Tips gevraagt mbt. Blindheid

[Jeanny]

Hallo allemaal,

Wie kan mij tips geven om Ollie te leren omgaan met zijn blindheid?
Op de een of andere manier gaat het steeds fout met hem.
Het heeft wat weg van een orientatie storing.
Groetjes Jeanny en Ollie natuurlijk

[chrico]

Zoveel mogelijk op dezelfde plaats laten staan, alle kleine dingen wegruimen waar ze tegenaan kunnen lopen of over kunnen vallen. Dingen een geurtje geven zodat de hond weet waar iets staat (meestal na 1 of twee aanvaringen gaan ze de geur met het opstakel koppelen.
Hier doe ik bij veranderingen vanillegeurtje druppelen op de meubels die verandert zijn en Milk weet dan dat ze voorzichtig moet zijn. Soms sta je er niet bij stil dat iets voor de hond in de weg staat. Voorbeeldje, we kwamen terug van vakantie en om de honden te begroeten werd de eerste tas neergezet, honden aangehaald en wie valt er over, ja hoor Milk.

[Jeanny]

Dingen een geurtje geven zodat de hond weet waar iets staat (meestal na 1 of twee aanvaringen gaan ze de geur met het opstakel koppelen.
Hier doe ik bij veranderingen vanillegeurtje druppelen op de meubels die verandert zijn en Milk weet dan dat ze voorzichtig moet zijn. Soms sta je er niet bij stil dat iets voor de hond in de weg staat. Voorbeeldje, we kwamen terug van vakantie en om de honden te begroeten werd de eerste tas neergezet, honden aangehaald en wie valt er over, ja hoor Milk.

Wat een goeie tip, hier heb ik nooit van gehoord.
Ik ga het zeker toepassen.
Onze meubels gaan verder nooit van de plaats en er staat al zo weinig.
(Voorbeeldjes van Ollie) Als hij in de voorkamer ligt en wil zich verplaatsen naar de Bench dan is het al meteen raak, daardoor lijkt het net als of hij door die aanvaring totaal niet meer weet waar hij is.
Ik laat hem dan echt eerst zelf proberen zijn weg terug te vinden, maar helaas volgt dan de ene botsing :N: na de andere.
9 van de 10 keren moet ik hem dan ook brengen.
Als hij zich in de tuin bevindt en terug naar binnen wil dan gaat hij maar liggen en blijft daar dan ook, totdat ik hem naar binnen haal. Je merkt dan heel goed dat hij echt niet weet waar hij is.
Groetjes Jeanny

[idorh]

Hallo allemaal,

Wie kan mij tips geven om Ollie te leren omgaan met zijn blindheid?
Op de een of andere manier gaat het steeds fout met hem.
Het heeft wat weg van een orientatie storing.
Groetjes Jeanny en Ollie natuurlijk

Als eerste Jeanny hebben wij (hadden)4 Saarlooswolfhonden (SWH) v/d Nederlandse Vereniging van Saarlooswolfhonden (NVSWH)
Twee zij er nu gestorven.
Ik heb niet al jouw reacties en topics gelezen.
Maar is jouw hond nu 100% blind? En is Ollie langzaam of snel slecht gaan zien?
Want dat speelt allemaal een rol. Toen mijn honden in begin heel snel hun zichtvermogen verloren liepen ze werkelijk tegen alles aan. Met de loop van de tijd als ze ergens tegen aanlopen dan gaan ze begrijpen dat het obstakel een geur heeft anders dan de omgeving, ze leren dan al heel snel zelfs onbekende voorwerpen te ontwijken, de geur/gehoor/trillingen/temperatuur worden allemaal verscherpt.
Op de lange duur gaan de honden heel goed om met hun blindheid, en maakt er geen zonde van als ze hun kop stoten, daar leren ze alleen maar van
Ik hoop dat jullie RV niet de fout maken als de RV waar mijn 4 SWH door ontstaan zijn, want die fokken uit wanhoop om dat er geen andere geschikte fokdieren zijn met niet vrij gegeven honden.
Ze zijn bezig met nieuw bloed in te brengen, (of het al zover is weet ik niet)Maar daar haal je de PRA niet mee uit een ras.
Ze moeten met hun tengels van erfelijk zieke honden met aangetaste netvliezen afblijven.

Maar ik hoop dat je geduld hebt met Ollie, dan kan je nog vele fijne jaren hebben, gaat zoveel mogelijk naar een terein waar Ollie bekend is of bekend gaat worden, want ze leren dan bliksem snel daar te spelen en lopen zonder al teveel brokken.
Veel sterkte en heb geloof in je hond zijn zintuigen.
Gr Bertus.

[Scooby]

Hoi Jeanny,

Iedere dag hetzelfde rondje lopen als je gaat wandelen. Ook dan kunnen blinde honden op een gegeven moment zelfs los mee wandelen in het bos. Als ze de wandeling maar kennen en er niets veranderd is.
Sterkte.

[Jeanny]

Als eerste Jeanny hebben wij (hadden)4 Saarlooswolfhonden (SWH) v/d Nederlandse Vereniging van Saarlooswolfhonden (NVSWH)
Twee zij er nu gestorven.
Ik heb niet al jouw reacties en topics gelezen.
Maar is jouw hond nu 100% blind? En is Ollie langzaam of snel slecht gaan zien?
Want dat speelt allemaal een rol. Toen mijn honden in begin heel snel hun zichtvermogen verloren liepen ze werkelijk tegen alles aan. Met de loop van de tijd als ze ergens tegen aanlopen dan gaan ze begrijpen dat het obstakel een geur heeft anders dan de omgeving, ze leren dan al heel snel zelfs onbekende voorwerpen te ontwijken, de geur/gehoor/trillingen/temperatuur worden allemaal verscherpt.
Op de lange duur gaan de honden heel goed om met hun blindheid, en maakt er geen zonde van als ze hun kop stoten, daar leren ze alleen maar van
Ik hoop dat jullie RV niet de fout maken als de RV waar mijn 4 SWH door ontstaan zijn, want die fokken uit wanhoop om dat er geen andere geschikte fokdieren zijn met niet vrij gegeven honden.
Ze zijn bezig met nieuw bloed in te brengen, (of het al zover is weet ik niet)Maar daar haal je de PRA niet mee uit een ras.
Ze moeten met hun tengels van erfelijk zieke honden met aangetaste netvliezen afblijven.

Maar ik hoop dat je geduld hebt met Ollie, dan kan je nog vele fijne jaren hebben, gaat zoveel mogelijk naar een terein waar Ollie bekend is of bekend gaat worden, want ze leren dan bliksem snel daar te spelen en lopen zonder al teveel brokken.
Veel sterkte en heb geloof in je hond zijn zintuigen.
Gr Bertus.[/quote]

Hallo Bertus,

Het steld me zeer triest dat dit jou is overkomen met je 4 lievelingen.
Ik kan me jou verdriet en je boosheid heel goed voorstellen.
Om jou vraag te beantwoorden of hij snel blind is geworden weet ik niet goed wat ik zeggen moet, dus vertel ik je maar hoe het allemaal begon.

Toen Ollie zo'n dikke 2 jaar was leek het ons op te vallen dat hij in de avondschemer slechter begon te zien.
Dit nog een tijdje aangekeken te hebben, zijn we uiteindelijk toen hij 5 jaar was via onze nieuwe DA (deze dacht dat Ollie Cataract had)bij een Ophtalmoloog terecht gekomen.
Helaas heeft deze weer op haar beurt na enige onderzoeken moeten vaststellen dat hij PRA had in een vergevorderd stadium en ook vlekjes van Cataract in beide ogen.
Ze heeft ons uitgelegt dat het hier om een erfelijke afwijking ging, en dat de prognose voor Ollie er slecht uitzag. Hij zou nl. voor zijn 6de levensjaar geheel blind zijn.
Of hij nu geheel blind is laat ik nog even open, wijzelf hebben het vermoeden van wel.
Mijn man heeft mij onlangs, naar aanleiding van een aantal ongelukken met Ollie, gevraagt om hem nog eens te laten nakijken om erachter te komen in welk stadium hij zich nu bevindt.

Enkele voorbeelden:
Ollie doet heel graag zwemmen, zo zwom hij ook een keer in het Julianakaal. Al vaak hadden we voorheen gemerkt dat hij moeite had met het terug vinden van de oever.
Tot die bewuste dag er een groot vrachtschip aan kwam en Ollie zich midden op het kanaal bevond.
Ik heb toen geschreeuwd, als een gek gesprongen en uiteindelijk naar de schipper proberen te zwaaien in de hoop dat hij Ollie zou zien, zodat hij de motor van zijn schip af zou zetten. Ik zag het al helemaal gebeuren, :N: onze Ollie vermalen door de scheepschroeven.
Uiteindelijk liep het allemaal met een sisser af. Achteraf heb ik er een jaar lang nachtmerry's van gehad.

Onlangs zijn wij gaan wandelen in het mooie limburgse landschap, waar Ollie pardoes voor het einde van een bruggetje naar links wilde afbuigen waardoor hij in de berm belande.

Tijdens die zelfde wandeling verderop langs de rivier de Geul loopt hij plots zomaar over de rand heen waardoor hij zo'n 3 meter omlaag viel in de rivier. :N:
Er stond een sterke stroming en we konden niet bij Ollie komen.
Hem na springen was ook geen optie, daar we niet konden inschatten hoe diep het er was. Kalm blijven dacht ik nog.
Uiteindelijk ben ik vooruit gerend langs de rivier totdat er een mogelijkheid was om de hond op te vangen.

Dit heeft ons wel doen begrijpen dat we hem nu helemaal niet meer los kunnen laten lopen in de vrije natuur.

Wat de RV betrefd; onlangs heb ik vernomen dat de lijnen waaruit Ollie is ontstaan zijn uitgesloten van de fok. Als ik het goed begrepen heb geld dat ook voor zijn broertjes en zusjes.

Door te fokken met honden die leiden aan PRA bezorgt men niet alleen de hond maar ook het baasje een hoop ellende.

Nou bertus het is me een heel verhaal geworden.
Ik hoop als mensen dit lezen, hierdoor toch een beter inzicht krijgen in wat het kan betekenen voor de hond als wel de baas als je praat over een blinde hond.
Groetjes Jeanny en een vette knuffel van Ollie [/quote]

[Scooby]

Hoi Jeanny,

Jullie moeten de 'ogen' voor Ollie worden. Dus jullie moeten vooruit kijken wat er aan komt en of dat een gevaarlijke situatie voor Ollie zou kunnen worden.
Ik zou hem de komende tijd ook niet meer los uit laten, maar aan een lange lijn. Zo heb je toch meer controle over hem en kun je hem langzaam steeds iets verder weg laten lopen.

[pepim]

Hoi Jeanny,

Wat goed dat je om tips vraagt en dat je die ook krijgt. Wilde ik je toch even laten weten, al lijkt het me inderdaad heel moeilijk om je blinde maatje zo goed mogelijk te begeleiden.

Al heb ik hier overigens al meer goede berichten over gelezen. Hoop dat je hier het eea mee kan, veel sterkte met alles.

[chrico]

Zi si het hier ook gegaan hoor, door schade en schande wijzer geworden.
Milk liep bijv op het strand te rennen en ze kon me niet meer vinden. Ik heb staan zwaaien en roepen tot we eindelijk weer contact hadden.
Ze was een keer gek aan het rennen en liep in volle vaart tegen een boom aan van ik denk toch zo een 70 cm doorsnee, gevolg gebroken neusbeen. En zo waren er steeds dingen wat ik uit moest vinden.
Zij ziet nog wel iets maar niet meer dan een omgekeerde verrekijker, wazig en met 1 oog en toch red zij zich.
Zij loopt altijd los welliswaar aan de voet of hooguit een meter voor me of zij moet zo overtuigd zijn van zichzelf
Het grootste gedeelte werken we met geluid (fluitjes) zo kan ik haar op afstand een beetje sturen.

[ranetje]

Ik heb nog geen blindehonden forum weten te vinden, maar ik kan nog niet zo goed overwerg met de computer bij "zoeken"

Jeanny, heb je ooit trainingen gedaan met Ollie? Welke commando's kent hij?
Als je je inzet kan je bij het buiten lopen heel wat woorden (en dus waarschuwingen) aan hem leren.
Bijvoorbeeld: Als hij op een paaltje stoot, zeg je "paaltje"met een waarchuwende klank in je stem. Als hij een volgende keer weer tegen een paaltje o.i.d. dreigt aan te lopen waarschuw je hem vlak van te voren. waarschijnlijk zal hij er nog wel een paar keer tegenop lopen, maar geleidelijk aan zul je merken dat hij stopt vóór hij er tegenaan loopt. Als je hem dan ook nog prijst (goed zo!) en een beloning geeft zal hij het vast snel leren.
Hetzelfde kan je doen bij een stoeprand. Als hij omhoog moet stappen zeg je "stoep op" en als hij er af moet zeg je "stoep af" Dat kan je aanlijnd leren (door hem kort te houden bij de stoeprand). Uiteindelijk hoef je de riem niet meer in te korten en kan hij aan een loshangende riem rustig op en af stappen. Ook hier weer goed belonen!
Je zult wel altijd goed op de weg en je hond moeten letten en hem het vertrouwen bieden dat als jij iets zegt, dat hij dan, als hij stopt, of opstapt of afstapt dat ook klopt!
Als hij ergens af dreigt te vallen kan je hem ook leren om op het commando "wachten" of "stoppen" (aan jou de keus) onmiddellijk stil moet staan. Ook weer belonen!
Is dat een idee?

[Hondenberg]

Ik heb al wel eens de ervaring vereld over onze blinde logeetje.
Zij is blind door suikerziekte.
Zag naar mijn idee ook niets, of misschien iets van lichtval.

Ze liep altijd heel snel, en raakte sommige dingen net niet.
Als ik haar nodig had, liep ze wel eens schuiner dan ze dacht, wardoor ik dan pratend ingreeep, door mijn stem te laten horen, maakte ze de koers anders. Met haar wandelen deed ik aan de lange lijk, anders liep ze steevast naast het bruggetje.

Voor de rest was het hoe minder ik me met haar bemoeide, hoe beter ze het deed.
Zij is vermoedelijk niet zo snel blind geworden als Ollie.
Dus dat zal wel erg veel scheen, zeker in de zekerheid van een hond.

Ik heb geen idee, maar zou een 2de hond erbij een optie zijn, je hoort wel eens van die verhalen, dat de 2de hond, de 1ste erg goed begeleid.

Ik heb ook even zitten zoeken naar een blinde honden forum, maar ik kon er zo nog niets over vinden.

Die tip van die geuren, vind ik overigens ook erg goed.

[Scooby]

En zelf iets van een belletje aan je jas vastmaken, zodat Ollie altijd kan orienteren waar jij bent?

[Jacan]

Daisy word ook langzaam blind met haar linker oog ziet ze bijna niks meer en met haar rechter oog ziet ze iets beter.
Daisy werd erg bang enzo kwamen wij erachter dat ze links bijna blind is
Daisy heeft cataract.
Hier in huis word er ook bijna niks meer verandert zodat zij weet waar ze allemaal langs kan lopen.
Dat van die geeurtjes ga ik ook in iedergeval proberen
S 'avonds word er niet meer gespeeld want dan ziet ze haast niks meer ook accepteerd ze het niet dat Bowie wil gaan spelen sávonds moet er rust zijn en dat geeft ze heel goed aan.
is misschien een flexariem niks voor hem dan kan hij toch gaan zwemmen en als hij tever gaat kan je hem aan de riem terug halen

[Jeanny]

Nou mensen, wat fijn te lezen dat er hele goeie tips bijzitten.
Ik ga ze allemaal uitproberen. Doet me denken aan de hondencursussen die Ollie gevolgt heeft.

Gisteren hebben we weer een mooie boswandeling gemaakt van zo'n 3 uur.
We hebben Ollie helaas niet meer durven loslaten. Ons is opgevallen dat bij de overgang van ondergrond naar een bruggetje, Ollie plotseling vol op de rem ging staan. Net alsof hij zich nog kon herinneren dat hij bij een vorige wandeling er vanaf gevallen is.

Bij die tip, om Ollie toch nog te kunnen laten zwemmen aan zo'n speciale lijn, dacht ik "waarom ben ik hier nou zelf niet opgekomen?".
Achteraf denk ik dat ik me toen (situatie met het schip)zo verschrokken heb, dat zwemmen voor Ollie definitief van de baan was.

Het is dus bijzonder goed en in het voordeel van hond en baasje, om hier over op het Forum te kunnen spreken, 2 weten immers meer dan 1.
Daarom verdient dit Forum volgens mij een

Groetjes Jeanny en een Bijzondere dankbare poot van Ollie