'Typisch voor vrouwen, dat getrut met honden...'

[dorien83]

is wel heel erg moeilijk hoor.
ik heb namelijk een nogal aaibaar hondje en ze vind het geweldig alle aandacht. als de mensen haar niet willen aaien gaat ze helemaal piepen en kruipend naar ze toe en uiteindelijk op de rug. erg vaag. ze is dan heel erg onderdanig weet niet waar dat vandaan komt.

soms zou ik wel willen dat mensen haar wat meer corrigeren maar op een normale manier bijvoorbeeld bij het opspringen negeren of het laag commando. of haar soms pas aaien als hun dat willen en niet als mijn hondje het opeist.

maar als er wordt geslagen en geschopt dan wordt ik woedend gelukkig is dat me nog nooit overkomen.

wat ik wel moeilijk vind is dat mensen haar ongevraagd snoepjes geven dan wordt ik echt boos. ze heeft namelijk voedsel alergie en kan er dus flink ziek van worden. maar helaas begrijpt niet iedereen dat.

[Zoek stok!]

Ik jaag zelf trouwens ook zonder probleem een andere hond weg als ik dat nodig vind en ook niet altijd even vriendelijk. Ik ontvang dan ook nog wel eens dodelijke blikken.

O ja, maar dat doe ik ook weleens! Als er 's avonds een loslopende hond op Bram af komt rennen (Bram aan de lijn) stap ik tussen de hond en Bram en roep zoiets als 'moven!'. En ik heb ook een keer een herderreu aan z'n nekvel van Bowie afgetrokken die plannen had om haar te dekken (ze was niet loops, maar rook blijkbaar erg lekker). De baas was toen nergens te bekennen.

Een hond aanraken om te corrigeren, doe ik niet snel. Maar er zijn natuurlijk altijd 'noodgevallen'.

[lieke]

Ik heb érg aaibare honden en vooral Lyndie vindt alle aandacht (geeft niet van wie) helemaal geweldig. Zij negeert vaak de honden en gaat direct door naar de baasjes om een knuffel te krijgen. Kyra is iets gereserveerder, maar als er geaaid wordt, wil ze daar tenslotte haar deel ook van hebben. En Cody duwt de meiden gewoon weg en gaat pontificaal voor iedereen zitten, liefst met zijn hoofd gedrukt tegen de benen, smekend omhoog kijkend .
Ze mogen niet springen en dat doen ze gelukkig ook niet (ik vind die springende honden met modderpoten ook niet altijd even fijn ).
Maar de meeste mensen zijn niet bang voor 'lassies' en vinden ze ook mooi en bovendien zijn het rustige dieren die niet wild opspringen of zo.

Mijn honden zijn, gelukkig!, nog nooit gecorrigeerd of mishandelt door vreemden. Als ik het zo hoor, zou ik direct ingrijpen... denk ik! Waarschijnlijk als het me overkomt, zou ik helemaal verbijsterd zijn!

Wat een mazzel dat ik in mijn buurt niet van die mafketels heb wonen .

[-Jolanda-]

als ik op straat loop met de honden aan de lijn en er loopt iemand aan de overkant en die zegt gewoon iets als deze aan het bellen is denkt yuta al van joepie hij heeft het tegen mij en plop daar zit ze en loopt niet meer verder tot ze door heeft dat de persoon doorloopt.

Yuta is dus erguh enthousiast naar anderen mensen en honden
Maar heb nog niet meegemaakt dat ze gecorrigeerd is (en gebeurd dat op een normale manier heb ik daar niet zo'n moeite mee denk ik)
Maar zal dat wel op een "heftige" manier zijn, dan weet ik bij voorbaat al dat ik eerst met me mond vol tanden sta en daarna sta te koken van woede in me zelf en als ik dan mocht losbarstten zal ik trots op mezelf zijn (aangezien ik niet zo'n held ben ), maar sta dan wel compleet te shaken denk ik.

[pooh]

Mensen mogen Ameno van mij best aaien, alleen Ameno wil dat niet. Ze loopt dan achteruit weg bij vreemden en durft ook nog wel te blaffen Meestal is de behoefte om te aaien dan ook wel weg.

Correcties door iemand anders dan mezelf of Thuur sta ik niet toe. Neemt niet weg, dat mocht Ameno ooit op een andere hond afstormen dat mensen haar best mogen wegbrullen van mij.
Maar fysiek corrigeren, nee dat gebeurt niet, en zeker niet door vreemden.

[peggy en vinnie]

als iemand een van onze honden sloeg, hoe fout ook ik schoot werkelijk uit mn slof! ik kan daar echt niet tegen als een vreemde ze zo zou corrigeren voor alleen springen wat ie zelf uilokt? sorry dan sta ik niet voor mezelf in en ga ik echt over de rooie

maar als ze los zijn en ze lopen te schooien(wat al gezegt is) bij andere mensen mogen die ze best wegjagen daar heb ik ook geen moeite mee want daar ben ik zelf ook niet van gediend

[Suuz]

Bantam is buiten onverschillig naar mensen toe en heeft geen behoefte om geaaid te worden op straat, er zijn veel interessanter dingen te beleven

Megan daarintegen is gek op aandacht.
De eerste week dat ze bij ons was liep ze naar iedereen toe!
Nu doet ze dat gelukkig niet meer, maar als mensen gaan staan lokken wel.

Eergisteren was ik op het strand en passeerde twee mensen, douwt die man ineens een snoepje bij Megan naar binnen!! (nou ja, hij gaf een snoepje)
Ik vond dat dus helemaal niet leuk, maar was ook totaal verbouwereerd, ze hadden zelf niet eens een hond bij zich...

Waarom ik het niet leuk vind kan ik niet goed uitleggen maar ik heb het liever gewoon niet, ik zou het ook niet zomaar bij een andere hond doen.

Als iemand mijn honden zou aanraken in de zin van corrigeren dan weet ik niet wat ik zou doen
Ik kan nu van alles roepen hoor, maar of ik ook zo snel zou reageren, waarschijnlijk zou ik perplex staan...

[Rami]

Maar de meeste mensen zijn niet bang voor 'lassies' en vinden ze ook mooi en bovendien zijn het rustige dieren die niet wild opspringen of zo.

Een kennis van ons heeft ook twee Schotse herdershonden en wordt erg vaak 'belaagd' door mensen die ze willen aaien, knuffelen. Zij heeft er verder ook geen problemen mee alleen duren haar wandelingen soms erg lang met al dat oponthoud!

Wat een mazzel dat ik in mijn buurt niet van die mafketels heb wonen .

Nou, zeg nooit nooit! Ik kom eigenlijk zelden mensen tegen als ik hier door de polder loop. En toch tref ik zo'n rare kwiebus...

Maar zal dat wel op een "heftige" manier zijn, dan weet ik bij voorbaat al dat ik eerst met me mond vol tanden sta en daarna sta te koken van woede in me zelf en als ik dan mocht losbarstten zal ik trots op mezelf zijn (aangezien ik niet zo'n held ben ), maar sta dan wel compleet te shaken denk ik.

Haha, nou ik ben ook geen held hoor. Maar ik werd idd boos, erg boos. En dus niet alleen op die man maar ook op mezelf (omdat ik zo 'niet' reageerde). En bij dit soort 'dubbele' boosheden, raak ik een beetje mijn verstand kwijt. Vandaar dat het -helaas- uitmonde in een ordinair partijtje bekvechten... :N:

Eergisteren was ik op het strand en passeerde twee mensen, douwt die man ineens een snoepje bij Megan naar binnen!! (nou ja, hij gaf een snoepje)
Ik vond dat dus helemaal niet leuk, maar was ook totaal verbouwereerd, ze hadden zelf niet eens een hond bij zich...

Waarom ik het niet leuk vind kan ik niet goed uitleggen maar ik heb het liever gewoon niet, ik zou het ook niet zomaar bij een andere hond doen.

Nee, snoepjes geven hoeft van mij ook niet. Hoewel het goed bedoeld is, kan echt heel vervelend zijn. Zo mocht Billy een tijdje geen graan i.v.m. allergie/huidklachten, maar ja, dan kreeg 'ie in het bos wel een koekje van een mevrouw die daar met haar honden liep en moest ik weer roepen dat 'ie dat niet mocht (te laat, natuurlijk...).
Daarbij kun je ook echt enorm schooierende honden krijgen van die koekjes-uitdelende mensen. Vooral als een hond al erg op eten is, zoals diezelfde Bill...

[corason del perro]

Jola mag van mij best geaaid worden mits het gevraagd wordt. Ze loopt bijna altijd los maar als iemand haar begint te roepen of lokken zonder mij aan te spreken dan hou ik haar juist bij me en negeren we die mensen.

Ik vind dat geen stijl al moet ik zeggen dat als ik lang een hond loop ook soms ff snel een geluidje maak zodat ie opkijkt maar dan loop ik ook gewoon verder.

Ik vind trouwens dat een vreemde mijn hond best een correctie mag geven mits die terecht is en niet te hard. Soms heb ik niet alle touwtjes in handen en kan ik er niet direct bij zijn dan maak ik er niet snel een probleem van. Maar dat komt eigenlijk nauwelijks voor

[lieke]

Maar de meeste mensen zijn niet bang voor 'lassies' en vinden ze ook mooi en bovendien zijn het rustige dieren die niet wild opspringen of zo.

Een kennis van ons heeft ook twee Schotse herdershonden en wordt erg vaak 'belaagd' door mensen die ze willen aaien, knuffelen. Zij heeft er verder ook geen problemen mee alleen duren haar wandelingen soms erg lang met al dat oponthoud!

Wat een mazzel dat ik in mijn buurt niet van die mafketels heb wonen .

Nou, zeg nooit nooit! Ik kom eigenlijk zelden mensen tegen als ik hier door de polder loop. En toch tref ik zo'n rare kwiebus...

Eergisteren was ik op het strand en passeerde twee mensen, douwt die man ineens een snoepje bij Megan naar binnen!! (nou ja, hij gaf een snoepje)
Ik vond dat dus helemaal niet leuk, maar was ook totaal verbouwereerd, ze hadden zelf niet eens een hond bij zich...

Waarom ik het niet leuk vind kan ik niet goed uitleggen maar ik heb het liever gewoon niet, ik zou het ook niet zomaar bij een andere hond doen.

Nee, snoepjes geven hoeft van mij ook niet. Hoewel het goed bedoeld is, kan echt heel vervelend zijn. Zo mocht Billy een tijdje geen graan i.v.m. allergie/huidklachten, maar ja, dan kreeg 'ie in het bos wel een koekje van een mevrouw die daar met haar honden liep en moest ik weer roepen dat 'ie dat niet mocht (te laat, natuurlijk...).
Daarbij kun je ook echt enorm schooierende honden krijgen van die koekjes-uitdelende mensen. Vooral als een hond al erg op eten is, zoals diezelfde Bill...

Tja, dat ken ik, de wandelingen zijn soms wel érg lang, vooral als je rond 'spitsuur' de honden uitlaat . Iedereen wil ze altijd aaien (wat de honden dus geweldig vinden ) en uitgebreid praten. Vooral de standaardvragen: 'prachtige honden, wel erg veel onderhoud, hè?', 'nee hoor, 1x in de week borstelen is voldoende, alleen de vacht controleren op takjes/blaadjes, maar verder niet'. 'Is die grijze (mijn blue merle reu) al erg oud want hij is al zo grijs?', 'Wordt-ie als hij groot is dezelfde kleur als die anderen (sable)?', 'Is die grijze een zoon/vader van die anderen?' .

Wat betreft mafketels: ik vlei me met de gedachte dat ik in een redelijk normale buurt woon (al 6,5 jaar) en ik ben nog geen extreme gevallen tegengekomen .

En snoepjes geven vind ik ook niet nodig, ten eerste omdat ik die mensen niet ken (god weet wat ze mijn honden geven :N: ) en ten tweede omdat het al vreselijke bedelaars en allemansvriendjes zijn. Alleen mensen die ik ken (zoals de 'koekjesmevrouw' die met een sheltie loopt, mag ze iets lekkers geven. Zij voorziet alle honden in de buurt van iets lekkers en is dan ook buitengewoon populair bij alle honden in de wijk ).

Maar correcties (anders dan 'af' of 'ga weg') hebben mijn honden gelukkig van anderen nooit gehoord. Maar goed, als ze worden weggestuurd, dan gáán ze ook braaf . En als een andere hond tegen ze blaft of gromt zijn ze ook al meteen pleite, de hélden! .

[lieke]

Maar de meeste mensen zijn niet bang voor 'lassies' en vinden ze ook mooi en bovendien zijn het rustige dieren die niet wild opspringen of zo.

Een kennis van ons heeft ook twee Schotse herdershonden en wordt erg vaak 'belaagd' door mensen die ze willen aaien, knuffelen. Zij heeft er verder ook geen problemen mee alleen duren haar wandelingen soms erg lang met al dat oponthoud!

Wat een mazzel dat ik in mijn buurt niet van die mafketels heb wonen .

Nou, zeg nooit nooit! Ik kom eigenlijk zelden mensen tegen als ik hier door de polder loop. En toch tref ik zo'n rare kwiebus...

Eergisteren was ik op het strand en passeerde twee mensen, douwt die man ineens een snoepje bij Megan naar binnen!! (nou ja, hij gaf een snoepje)
Ik vond dat dus helemaal niet leuk, maar was ook totaal verbouwereerd, ze hadden zelf niet eens een hond bij zich...

Waarom ik het niet leuk vind kan ik niet goed uitleggen maar ik heb het liever gewoon niet, ik zou het ook niet zomaar bij een andere hond doen.

Nee, snoepjes geven hoeft van mij ook niet. Hoewel het goed bedoeld is, kan echt heel vervelend zijn. Zo mocht Billy een tijdje geen graan i.v.m. allergie/huidklachten, maar ja, dan kreeg 'ie in het bos wel een koekje van een mevrouw die daar met haar honden liep en moest ik weer roepen dat 'ie dat niet mocht (te laat, natuurlijk...).
Daarbij kun je ook echt enorm schooierende honden krijgen van die koekjes-uitdelende mensen. Vooral als een hond al erg op eten is, zoals diezelfde Bill...

Tja, dat ken ik, de wandelingen zijn soms wel érg lang, vooral als je rond 'spitsuur' de honden uitlaat . Iedereen wil ze altijd aaien (wat de honden dus geweldig vinden ) en uitgebreid praten. Vooral de standaardvragen: 'prachtige honden, wel erg veel onderhoud, hè?', 'nee hoor, 1x in de week borstelen is voldoende, alleen de vacht controleren op takjes/blaadjes, maar verder niet'. 'Is die grijze (mijn blue merle reu) al erg oud want hij is al zo grijs?', 'Wordt-ie als hij groot is dezelfde kleur als die anderen (sable)?', 'Is die grijze een zoon/vader van die anderen?' .

Wat betreft mafketels: ik vlei me met de gedachte dat ik in een redelijk normale buurt woon (al 6,5 jaar) en ik ben nog geen extreme gevallen tegengekomen .

En snoepjes geven vind ik ook niet nodig, ten eerste omdat ik die mensen niet ken (god weet wat ze mijn honden geven :N: ) en ten tweede omdat het al vreselijke bedelaars en allemansvriendjes zijn. Alleen mensen die ik ken (zoals de 'koekjesmevrouw' die met een sheltie loopt, mag ze iets lekkers geven. Zij voorziet alle honden in de buurt van iets lekkers en is dan ook buitengewoon populair bij alle honden in de wijk ).

Maar correcties (anders dan 'af' of 'ga weg') hebben mijn honden gelukkig van anderen nooit gehoord. Maar goed, als ze worden weggestuurd, dan gáán ze ook braaf . En als een andere hond tegen ze blaft of gromt zijn ze ook al meteen pleite, de hélden! .

[lieke]

Maar de meeste mensen zijn niet bang voor 'lassies' en vinden ze ook mooi en bovendien zijn het rustige dieren die niet wild opspringen of zo.

Een kennis van ons heeft ook twee Schotse herdershonden en wordt erg vaak 'belaagd' door mensen die ze willen aaien, knuffelen. Zij heeft er verder ook geen problemen mee alleen duren haar wandelingen soms erg lang met al dat oponthoud!

Wat een mazzel dat ik in mijn buurt niet van die mafketels heb wonen .

Nou, zeg nooit nooit! Ik kom eigenlijk zelden mensen tegen als ik hier door de polder loop. En toch tref ik zo'n rare kwiebus...

Eergisteren was ik op het strand en passeerde twee mensen, douwt die man ineens een snoepje bij Megan naar binnen!! (nou ja, hij gaf een snoepje)
Ik vond dat dus helemaal niet leuk, maar was ook totaal verbouwereerd, ze hadden zelf niet eens een hond bij zich...

Waarom ik het niet leuk vind kan ik niet goed uitleggen maar ik heb het liever gewoon niet, ik zou het ook niet zomaar bij een andere hond doen.

Nee, snoepjes geven hoeft van mij ook niet. Hoewel het goed bedoeld is, kan echt heel vervelend zijn. Zo mocht Billy een tijdje geen graan i.v.m. allergie/huidklachten, maar ja, dan kreeg 'ie in het bos wel een koekje van een mevrouw die daar met haar honden liep en moest ik weer roepen dat 'ie dat niet mocht (te laat, natuurlijk...).
Daarbij kun je ook echt enorm schooierende honden krijgen van die koekjes-uitdelende mensen. Vooral als een hond al erg op eten is, zoals diezelfde Bill...

Tja, dat ken ik, de wandelingen zijn soms wel érg lang, vooral als je rond 'spitsuur' de honden uitlaat . Iedereen wil ze altijd aaien (wat de honden dus geweldig vinden ) en uitgebreid praten. Vooral de standaardvragen: 'prachtige honden, wel erg veel onderhoud, hè?', 'nee hoor, 1x in de week borstelen is voldoende, alleen de vacht controleren op takjes/blaadjes, maar verder niet'. 'Is die grijze (mijn blue merle reu) al erg oud want hij is al zo grijs?', 'Wordt-ie als hij groot is dezelfde kleur als die anderen (sable)?', 'Is die grijze een zoon/vader van die anderen?' .

Wat betreft mafketels: ik vlei me met de gedachte dat ik in een redelijk normale buurt woon (al 6,5 jaar) en ik ben nog geen extreme gevallen tegengekomen .

En snoepjes geven vind ik ook niet nodig, ten eerste omdat ik die mensen niet ken (god weet wat ze mijn honden geven :N: ) en ten tweede omdat het al vreselijke bedelaars en allemansvriendjes zijn. Alleen mensen die ik ken (zoals de 'koekjesmevrouw' die met een sheltie loopt, mag ze iets lekkers geven. Zij voorziet alle honden in de buurt van iets lekkers en is dan ook buitengewoon populair bij alle honden in de wijk ).

Maar correcties (anders dan 'af' of 'ga weg') hebben mijn honden gelukkig van anderen nooit gehoord. Maar goed, als ze worden weggestuurd, dan gáán ze ook braaf . En als een andere hond tegen ze blaft of gromt zijn ze ook al meteen pleite, de hélden! .

[stefke_b]

Onze Kyro is wreed sociaal, maar dan ietsie minder bij nogal grote mannen, maar bij kinderen is hij een schatje. Persoonlijk zouden we liever hebben dat hij iets minder snel naar vreemde mensen zou gaan, maarja dat is hem nogal moeilijk aan te leren, maar we blijven proberen.
Als de vreemde persoon een rare beweging maakt, of aanstalte maakt om naar ons te komen zal hij dadelijk tussen ons in komen staan (geweldige beschermeling dat hij is ) maar ik denk niet dat hij het leuk zou vinden moest zo een vreemde zijn muil zou vastnemen, en ik ook niet tenandere.

We kennen onze hond nu wel al een beetje, maar we zullen hem nooit of te nimmer alleen laten, zelfs niet met bekende en zeker niet bij kinderen, je weet maar nooit. Hij is nogal hevig, sterk en zwaar gebouwd en een ongelukje is snel gebeurt en wat of hoe je het ook draait, als er iets gebeurt zal hij er de dupe van worden.

Maar in ieder geval, die kerel was niet in zijn recht, en ik denk dat ik ook wel zo zou reageren hoor.

[sypke]

komt het wel eens voor dat vreemde mensen ongevraagd aan je hond zitten?
Sta je aaien toe? En spelen?

Ja hoor. Wij hebben er vier. Dat trekt altijd de aandacht van mensen. Ik vind aaien en spelen prima. Bij kinderen stel ik het altijd erg op prijs als ze het even vragen. Dan laten we de honden even zitten.
Ik heb nog nooit meegemaakt dat een vreemde een van mijn honden corrigeerde. Ik weet niet hoe ik erop zou reageren. Het ligt denk ik erg aan het gedrag van de hond en de vreemde.

[bike]

Mijn jongste teckel (Bowy) is als pup zijnde (zo'n 13 weken) geschopt en geslagen bij een hondenuitlaatterrein:devil: door een man die het niet accepteerde dat hij (Bowy dus) langs hem heen liep . Mijn man (toen nog vriend) kwam met tranen in zijn ogen terug van de wandeling en kon het eerste uur geen woord uitbrengen. Nadat hij wat gekalmeerd was kwam eruit wat er was gebeurd en dat hij Bowy zo snel mogelijk te pakken kon krijgen en is toen weggelopen. De man vond dat zijn hond (een labrador) die daar op dat moment ook losliep het alleenrecht had, want die kon niet met andere reuen. Wij zijn naar de politie gestapt om het voorval te melden, maar mijn man kon zich de 'dader' niet meer goed herinneren. Ik heb toen gezworen dat als ik die kerel in mijn handen zou krijgen dat hij met mij nog niet klaar was (let we": ik het een grote mond, maar vaak een klein hart).
Er gingen een aantal maanden overheen en op een zaterdagmiddag lopen mijn man, ik en Rico en Bowy weer eens een keer op het hondenterrein en hebben allebei de heren los. Komt daar een man met een labrador aan en begint te schreeuwen en te doen manen dat wij de honden vast moeten doen want zijn lab kan niet met andere honden. Ik zie ineens mijn man helemaal verstarren en er komt stotterend uit dat dit de man is die Bowy heeft gemolesteerd. Ik bedenk me geen moment, lijn de heren aan en maan Anton om weg te lopen. Ben alleen de man tegemoet gelopen en heb hem even netjes gevraagd of hij misschien in het vervolg het fatsoen wil hebben om zijn hond (die immers niet met andere honden overweg kan) aan te lijnen en geen kleine pups te molesteren. Hierop antwoord hij doodleuk, ach het was toch zo'n lelijke teckelpup zijn nu een maal rotzakjes. De knop ging op dat moment helemaal om en voordat ik het wist stond ik de man voor alles wat mooi en lelijk is uit te maken, helaas heb ik dat met een 'kopstoot' moeten bekopen en heb twee weken met een hersenschudding in huis plat gelegen.
Ik heb toen wederom aangifte gedaan bij de politie, maar omdat ik niet wist waar hij woonde konden ze er eerst niets mee. Gelukkig kwam ik met mensen in gesprek die hem wel kenden, hij heeft ons een schadevergoeding moeten betalen van € 300. Ik had liever gehad dat hij met zijn tengels van mijn Bowy af was gebleven, hij heeft een enorme hekel aan mannen eraan overgehouden. Er kan bij ons niet zomaar meer te pas en te onpas een man in huis komen zonder dat hij zich bedreigd voelt (gelukkig gaat het na 2 1/2 jr. beter, maar mijn mannetje is nooit meer de allemansvriend geworden ).

Mensen pas aub op wat je zegt en doet, tegenwoordig weet je gewoon niet wat je te wachten staat.