BRENNEKE Marion schreef:mirjam- schreef:Toch vind ik mijn eigen Aristah nog de mooiste
Wow, die had ik tot hiertoe nog niet gezien. Waar heb je die dan vandaan ? En weet je ook iets over haar afkomst ??
Groetjes
Marion
Er is weinig bekend over haar afkomst als alleen dat Aristah, in tegenstelling tot de meeste podenco's uit dat asiel, waarschijnlijk nooit bij een jager heeft gezeten. Er wordt vermoed dat ze een gewone huishond is geweest gezien het feit dat ze nergens angsten voor heeft en mensen open tegemoet treedt. Ze hebben zelfs de eerste tijd nog geloofd dat haar baasje nog wel op zou duiken maar dat is niet gebeurd. Aristah was niet gechipt en de baas kon ook niet opgespoord worden.
Afijn, Aristah heb ik in 2003 opgehaald in Benissa. Ze zat toen al 1 1/2 jaar in het asiel. Ze hadden zoveel andere podenco's en hadden verwacht dat ik met een andere huiswaarts zou gaan. Nee dus. Ik ben heel blij haar meegenomen te hebben.
Ze is heel zacht van karakter, open en heel vriendelijk. Ze is kat en kindvriendelijk. Ze is erg speels en kan met elke hond opschieten.
Ik zeg weleens dat ze de meeste chagrijnige of valse hond nog aan het spelen krijgt
De rangorde (ik heb 3 honden) doet haar niets als ze maar lol kan trappen, dan is het haar best. Als ik weg moet en mijn honden opgevangen, kan ik haar overal kwijt omdat ze zo makkelijk is en eigenlijk ook wel wat populair onder mijn bekenden.
Aristah stroopt niet. Wat Aristah wel heeft, is dat ze de horizon wil verbreden. Dat doet ze dan door naar bijv kinderen toe te gaan die ze ziet spelen. Is ze daar uitgekeken en ziet een hondje, dan naar dat hondje even spelen. Is ze daar weer uitgekeken, zoekt ze het weer verderop. Dit is evengoed lastig want ze luistert dan niet.
Aristah komt alleen los op het strand tesamen met mijn andere honden. Ik moet haar in de gaten houden want zodra Aristah zich gaat vervelen, gaat ze haar horizon verbreden en elders kijken.
Ik lijn haar dus altijd aan als ze nog speelt.
geweldig die kop 