Inmiddels is de GT 2x geweest en heb ik haar verslagen binnen (de 2de, een iets aangepaste, vorige week).
Haar conclusie en adviezen :
Angst en onzekerheid en daaruit voortkomend territoriaal gedrag en bezitsagressie. Dit laatste komt dus tot uiting in blaffen/grommen in huis naar vreemden tot angsthappen toe indien Raisa zich te erg bedreigd voelt, met name als ze op haar plaatsje ligt.
Het zou goed kunnen dat Raisa nu iets assertiever is dan vroeger omdat ze nu na de schildkliermedicatie wat lekkerder in haar vel zit en hier nu net zeker genoeg voor is waar ze voorheen te timide voor was. En misschien gecombineerd met het feit dat Raisa een (positieve) ontwikkeling heeft doorgemaakt sinds ze hier is.
Wat ook mee zou kunnen spelen in zowel haar passiviteit als in het gedrag van onzekere (territorium) agressie is haar vergoeide achterpootje. Ze denkt dat Raisa hier meer last van heeft dan doet vermoeden en dat ze hier wellicht 'geirriteerder' door is en wellicht verklaard dat mede haar passiviteit in huis en buiten.
Plan :
- Uitzoeken welke plaats voor Raisa het handigst is (niet in de loop maar wel waar ze de kamer kan overzien).
- Filmpje maken van Rais wanneer er bezoek binnenkomt
- Naar de DA voor een pijnstiller m.b.t. de achterpoot, dit een tijdje geven om te kijken of ze idd pijn heeft en of haar gedrag (mede) hierdoor veroorzaakt wordt.
- Het geven van het middel Selgian (gedragsbeinvloedend medicijn dat werkt tegen gedragsstoornissen van emotionele aard, tijdelijk te geven gedurende therapie wat de hond ontvankelijker zal maken voor de therapie).
- DAP-verdamper gebruiken.
- Voor Raisa is haar plaats heel erg belangrijk, ze voelt zich er veilig en zekerder. De rest van het huis is minder veilig, hierom contrast te verkleinen tussen plaats en huis door de rest van het huis leuk te maken (clickersessies en spelletjes door huis en tuin, kluif of kong op verschillende plekken, haar belonen als ze op andere plekken ligt en niet meer naar haar mand gaan
- Ook om haar zekerder te maken de spelletjes en oefeningetjes, maar wel op een manier waarbij ze matig actief hoeft te zijn. Niet te veel van haar vragen omdat ze dan vermoedelijk zal blokkeren, drempel laag houden om het leuk te laten zijn voor haar.
- Geen aandacht blijven schenken aan onzeker of angstig gedrag, ook niet afleiden, grommen/blaffen bij voordeurbel of 'rare' geluiden buiten : voorlopig nog negeren.
- Raisa vastleggen op haar plaats met iets lekkers, bezoekers moeten haar volkomen negeren. Wat misschien te proberen valt is kijken of het voor Raisa werkt het bezoek eerst buiten te zien, stukje van het huis af, dan bezoek naar binnen en dan pas Raisa.
- Als situatie met Raisa het toelaat : als bezoek zit en rustig is een bakje met koekjes op tafel en Raisa losmaken, bezoek haar koekje laten aanbieden, zelf goed begeleiden en Rais op haar plaats zodra dat niet meer kan.
- Advies om ook een homeopatisch gedragstherapeute van MG in Lelystad in te schakelen. Dit omdat zij 'van binnenuit' werkt en op een natuurlijke manier het evenwicht van de hond kan helpen herstellen.
- Mijn omgangsregels naar Rais, om haar meer zekerheid en veiligheid te bieden (zoals haar eerst iets laten doen voordat ze iets krijgt, ik bepaal wanneer iets begint en eindigt, niet zelf naar Raisa toe maar haar roepen, hond niet overal uit eigen beweging laten liggen, hond alleen commando's geven die hij kent, etc.).
Een lange rij, die ook niet in een paar dagen tot stand is gekomen omdat Raisa nogal dubbel is en haar problemen complex zijn. Tussen het 1ste bezoek van de GT begin juli en het 2de bezoek vorige week zijn ook veel mails over en weer gegaan om de dingen te bespreken, haar definiteive verslag kreeg ik eind vorige week.
Eigenlijk schrijf ik het nu heel kort op
De GT is dus 2x geweest (de 2de keer met een hele delegatie
) Raisie reageerde als volgt : kwaad blaffen en grommen bij binnenkomst (ze was los, om alles goed te kunnen zien), borstelen, staart hoog, oren alle kanten op, oogwit te zien. Zodra ze zaten werd ze al snel rustig.
Daarna kon ze makkelijk met een snoepje gelokt worden door de GT's om naar hen toe te komen. Hierbij was ze niet meer 'kwaad' maar wel heel behoedzaam. Ze nam de snoepjes aan, steeds dichterbij, met de staart laag en oren wederom in hoog tempo in alle standjes.
Sinds het 1ste bezoek ben ik zachtjes aan begonnen met een aantal dingen zoals mijn omgangsregels aanpassen c.q. wat strikter uitvoeren, beste plaats voor haar uitgezocht met test tussen haar mand en kussen wisselen, filmpje gemaakt tijdens 2de bezoek van GT met collega, (speur)spelletjes, weer meer geclickerd door het hele huis heen, lekkers geven in de tuin (deed ik al met die barftoestanden, hihi), geoefend met vastleggen op de plaats, de DAP-verdamper en MG Lelystad vandaag gemaild.
Ook ben ik bij de DA geweest en Raisa krijgt nu sinds ruim 3 weken een pijnstiller. In overleg met de DA is gekozen voor Previcox, dit omdat dit gericht is op arthrose klachten en wat milder is voor maag en darmen (Rais heeft aardig vaak diarree).
Jammer is dat ik de 1ste weken niet goed kon zien of er verandering was omdat het zo warm was. Door de hitte was ik natuurlijk anders, zij anders, de wandeling anders, en nodigt ook niet uit voor Rais om veel of meer te bewegen.
Daarna, nu een week geleden, heeft Raisa weer een (wat ik noem) kluifperiode op haar achterpootje gehad. Zou kunnen duiden op toch pijn of overbelasting juist door de pijnstiller. Zou ook gewoon toeval kunnen zijn want ze heeft dit wel vaker. Maar hierdoor heeft ze een aantal dagen erger gemankt dan anders en dat is nog niet helemaal over.
Deze week ga ik (o.a.) hiervoor weer naar de DA, het bevalt me nix. En ook om de pijnstilling weer te bespreken, misschien is het een beter idee dat ik deze test met Metacam uitvoer want daarvan weet ik uit het verleden dat dit hielp. Wat ik echter in godsnaam moet doen als blijkt dat het pootje idd pijn doet weet ik niet : nu al levenslang op een pijnstiller lijkt me geen goed idee maar de DA heeft al eerder gezegd dat een operatie zeer weinig kans van slagen heeft.
Ook ga ik woensdag naar de DA om de medicatie Selgian te bespreken. Dit moet zo-ie-zo wel combineerbaar zijn met de pijnstilling en de schildkliermedicatie.
Wat de schildklier betreft : dan wordt ook opnieuw bloed geprikt om die waardes te laten bepalen, dit was al de bedoeling want de laatste keer was 3 maanden geleden, toen zat ze (bij 1ste test na schildkliermedicatie) in het midden van de marge die het mag zijn. De DA heeft toen even opgemerkt dat als dat nog zo is we ook die dosis een beetje kunnen verhogen om te kijken of ze daardoor beter functioneert, want haar passiviteit is wel iets verbetert maar niet echt veel.
Nou, ik hoop dat ik het allemaal begrepen heb en een beetje goed heb kunnen opschrijven want er is een hoop gebeurd, gepraat, gemaild en gelezen de afgelopen maand.
Er is b.v. lang nagedacht en gepraat of wel wel of geen voordeurbeltraining en benchtraining moesten gaan doen. Dit doen we uiteindelijk (nog) niet, dit omdat dit nu te veel druk op haar zou leggen, omdat haar plaatsje dan met benchtraining nóg belangrijker wordt en omdat ze op dit moment niet zo ontvankelijk is voor grotere veranderingen.
Ook heb ik getest of het beter is Rais een signaal te geven bij het blaffen bel/geluiden met even naar het geluid kijken, dan naar haar en een klein zinnetje "is goed Raisa". Dit werkte absoluut niet, leek wel alsof ze er juist geallarmeerder door raakte. GT heeft me aangeraden hier weer mee te stoppen omdat Rais nu op dat soort momenten niet te bereiken is.
Soms zijn dingen ook dubbel en moet ik kiezen welke kant ik uit ga. Bijvoorbeeld oefenen vastliggen op de plaats met iets lekkers, of het belonen van liggen op andere plekken met lekkers/kluif. Dan doe ik maar een beetje in het midden : wat clickeren of zoekspelletje in de tuin, eindclick voor jackpot, tover daar in haar zicht een bot te voorschijn en neem haar dan mee naar d'r plaatsje en lijn haar aan.
Of het niet zelf naar haar toe gaan versus belonen als ze op een andere plek dan haar plaatsje ligt : dan maar dus wel af en toe zelf naar haar gaan als ze ergens anders ligt voor een knuffel of een snoepje.
Dat het probleem zich rap ontwikkelt is helaas duidelijk.
Het blaffen/grommen van Raisa wordt steeds erger als de bel gaat of ze geluiden buiten hoort. En ze heeft vorige week de hondenuitlaat weggegromt........ deze kwam na een maand weer voor 't eerst, de vakantie van mijn nieuwe hondenuitlaatdienst opvangen. Rais wilde niet mee, grommen, lip optrekken, etc. De hondenuitlaat heeft Raisa wel aangelijnd maar mijn "makke lammetje" zette zich al grommend schrap met alle 4 de poten. Dat was dus einde oefening.
* edit : ow gut............ ik was er al bang voor dat dit een heel lang verhaal zou worden
En dan ben ik ongetwijfeld nog dingen vergeten
Ik ben benieuwd wat het allemaal gaat opleveren.
. 
?
