Snapper de hap

[Natas.]

Nee, na de tips hier is wegsluiten zeker niet de 1ste optie die ik ga proberen. Hooguit de laatste als echt niets anders zou lukken.
Aanwennen aan de bench zou heel soepeltjes kunnen gaan maar zou ook te eng voor haar kunnen zijn. Geen idee, daarom denk ik eraan ergens te gaan huren om dat eerst te kunnen bekijken. Haar aan de riem leggen ga ik denk ik als 1ste proberen, denk dat dat toch de minste druk op Rais legt. Met kluif om te wennen, zonder kluif als er bezoek bij is want volgens mij wordt ze daar feller van.

Ik vind het erg lastig te beoordelen of het nou alleen angstagressie is. Ik krijg het idee dat er in deze situatie nog wat anders bij komt kijken omdat zij zo anders is, maar zeker weten doe ik het niet.
Lastig is ook dat ik nu van alles uit m'n geheugen probeer te vissen of van mijn moeder moet horen. Zo vaak is hier niet een vreemdeling binnen komen waaien sinds ze het blafgedrag heeft, en mijn moeder is een schat maar niet een echt 'hondenmens'. Ik kan zo even snel niemand verzinnen die hier zou kunnen komen om dit te oefenen met Rais en zodat ik met de wetenschap die ik nu heb haar nog een keer goed kan observeren.
Mijn zus komt wel morgen, maar daar doet ze het denk ik niet bij.

[Eline*]

Misschien kan ik ergens een bench huren of lenen om te kijken of ik Rais eraan kan wennen.
Dat zou goed kunnen, maar soms gaat bij Raisa ook ergens een slot op en wil ze absoluut helemaal niets. Als zij als de dood is om zo'n ding in te gaan kan het lastig worden want die angst kan dan blijven bij haar.

Neu..dat zou ik dan niet doen. Als je een hond hebt die gewend is aan de bench is het een mooi bruikbaar middel, maar als dat niet zo is zou ik die optie nog even vergeten en kiezen voor de lijn of het afbakenen van een deel van de kamer bv middels een hekje.

[Eline*]

Angstagressie verergert als de angst verergert en niet omdat er eten is. Dat even als opmerking! Als ze agressie rond het eten heeft mag dat toch eigenlijk geen probleem geven in die zin dat ze echt uit de loop moet liggen wil je haar kunnen wennen. Een hoek waar niemand langs loopt en ook het liefste niemand haar recht aan kan kijken.
Je kan haar een plek geven waar ze alles kan overzien, maar daarmee geef je haar ook de mogelijkheid om op alles te reageren Ik zou het dus niet doen. Ik zou een plek kiiezen waar ik naast kon zitten en aan de andere zijde's de muur en iedere mafbek die haar wil zien moet eerst langs mij!

Nee, na de tips hier is wegsluiten zeker niet de 1ste optie die ik ga proberen. Hooguit de laatste als echt niets anders zou lukken.
Aanwennen aan de bench zou heel soepeltjes kunnen gaan maar zou ook te eng voor haar kunnen zijn. Geen idee, daarom denk ik eraan ergens te gaan huren om dat eerst te kunnen bekijken. Haar aan de riem leggen ga ik denk ik als 1ste proberen, denk dat dat toch de minste druk op Rais legt. Met kluif om te wennen, zonder kluif als er bezoek bij is want volgens mij wordt ze daar feller van.

Ik vind het erg lastig te beoordelen of het nou alleen angstagressie is. Ik krijg het idee dat er in deze situatie nog wat anders bij komt kijken omdat zij zo anders is, maar zeker weten doe ik het niet.
Lastig is ook dat ik nu van alles uit m'n geheugen probeer te vissen of van mijn moeder moet horen. Zo vaak is hier niet een vreemdeling binnen komen waaien sinds ze het blafgedrag heeft, en mijn moeder is een schat maar niet een echt 'hondenmens'. Ik kan zo even snel niemand verzinnen die hier zou kunnen komen om dit te oefenen met Rais en zodat ik met de wetenschap die ik nu heb haar nog een keer goed kan observeren.
Mijn zus komt wel morgen, maar daar doet ze het denk ik niet bij.

[Natas.]

Hihihihi, ik zie je al zitten naast je hond als een Xena Warrior

Raisa doet absoluut niet moeilijk met eten bij mij of Chris.
Maar ik merk wel es dat als een kat voorbij haar loopt als ze wat te kluiven heeft dat ze er wat nerveuzig door wordt. En bij het pensstaafje voorval bij mijn moeder was dat ook zo met de bezoeker die voorbij liep, vandaar dat ik denk dat het niet handig is om haar wat te kluiven te geven met bezoek. In ieder geval niet terwijl ik nog aan het trainen en proberen ben.

Thnx Eline!

[starfleet]

Maar verandert daarmee ook niet de aanpak die ik zou moeten doen? Ik richt me nu in mijn denkwijze en vraagstelling op angstagressie, maar moet je als er een andere vorm van agressie (ook) bij komt kijken het ook niet anders benaderen?

Wij hebben zelf maar besloten dat rustig aanpakken beter is dan corrigeren op wat voor manier dan ook. Wij hebben het met bezoek zo gedaan dat Buffy in de (open) keuken achter een hekje ging, ze kon dan het bezoek zien binnenkomen. Het bezoek werd begroet in zicht en daarna bleef ik bij het hekje en ging de keuken in al pratend en koffie zetten e.d. Daarna als iedereen zat en de koffie er was, deed ik haar nog aan de lijn de kamer in. Dan bleef ze bij mij, een eindje uit de gooi van het bezoek en dan kreeg ze een pensstaaf op haar dekentje. Dan had ik haar nog steeds aan de lijn. Daarna kon ze dan wel los.

Ik ken ook mensen met een kooiker die slecht gesocialisserd was op bezoek in zijn eerste levensweken en op zijn plaats in de mand ging bij vreemd bezoek, maar dan wel vast aan de lijn omdat hij niet helemaal betrouwbaar was op plaats. Dat werkte bij die mensen ook prima. De hond zat dan ook uit de gooi en de baas ernaast.

En dan blijft nog steeds het belangrijkste dat het bezoek haar echt totaal negeert en zelf langs haar heenkijkt. Bij Buffy is het echt heel snel verbeterd, maar die was nog wel vrij jong (zes maanden ongeveer)

Anne

[Eline*]

Angstagressie verergert als de angst verergert en niet omdat er eten is.

toch denk ik dat het één het ander in de hand kan werken : een hond met angstagressie bouwt snel spanning op, allerhande prikkels kunnen die spanning uitlokken, en ik denk dat voer daar zeker één kan van zijn, met name juist de angst om het voer kwijt te raken.

waar een rustige, stabiele hond maar in aktie zal komen als het bezit van zijn kluif duidelijk bedreigd wordt, kan een angstagressieve hond wel op de zaken gaan vooruitlopen, juist weer volgens het principe 'aanval is de beste verdediging'.

ja, daar heb je gelijk in. Ik heb in veel van dit soort topics Laika voor ogen. Die was allesoverheersend angstig of agressief en zij had geen enkel oog voor andere dingen. Als er eten was hielp het haar alleen haar focus wat te veranderen, wat spanning dus eerder deed wegvloeien als opbouwen. Ik bedoel overigens niet voer aangeriekt door vreemden want daar ben ik dus niet zo'n voorstander van.

[Moob]

Ook onze hond heeft problemen als er bezoek komt en heeft een paar keer geprobeerd bij bezoek naar de hand te snappen.
Het is een onzekere en angstige hond die niet van het onverwachtse houdt; angst en schrik als ze op eigen terrein komen. Ik vind dat angst en territorium agressie toch dicht bij elkaar liggen en het een op den duur in het andere over kan gaan.
Mijn tips die bij ons nu goed werken:
Aan de lijn nemen en bij de oprit bezoek opwachten en mee naar binnen lopen. De aandacht vragen door iets lekkers in de hand en dit te geven als hij rustig is. Werkt meestal heel goed. Hij kan dan snel los en er is niets aan de hand, Bezoek moet hem dan negeren, eenmaal binnen komt hij zelf en is alles goed.
Soms gaat hij in de bens met wat lekkers; gaat soms liggen blaffen maar bij geen aandacht stopt dat snel.
Door deze benadering geven we onze hond geen kans om in de fout te gaan en geeft minder stres voor hemzelf. We zien een grote verbetering het afgelopen. Blijft wel altijd een punt van aandacht maar voor ons en de hond goed te doen.

[Eline*]

Terratoriale agressie vind ik toch echt wezenlijk anders hoewel een bange hond op eigen terrein wel vaak veel feller en dus ook gevaarlijker is.
Het verdedigen van eigen terrein komt altijd voort vanuit het zien van vreemde mensen als dreiging. De ene hond zal vanuit vertrouwen en zelfverzekerdheid iemand willen verjagen en een bange hond vanuit een angstmotivatie. Een eigen plek, een eigen veilige plek is voor een bange hond van erg groot belang en hij zal dat dus ook verdedigen met bijna alles wat hij heeft. En veelal kan vluchten ook niet, waardoor je een bange hond dwingt tot reageren. Wat rest hem namelijk anders? Verder is zeker in huis geen mogelijkheid om een veilige afstand te nemen tot de dreiging omdat de kamers te klein zijn. Logisch dat een bange hond dus wel MOET reageren!

[Natas.]

Moob, dat komt aardig overeen met de lijn die ik nu heb uitgezet n.a.v. de tips hier.
Alleen bij dat lekkers geven aarzel ik. Ik moet gewoon even kijken hoe dat uitpakt, maar zoals Inge zegt heb ik het idee dat zij dan nog meer spanning opbouwt. Vandaar dat nerveuzige "is van mij, is van mij" op onrustige momenten, in normale situaties is er niets aan de hand.

Anne, dus eigenlijk is het dat ook al komt er territoriumagressie bij kijken de angst overheerst en je het dus als angstagressie blijft benaderen?
Daar kan ik me met Rais ook heel wat bij voorstellen, angst voert in haar hele wezen de boventoon en ze is geen hondje die correcties verdraagt maar juist veel bevestiging nodig heeft.

[Natas.]

Eline en Martijn, ik was tegelijkertijd aan het tikken

In het geval van Raisa is het dan toch zo dat ik moet reageren vanuit haar angsmotivatie om haar territorium te verdedigen?
En dat dus in de lijn van uit de loop, uit de drukte, bezoek negeert haar volkomen, mijn begeleiding.

[Eline*]

Eline en Martijn, ik was tegelijkertijd aan het tikken

In het geval van Raisa is het dan toch zo dat ik moet reageren vanuit haar angsmotivatie om haar territorium te verdedigen?
En dat dus in de lijn van uit de loop, uit de drukte, bezoek negeert haar volkomen, mijn begeleiding.

Wij waren met z'n allen gelijk aan het tikken geloof ik!
Je doet het goed..in het kort komt mijn gezwam er op neer dat het niet uitmaakt hoe je alles noemt, maar dat de hond ieder geval reageert uit angst en dat is dus hetgeen waar je op anticipeert.

[Caro.]

Moritz kan dus ook angstagressief reageren op bezoek. Hij blaft enorm als er bezoek komt en ik krijg hem niet rustig, behalve met heel streng doen (stem); dat heeft dan nog enige invloed.
Het bezoek negeert hem, maar als ik hem ook negeer in zijn gedrag dan komt hij steeds dichterbij het bezoek en kan happogingen doen.
Soms werk ik hier wel met een voertje en toch werkt dat wel redelijk. Het lijkt er toch een beetje op of Moritz de bezoeker dan meer accepteert en dat het allemaal in orde is.
Wegzetten hoef ik bij hem echt niet te doen, daar is het echt de hond niet naar. Hij wil altijd dichtbij mij zitten met bezoek en dat gaat dan wel goed, behalve als een echt onbekend persoon dan op ons af zou komen lopen.

[starfleet]

Anne, dus eigenlijk is het dat ook al komt er territoriumagressie bij kijken de angst overheerst en je het dus als angstagressie blijft benaderen?
Daar kan ik me met Rais ook heel wat bij voorstellen, angst voert in haar hele wezen de boventoon en ze is geen hondje die correcties verdraagt maar juist veel bevestiging nodig heeft.

Ik heb het wel zo benaderd omdat Buffy een gevoelige hond is, daar past geen flink corrigeren bij. We hebben het een keer gedaan toen een totaal onbekende in het donker zo de achterdeur binnestapte. Toen was Buffy te stoppen met heel hard brullen en mijn dochter heeft haar bij haar nekvel gegrepen (ze draagt geen halsband) en verwijderd.

Dit was geen slimme mevrouw. Ze bracht mijn zoon thuis door het donker, maar stapte zelf als eerste zo door de achterdeur. Ik schrok mezelf ook dood. Vervolgens probeerde ze ook nog op Buffy af te stappen om haar te aaien en te zeggen dat het goed was. Maar dat was dus corrigeren uit nood. Het is verder niet nodig vind ik zolang je voorkomt dat ze echt de fout in kan gaan. Buffy heeft juist de bevestiging nodig dat het goed is en dat bezoek niet eng is. Ze is wel gemakkelijk in de zin dat ze een ijzeren geheugen heeft. Mensen die een paar maanden geleden geweest zijn en weer komen kent ze nog.

Anne

[Eline*]

Terratoriale agressie vind ik toch echt wezenlijk anders hoewel een bange hond op eigen terrein wel vaak veel feller en dus ook gevaarlijker is.

Natuurlijk is het iets anders maar ik zie in de praktijk niet zo wat het verschil in aanpak moet zijn.

Bij een hond die echt waakt vanuit een zelfverzekerde motivatie kun je makkerlijker trainen op appel dan bij een bange hond. Die leert namelijk veel moeilijker, omdat stress het leervermogen blokkeert.
Ik vind dat je bij een hond die "waakt" vanuit een angstmotivatie helemaal niet over terratoriale agressie kunt spreken, ik vind dat woord helemaal niet passend. Het kan zo lijken, omdat de bange hond feller is, maar het is te doen om lijfbehoud en niet om het verdedigen van een terrein.

Een hond die geen angst heeft hoef je niet langzaam te wennen aan bezoek. Dat is zinloos. Je kunt als insteek motivatieverandering nemen, maar ook dat is niet altijd zinvol. Maar bij dat type hond zou je dus wel de insteek van voer geven door onbekenden kunnen kiezen. Er is immers geen angst in het spel. Of puur werken aan een strak appel.

[Eline*]

Laat maar..we praten langs elkaar heen.

Oke, ik ben ook deels afgeleid want ik ben "aan het werk"!
Ik zal me daar trouwens ook nu weer even op gaat storten!

[Caro.]

Ik zou niet laten voeren.
Je moet een hond gewoon de rust geven zelf door een angst heen te werken en dat kan alleen door hem niet actief mee te latenm doen.
Een hond leert veel makkelijker dat bezoek neutraal is (want DAT is wat je haar wil leren) als ze geen aandacht van het bezoek krijgt en zij gewoon op haar plaats blijft.

Dan is het wel zaak dat ze het commando plaats kent en dat je dat niet aan gaat leren als het bezoek al op de bank zit anders komt er alsnog stress bij kijken.
Ik begrijp niet waarom een hond bij sommige mensen altijd net dat moet doen wat ze het allerengste vindt. Laat dat dier toch met rust.

Jij bent de baas, jij hebt ze uitgenodigd en binnengelaten. Zorg jij dan ook gewoon dat ze haar negeren. En dat zij de hele tijd weet wat ze moet doen.
Niet pushen. Dus geen gelok met koekjes uit enge handen.
Het is vragen om problemen want al lukt het wel..dan heb je weer een hond die je bezoek als wandelende febo's ziet. Ook vervelend.

Daarnaast oefen je een hond die het echt niet durft aan te pakken er in om te gaan kiezen tussen de makkelijkste weg en de beloning en dat wil je niet. Je wilt dat ze altijd voor de beloning gaat en dan moet je dat dus haalbaar houden.
Er is weinig moeilijk dan een hond die op dit soort manieren heel zelfstandig in haar keuzes wordt.
Een hond hoeft niet het benul te hebben dat je ervoor kunt kiezen een beloning ook kunt laten liggen zodat je iets anders kunt gaan doen.
Dat is veel prettiger.

Ik ben hier over aan het nadenken...... het klinkt heel simpel op papier (nou ja, op de computer ), maar zo simpel is het toch niet.

Bijvoorbeeld: ik heb Moritz 'zit' aangeleerd en dit kent hij goed. Komt hij echter in een angstige situatie, dan is hij totaal niet bereikbaar voor dat commando 'zit'.

Het woord 'nee' daarbij zit hij binnenshuis al tegen het plafond, zelfs al spreek ik het rustig uit. Komt er buiten echter een tegenwandelaar aan, dan kan ik het woord 'nee' brullen, maar hij reageert niet of nauwelijks.

Zo stel ik me dat zeker ook voor bij 'plaats en blijf': als de hond relaxed is, zal het prima werken, maar ziet een angstige hond dreiging, dan houden commando's niet of nauwelijks stand. Je dringt gewoon niet door met je stem.

Tenminste, dat is mijn ervaring. Echt heel streng doen, helpt wel wat hoor, maar in echt gevaar vanuit de hond gezien, niet afdoende.
Ze sluiten zich af en is de angst/gevaar net niet groot genoeg, dan kan je nog doordringen, maar anders niet meer.

Ik oefen met 'zit' steeds in iets moeilijkere situaties, maar er is een grens waarin hij echt niet meegaat.

[Natas.]

Eline en Martijn, ik was tegelijkertijd aan het tikken

In het geval van Raisa is het dan toch zo dat ik moet reageren vanuit haar angsmotivatie om haar territorium te verdedigen?
En dat dus in de lijn van uit de loop, uit de drukte, bezoek negeert haar volkomen, mijn begeleiding.

Wij waren met z'n allen gelijk aan het tikken geloof ik!
Je doet het goed..in het kort komt mijn gezwam er op neer dat het niet uitmaakt hoe je alles noemt, maar dat de hond ieder geval reageert uit angst en dat is dus hetgeen waar je op anticipeert.

Nou je zwamt heel leuk hoor, en dat terwijl je werkt

[jidde]

Vandaag kwam de eigenaar van een broer van Tuana. Nanni heeft niet 1x geblaft Ze komt kijken en het is goed en gaat liggen en op een hele normale manier snuffelen
Dat zijn echte hondenmensen, die weten precies met Nanni om te gaan.
Maar gewone visite, die moeten echt uitkijken Daar hapt ze dus wel naar.

Hoe kan het dat Nanni met hondenmensen totaal niets doet, maar bij niethonden mensen gaat ze vreselijk lelijk doen Voelt ze dat dan gewoon aan?

[Natas.]

Ik heb het wel zo benaderd omdat Buffy een gevoelige hond is, daar past geen flink corrigeren bij. We hebben het een keer gedaan toen een totaal onbekende in het donker zo de achterdeur binnestapte. Toen was Buffy te stoppen met heel hard brullen en mijn dochter heeft haar bij haar nekvel gegrepen (ze draagt geen halsband) en verwijderd.

Dit was geen slimme mevrouw. Ze bracht mijn zoon thuis door het donker, maar stapte zelf als eerste zo door de achterdeur. Ik schrok mezelf ook dood. Vervolgens probeerde ze ook nog op Buffy af te stappen om haar te aaien en te zeggen dat het goed was. Maar dat was dus corrigeren uit nood. Het is verder niet nodig vind ik zolang je voorkomt dat ze echt de fout in kan gaan. Buffy heeft juist de bevestiging nodig dat het goed is en dat bezoek niet eng is. Ze is wel gemakkelijk in de zin dat ze een ijzeren geheugen heeft. Mensen die een paar maanden geleden geweest zijn en weer komen kent ze nog.

Anne

Buffy en Raisa lijken hierin veel op elkaar denk ik.
Een correctie uit nood moet je natuurlijk geven (en niet zoals ik uit dommigheid), maar het zijn er geen hondjes naar. Ik zag ook bij Rais toen ik (verbaal) deed dat ze in elkaar kromp, onzeker naar mij keek en nog nerveuzer werd.
Die fout zal ik niet meer maken, en ook niet meer dat ik haar uberhaupt in de gelegenheid tot snappen laat komen

[Natas.]

Bij een hond die echt waakt vanuit een zelfverzekerde motivatie kun je makkerlijker trainen op appel dan bij een bange hond. Die leert namelijk veel moeilijker, omdat stress het leervermogen blokkeert.

Raisa is pienter maar leert door haar lage stressdrempel toch moeilijk.
Daarom kies ik ervoor om haar aan de lijn vast te leggen en niet als 1ste de insteek te nemen op trainen plaats en blijf. Dat bouwt bij haar in rustige omstandigheden al spanning op, en ik merk nu ook bij dingen die ze normaliter makkelijk kan (zit b.v.) dat ze dit soms op spannendere momenten niet meer doet.

[Natas.]

Bijvoorbeeld: ik heb Moritz 'zit' aangeleerd en dit kent hij goed. Komt hij echter in een angstige situatie, dan is hij totaal niet bereikbaar voor dat commando 'zit'.

Precies, dat bedoelde ik hierboven ook. Ze gaan 'op slot' lijkt wel.

Zo stel ik me dat zeker ook voor bij 'plaats en blijf': als de hond relaxed is, zal het prima werken, maar ziet een angstige hond dreiging, dan houden commando's niet of nauwelijks stand. Je dringt gewoon niet door met je stem.
Tenminste, dat is mijn ervaring. Echt heel streng doen, helpt wel wat hoor, maar in echt gevaar vanuit de hond gezien, niet afdoende.
Ze sluiten zich af en is de angst/gevaar net niet groot genoeg, dan kan je nog doordringen, maar anders niet meer.

Ik had jouw reactie eerder moeten lezen, had mij wat getik gescheeld

[Natas.]

Martijn, punt is (tenminste wat ik bedoelde) dat dergelijke commando's bij Rais al spanning op kunnen leveren in rustige veilige situaties. In een stressmoment reageert ze niet meer op het commando, oftewel ik kan niet bouwen op commando plaats/blijf in geval van stress door bezoekers. Ik kan daar bij Rais niet op rekenen.

[Natas.]

Hoe kan het dat Nanni met hondenmensen totaal niets doet, maar bij niethonden mensen gaat ze vreselijk lelijk doen Voelt ze dat dan gewoon aan?

Ik denk dat het niet alleen een kwestie is van aanvoelen, maar hondenmensen reageren anders naar een hond.
Daarin zijn door ons duidelijk waarneembare dingen te zien maar ik denk dat een hond nog veel meer signalen oppikt dan wij.

[Caro.]

Martijn, punt is (tenminste wat ik bedoelde) dat dergelijke commando's bij Rais al spanning op kunnen leveren in rustige veilige situaties. In een stressmoment reageert ze niet meer op het commando, oftewel ik kan niet bouwen op commando plaats/blijf in geval van stress door bezoekers. Ik kan daar bij Rais niet op rekenen.

Daarom zei ik ook dat je dat commando vooral eerst aan moet leren als er geen stress is.
Dat is sowieso belangrijk omdat je niet wilt dat het commando plaats iets met het bezoek te maken heeft.

Over honden die op slot gaan bij commando's kan ik kort zijn. Gelul.
Ik begrijp het fenomeen wel maar het is wat mij betreft puur een manier om er onderuit te komen.
Niet dat het toneelspel is hoor..daar doen honden niet aan.
Maar het is wel aangeleerd...bij Cleo in ieder geval wel.
Die zogenaamde stress is veel te snel weg als je het er bij laat zitten.

Ik kan alleen voor mijn eigen hond spreken maar ik vind het opvallend dat ze het bij bezoek ineens allemaal niet meer begrijpt maar als ze een totaal gefocused is op een partijtje jagen heeft ze aan één keer zit voldoende omdat weet dat ze pas los mag als ze zit.

Natuurlijk zijn er honden die zo bang voor bezoek zijn dat ze helemaal niet meer bereikbaar zijn. Maar die blinde paniek is dan niet ineens over als ze geen commando meer krijgen.

Een hond die zich niet veilig voelt maar zich nog wel kan beheersen zal een "plaats" aangrijpen om houvast te vinden, mits dat ook daadwerkelijk een veilige plek is en dat moet je je hond dus weer eerst leren.

Wat Natasja zegt, dat bedoel ik ook.

Bij echte angst, gaat een hond alleen nog op zijn eigen instinct af. Tenminste, dat zie ik bij Moritz.
Dan kan je commando's geven wat je wilt, maar die dringen absoluut niet door.
Ik geloof niet dat het een manier is om 'er onderuit te komen'.

Voorbeeldje: Moritz blijft altijd keurig netjes in de buurt als we gaan wandelen, een keertje 'hier' roepen en hij komt uiterst vrolijk aangehold.
Dan komen we een groep kinderen tegen en Moritz verstijfd van angst en wil dan vluchten. Ben ik niet op tijd om hem aan te lijnen, dan vlucht hij totdat hij denkt dat hij veilig is.
Ik kan 'hier' of 'wachten' roepen (zelfs uitermate streng) wat ik wil, maar hij hoort niets of niemand meer en zit in zijn angst en zijn overlevingstactiek.
Is de angst net ietsjes minder, dan kan ik hem nog wel bereiken met 'hier' of 'wachten' of iets dergelijks.

In grote stress door angst houdt bijna alles op (behalve er razendsnel bijzijn en aanlijnen).

Dat bedoelde ik ook met mijn 'zit' voorbeeld te zeggen: is Moritz relaxed dan doet hij dat prima, is hij iets bang dan wil hij het na strenge herhaling ook nog wel doen (en dat ben ik dus al een jaar aan het uitbouwen), maar bij angst/paniek kan je het vergeten.
Als ik al een jaar bezig ben om hem bij enge situaties te leren zitten, dan zie ik het nog niet gebeuren dat ik zo'n hond bij extreme situaties (want dat is bezoek voor hem) eventjes 'plaats en blijf' leer.
Natuurlijk is het een perfecte methode voor honden die wat opgewonden zijn, maar niet bij angst(agressieve) honden, tenminste ik zie dat echt niet gebeuren bij bv een Moritz.

[Eline*]

Een hond die zich niet veilig voelt maar zich nog wel kan beheersen zal een "plaats" aangrijpen om houvast te vinden, mits dat ook daadwerkelijk een veilige plek is en dat moet je je hond dus weer eerst leren.

Toch ben ik dat niet met je eens. In het geval dat een hond steun bij een baas zoekt is jouw aanpak absoluut zinvol, maar als dat niet zo is heb je op momenten van angst vaak geen contact met de hond. je moet dan dus aandacht gaan vragen, vast proberen te houden en de hond naar een commando laten luisteren. Dat is te veel is mijn ervaring. Ik zou dus wel werken aan het aandacht op mij richten. Maar dat is dan ook genoeg. Als de hond opd e baas focust is er minder plaats voor angst voor het bezoek. De focus ligt dan elders.
Een commando geeft vaak stress bij de hond, maar ook bij de baas die zijn gefuckte hond niet luisterend krijgt op dat moment omdat hij bezoek staat uit te kafferen. In praktijk staan er nog al eens 2 te gillen dan. :N:
Ik zou zelf een bange hond dus geen commando;s geven, omdat je ze niet kan afdwingen en omdat het extra stress is.
Overigens, die terratoriale hond dus weer wel!

[Natas.]

Wat Raisa betreft ben ik het met Caroline eens.

Daarom zei ik ook dat je dat commando vooral eerst aan moet leren als er geen stress is.
Dat is sowieso belangrijk omdat je niet wilt dat het commando plaats iets met het bezoek te maken heeft.

Duidelijk, en mee eens.

Over honden die op slot gaan bij commando's kan ik kort zijn. Gelul.
Ik begrijp het fenomeen wel maar het is wat mij betreft puur een manier om er onderuit te komen.
Niet dat het toneelspel is hoor..daar doen honden niet aan.
Maar het is wel aangeleerd...bij Cleo in ieder geval wel.
Die zogenaamde stress is veel te snel weg als je het er bij laat zitten.

Stel dat dit bij Raisa ook zo is : hoe ga je hier dan mee om? Hoe dring je op zo'n moment dan wel tot de hond door?

Ik kan alleen voor mijn eigen hond spreken maar ik vind het opvallend dat ze het bij bezoek ineens allemaal niet meer begrijpt maar als ze een totaal gefocused is op een partijtje jagen heeft ze aan één keer zit voldoende omdat weet dat ze pas los mag als ze zit.

Bij de verklaring die ik daarin zie bij Rais kom ik weer terug bij waar het allemaal begint : angst.
Als ik Raisa wil laten zitten in een rustig moment met een koekje, dan ploft ze meteen op d'r gat. Maar bijvoorbeeld op training kon ik het schudden, niet lief, niet strenger, niet met een stukje hart onder d'r neus. Dan was ze 80% van de tijd te angstig en te veel onder de indruk van de vreemde situatie om zich heen. Daar totaal niet te bereiken, rustig thuis komt er geen angst bij kijken.

Natuurlijk zijn er honden die zo bang voor bezoek zijn dat ze helemaal niet meer bereikbaar zijn. Maar die blinde paniek is dan niet ineens over als ze geen commando meer krijgen.

De paniek voor de hond blijft idd hetzelfde, ik denk en zeg ook niet dat Raisa minder angstig is zonder commando. Maar het commando bereikt haar niet meer.

Een hond die zich niet veilig voelt maar zich nog wel kan beheersen zal een "plaats" aangrijpen om houvast te vinden, mits dat ook daadwerkelijk een veilige plek is en dat moet je je hond dus weer eerst leren.

Die tip heb ik inmiddels goed in mijn oortjes geknoopt
Maar ik ga dit dus niet uitvoeren met trainen op commando plaats/blijf, ik denk dat ik dan met haar een risico ga nemen die niet nodig is. Ik ga de riem gebruiken, mevrouw ligt nu op haar plaatsje aan de riem lekker te kluiven.

[Eline*]

Laika sloot zich als ze bang was en iets moest gewoon echt af. Als een hond dat een konijn gespot heeft, niet meer bereikbaar. Ze staarde dan ver weg in de verte en zelfs als ik een hand voor haar ogen op en neer wapperde reageerde ze nog niet. Echt gewoon weg. Een soort verstarring, blokkering.

[*Linda*]

Ik denk dat Raisa nog wel (in deze situatie althans) bereikbaar is. Ze rent op mensen af om ze vervolgens in de kuiten te bijten. Niet volledig verlamt van angst dus Ik blijf erbij dat onder appél zetten, dus af en blijf in dit geval, gecombineerd met daaraan een beloning, te weten mensen die haar NIET benaderen en haar VOLLEDIG negeren zodat het voor haar ook nog eens een veiligere situatie wordt, een goede oplossing is.

[Eline*]

Ik denk dat Raisa nog wel (in deze situatie althans) bereikbaar is. Ze rent op mensen af om ze vervolgens in de kuiten te bijten. Niet volledig verlamt van angst dus Ik blijf erbij dat onder appél zetten, dus af en blijf in dit geval, gecombineerd met daaraan een beloning, te weten mensen die haar NIET benaderen en haar VOLLEDIG negeren zodat het voor haar ook nog eens een veiligere situatie wordt, een goede oplossing is.

Hoe ga je dat afdwingen dan? Een bange hond zal te bang/nerveus zijn om netjes te luisteren, dus je moet druk gaan zetten. En dat wordt een hysterische toestand, want de hond luistert niet en wordt gestresster. Heb je wel eens in bij de dierenarts gezeten met een bange of nerveuze hond? Je zal ze ieder geval kennen. Bazen die om de 3 tellen hun commando herhalen en de zenuwachtige hond doet het precies 10 tellen om vervolgens weer bv op te staan. Die honden zijn ook bereikbaar en dan hebben we het dus nog niet eens over echte angst, maar puur stress. Maar dan nog is het soms niet reeel te verwachten dat een hond een commando uitvoert.

[*Linda*]

Ze heeft, zover ik in ieder geval begrepen heb, geen last van extreme angst naar mensen toe? Dat dichtklappen gebeurt toch in andere situaties? Als je gewoon oefent met het commando af en blijf en er daarnaast voor zorgt dat haar plaats/mand/bench whatever echt voor haar een veilige plek is, háár veilige plek waar nooit!!! mensen naar haar toekomen maar vanwaar ze wel alles in de gaten kan houden, zie ik echt het probleem niet. Heerlijk veilig alles kunnen overzien, wat wil een hond nog meer?