een hap te geven.

Ze doet het uit angst en onzekerheid, ze hapt ook niet hard maar het is meer even 'snap snap'. Maar deze ontwikkeling vind ik totaal niet wenselijk, ze is nu een grens overgegaan en ze heeft er dus helaas nu 3x een succes mee geboekt.
Dat ik moet voorkomen dat ze in een dergelijke situatie en mogelijkheid terecht komt weet ik, maar wat kan ik hier nog meer tegen doen? Toen ik er vanmiddag bij was heb ik haar (voor haar niveau) op haar lazer gegeven, maar hoe zou ik het beste moeten reageren als het onverhoopt toch weer gebeurt?

[Melanie 74]

Tja, als ze echt zo angstig is kan je proberen om bezoek aan iets leuks te koppelen.

Ik heb het als volgt gedaan bij mijn hond.
Een hele grote pot met hondenlekkers bij de deur gezet, en tegen mijn bezoek gezegd dat ze de hond compleet moeten negeren! Ook niet aankijken!!!!! Ze moesten dan een koekje uit de pot nemen en die achteloos op de grond gooien. (Scheelt dat Tosca koekjesgek is).
Verders negeren!!

Toen dit goed ging, heb ik mijn bezoek haar een koekje laten geven maar nog steeds mochten ze haar niet aankijken of aaien, alleem geven en verder weer negeren!!

De volgende stap was een ook een koekjespot op tafel en als Tosca kwam kijken kreeg ze van mijn bezoek weer een koekje.
Nog steeds niet aankijken, dit werkt heel bedreigend op angstige honden.

Later zijn we over gegaan op netjes zit en dan een koekje, en de daarna liet ik sommige van mijn bezoek haar aaien op de borst.

Nu is het zo dat als er bezoek komt ze een koekje komt halen en verders rustig in in haar mand gaat liggen.

Maar je moet het heel rustig aandoen, ga je te snel dan val je weer een heel stuk terug in de training.

Misschien heb je er wat aan!

[Eline*]

Ieder geval moet je de leiding even terugnemen Natas. Ik lees heel veel waarbij je aanwezig bent als observant. Jij bent de houvast van de hond en juist een onzekere hond moet je vertellen wat hij of zij moet doen. Dat geeft namelijk steun. De pest is dat een hond met een (angst)agressiemotivatie moeilijk meer is te bereiken.
Je moet het dus voor zijn. Ze mag niet meer die misser maken en jij moet dat dus begeleiden. Straf zal ook het gevoel van onveiligheid vergroten en eigenlijk mag je angstagressie ook gewoon niet straffen..punt! Honden onderling straffen dat ook niet af.
Hoe reageert ze buiten op nieuwe mensen? Is het een optie haar uit de kleine ruimte van je huis te halen en buiten mensen dag te laten zeggen waarna ze met de stroom naar binnenloopt?
Ligt haar mand uit de loop in een veilige hoek, zodat je haar daar kunt leren te blijven?
Ik ben er erg voor dit type hond uit de drukte te houden. Dus als bezoek binnenkomt moet ze op haar plaats ( mand en als dat te moeilijk is zou ik zelfs kiezen voor benchgebruik). Als het bezoek er is en zit, dan pas de hond erbij. Dat is de drukte over, kun je bezoek even inpraten en is er tijd om je hond te begeleiden.
Koekjes e.d. kun je mee werken, maar ik ben er toch niet razend enthousiast over. Je richt de focus namelijk op je bezoek als ze voer hebben waardoor je dus tevens de hond eerder in situatie's zet waar agressie in "nodig"kan zijn. Maar daarin ken je je eigen hond het beste.
Ik heb met Laika met voer gewerkt en ik heb er spijt van gehad. Zij kroop naar bezoek toe om haar koekje te halen en zodra ze de koek ophad en mensen staken nog hun hand uit hing ze erin.
Maar ze was wel helemaal gericht op het voer en ik heb er dus weer veel werk in moeten steken de aandacht op mij te gaan richten.

[starfleet]

Met Buffy heb ik het ongeveer zo aangepakt als Eline het zegt. Eerst ging ze achter een hekje in de keuken, daar kreeg ze wat lekkers (gewoon van mij) en als het bezoek rustig zat dan mocht ze de kamer in en kreeg een pensstaaf op haar dekentje. Het bezoek moest haar verder negeren. Het gaat nu prima, ze hoeft niet meer achter het hekje tot het bezoek zit maar iedereen kent ze wel zo langzamerhand ook natuurlijk. Straks komt de verwarmingsmonteur en voor de zekerheid gaat ze dan weer achter het hekje omdat die met een hoop spullen de trap op en af gaat denderen..

Anne

[*Linda*]

Ik zou haar toch echt bij me nemen of op haar plaats/mand af leggen. En daar moet ze dan ook écht blijven. Let er wel op (heel belangrijk!) dat ze zich op die plek absoluut veilig moet voelen en dat bezoekers haar ook helemaal negeren, anders wordt ze nog nerveuzer. Ze moet dus echt veilig kunnen liggen voor haar gevoel en tevens dan ook goed onder appél blijven. Veel succes

[zepenko]

Koekjes e.d. kun je mee werken, maar ik ben er toch niet razend enthousiast over. Je richt de focus namelijk op je bezoek als ze voer hebben waardoor je dus tevens de hond eerder in situatie's zet waar agressie in "nodig"kan zijn. Maar daarin ken je je eigen hond het beste.
Ik heb met Laika met voer gewerkt en ik heb er spijt van gehad. Zij kroop naar bezoek toe om haar koekje te halen en zodra ze de koek ophad en mensen staken nog hun hand uit hing ze erin.
Maar ze was wel helemaal gericht op het voer en ik heb er dus weer veel werk in moeten steken de aandacht op mij te gaan richten.

Zoals ik het lees is Raisa aan het leren dat agressie inzetten werkt, want dan verdwijnt dat enge bezoek. Eerst gromde ze wat, daarna hapte ze als de onbekende te dichtbij kwam en nu loopt ze er zelfs op af om te happen.

Ik zou dus wel laten voeren door onbekenden. Maar zorg er dan wel voor dat ze er geen druk op zetten, want dan kom je weer in de situatie dat ze mogelijk wel kan snappen. De vreemde zou een eindje van de hond weg moeten knielen, het brokje op een open hand aan moeten bieden en haar niet aankijken.
Het knielen om te voorkomen dat ze over de hond gaan hangen en om zich klein te maken, zodat er geen bedreiging uit gaat van het bezoek. En een eindje weg, zodat ze zelf het brokje kan gaan halen. Daarom ook op een open hand. Dan kan ze zelf het brokje pakken en wordt er geen druk op gezet. En het niet aankijken omdat dat door honden vaak als bedreigend gezien wordt.

En de andere hand (zonder brok) blijft voorlopig weg van de hond. Veel mensen hebben de neiging om te aaien met de andere hand, maar da's dan wel degene die het eerste gaatjes heeft.

[Natas.]

Ja, dat ik te passief ben geweest heb ik helaas nu (te laat) in de gaten. Ik ben te lang doorgegaan met negeren van dat gedrag hard blaffen bij binnenkomst bezoeker. Ik heb wel een paar keer geprobeerd haar te bereiken (kom, op je plaatsje, af) maar ze zag me idd niet meer staan.
Toen ik haar gister op d'r flikker gaf was dat een primaire reactie van mij, het was eruit voordat ik het wist. Later stond ik me op m'n hoofdje te krabbelen of dat nou wel goed was......... niet dus.

Ik vind het trouwens best moeilijk te beoordelen of ze puur uit angst zo reageert. Ik ga ervan uit omdat ze een bang en onzeker hondje is maar wie weet is dat aan het veranderen. Ze wordt op sommige punten wat vrijer, zeker na de schildkliermedicatie, maar met veel dingen blijft ze een angsthaas.
Ik ga een GT inschakelen (destijds uitgesteld tot haar schilklierwaardes op stabiel niveau zouden zitten), ik heb er nu een punt bij op mijn lijstje.

Ik weet niet of met voer werken bij Rais een goed idee is.
Het klinkt heel dubbel, maar aan de ene kant niet omdat ze op stressmomenten er niet meer geinteresseerd is, als ze b.v. in het bos wat angstig is neemt ze het niet aa. Aan de andere kant kan ze er ook juist feller door worden. Toen ze gisteren de 3de hap gaf had ze vlak daarvoor een pensstaafje gehad en was het gras nog aan het aflikken. Bezoeker loopt voorbij, Rais schiet in lighouding naar voren al blaffend en grommend, geeft een snap, schiet terug naar haar plekje en gaat verwoed door met aflikken gras, schuin kijkend naar bezoeker.

Dat ze uit de drukte moet worden gehouden is denk ik een hele goeie tip.
Nu ik de film van gister nog even terugspeel en mijn moeder net heb gebeld voor nog meer info over de eerste 2x blijkt dus idd dat het alle 3 de keren is gebeurd bij binnenkomst bezoekers, wij die opstaan en hallo zeggen, veel geloop, etc. Later doet ze het idd niet meer, al ging ze gisteren wel weer blaffen tegen iemand die er al een uur zat en op een afstand voorbij liep.

Ik kan haar in huis redelijk goed uit de drukte leggen, haar mand staat wel in de loop maar een groot kussen niet. Denk alleen dat ik haar dan wel op haar kussen aan de lijn moet leggen want ik steek absoluut m'n hand er niet voor in het vuur dat ze blijft liggen na commando plaats en blijf.
Ik zou haar ook naar boven kunnen doen, ze slaapt 's nachts vaak op het bed van mijn stiefdochter (die hier niet meer woont). Op BHF aarzelde men hierover omdat ze hierdoor nog onzekerder kan worden, hoe denken jullie daarover?

Dat bezoekers haar moeten negeren en niet aankijken vroeg ik de mensen al, het werd alleen de laatste periode wat lastig want mensen keken toch onbewust door al dat geblaf van haar.
Buiten reageert ze schuchter op mensen, onzeker en wat terughoudend (zeker bij mannen). Haar buiten laten kennis maken ga ik een keer proberen, al moet ik dat wel ook uit de voortuin doen denk ik en een eindje op straat.

Het lastige is alleen dat ik niet zo veel vreemde mensen over de vloer krijg, es kijken of in in m'n buren een slachtoffer kan vinden .
De voordeur bel gaat meestal door mensen met een collecte-bus, pizza bezorger e.d. Mensen waarbij kennis maken dus niet gebeurt en die niet binnenkomen. Ik hou haar de laatste tijd in de kamer met de tussendeur dicht waarachter ze dan luid staat te blaffen, als ik terug kom leg ik haar op de plaats. Doe ik daar goed aan?

[Natas.]

Zepenko, ik was net tegelijk met jou aan het tikken
Met wat ik hierboven schreef over voorval pensstaafje net op, zou jij het dan toch met voertjes proberen?

[zepenko]

Zepenko, ik was net tegelijk met jou aan het tikken
Met wat ik hierboven schreef over voorval pensstaafje net op, zou jij het dan toch met voertjes proberen?

Als ze de mogelijkheid heeft om een stukje kaas of worst uit eigen keuze van een hand van een onbekende te pakken, zie jij er dan risico in. De kaas of worst moet wel van de afmeting hap-slik-weg zijn. Ik vraag het, omdat jij je hond het beste kent (en ik lees uit je berichten een redelijk goed observatie-vermogen).

Overigens vind ik het geen verkeerd idee om een GT te raadplegen. Als je wilt kan ik je wel een adres door-pb-en

[Natas.]

Als ze de mogelijkheid heeft om een stukje kaas of worst uit eigen keuze van een hand van een onbekende te pakken, zie jij er dan risico in. De kaas of worst moet wel van de afmeting hap-slik-weg zijn. Ik vraag het, omdat jij je hond het beste kent (en ik lees uit je berichten een redelijk goed observatie-vermogen).

Ik denk dat dit niet dezelfde trigger zal geven als voorval pensstaafje, maar helemaal zeker ben ik daar niet van.

Overigens vind ik het geen verkeerd idee om een GT te raadplegen. Als je wilt kan ik je wel een adres door-pb-en

Merci, maar ik heb er al een.
Via BHF ken ik haar persoonlijk. Ik had al een afspraak gemaakt om te kijken of ik Raisie kan helpen bij haar angstgedrag toen die schildklier op de proppen kan, dus vandaar dat we die afspraak toen uitgesteld hebben.

[Natas.]

Thnx Martijn.
Op zich ben ik er ook voorstander van om Rais op eigen tempo haar angst te laten verwerken, pushen wil ik idd niet. Maar zou het ook niet zo kunnen zijn dat de bezoeker door het lekkers minder eng wordt en daardoor de angst sneller over is?

Al heb ik er idd ook geen behoefte aan een bedelende en om eten drammende hond te kweken. Maar als ik zou moeten kiezen tussen bedelen of snappen kies ik toch voor dat bedelen denk ik.
Het commando plaats en blijf kent ze wel, maar onder deze omstandigheden niet goed genoeg. Dat zou ik idd niet van haar kunnen verlangen, maar is aan de lijn leggen daar dan een oplossing voor?

Daarnaast oefen je een hond die het echt niet durft aan te pakken er in om te gaan kiezen tussen de makkelijkste weg en de beloning en dat wil je niet. Je wilt dat ze altijd voor de beloning gaat en dan moet je dat dus haalbaar houden.
Er is weinig moeilijk dan een hond die op dit soort manieren heel zelfstandig in haar keuzes wordt.
Een hond hoeft niet het benul te hebben dat je ervoor kunt kiezen een beloning ook kunt laten liggen zodat je iets anders kunt gaan doen.
Dat is veel prettiger.

Dit snap ik niet, zou je dat meer kunnen uitleggen alsjeblieft?

[starfleet]

Ik ben het met Martijn eens. Niet laten voeren door de visite. Ik gaf wel zelf wat lekkers. Ik heb wel het voordeel gehad dat er door omstandigheden ineens heel veel visite + allerlei werklui over de vloer kwamen, dat heeft heel erg gescheeld met het oefenen.

Anne

[Wil de hond]

Prachtig geadviseerd en uitgelegd Martijn,

Petje af. (Heel even maar hoor, want de zon brand nogal op den kruin. )

[starfleet]

Ik vind het trouwens best moeilijk te beoordelen of ze puur uit angst zo reageert. Ik ga ervan uit omdat ze een bang en onzeker hondje is maar wie weet is dat aan het veranderen. Ze wordt op sommige punten wat vrijer, zeker na de schildkliermedicatie, maar met veel dingen blijft ze een angsthaas.

Ik denk dat het inmiddels niet meer puur angst is, maar dat er ook territoriumagressie bij zit. Bij Buffy kon je die ontwikkeling best wel zien. In het begin stond ze, zich almaar verder terugtrekkend te grommen en te blaffen, later durfde ze ook al eens een paar passen richting bezoeker te doen al grommend, daar zag ik echt wel verschil in. Als we er niet aan gewerkt hadden had ze op den duur beslist al eens durven snappen schat ik zo.

Anne

[Roelfien]

Hm, heb niks zinnigs toe te voegen, behalve dat ik me ook afvroeg wat Martijn bedoelde met het stukje over keuzes maken omtrent voertje wel of niet aannemen en na uitleg krab ik mijzelf toch even achter de oren.
Want Toby maakt die keuze bij koekjes dus echt als ik hem probeer af te leiden en daarvoor wil belonen met koek. Bal lukt trouwens wel, die is blijkbaar een grotere beloning.

Pff, dat is dus ook gebeurt bij kleine kindertjes. Toen hij jong was hebben we hem geprobeerd te leren omgaan met kinderen, omdat hij daar zo schichtig voor was vanaf het moment dat we hem kregen, ook door de kinderen een koekje aan Toby te laten geven. Totale paniek, meerdere keren en koekje niet aannemen.

[jidde]

Zo is Nanni ook Zij heeft ook wel eens gehapt.
Hondenmensen kunnen zo naar binnen lopen. Ze blaft en komt kijken en laat je daarna met rust. Andere mensen houd ze in de gaten. Gaan ze naar de wc of even naar boven en komen ze terug,blaft ze weer gigantisch.

Nanni stuur ik altijd op de mat. Meestal blijf ik bij haar mat staan en dwing haar daar te blijven. Als de mensen zitten en Nanni is wat rustiger, gaat ze kijken. Dan valt het wel mee. Zodra de mensen op willen staan, loop ik naar Nanni toe om haar in de gaten te houden.

Gelukkig heeft Tuana dat niet overgenomen, zij is echt supergek op mensen

[Eline*]

Je vraagt iets over boven wegsluiten. Als je de hond gaat wegsluiten uit de kamer zie ik dat als iets wat je dus doet om een situatie puur te vermijden..en vermijden doe je bij dingen die je hebt opgegeven.
Laika heb ik de laatste 4 jaar weggesloten, omdat ik het niet meer verantwoord vond.
Ik zou dus eerder dan nog kiezen voor een bench..en een bench zou ik ook nog verkiezen boven aan de lijn vastleggen. Maar dan moet je wel een hond hebben die gewend is aan de bench en zich er prettig in voelt.

[Annelies]

Je vraagt iets over boven wegsluiten. Als je de hond gaat wegsluiten uit de kamer zie ik dat als iets wat je dus doet om een situatie puur te vermijden..en vermijden doe je bij dingen die je hebt opgegeven.
Laika heb ik de laatste 4 jaar weggesloten, omdat ik het niet meer verantwoord vond.
Ik zou dus eerder dan nog kiezen voor een bench..en een bench zou ik ook nog verkiezen boven aan de lijn vastleggen. Maar dan moet je wel een hond hebben die gewend is aan de bench en zich er prettig in voelt.

Wat ik me afvraag, Eline: stel, dat Raisa zich uit angst zo gedraagt, zou het volledig wegsluiten dan voor haarzelf niet milder zijn dan opgesloten zitten in een bench, wetende dat je geen kant opkunt..??

[Eline*]

Je vraagt iets over boven wegsluiten. Als je de hond gaat wegsluiten uit de kamer zie ik dat als iets wat je dus doet om een situatie puur te vermijden..en vermijden doe je bij dingen die je hebt opgegeven.
Laika heb ik de laatste 4 jaar weggesloten, omdat ik het niet meer verantwoord vond.
Ik zou dus eerder dan nog kiezen voor een bench..en een bench zou ik ook nog verkiezen boven aan de lijn vastleggen. Maar dan moet je wel een hond hebben die gewend is aan de bench en zich er prettig in voelt.

Wat ik me afvraag, Eline: stel, dat Raisa zich uit angst zo gedraagt, zou het volledig wegsluiten dan voor haarzelf niet milder zijn dan opgesloten zitten in een bench, wetende dat je geen kant opkunt..??

Voor elke hond is weggesloten worden in een kamer in huis weer anders. Mijn honden vinden het echt vreselijk. Laika vond het ook vreselijk. Al liep ik uren voordat ik haar wegsloot met 2 gevulde kongen, na een uurtje en met wat mazzel na 2 uurtjes begon ze te gillen en de deur te bespringen.
Wegsluiten in huis terwijl je hoort dat er van alles is is voor veel honden moeilijk. Een afscheiding in de kamer maken is dan beter. Een traphekje of ik had dus een schot waar wat gaten inzaten.

Een bench, waar de hond gewend in is, op een kalme plek, dus echt uit de loop zodat de hond geen frontaal contact heeft met het bezoek, met een deken erover voorkomt het gevoel van worden weggesloten. Als je bezoek echt de bench en de hond dus compleet negeert..dus ook geen oogcontact en er zelfs niet in de buurt komen, leert de hond zich uiteindelijk overgeven aan de angst van het bezoek in de bench en leert dat het dus wel meevalt en dat hem niets gebeurd. Je kan de hond dan puur wennen aan. Je laat de hond pas los als het bezoek zit en de hond kalm is. Je kan tussendoor prima belonen voor goed gedrag.
Overigens is dit geen start naar weer los in de kamer als bezoek binnenkomt, maar je beschermt de hond en je bezoek..en de hond leert wennen. Als je wegsluit leert de hond ook niet wennen.

[starfleet]

Pff, dat is dus ook gebeurt bij kleine kindertjes. Toen hij jong was hebben we hem geprobeerd te leren omgaan met kinderen, omdat hij daar zo schichtig voor was vanaf het moment dat we hem kregen, ook door de kinderen een koekje aan Toby te laten geven. Totale paniek, meerdere keren en koekje niet aannemen.

Dan verliest het koekje zijn functie. Het koekje is alleen maar zinvol als de hond het ziet als leuk en fijn op dat moment. Voor een echt flink angstige hond heeft het geen zin als de visite koekjes geeft, Ik krijg hier inmiddels wel visite binnen die vaker is geweest en die worden al bek likkend begroet, op de kont zitten en ik krijg wat, maar daar is een periode van totaal negeren aan vooraf gegaan. Pas later kwamen de koekjes. Als de hond de visite eenmaal goed genoeg kent om aan de broek te gaan snuffen, dan wil dat koekje er ook wel in en ja, dan wordt het bezoek steeds leuker. Maar eerst moet er het vertrouwen zijn dat bezoek niet vreselijk naar en eng is.

Anne

[Natas.]

Thnx Martijn.
Op zich ben ik er ook voorstander van om Rais op eigen tempo haar angst te laten verwerken, pushen wil ik idd niet. Maar zou het ook niet zo kunnen zijn dat de bezoeker door het lekkers minder eng wordt en daardoor de angst sneller over is?

Het zou zo kunnen zijn. Dat klopt.
Het zou ook kunnen zijn dat ze in dat koekje een beloning ziet voor haar lichaamstaal die misschien helemaal niet zo opportuun is.
Of het zou kunnen zijn dat ze op een halve meter een halve seconde twijfelt en dan van "Hier die koek, griezel!! Graaauuuw!"doet.
Of er verandert niets maar er is wel een extra stressfactor aan het bezoek verbonden.

Hmmm, dan kunnen er inderdaad te veel dingen fout gaan om daar risico mee te nemen.

Het commando plaats en blijf kent ze wel, maar onder deze omstandigheden niet goed genoeg. Dat zou ik idd niet van haar kunnen verlangen, maar is aan de lijn leggen daar dan een oplossing voor? /quote]
Je kunt een hond prima aan de lijn leggen als er bezoek is maar dan moet je dat eerst zonder bezoek er bij neutraal maken.
Er is niets mis mee om na de wandeling een uurtje te liggen slapen aan de lijn. Iets lekkers erbij enzovoort.
Zorg eerst dat ze het acepteert als iets heel normaals. En natuurlijk nooit als straf gebruiken want dan wordt het iets heel anders.

Als ze het eenmaal echt gewend is en er dus ook niet meer van opkijkt kun je haar ook bij het bezoek aanlijnen. Maar ik moet zeggen dat je er dan waarschijnlijk even veel moeite in hebt gestopt als het aanleren van een betrouwbare blijf kost.

Duidelijk, eerst onder rustige omstandigheden wennen aan de riem op haar plaats.

Ik denk dat voor Raisa het makkelijker is om te wennen aan de riem dan om het commando plaats en blijf er betrouwbaar in te krijgen. Ik ben juist gestopt met training omdat ze er volkomen van op slot sloeg, werkelijk oogkleppen op en luikjes op slot bij het minste geringste.
Ik doe nu thuis nog wel de oefeningetjes, dingen die voor haar in veilige omgeving makkelijk zijn zoals zit, af, high five. Maar zelfs als hier niemand is zie ik bij haar de spanning stijgen als ik weer es blijf probeer, op de een of andere manier vind ze dat eng.

[Natas.]

Daarnaast oefen je een hond die het echt niet durft aan te pakken er in om te gaan kiezen tussen de makkelijkste weg en de beloning en dat wil je niet. Je wilt dat ze altijd voor de beloning gaat en dan moet je dat dus haalbaar houden.
Er is weinig moeilijk dan een hond die op dit soort manieren heel zelfstandig in haar keuzes wordt.
Een hond hoeft niet het benul te hebben dat je ervoor kunt kiezen een beloning ook kunt laten liggen zodat je iets anders kunt gaan doen.
Dat is veel prettiger.

Dit snap ik niet, zou je dat meer kunnen uitleggen alsjeblieft?

Ja hoor.
Even kijken.
Stel je voor dat je een hond bent en je baas probeert je dingen te leren door middel van belonen als je het goed doet. Nou..fantastisch. Baas geeft instructie...jij voert uit en krijgt de koek. Simpel en gezellig!

Nu komt er iets wat je eigenlijk niet durft. Of nog sterker..iets wat je gewoon vertikt omdat je geleerd hebt dat het gevaarlijk is.
Baas staat met de koek te zwaaien en te lokken maar na even wikken en wegen besluit je dat hij die koek maar ergens moet stoppen waar de zon niet schijnt.

Dan ben je dus aan het leren dat je in bepaalde gevallen de beloning kunt laten voor wat het is. Dat het niet altijd feest hoeft te zijn.
Dat heet zelfstandigheid in het afwegen van wat jijzelf het beste vindt (als hond) en dat is niet per se wat je je hond wilt meegeven.

En daarom zou ik dus geen beloning gebruiken om iets aan te moedigen waarvan ik niet zeker weet of het lukt.
Het lijkt een beetje op roepen als je niet zeker weet of je hond gaat komen. Dat vermindert de waarde van het commando en een hond gaan lokken met koek en dan falen vermindert de waarde van de beloning.

Merci, helemaal duidelijk nu.
Weer een risico wat ik niet zou willen nemen maar was hier zelf nooit opgekomen.

(en leuke uitleg )

[Natas.]

Ik vind het trouwens best moeilijk te beoordelen of ze puur uit angst zo reageert. Ik ga ervan uit omdat ze een bang en onzeker hondje is maar wie weet is dat aan het veranderen. Ze wordt op sommige punten wat vrijer, zeker na de schildkliermedicatie, maar met veel dingen blijft ze een angsthaas.

Ik denk dat het inmiddels niet meer puur angst is, maar dat er ook territoriumagressie bij zit. Bij Buffy kon je die ontwikkeling best wel zien. In het begin stond ze, zich almaar verder terugtrekkend te grommen en te blaffen, later durfde ze ook al eens een paar passen richting bezoeker te doen al grommend, daar zag ik echt wel verschil in. Als we er niet aan gewerkt hadden had ze op den duur beslist al eens durven snappen schat ik zo.
Anne

Dat vermoeden heb ik dus ook............ ze lijkt wel even een heel andere hond te worden.
Maar verandert daarmee ook niet de aanpak die ik zou moeten doen? Ik richt me nu in mijn denkwijze en vraagstelling op angstagressie, maar moet je als er een andere vorm van agressie (ook) bij komt kijken het ook niet anders benaderen?

[Natas.]

ik ga helemaal met martijn mee, vooral omwille van wat hij laatst heeft uitgelegd, maar ook omdat voertjes in handen van vreemden spanning uitlokken, onvermijdelijk, en hoe lekkerder het voertje (dus hoe liever de hond het wil) hoe hoger de spanning.

ik heb het hier over de jaren met mijn jonge en soms wantrouwige wartjes ook allemaal uitgeprobeerd, natas - niet doen, het werkt averechts, echt waar .

Is inmiddels van mijn lijstje geschrapt

De 1ste gedachte hierover die in me opkwam is dat het juist de spanning zou verminderen, maar is me nu duidelijk dat dit niet het geval hoeft te zijn.

[stefanie]

Succes Natas! Gelukkig heb je een goede GT, neem tenminste aan dat je 'mijn' GT ook hebt.

[Natas.]

Gaan ze naar de wc of even naar boven en komen ze terug,blaft ze weer gigantisch.

Nanni stuur ik altijd op de mat. Meestal blijf ik bij haar mat staan en dwing haar daar te blijven. Als de mensen zitten en Nanni is wat rustiger, gaat ze kijken. Dan valt het wel mee. Zodra de mensen op willen staan, loop ik naar Nanni toe om haar in de gaten te houden.

Ik denk dat ik dit ook moet gaan doen.
Naar gelang de situatie misschien, b.v. mijn zus komt hier niet vaak maar kan na 1 blafje zo binnenlopen en wordt (schuchter) begroet maar bij een wildvreemde wil dat nog wel es anders gaan.

Helemaal bij mannen, en dat was ook het voorbeeld van in de tuin bij m'n moeder.
Die arme man zat er al een uur en Raisa lette ogenschijnlijk helemaal niet meer op hem of anderen, man staat op en Rais begint weer enorm te blaffen.

[Natas.]

Je vraagt iets over boven wegsluiten. Als je de hond gaat wegsluiten uit de kamer zie ik dat als iets wat je dus doet om een situatie puur te vermijden..en vermijden doe je bij dingen die je hebt opgegeven.
Laika heb ik de laatste 4 jaar weggesloten, omdat ik het niet meer verantwoord vond.
Ik zou dus eerder dan nog kiezen voor een bench..en een bench zou ik ook nog verkiezen boven aan de lijn vastleggen. Maar dan moet je wel een hond hebben die gewend is aan de bench en zich er prettig in voelt.

Nee, opgegeven heb ik 't zeker niet.............. ben nog niet eens ergens mee begonnen

Misschien kan ik ergens een bench huren of lenen om te kijken of ik Rais eraan kan wennen.
Dat zou goed kunnen, maar soms gaat bij Raisa ook ergens een slot op en wil ze absoluut helemaal niets. Als zij als de dood is om zo'n ding in te gaan kan het lastig worden want die angst kan dan blijven bij haar.

[Natas.]

Voor elke hond is weggesloten worden in een kamer in huis weer anders. Mijn honden vinden het echt vreselijk. Laika vond het ook vreselijk. Al liep ik uren voordat ik haar wegsloot met 2 gevulde kongen, na een uurtje en met wat mazzel na 2 uurtjes begon ze te gillen en de deur te bespringen.
Wegsluiten in huis terwijl je hoort dat er van alles is is voor veel honden moeilijk. Een afscheiding in de kamer maken is dan beter. Een traphekje of ik had dus een schot waar wat gaten inzaten.

Een bench, waar de hond gewend in is, op een kalme plek, dus echt uit de loop zodat de hond geen frontaal contact heeft met het bezoek, met een deken erover voorkomt het gevoel van worden weggesloten. Als je bezoek echt de bench en de hond dus compleet negeert..dus ook geen oogcontact en er zelfs niet in de buurt komen, leert de hond zich uiteindelijk overgeven aan de angst van het bezoek in de bench en leert dat het dus wel meevalt en dat hem niets gebeurd.

Ik heb zo'n vermoeden dat Rais het wegsluiten ook niet prettig zal vinden, dit omdat ze het liefst bij mij wil zijn.

Het kussen waar ik het over had, of waar ik dus mss een bench kan neerzetten, ligt goed uit de loop. Maar wel in het zicht van de belangrijkste gedeeltes in de kamer, ik denk dat dat juist goed is of heb ik het dan verkeerd?

[Natas.]

Succes Natas! Gelukkig heb je een goede GT, neem tenminste aan dat je 'mijn' GT ook hebt.

Whoehahaha!
Dikke kans dat ik 'de jouwe' heb............. neeheeeee, het is DE MIJNE!

[Annelies]

Ik volg je topic met interesse, Natas...
Wegsluiten is dus vermoedelijk geen optie als ik het zo lees...?
Het aanwennen van een bench zal in Raisa's geval een zeer zware opgave worden..?
Dan vraag je je terecht af of je dezelfde benadering zou moeten toepassen in geval van angstagressie of in geval van evt. territoriumdrift...

Wat ik me dan afvraag is of -in beide gevallen- het aan de lijn leggen, uit de loop, met een lekkere kluif o.i.d. dan wellicht toch de beste oplossing is...waarbij het bezoek Raisa vanzelfsprekend volledig negeert en blijft negeren...

Ben benieuwd wat je GT ervan vindt...