Tjonge jonge wat wordt de boel weer uit zijn verband getrokken hier.malinois schreef:ik heb dat ook zo, ik krijg zelfs nog mailtjes van de eigenaren van broers en zussen van mijn honden (o.a. vanuit amerika) en dat is niet eens eigen fok of iets dergelijks ik vind dat gewoon geweldig om te zien ...MARC_S schreef:Hier sla je door. Ten eerste zou je hart je moeten ingeven dat een pup van jouw hond niet aan zijn lot wordt overgelaten al is hij al 3 jaar daarvoor verkocht. Ik zou zelfs de broer/zus van Wuilus, Dapper of Cleo nooit laten stikken mocht ik die ooit tegenkomenEssy schreef:Waar ik het niet mee eens ben is dat de fokker tot in het oneindige verantwoordelijk blijft voor een pup terwijl de pupkoper zich aan elke verantwoordelijkheid kan onttrekken onder het mom van ja je hebt de pupkoper zelf geselecteerd.Die heb ik niet gefokt en toch voel ik dat zo.
En dat de pupkoper zich van elke verantwoordelijkheid kan onttrekken ontgaat me ook nogal aangezien die mensen elke dag voer geven en alle medische zorg verzorgen naast alle aandacht die ze dag in dag uit aan die hond gegeven hebben. Mochten die mensen onverhoopt de hond niet kunnen houden door omstandigheden dan kan je dat dus niet ontrekken aan elke verantwoordelijkheid noemen?
Wij nemen ieder door ons gefokt dier ten alle tijden terug. We krijgen bv een rat terug die we een jaar geleden gefokt hebben. Waarom? Omdat we dat zo willen en omdat dat voor ons de enige manier is om fokken uberhaubt te verantwoorden. Zolang er honderden ongewenste dieren op een baas wachten lijkt het mij niet meer dan normaal dat als je er een aantal van die soort bij gaat fokken je ook een bepaalde verantwoordelijkheid neemt.Dat wil je toch ook nadat je 10 weken met dat bolletje pup opgetrokken bent?
Of heb je zoiets van kan mij het bommen, mijn deel zit erop en wat er met die hond gebeurd boeit me niet? Kan ik me domweg niet voorstellen dus ik denk niet dat je het zo bedoeld.
Met eigen fok misschien nog veel meer... ik zou dat echt niet kunnen hoor mijn hondje in de steek laten want dat gevoel zou ik er toch bij krijgen ook al zou dat niet zo bedoeld zijn...
Ik heb die hondjes ter wereld laten komen dan ben ik er verantwoordelijk voor...ook na een paar jaar nog, maar goed, wie ben ik...
Ik heb er nog geen seconde over nagedacht om een door mij gefokte hond in de steek te laten. Ik wordt op de hoogte gehouden van elke geplaatste pup, ben bij elke pup uitgenodigd om te komen kijken wat ik ook ga doen, heb foto's gehad van de pups enz. We plannen zelfs een reunie als ze 1 jaar zijn.
ook een volwassen hond neem ik terug en laat ik niet in de steek.
Ik weet niet meer hoe ik het hier moet opschrijven zodat de boel niet uit zijn verband getrokken wordt.
Het enige dat ik hier vroeg was of je een compensatie vraagt aan mensen die je ontzettend tegemoet bent gekomen in het voor hun vasthouden van het pupje, waar je anderen voor hebt afgezegd, en die je uren later bellen met het voldongen feit dat het niet gaat en dat hun hond het pupje keer op keer pakt. Waarvan je niet weet of je een pup met een trauma van terug krijgt of die zelf fysiek iets heeft. Natuurlijk neem ik die terug daar hoef ik geen seconde over na te denken.
De harlekijnen en zwarte pups blijven genetisch precies dezelfde honden en persoonlijk ben ik erg tegen het splitsen van een ras op basis van kleuren. Ik weet niet waarom dat bij doggen gedaan is (ik hoop dat iemand hier dat weet? 
), maar het is natuurlijk heel schadelijk. Pats Boem, alle fok ineens op kleur en weg was 2/3 van het bloed van je ras. 
Wat mij betreft gewoon weer door mekaar en wat mensen daar mee doen moeten ze zelf weten 
hij wilde niet met hun knuffelen,( heb me danig vergist in mijn mensen kennis) ik heb hem natuurlijk terug genomen en het geld terug gegeven minus de aanbetaling, heb hem een ruime week weer lekker in huis gehad zodat hij weer kon herstellen van het heen en weer gezeul met hem en toen leuke mensen voor hem gevonden, wel wat minder voor gevraagd.
" Eventueel weer verkopen is iets waar ik me pas mee bezig ging houden als alles goed en wel duidelijk en geregeld was voor het puppy. Zo zal dat bij jou ook wel gaan alleen formuleerde je dat nogal ongelukkig en begon je direct over verminderde waarde van die pup ipv zijn welzijn. 
Zeker op vreemd terrein. 
En dat doet ze dus ook, binnen accepteert ze andere honden. Het is wat gespannen de eerste dagen, maar als ze eenmaal doorheeft dat een hond niet meer weggaat en ze de tijd heeft gehad eraan te wennen gaat het prima. Met Marouck duurde dat een paar dagen, bij Biène ging het sneller. 
