verslagje bezoek GT

[Zoie]

@ zepenko

ben het in principe niet met je oneeens, alleen, er zijn dingen die ik zowiezo kan doen en opvolgen, of je het nu therapie wilt noemen of niet, gewoon omdat ze op zich niet verkeerd zijn, of het nu helpt of niet.

Verder is zo'n snap - incident op zich te voorkomen door niet meer zoiets doms te doen, als iemand voor mij de kamer op te laten.

Een hond als spok is zeer tolerant t.a.v. het gedrag dat mensen en kinderen vertonen, dat van sien is super kritisch. Je moet haar als het ware erg hond-vriendelijk benadaderen ( om het zo maar even ongelukkig te zeggen.) Mijn moeder is geen hondenmens, en ik kan haar echt niet duidelijk maken hoe ze met een hond als sien moet omgaan. Ook kan ik haar niet gaan voorschrijven wat ze wel en niet mag doen in haar eigen huis. Dus geloof me, het is allemaal veel makkelijker om dat gewoon te laten zitten en ergens anders opnieuw te beginnen.

Mocht het in mijn nieuwe huis niet beter gaan, dan kan ze daar altijd nog langskomen. Dat is gewoon een heel andere situatie, en om eerlijk te zijn, ik denk eigenlijk dat alleen de verhuizing al 90 % van de problemen zal oplossen. Vandaaruit kan ik dan steeds stapjes verder zetten, en kijken hoe ver we kunnen komen.

[zepenko]

@ zepenko

ben het in principe niet met je oneeens, alleen, er zijn dingen die ik zowiezo kan doen en opvolgen, of je het nu therapie wilt noemen of niet, gewoon omdat ze op zich niet verkeerd zijn, of het nu helpt of niet.

Verder is zo'n snap - incident op zich te voorkomen door niet meer zoiets doms te doen, als iemand voor mij de kamer op te laten.

Een hond als spok is zeer tolerant t.a.v. het gedrag dat mensen en kinderen vertonen, dat van sien is super kritisch. Je moet haar als het ware erg hond-vriendelijk benadaderen ( om het zo maar even ongelukkig te zeggen.) Mijn moeder is geen hondenmens, en ik kan haar echt niet duidelijk maken hoe ze met een hond als sien moet omgaan. Ook kan ik haar niet gaan voorschrijven wat ze wel en niet mag doen in haar eigen huis. Dus geloof me, het is allemaal veel makkelijker om dat gewoon te laten zitten en ergens anders opnieuw te beginnen.

Mocht het in mijn nieuwe huis niet beter gaan, dan kan ze daar altijd nog langskomen. Dat is gewoon een heel andere situatie, en om eerlijk te zijn, ik denk eigenlijk dat alleen de verhuizing al 90 % van de problemen zal oplossen. Vandaaruit kan ik dan steeds stapjes verder zetten, en kijken hoe ver we kunnen komen.

Dan nog Jan, als de GT had gezien wat je moeder doet en hoe Sien daar op reageert, had ze exact kunnen adviseren wat je moeder wel of niet zou moeten doen. En als de GT bv. adviseert om Sien niet meer over haar kop te aaien of strak aan te kijken, is dat toch voor iedereen duidelijk. Dan maakt het volgens mij niet uit of je wel of geen `hondenmens' bent.

Daarnaast heb je gelijk dat er een aantal dingen zijn die je sowieso zou kunnen doen om de relatie met je honden te verbeteren. Maar daar hoef je volgens mij geen GT voor de raadplegen. Die info kun je ook krijgen op een goede hondenschool en ik heb hier op het forum ook al genoeg voorbij zien komen. En dat kan juist, omdat het om algemene info gaat. Een GT moet in mijn ogen advies geven specifiek op jouw situatie. Maar daarvoor moet ze die situatie wel kennen (en dus zelf gezien hebben).

En de kans is groot dat een deel van de problemen die je nu hebt opgelost zijn als je gaat verhuizen. Maar op bepaald gedrag zul je toch echt gewoon moeten gaan trainen om het eruit te krijgen, zoals de agressie naar onbekende mensen (de verhuizer) en de agressie naar je moeder (ik neem aan dat die toch ook eens op visite komt )

[Zoie]

[Daarna verschijnt dan hier op het forum een bericht dat die GT ook niks heeft geholpen en dat die mensen ook niet weten waar ze over praten. En dat geldt dan meteen voor alle GT's.

ik wil hier nog even iets over zeggen. Ik vind het niet zinvol om heel specifiek een therapie te gaan uitstippelen, voor die 1, 5 maand dat ik hier nog zit. Dat neem ik dus voor mijn rekening.

Met de algemene analyse met wat er aan de hand is, ben ik het eens, dat neem ik dus ook voor mijn rekening. Ik heb een aantal handvatten aangereikt gekregen, waar ik mee aan de slag ga. Straks in mijn nieuwe situatie ga ik dan heel gestructureerd met sien en visite trainen. Ik heb daar wel vertrouwen in. Dan nog zal sien nooit zo makkelijk worden als spok nu is. Maar ik kan wel kijken hoe ver we kunnen komen ( in de richting die ik gewenst vind ).

Mocht blijken dat er meer speelt, of dat er andere dingen spelen, dan is het contact niet verbroken, en kan ze altijd nog langs komen, en kunnen we verder zien.

Af en toe bekruipt mij het gevoel dat als je een GT raadpleegt je geacht wordt dat als hondenkneus in een volstrekt uit de hand gelopen en vastgelopen situatie te doen. De GT gaat dan het verlossende woord spreken, en de verantwoordelijkhied voor de aanpak overnemen.

Nou, zo zie ik dat niet. Sien is mijn hond, ik moet met haar leven, ik ben verantwoordelijk voor haar opvoeding en training. Ik raadpleeg niet een GT om te laten vertellen hoe ik het aan moet pakken, ik raadpleeg een GT om te kijken of ze me wezenlijk verder kan helpen.

Of, en hoeveel hulp ik daarbij wenselijk acht bepaal ik in eerste instantie zelf. Vervolgens heeft de GT natuurlijk haar eigen verantwoordelijkheid, en moet ze voor haar zelf bepalen in hoeverre ze met mij uit de voeten kan.

Maar ik ga nooit een GT verantwoordelijk houden voor een verkeerde aanpak, om de dood eenvoudige reden dat ik niks ga doen wat ik niet zelf kan begrijpen, waar ik me niet zelf in kan vinden, en waar ik niet zelf de verantwoordelijheid voor kan dragen.

Ik kan hooguit zeggen, ik heb niet veel aan deze GT, ik doe het zelf, of ik vraag een ander. Zoals de GT kan zeggen, ik kan met jou niet werken.

[Zoie]

[
Dan nog Jan, als de GT had gezien wat je moeder doet en hoe Sien daar op reageert, had ze exact kunnen adviseren wat je moeder wel of niet zou moeten doen. En als de GT bv. adviseert om Sien niet meer over haar kop te aaien of strak aan te kijken, is dat toch voor iedereen duidelijk. Dan maakt het volgens mij niet uit of je wel of geen `hondenmens' bent.

Dat is ook exact het voorbeeld dat de GT gaf, en het punt is dat ik zulke dingen zelf ook wel weet en mijn moeder kan vertellen. Maar niet - hondenmensen pikken dat dan desondanks niet op, en gaan er niet, of, overigens met de beste bedoelingen, verkeerd mee aan de slag

Je zou er trouwens nog raar van staan te kijken hoeveel mensen die zelf honden hebben zulke dingen ook doen.

Daarnaast heb je gelijk dat er een aantal dingen zijn die je sowieso zou kunnen doen om de relatie met je honden te verbeteren. Maar daar hoef je volgens mij geen GT voor de raadplegen. Die info kun je ook krijgen op een goede hondenschool en ik heb hier op het forum ook al genoeg voorbij zien komen. En dat kan juist, omdat het om algemene info gaat. Een GT moet in mijn ogen advies geven specifiek op jouw situatie. Maar daarvoor moet ze die situatie wel kennen (en dus zelf gezien hebben).

En de kans is groot dat een deel van de problemen die je nu hebt opgelost zijn als je gaat verhuizen. Maar op bepaald gedrag zul je toch echt gewoon moeten gaan trainen om het eruit te krijgen, zoals de agressie naar onbekende mensen (de verhuizer) en de agressie naar je moeder (ik neem aan dat die toch ook eens op visite komt )

Ja, maar sien is niet louter agressief naar mijn moeder, of mensen die binnen komen. En idd gaan we trainen.

- het was fout de verhuizer voor te laten gaan, dat moet omgekeerd, en ik ga sien dan haar plaats wijzen. Haar waaksheid zelf lijkt me volstrekt normaal, en er zijn erg veel honden die precies dit of erger zouden doen.

Vervolgens moet ze idd visite accepteren, en dat kan ze heel wel. De viste zal in de trainingsituatie zich domweg aan mijn regels moeten houden, en ik ga mensen inschakelen die bereid zijn mij te helpen met de training.

Vervolgens hoop ik heel ver in de door mij gewenste richting te komen met sien, maar ik realiseer me dat ze gewoon altijd een moeilijkere hond zal blijven die beperkingen met zich mee brengt die b.v. een hond als spok niet geeft. Dat is gewoon de prijs die je betaalt voor een niet zo makkelijke hond

[zepenko]

Ja, maar sien is niet louter agressief naar mijn moeder, of mensen die binnen komen. En idd gaan we trainen.

Heeft de GT een diagnose gesteld? Bv. angstagressie, offensieve agressie of territoriumagressie? En is nog gekeken naar de rangorde bij jullie thuis?

[Zoie]

Ja, maar sien is niet louter agressief naar mijn moeder, of mensen die binnen komen. En idd gaan we trainen.

Heeft de GT een diagnose gesteld? Bv. angstagressie, offensieve agressie of territoriumagressie? En is nog gekeken naar de rangorde bij jullie thuis?

Ik weet niet of je m'n moeder hierbij wil impliceren, maar ik denk dat sien mijn moeder niet als lid van de roedel beschouwt.

Volgens de GT komt haar blaf - en gromgedrag uit onvoorspelbaarheid, angst dus zou ik zeggen, voort, al is het woord angstagressie voor zover ik me kan herinneren niet expliciet genoemd.

M.b.t. tot de rangorde raadde ze mij aan de afstand zo groot mogelijk te maken. Ze sprak in dit verband van een paraplu: hoe groter de paraplu, hoe meer ze zich beschermd voelt, en hoe minder actie ze zelf meent te moeten ondernemen.

Een hoop ellende is denk ik onstaan doordat mensen hier op een voor haar onvoorspelbare manier boven zijn gekomen: mijn moeder, maar ook allerlei mensen die hier geweest zijn rondom de verhuizing. Ik heb zelf heb hiervan geleerd dat ik vaste procedures moet gaan hanteren m.b.t. visite die binnen komt, zodat ze weet hoe ze moet handelen, en zich veilig voelt.

Verder ga ik haar wennen aan bewegingen van viste in de kamer. Eerst alleen op staan. Dan naar de deur en terug lopen. Dan opstaan, naar de deur en naar de w.c. enz. Steeds belonen voor goed gedrag. Heel gecontroleerd, en stapje voor stapje haar tolerant maken t.a.v. dit soort bewegingen. Ik schat in dat dit redelijk snel kan gaan, aangezien ze snel leert. Zeker als ik weet te voorkomen dat er anderzijds toch weer van alles in huis gebeurd wat de therapie in het honderd gooit.

Dat betekent dat ik een hoop visite de eerste tijd zal weren. B.v. mijn zus & zwager & vier kinderen. Ik zal uiteraard allemaal moeten gaan uitleggen, maar voor mijn eigen gevoel is het cruciaal dat we een goede start maken. Ik zou haar nu slechts met de grootst mogelijke moeite kunnen leren dat gestommel op de gang niet betekent dat er iemand boven zou kunnen komen, de associatie is al gelegd, en eindeloos vaak heeft ze met geblaf succes gehad. De balkondeuren staan open, en het is hiernaast in de tuin en op het balkon een herrie van jewelste van spelende en gillende kinderen. Ze reageert er niet op. Maar ik weet zeker dat als een keer hier een kind over het balkon zou klimmen, ze vervolgens op elk geluidje gaat reageren.

Dus zoals ik het zie moet ik het binnenkomen van mensen volgens een heel duidelijk en voor haar voorspelbare en veilige procedure gaan doen. Dat impliceert ook een eigen plek voor haar die voor anderen taboe is. Vervolgens kan ze afhankelijk van hoe succesvol de training is, en afhankelijk van wie er binnen is, een zekere vrijheid gaan genieten. Ze hoeft niet perse de hele avond in haar mand te blijven liggen als hier visite is.

verder moet ik dingen als dat coen met spok speelt, gaan verbieden. We zijn dan al een stukje verder in de training.

Zo ongeveer zie ik het voor me.

[ranetje]

Ik krijg de indruk dat je de training heel serieus en zorgvuldig hebt bedacht.
Hoop echt dat je het voor elkaar krijgt.
Ik weet niet of het bij jou van toepassing is, maar denk je er aan dat er beter geen speelgoed van de honden (voor sien te beschouwen als "eigendom") over de grond ligt?
Kan een extra reden zijn voor de hond om "bezoek" te "weren".
Dat was bij één van mijn cursisten de reden dat haar hond niemand bij het tuinhek duldde. Ze had daar haar speelbal liggen! Toen die steeds na het spelen werd opgeruimd ging het veel beter.

[Zoie]

Ik krijg de indruk dat je de training heel serieus en zorgvuldig hebt bedacht.
Hoop echt dat je het voor elkaar krijgt.
Ik weet niet of het bij jou van toepassing is, maar denk je er aan dat er beter geen speelgoed van de honden (voor sien te beschouwen als "eigendom") over de grond ligt?
Kan een extra reden zijn voor de hond om "bezoek" te "weren".
Dat was bij één van mijn cursisten de reden dat haar hond niemand bij het tuinhek duldde. Ze had daar haar speelbal liggen! Toen die steeds na het spelen werd opgeruimd ging het veel beter.

goede tip, deze nemen we ook mee.

[Zoie]

overigens ben ik wel vergeten te vragen hoe zij de rangorde tussen spok en sien ziet. Aan de houding te oordelen zou je toch zeggen dat spok boven sien staat.

[Eline*]

Maar bleef Laika dan echt 200 meter bij je weglopen, of kwam ze ook steeds terug ?

Het was op een gegeven moment zo erg dat ik haar losliet en dan rende ze weg en ik hoorde aan de gillende honden waar ze ongeveer was. Dat heeft zoals je begrijpt maar heel kort geduurd hoor.
Ik heb keihard getraind en uiteindelijk was met Laika het meest haalbare in te zetten op een betrouwbare Af. Hierkomen kon ze niet meer als ze "een vijand" had gezien, want ze bleef fixeren en kijken. Af deed ze dan wel en ze bleef dan ook liggen.
Ik heb haar in een half jaar tijd ech tstrak onder appel gekregen en ze kon toen ook weer los in het losloopgebied. Als er vreemde honden kwamen lag ze dus af en bleef ze ook liggen zonder uit te vallen.
Ik ben alleen toen zelf lichamelijk in de penarie geraakt en ben ruim 3 kwartjaar aangewezen geweest op krukken. Toen was het appel eraf en mijn motivatie was er niet meer om weer elke dag om 5 uur in de duinen te zijn om te trainen. Toen ben ik dus veel meer aan de lange lijn in uitgestorven gebieden gaan lopen.

[Zoie]

doet me een beetje aan Zoë denken. Als die een vijand had gezien of geroken, bleef ze er vaak op gefixeerd, zelfs al was die hond nergens ( meer ) te zien, wat ik ook deed. Wat dat betreft is sien onvergelijkbaar veel makkelijker, je doorbreekt het bij haar zo.

[Zoie]

[Ik ben alleen toen zelf lichamelijk in de penarie geraakt en ben ruim 3 kwartjaar aangewezen geweest op krukken. Toen was het appel eraf en mijn motivatie was er niet meer om weer elke dag om 5 uur in de duinen te zijn om te trainen. Toen ben ik dus veel meer aan de lange lijn in uitgestorven gebieden gaan lopen.

ja, dat is balen dan. Kan me voorstellen dat je het op een gegeven moment niet meer kunt opbrengen het er allemaal weer in te trainen, met alle stres vandien, neem ik aan.

[Eline*]

doet me een beetje aan Zoë denken. Als die een vijand had gezien of geroken, bleef ze er vaak op gefixeerd, zelfs al was die hond nergens ( meer ) te zien, wat ik ook deed. Wat dat betreft is sien onvergelijkbaar veel makkelijker, je doorbreekt het bij haar zo.

Doorbreken wijst in mijn ogen niet op een pure angstmotivatie. Angst maakt dat je je ogen echt niet zomaar van de dreigende prikkel kan afkeren, dat is gewoon al puur instinktief. Als er een enge spin hier door de kamer rent volg ik het ding ook met ogen op steeltjes, of ik nou wil of niet.

[Zoie]

doet me een beetje aan Zoë denken. Als die een vijand had gezien of geroken, bleef ze er vaak op gefixeerd, zelfs al was die hond nergens ( meer ) te zien, wat ik ook deed. Wat dat betreft is sien onvergelijkbaar veel makkelijker, je doorbreekt het bij haar zo.

Doorbreken wijst in mijn ogen niet op een pure angstmotivatie. Angst maakt dat je je ogen echt niet zomaar van de dreigende prikkel kan afkeren, dat is gewoon al puur instinktief. Als er een enge spin hier door de kamer rent volg ik het ding ook met ogen op steeltjes, of ik nou wil of niet.

nee, ik geloof ook niet dat het puur angst is wat haar drijft. Volgens mij is ze een ontzettend roedeldier om de een of andere reden, en trekt ze het niet dat al die roedels zich maar door elkaar heen bewegen. Zoiets.

[Natas.]

het was fout de verhuizer voor te laten gaan, dat moet omgekeerd, en ik ga sien dan haar plaats wijzen.

Ik heb inmiddels ook gesproken met een GT
Ik moet nog een paar dingen voor mezelf op een rijtje zetten, schrijf ik later in een ander topic wel over. Plus ze moest zelf over een paar dingetjes even goed nadenken, en ik krijg nog een uitgebreid verslag van haar.

Maar een tip die ze mij gaf na het observeren van Rais (hoeft dus niet voor Sien zo te zijn), is de hond buiten kennis laten maken met het bezoek (zei Eline ook) en dan éerst bezoek naar binnen laten gaan en dan pas de hond.
Dit om te voorkomen dat de hond vanuit de veilige plek/kamer dat wil verdedigen (uit angst en onzekerheid) en ook omdat die veilige plek haar net dat stukje 'zekerheid' geeft om akties als grommen en snappen te ondernemen.
Maar doet Sien het door angst of door waaksheid?

[Zoie]

het was fout de verhuizer voor te laten gaan, dat moet omgekeerd, en ik ga sien dan haar plaats wijzen.

Ik heb inmiddels ook gesproken met een GT
Ik moet nog een paar dingen voor mezelf op een rijtje zetten, schrijf ik later in een ander topic wel over. Plus ze moest zelf over een paar dingetjes even goed nadenken, en ik krijg nog een uitgebreid verslag van haar.

Maar een tip die ze mij gaf na het observeren van Rais (hoeft dus niet voor Sien zo te zijn), is de hond buiten kennis laten maken met het bezoek (zei Eline ook) en dan éerst bezoek naar binnen laten gaan en dan pas de hond.
Dit om te voorkomen dat de hond vanuit de veilige plek/kamer dat wil verdedigen (uit angst en onzekerheid) en ook omdat die veilige plek haar net dat stukje 'zekerheid' geeft om akties als grommen en snappen te ondernemen.
Maar doet Sien het door angst of door waaksheid?

kijk, dat is ook een goede tip. Dat zie je bij sien ook, in de auto heeft ze me toch een waffel, niet normaal ( terwijl ik me de eerste twee weken dat ik haar had serieus begon af te vragen of ze uberhaupt wel kon blaffen ! Ja dus.) Nadeel is alleen dat als ik ze mee naar buiten neem ze denken dat we uit gaan, en erg rustig zullen ze daarna niet zijn.

Ik ga er ook nog even goed over na denken ( en nog even contact opnemen met mijn GT. ) Ben benieuwd naar je verslag !

[Natas.]

Nadeel is alleen dat als ik ze mee naar buiten neem ze denken dat we uit gaan, en erg rustig zullen ze daarna niet zijn.

Als blijkt dat het voor Sientje werkt zou je energie kunnen steken in het oefenen met naar buiten lopen met ze maar niet uitgaan zodat ze aan die rare aktie wat gewend raken.
Of maak iets in je routine anders zodat duidelijk is dat het geen uitgaan wordt. Een heel andere riem b.v., schoenen aandoen die je nooit naar het bos aandoet, etc.

En deze heb ik helemaal zelluf verzonnen
Ik was daarover nl. al aan het nadenken, ook voor het aan de riem op de plaats vastleggen. Wordt natuurlijk erg verwarrend als er een riem tevoorschijn komt maar er van de routine wordt afgeweken, lijkt me alleen maar meer spanning opwekken.
Het gedeelte van oefenen en wennen is makkelijk te bedenken (en hier ook al eerder gezegd), maar ik ga een 2de riem erbij kopen en die alleen gebruiken voor dit soort dingen. De wandelriem blijft de "leuke" riem