kan ik dit goedvinden?

[Kenai]

Sinds enige tijd volg ik een bepaald patroon bij het uitlaten van mijn hondje.
We gaan eerst een rondje aangelijnd, dan in het park los tot aan de plas en dan aporteren in het water en op het zand.
Als ze aporteert krijgt ze een brokje als beloning.
Sinds kort begint ze, als we aan de waterkant komen te kéffen en mij heel strak aan te kijken en heel dicht tegen me aan zodat ik het speeltje bijna niet kan gooien.
Het komt op mij heel dwingend over.....zo dat ik het bijna niet leuk meer vind.
Hoe moet ik dit gedrag duiden?
En hoe ga ik er mee om?

[Caro.]

Lijkt mij ook nogal dwingend.
Kan je haar niet gewoon laten zitten dan?

[Tamara.]

Zelf zou ik dat zeker niet goedkeuren. Als ze dit gedrag vertoont zou ik een stap achteruit doen, me omdraaien en negeren. En als ze stopt met dit gedrag me weer omdraaien en verder gaan met het spelletje.

[starfleet]

Dat heeft hier nooit gemogen keffen tegen het baasje. Een enthousiaste blaf vind ik niet erg, maar gekef heb ik altijd genegeerd, dan was het afgelopen en staakte ik de handeling, dat werkte goed.

Anne

[pepim]

Ik had hier een tijdje geleden ook een topic over geopend en idd niet pikken. Het was hier vrij snel over toen ik begreep, dat ze me wilde dwingen.

[Kenai]

Bedankt.....
Ik ga straks kijken hoe het gaat, als ik het spel afbreek als ze zo doet.
Ik dacht al: als het niet goed voelt, zal het ook wel niet goed zijn...

[Zoie]

Bedankt.....
Ik ga straks kijken hoe het gaat, als ik het spel afbreek als ze zo doet.
Ik dacht al: als het niet goed voelt, zal het ook wel niet goed zijn...

ja, zo denk ik er ook over. Enthousiasme mag, maar als ik het als dwingend ervaar, gaat ook de rem erop. Even laten zitten is een goede tip. Ik heb sien geleerd dat ze ook blijft zitten als ik een stukje weg loop. Maar ik moet toegeven dat ze ook erg dwingend voor mijn voeten kan lopen.

Wat ik ook wel doe is routines doorbreken zodat ze niet op alles gaan anticiperen. De ene keer bij het ene watertje spelen, de andere keer juist niet, en de andere kant oplopen, zodat ze beseffen dat ik blijf bepalen wat we gaan doen.

[Kenai]

Dat laatste vind ik ook een goede tip, heb het meteen uitgeprobeerd.
Het blaffen aan de waterkant hield na één duidelijk nee, en me afwenden,
meteen op.Waarschijnlijk omdat ik nu die overtuiging voel dat dit ongewenst gedrag is....
En omdat ze in wezen een heel lief hondje is, dat graag gehoorzaamt.

[Carmen]

Dat laatste vind ik ook een goede tip, heb het meteen uitgeprobeerd.
Het blaffen aan de waterkant hield na één duidelijk nee, en me afwenden,
meteen op.Waarschijnlijk omdat ik nu die overtuiging voel dat dit ongewenst gedrag is....
En omdat ze in wezen een heel lief hondje is, dat graag gehoorzaamt.

de meeste problemen met honden ontstaan tegenwoordig doordat mensen hun gevoel niet meer durven te volgen, alles moet eerst gecheckt worden met alle opvoedingsregeltjes, waardoor ze vaak nog meer in de war raken, omdat je regels hebt in alle kleuren en maten.

meestal is doen wat je op dat moment voelt, en dat ook met overtuiging doen, het beste en het duidelijkste voor de hond. en zelfs al vind je niet onmiddellijk ergens de bevestiging dat je het 'juist' zou gedaan hebben, voor jou en je hond kan het in die situatie wel het juiste zijn.

Nou dat vind ik dus ook. Ze zeggen over ki8nderen wel eens "zouden we niet weer eens gewoon gaan opvoeden" voor honden geldt dat ook wel vind ik.