epagneul breton

[jenny*]

Stelllllllll................
Als ik zo,n hondje in huis zou nemen he.
Dan zou ik zeker met zo,n diertje gaan trainen en dergelijke.
lekker veel sjouwen, en ik denk ( als het niet zo is corrigeer me maar)
dat het geen hondje is die je overal maar zo los kunt gooien.
Ik zou graag een leuke huishond willen en een hond waar ik wat mee kan ondernemen en werken.
Ik ben nog niks van plan maar orienteer me dus allen maar.

En voor degene( ben ff zo gauw de naam kwijt :N: ) die dacht dat het een "beginners" hondje zou zijn...
Ik heb eerder 2 herders gehad.
waarvan 1 met serieuze gedragsproblemen.
Ik weet wat het is om qonsequent te moeten zijn, en zal altijd het belang van de hond voorop te stellen.
Zou dus ook noot lukraak een hond aanschaffen zonder mij er in te verdiepen , en te kijken of zo,n hondje hier goed zou passen



heel erg bedankt voor alle goede info en de mooie foto,s

[Moon]

Ik zie een breton wel degelijk als een huishond, maar wel éen waarmee je iets moet doen. Meutehonden vind ik dus weer geen huishonden.

Ik weet niet of dit een antwoord is op mijn post, dus misschien ten overvloede een bracco is geen meutehond maar een allround, staande jachthond. Bracco of braque lijkt op het woord brak wat bij ons gebruikt wordt voor bep. soorten (meute)jachthonden. Maar bijv. een Braque 'd Auvergne is ook een staande jachthond.

[Moos]

En voor degene( ben ff zo gauw de naam kwijt :N: ) die dacht dat het een "beginners" hondje zou zijn...
Ik heb eerder 2 herders gehad.
waarvan 1 met serieuze gedragsproblemen.
Ik weet wat het is om qonsequent te moeten zijn, en zal altijd het belang van de hond voorop te stellen.
Zou dus ook noot lukraak een hond aanschaffen zonder mij er in te verdiepen , en te kijken of zo,n hondje hier goed zou passen

Dat was ik , maar ik doelde niet op jou hoor! Ik bedoelde in het algemeen, even ter illustratie van wat ik bedoelde. Er lezen hier natuurlijk veel meer mensen, en van wat ik hier in de buurt zie, wilde ik even illustreren dat het naar mijn idee geen huishonden zijn om alleen maar huishond te zijn, maar dat er wel echt iets mee gedaan moet worden, en je ook als baas wel de kunde moet hebben om die jachtdrift in goede banen te leiden.
(of je moet er als baas niet zoveel moeite mee hebben dat je hond steeds verdwijnt om te jagen).

[Moon]

Stelllllllll................
Als ik zo,n hondje in huis zou nemen he.
Dan zou ik zeker met zo,n diertje gaan trainen en dergelijke.
lekker veel sjouwen, en ik denk ( als het niet zo is corrigeer me maar)
dat het geen hondje is die je overal maar zo los kunt gooien.
Ik zou graag een leuke huishond willen en een hond waar ik wat mee kan ondernemen en werken.
Ik ben nog niks van plan maar orienteer me dus allen maar.

En voor degene( ben ff zo gauw de naam kwijt :N: ) die dacht dat het een "beginners" hondje zou zijn...
Ik heb eerder 2 herders gehad.
waarvan 1 met serieuze gedragsproblemen.
Ik weet wat het is om qonsequent te moeten zijn, en zal altijd het belang van de hond voorop te stellen.
Zou dus ook noot lukraak een hond aanschaffen zonder mij er in te verdiepen , en te kijken of zo,n hondje hier goed zou passen



heel erg bedankt voor alle goede info en de mooie foto,s

Ik kan natuurlijk alleen maar over mijn eigen hond vertellen . Dit is dus een subjectief antwoord! Toen ik Dante als pup kreeg dacht ik dat ik veel wist van jachthonden. Veel gelezen, langs shows geweest, fokkers en eigenaars bezocht en ook mee gewandeld. Tegelijkertijd met de komst van Dante kwamen er heel wat pupjes hier in de buurt. Dat was heel leuk want een paar maal per dag was dat een soort puppy-klasje, heel goed voor de socialisatie dus. Dat waren allerlei hondjes (vooral kruisingen) met o.a een Vizsla. Alleen de Vizsla en Dante bezochten cursussen en daar werd heel veel mee getraind e.d. De andere hondenbazen lachten in hun vuistje want wie waren het meest ongehoorzaam (rond 1-jarige leeftijd); juist! Dante en de Vizsla :N:. Nu kan het natuurlijk nog steeds zo zijn dat ik de opvoeding/training van Dante helemaal verkeerd aangepakt heb en het baasje van de Vizsla ook, maar iets zegt me dat het opvoeden van een jachthond toch een graadje moeilijker is dan van een gemiddelde andere hond (er zijn natuurlijk nog andere wat moeilijker op te voeden honden te noemen maar daar weet ik niet veel van). Als ik het over moest doen koos ik (met stip ) absoluut weer voor de bracco maar ik ben de eerste paar jaar af en toe wanhopig geweest over zijn jachtgedrag. Wat ik je nu vertel had ik graag van te voren willen weten; dat had me in ieder geval het gevoel gegeven dat het niet alleen maar aan mij lag! Daarbij kwam ook nog dat ik had gekozen voor de eerste de beste puppy-cursus in de buurt (wist ik veel) waar achteraf gezien totaal geen kennis aanwezig was van jachthonden. Zou ik nu weer met een pup beginnen dan zou ik net zo lang zoeken tot ik een cursus had waar ze me echt goed kunnen adviseren hoe met jachtgedrag om te gaan!
Wat wil ik nu zeggen met dit hele relaas (ja wat wilde ik eigenlijk zeggen ). Niet dat je het niet moet doen, want de staande jachthonden die ik ken hebben een heerlijk karakter! Maar ik wil wel zeggen dat je het jezelf niet gemakkelijk maakt. Bij veel jachthonden (ik vrees ook bij de mijne) kun je niet zeggen na een paar jaar (3jaar=volwassen) nu ben ik klaar, trainen hoeft niet meer zo nodig. Het jachtgedrag blijft een aandachtspunt. Tenzij (en dat komt ook voor) je een hond treft waarbij de jachtpassie niet of weinig aanwezig is natuurlijk; maar dat weet je niet van te voren als je zo'n ras aanschaft. Mijn fokker bijvoorbeeld fokt niet expliciet op jachtdrift maar richt zich meer op huishonden. De broer van Dante heeft haast geen jachtpassie. En ik trof degene met heel veel .
Nu het positieve gedeelte . Als je zover bent dat je het jachtgedrag een beetje in de hand hebt is het (vind ik) heerlijk werken met een jachthond. Daar ik geen rijbewijs heb was het moeilijk voor mij om een jachtcursus te volgen dus via veel boeken en vragen bij ervaren mensen, train ik hem zelf (recreatief, alleen voor het plezier van ons samen en om zijn passie te kanaliseren). Dat betekent dat ik veel tijd met hem samen doorbreng in de natuur met speurspelletjes, apporteren, enz.(het me and my dog gevoel). En de meeste jachthonden willen ook graag werken en leren snel. (Mijn hond is nu al haast 5mnd. uit de running door een blessure en ooo, wat mis ik dat alles!)
Ik begrijp dat voor jou het allemaal nog 'toekomst muziek' is en dat je nog in de oriënterende fase zit. Ik hoop dat ik een klein steentje bij heb kunnen dragen ook al weet ik niet veel van het betreffende ras.
Ben heel benieuwd waar je uiteindelijk uitkomt!
Succes en veel plezier met je zoektocht

Gr. Marijke

[jenny*]

Wat een lap tekst

Maar wel een interesant stuk om helemaal te lezen .
Ik denk ook dat je van tevoren nooit helemaal kunt weten hoe een hond is.
je let op de algemene gedragsbeschrijving en meer kun je niet van tevoren.
Maar dat wil nog niet zeggen dat het belangrijk is om erop te letten wat je kunt verwachten.

dus stel ( gaan we weer )
Als zo,n hondje zou komen, zou het beter zijn om naar een fokker te gaan die niet specifiek op de jacht fokt, maar meer voor de "huishond".
Maar dat jagerige zal er toch altijd wel in blijven ( wat ik overigens niet als minpunt zie)

[marian*]

Stelllllllll................
Als ik zo,n hondje in huis zou nemen he.
Dan zou ik zeker met zo,n diertje gaan trainen en dergelijke.
lekker veel sjouwen, en ik denk ( als het niet zo is corrigeer me maar)
dat het geen hondje is die je overal maar zo los kunt gooien.
Ik zou graag een leuke huishond willen en een hond waar ik wat mee kan ondernemen en werken.
Ik ben nog niks van plan maar orienteer me dus allen maar.

En voor degene( ben ff zo gauw de naam kwijt :N: ) die dacht dat het een "beginners" hondje zou zijn...
Ik heb eerder 2 herders gehad.
waarvan 1 met serieuze gedragsproblemen.
Ik weet wat het is om qonsequent te moeten zijn, en zal altijd het belang van de hond voorop te stellen.
Zou dus ook noot lukraak een hond aanschaffen zonder mij er in te verdiepen , en te kijken of zo,n hondje hier goed zou passen



heel erg bedankt voor alle goede info en de mooie foto,s

Ik kan natuurlijk alleen maar over mijn eigen hond vertellen . Dit is dus een subjectief antwoord! Toen ik Dante als pup kreeg dacht ik dat ik veel wist van jachthonden. Veel gelezen, langs shows geweest, fokkers en eigenaars bezocht en ook mee gewandeld. Tegelijkertijd met de komst van Dante kwamen er heel wat pupjes hier in de buurt. Dat was heel leuk want een paar maal per dag was dat een soort puppy-klasje, heel goed voor de socialisatie dus. Dat waren allerlei hondjes (vooral kruisingen) met o.a een Vizsla. Alleen de Vizsla en Dante bezochten cursussen en daar werd heel veel mee getraind e.d. De andere hondenbazen lachten in hun vuistje want wie waren het meest ongehoorzaam (rond 1-jarige leeftijd); juist! Dante en de Vizsla :N:. Nu kan het natuurlijk nog steeds zo zijn dat ik de opvoeding/training van Dante helemaal verkeerd aangepakt heb en het baasje van de Vizsla ook, maar iets zegt me dat het opvoeden van een jachthond toch een graadje moeilijker is dan van een gemiddelde andere hond (er zijn natuurlijk nog andere wat moeilijker op te voeden honden te noemen maar daar weet ik niet veel van). Als ik het over moest doen koos ik (met stip ) absoluut weer voor de bracco maar ik ben de eerste paar jaar af en toe wanhopig geweest over zijn jachtgedrag. Wat ik je nu vertel had ik graag van te voren willen weten; dat had me in ieder geval het gevoel gegeven dat het niet alleen maar aan mij lag! Daarbij kwam ook nog dat ik had gekozen voor de eerste de beste puppy-cursus in de buurt (wist ik veel) waar achteraf gezien totaal geen kennis aanwezig was van jachthonden. Zou ik nu weer met een pup beginnen dan zou ik net zo lang zoeken tot ik een cursus had waar ze me echt goed kunnen adviseren hoe met jachtgedrag om te gaan!
Wat wil ik nu zeggen met dit hele relaas (ja wat wilde ik eigenlijk zeggen ). Niet dat je het niet moet doen, want de staande jachthonden die ik ken hebben een heerlijk karakter! Maar ik wil wel zeggen dat je het jezelf niet gemakkelijk maakt. Bij veel jachthonden (ik vrees ook bij de mijne) kun je niet zeggen na een paar jaar (3jaar=volwassen) nu ben ik klaar, trainen hoeft niet meer zo nodig. Het jachtgedrag blijft een aandachtspunt. Tenzij (en dat komt ook voor) je een hond treft waarbij de jachtpassie niet of weinig aanwezig is natuurlijk; maar dat weet je niet van te voren als je zo'n ras aanschaft. Mijn fokker bijvoorbeeld fokt niet expliciet op jachtdrift maar richt zich meer op huishonden. De broer van Dante heeft haast geen jachtpassie. En ik trof degene met heel veel .
Nu het positieve gedeelte . Als je zover bent dat je het jachtgedrag een beetje in de hand hebt is het (vind ik) heerlijk werken met een jachthond. Daar ik geen rijbewijs heb was het moeilijk voor mij om een jachtcursus te volgen dus via veel boeken en vragen bij ervaren mensen, train ik hem zelf (recreatief, alleen voor het plezier van ons samen en om zijn passie te kanaliseren). Dat betekent dat ik veel tijd met hem samen doorbreng in de natuur met speurspelletjes, apporteren, enz.(het me and my dog gevoel). En de meeste jachthonden willen ook graag werken en leren snel. (Mijn hond is nu al haast 5mnd. uit de running door een blessure en ooo, wat mis ik dat alles!)
Ik begrijp dat voor jou het allemaal nog 'toekomst muziek' is en dat je nog in de oriënterende fase zit. Ik hoop dat ik een klein steentje bij heb kunnen dragen ook al weet ik niet veel van het betreffende ras.
Ben heel benieuwd waar je uiteindelijk uitkomt!
Succes en veel plezier met je zoektocht

Gr. Marijke

Ik denk dat een behoorlijk aantal Drenteneigenaren dit stukje ook hadden kunnen schrijven

"maar ik ben de eerste paar jaar af en toe wanhopig geweest over zijn jachtgedrag. "

Daar verkijken een heleboel nieuwbakken jachthondeneigenaren zich op omdat ze denken dat hen dat niet overkomt wánt ze gaan met hun pup toch naar een cursus?
Daarbij vergeten ze ook nog eens dat dat nou juist datgene is waar de voorouders van hun hond eeuwenlang op geselekteerd zijn.

"Daarbij kwam ook nog dat ik had gekozen voor de eerste de beste puppy-cursus in de buurt (wist ik veel) waar achteraf gezien totaal geen kennis aanwezig was van jachthonden. "

Een hond gewoon de basiscommando's aanleren en de basis leggen voor behendigheid enz. kun je overal gedaan krijgen,maar de basis leggen voor een gehoorzame jachthond is andere koek,want daar heeft zowat niemand bij welke KC dan ook kaas van gegeten.
Daarvoor moet je bij de KNJV zijn en ook dáár gaan honden van bepaalde rassen de mist in terwijl het in aanleg prima jachthonden kunnen zijn
Dit komt m.i. doordat bijvoorbeeld de KNJV-cursus veel te veel gericht is op de Duitse Staande rassen die een andere aanpak vereisen dan bijvoorbeeld de Drent.
Veel Drentsche Patrijshonden gaan "stuk" op een KNJV-cursus doordat er geen kunde/begrip is van het karakter van een Drent dat echt anders is dan dat van een Duitse Staande.
Mede daarom heeft de Drentenclub zelf weer een jachtcursus opgezet met als gevolg dat Drenten het op proeven weer een heel stuk beter doen dan een jaar of wat geleden.
Nadeel daarvan is dat je echt over een auto moet beschikken om er te kunnen komen.
Het opvoeden van een jachthond vind ik in zoverre anders dan het opvoeden van een niet-jachthond dat ook een jachthond baasgericht is,maar gewoon anders dan bijvoorbeeld een Herderachtige omdat ie ook nog eens heel ontvankelijk kan zijn voor de geur van dat ree dat 10 minuten of een uur geleden het pad overstak en hij dus éven moet weten waar het heen ging
En toch wordt mijn volgende hond weer een Drent

[Moon]

En toch wordt mijn volgende hond weer een Drent

Je herkent dus wel wat in mijn verhaal? Toen ik ging informeren waren fokkers en eigenaren niet duidelijk over het jachtgedrag. Daarom zei ik dat ik dit soort dingen graag van te voren had geweten. Niet dat ik dan niet voor dit ras gekozen had, maar in ieder geval beter voorbereid (en minder wanhopig omdat het dan te verwachten was). Mijn vragen over het jachtgedrag werden afgedaan met 'als je maar genoeg traint, komt het allemaal wel goed'. En sommigen vertelden dat het allemaal wel meevalt met die jachtpassie. Pas naderhand hoorde ik dat betreffende hond gewoon weinig jachtpassie bezat , ja logisch dus! Het is natuurlijk heel menselijk dat je positieve verhalen vertelt over je eigen hond. Maar als mensen nu bij mij informeren naar de bracco vertel ik toch liever 'the worst scenario'. Gaan ze er dan toch voor dan kan het alleen maar meevallen
Ook ben ik pas nadat ik Dante had, op het spoor gekomen van allerlei boeken specifiek over jachthonden. In de boekhandel waren die niet te vinden!

[Moon]

Wat een lap tekst

Maar wel een interesant stuk om helemaal te lezen .
Ik denk ook dat je van tevoren nooit helemaal kunt weten hoe een hond is.
je let op de algemene gedragsbeschrijving en meer kun je niet van tevoren.
Maar dat wil nog niet zeggen dat het belangrijk is om erop te letten wat je kunt verwachten.

dus stel ( gaan we weer )
Als zo,n hondje zou komen, zou het beter zijn om naar een fokker te gaan die niet specifiek op de jacht fokt, maar meer voor de "huishond".
Maar dat jagerige zal er toch altijd wel in blijven ( wat ik overigens niet als minpunt zie)

Ja sorry, als ik eenmaal over jachthonden begin, ben ik niet meer te stoppen

Ik zou je echt aanraden om veel contact te zoeken met allerlei eigenaren. Vaak worden er via de vereniging (hopelijk bestaat die in nederland?) wandelingen georganiseerd. Heel leerzaam om mee te gaan.

Een fokker die niet op de jacht fokt zou ik niet zoeken. Het maakt namelijk denk ik niet uit (als het al lukt). Er zijn zoveel generaties aan voor gegaan. Ook ben ik het eigenlijk niet zo eens met het fokken voor huishond. Het meest elementaire haal je er dan uit Ben het meer eens met een andere fokker die het liefst zijn pups aan jagende mensen of mensen die voor sport veldwerk of jachtwerk doen, verkoopt. Dan laat je de hond tot zijn recht komen.
En inderdaad dat 'jagerige' blijft er in, zijn leven lang, de kunst is om dit in de hand te houden zodat de hond wel een fijn leven krijgt (= voor mij los kunnen lopen).

[Moon]

"Daarbij kwam ook nog dat ik had gekozen voor de eerste de beste puppy-cursus in de buurt (wist ik veel) waar achteraf gezien totaal geen kennis aanwezig was van jachthonden. "

Een hond gewoon de basiscommando's aanleren en de basis leggen voor behendigheid enz. kun je overal gedaan krijgen,maar de basis leggen voor een gehoorzame jachthond is andere koek,want daar heeft zowat niemand bij welke KC dan ook kaas van gegeten.
Daarvoor moet je bij de KNJV zijn en ook dáár gaan honden van bepaalde rassen de mist in terwijl het in aanleg prima jachthonden kunnen zijn
Dit komt m.i. doordat bijvoorbeeld de KNJV-cursus veel te veel gericht is op de Duitse Staande rassen die een andere aanpak vereisen dan bijvoorbeeld de Drent.
Veel Drentsche Patrijshonden gaan "stuk" op een KNJV-cursus doordat er geen kunde/begrip is van het karakter van een Drent dat echt anders is dan dat van een Duitse Staande.
Mede daarom heeft de Drentenclub zelf weer een jachtcursus opgezet met als gevolg dat Drenten het op proeven weer een heel stuk beter doen dan een jaar of wat geleden.
Nadeel daarvan is dat je echt over een auto moet beschikken om er te kunnen komen.
Het opvoeden van een jachthond vind ik in zoverre anders dan het opvoeden van een niet-jachthond dat ook een jachthond baasgericht is,maar gewoon anders dan bijvoorbeeld een Herderachtige omdat ie ook nog eens heel ontvankelijk kan zijn voor de geur van dat ree dat 10 minuten of een uur geleden het pad overstak en hij dus éven moet weten waar het heen ging
En toch wordt mijn volgende hond weer een Drent

Ook dát is iets wat mij pas naderhand duidelijk werd. Ik dacht ook een staande jachthond is een staande jachthond. Natuurlijk zijn er veel overeenkomsten tussen de rassen maar ook enorm veel verschillen; een bracco is ook duidelijk geen duitse staande hond

[marian*]

En toch wordt mijn volgende hond weer een Drent

Je herkent dus wel wat in mijn verhaal? Toen ik ging informeren waren fokkers en eigenaren niet duidelijk over het jachtgedrag. Daarom zei ik dat ik dit soort dingen graag van te voren had geweten. Niet dat ik dan niet voor dit ras gekozen had, maar in ieder geval beter voorbereid (en minder wanhopig omdat het dan te verwachten was). Mijn vragen over het jachtgedrag werden afgedaan met 'als je maar genoeg traint, komt het allemaal wel goed'. En sommigen vertelden dat het allemaal wel meevalt met die jachtpassie. Pas naderhand hoorde ik dat betreffende hond gewoon weinig jachtpassie bezat , ja logisch dus! Het is natuurlijk heel menselijk dat je positieve verhalen vertelt over je eigen hond. Maar als mensen nu bij mij informeren naar de bracco vertel ik toch liever 'the worst scenario'. Gaan ze er dan toch voor dan kan het alleen maar meevallen
Ook ben ik pas nadat ik Dante had, op het spoor gekomen van allerlei boeken specifiek over jachthonden. In de boekhandel waren die niet te vinden!

Ik herken je héle verhaal
En ook ik waarschuw mensen heel erg als ze een Drent willen aanschaffen omdat ze ze er zo leuk uit vinden zien.
"Vergis je niet in het uiterlijk","er zijn er veel die een plaat voor hun kop hebben","een Drent heeft een heel zacht karakter maar toch moet je erg consequent zijn met opvoeden omdat ze anders over je heen walsen", "als een Drent iets 3 keer goed gedaan heeft voor je en jij wilt dat ie het een vierde keer doet heb je kans dat ie zijn middelvinger naar je opsteekt en zijn eigen gang gaat".
Dat soort bewoordingen gebruik ik om het ras voor overfok te behoeden en om een teleurstelling bij de aspirant pupkopers te voorkomen.
Fokkers doen dat naar mijn idee veel te weinig en bekijken alles door een veel te roze bril.
En vooral om het laatste gaan honden de mist in bij de KNJV-trainingen;daar wordt te veel dwang op gezet om bijvoorbeeld goed te apporteren.Om bij de Drent te blijven:te veel apporteerdwang bijvoorbeeld maakt ze stuk.
Een Drent is een heel goede apporteur,mits je zijn karakter in aanmerking neemt en het hem met geduld aanleert en laat uitvoeren.
Met hard en snel kom je bij een Drent lelijk op de koffie

[Moon]

En toch wordt mijn volgende hond weer een Drent

Je herkent dus wel wat in mijn verhaal? Toen ik ging informeren waren fokkers en eigenaren niet duidelijk over het jachtgedrag. Daarom zei ik dat ik dit soort dingen graag van te voren had geweten. Niet dat ik dan niet voor dit ras gekozen had, maar in ieder geval beter voorbereid (en minder wanhopig omdat het dan te verwachten was). Mijn vragen over het jachtgedrag werden afgedaan met 'als je maar genoeg traint, komt het allemaal wel goed'. En sommigen vertelden dat het allemaal wel meevalt met die jachtpassie. Pas naderhand hoorde ik dat betreffende hond gewoon weinig jachtpassie bezat , ja logisch dus! Het is natuurlijk heel menselijk dat je positieve verhalen vertelt over je eigen hond. Maar als mensen nu bij mij informeren naar de bracco vertel ik toch liever 'the worst scenario'. Gaan ze er dan toch voor dan kan het alleen maar meevallen
Ook ben ik pas nadat ik Dante had, op het spoor gekomen van allerlei boeken specifiek over jachthonden. In de boekhandel waren die niet te vinden!

Ik herken je héle verhaal
En ook ik waarschuw mensen heel erg als ze een Drent willen aanschaffen omdat ze ze er zo leuk uit vinden zien.
"Vergis je niet in het uiterlijk","er zijn er veel die een plaat voor hun kop hebben","een Drent heeft een heel zacht karakter maar toch moet je erg consequent zijn met opvoeden omdat ze anders over je heen walsen", "als een Drent iets 3 keer goed gedaan heeft voor je en jij wilt dat ie het een vierde keer doet heb je kans dat ie zijn middelvinger naar je opsteekt en zijn eigen gang gaat".
Dat soort bewoordingen gebruik ik om het ras voor overfok te behoeden en om een teleurstelling bij de aspirant pupkopers te voorkomen.
Fokkers doen dat naar mijn idee veel te weinig en bekijken alles door een veel te roze bril.
En vooral om het laatste gaan honden de mist in bij de KNJV-trainingen;daar wordt te veel dwang op gezet om bijvoorbeeld goed te apporteren.Om bij de Drent te blijven:te veel apporteerdwang bijvoorbeeld maakt ze stuk.
Een Drent is een heel goede apporteur,mits je zijn karakter in aanmerking neemt en het hem met geduld aanleert en laat uitvoeren.
Met hard en snel kom je bij een Drent lelijk op de koffie

Nou in jouw verhaal kan ik net zo goed in plaats van Drent, Bracco invullen . Niet wb het de mist in gaan bij KNJV training want dat weet ik niet. Maar harde methoden zijn bij een Bracco ook 'not done'. En dat dwangapporteren; gruwel! Met veel geduld en (kan ook zonder)clickertje, kom je een heel eind heb ik ondervonden

[marian*]

Nou in jouw verhaal kan ik net zo goed in plaats van Drent, Bracco invullen . Niet wb het de mist in gaan bij KNJV training want dat weet ik niet. Maar harde methoden zijn bij een Bracco ook 'not done'. En dat dwangapporteren; gruwel! Met veel geduld en (kan ook zonder)clickertje, kom je een heel eind heb ik ondervonden

Is een Bracco eigenlijk een wijd jagende hond,zoals een Pointer?
Een Drent gelukkig niet,dus daar heb je dan nog mazzel mee als ie de benen neemt
Een Drent gaat over het algemeen niet ver van je weg.

[Moon]

Nou in jouw verhaal kan ik net zo goed in plaats van Drent, Bracco invullen . Niet wb het de mist in gaan bij KNJV training want dat weet ik niet. Maar harde methoden zijn bij een Bracco ook 'not done'. En dat dwangapporteren; gruwel! Met veel geduld en (kan ook zonder)clickertje, kom je een heel eind heb ik ondervonden

Is een Bracco eigenlijk een wijd jagende hond,zoals een Pointer?
Een Drent gelukkig niet,dus daar heb je dan nog mazzel mee als ie de benen neemt
Een Drent gaat over het algemeen niet ver van je weg.

Niet zo wijd gelukkig! Dante ben ik (als hij zijn neus achterna is) niet langer dan 5 à 10 min. kwijt. En dan ook niet zo heel erg kwijt; ik hoor hem dan om me heen in de struiken, gelukkig . Ben hem wel een keer een half uur kwijt geweest . Ik in alle staten door het park (niet te ver weg want ik heb geleerd dat de hond altijd naar de plaats terug gaat waar je hem bent kwijtgeraakt). Ging ik toch maar eens wat verder weg kijken (half in tranen van bezorgdheid) bleek dat hij naar een loopse teef was gelopen. De baas zat dus al een heeele tijd twee grote honden vast te houden (hij kende Dante gelukkig) die erg veel interesse in elkaar hadden Gelukkig zag hij er ook de humor wel van in.. Hij was al van plan om Dante maar bij het politiebureau af te leveren...
Je maakt wat mee met je jachthond :
Want dat is ook nog zoiets om rekening mee te houden; ze hebben een neus :N: en weten die ook heel goed (gebruik makend van de wind) te gebruiken!
(Arme Jojenny; die denk nu inmiddels; :N: )

[Moon]

ik herken ook jullie hele verhaal, maar dan vanuit een ver verleden . was voor mij dus wel de reden om van jachthonden af te stappen, ondanks dat ik ze voor de rest ook hele leuke honden vond.

Maar dat jagerige zal er toch altijd wel in blijven ( wat ik overigens niet als minpunt zie)

verkijk je hier niet op, want het ís gewoon een minpunt, soms zelfs een heel erg .

In de zwartste periode's met Dante dacht ik ook weleens; waarom heb ik geen Hovawarth gekozen (niet echt maar vul maar een ras in ). Dat was toen ik zelfs aan een teletact liep te denken (hoe zwart kan je periode zijn).
Maar het zijn zulke heerlijke honden en het werken (ook al is het dan op zijn jan boeren fluitjes zoals ik het doe) is zo leuk . Ik ben helaas Bracco-verslaafd geraakt

[marian*]

Ik ben helaas Bracco-verslaafd geraakt

Hier iemand met het Drentenvirus (want tja,Max is uniek )

[puk]

mijn asta was een kruising bretonse spaniel.

en qua karakter echt een spaniel , ik vind dat je dat niet vergelijken kan met een staande hond zoals bv birka ( grote munsterlander).
spaniels zijn over het algemeen toch wat makkelijker in opvoeding , asta was "gelukkig"afgekeurd voor de jacht, maar ging toch wel achter een konijn aan hoor, het "voordeel"van een spaniel is dat die toch wel gauw naar het baasje komen voor iets lekkers
als ik het vergelijk met de cocker van mijn ouders en de welsh springer van mijn zus leek asta qua karakter en gedrag daar veel meer op.
dan op birka, die toch van het kaliber drent en bracco is

asta mijn lieve mannetje

[Bas Rouge]

Ook ik vind staande jachthonden prachtig met vaak magnifieke karakters maar dat jagen... :N: Voor mij de reden om over te stappen naar herdershonden. Ook actief maar blijven gewoon bij je.

Ik blijf echter wel altijd in stilte wat jaloers naar eigenaren van staande jachthonden kijken.....

De epagneul breton ken ik ook van vroeger en ik heb ze leren kennen als alleraardigst, zeer energiek en met heeeel veel jachtdrift, mij veel te veel!

[ranetje]

mijn asta was een kruising bretonse spaniel.

en qua karakter echt een spaniel , ik vind dat je dat niet vergelijken kan met een staande hond zoals bv birka ( grote munsterlander).
spaniels zijn over het algemeen toch wat makkelijker in opvoeding , asta was "gelukkig"afgekeurd voor de jacht, maar ging toch wel achter een konijn aan hoor, het "voordeel"van een spaniel is dat die toch wel gauw naar het baasje komen voor iets lekkers
als ik het vergelijk met de cocker van mijn ouders en de welsh springer van mijn zus leek asta qua karakter en gedrag daar veel meer op.
dan op birka, die toch van het kaliber drent en bracco is

Net zoals je Bracco en Braque niet kan vertalen naar het Nederlandse "brak", denk ik dat je epagneul niet kunt vertalen naar spaniel
Een Epagneul is echt een Staande hond voor het veerwild, net als de Duitse staanders, enz.
Ze zijn ongeloofelijk goed in het veldwerk (het afjagen van een veld en voorstaan op fazant en patrijs). Dat vereist een goede voorjager (de begeleider/baas). Als je de hond niet geeft waarvoor hij is gefokt kan je flink in de problemen komen.
In welk opzicht was Asta "afgekeurd"voor de jacht? (ik ben een nieuwschierig typ )

Jojenny, je zegt dat je wel met herders bent bezig geweest. Dat is zo'n gigantisch verschil met dit soort jachthonden!
Ga eens kijken op een werkproef van de Epagneul Breton. Vraag eens wat die mensen allemaal doen met hun hond om zo ver te komen dat ze echt contact kunnen houden met de hond.
Als er op een rasbeschrijving staat dat de hond "goed trainbaar"is, wil dat nog niet zeggen dat het een makkie is. Het is heel veel werk.
Als je lekker wilt lopen met een hond, (die je aan het einde van de wandeling ook nog hebt ) zonder dat je daar heel erg veel voor moet trainen, zoek dan nog eens verder bij andere rassen.

[Moon]

Ik werd ook een beetje in de war gebracht door de Bretonse spaniel die in dit topic genoemd werd. Terwijl de Epagneul Breton bij de staande honden ingedeeld staat in de boeken . Lastig hoor al die uitdrukkingen die per land anders vertaald/uitgelegd worden!

[puk]

sorry, verkeerd uitgelegd.
asta was waarschijnlijk een kruising bretonse spaniel/ engelse springer spaniel.
zijn karakter was echt helemaal spaniel ik kan er echt geen staande hond van maken
zijn springer bloed zal dan wel overheersd hebben.
waarom hij afgekeurd was voor de jacht geen idee hij was 9 toen ik hem uit het asiel haalde
hij was niet schotschuw en sjeesde gewoon over het veld, zijn neus was goed, en kwam braaf als ik floot nog nieuwe dingen heb ik hem niet meer kunnen aan leren.
het spijt me ik wil zeker niet de indruk wekken dat het een makkie is om op te voeden , maar welke hond is dat wel
denk dat jojenny er echt wel tijd in wil steken als het zover is.
ik dacht dat de breton toch wel wat makkelijker te trainen waren dan een duitse staande of een munsterlander

[puk]

Ik werd ook een beetje in de war gebracht door de Bretonse spaniel die in dit topic genoemd werd. Terwijl de Epagneul Breton bij de staande honden ingedeeld staat in de boeken . Lastig hoor al die uitdrukkingen die per land anders vertaald/uitgelegd worden!

is ook verwarrend ,

[ranetje]

sorry, verkeerd uitgelegd.
asta was waarschijnlijk een kruising bretonse spaniel/ engelse springer spaniel.
zijn karakter was echt helemaal spaniel ik kan er echt geen staande hond van maken
zijn springer bloed zal dan wel overheersd hebben.
waarom hij afgekeurd was voor de jacht geen idee hij was 9 toen ik hem uit het asiel haalde
hij was niet schotschuw en sjeesde gewoon over het veld, zijn neus was goed, en kwam braaf als ik floot nog nieuwe dingen heb ik hem niet meer kunnen aan leren.
het spijt me ik wil zeker niet de indruk wekken dat het een makkie is om op te voeden , maar welke hond is dat wel
denk dat jojenny er echt wel tijd in wil steken als het zover is.
ik dacht dat de breton toch wel wat makkelijker te trainen waren dan een duitse staande of een munsterlander

De Breton is anders maar ik denk niet echt veel makkelijker te trainer dan een duitse staander of een (grote) munsterlander. De voorbeelden die ik heb gezien kwamen ietsje meer overeen met het bedrijvige en actieve van de Heidewachtel (de kleine munsterlander). Hun neus is echt voortreffelijk. Hun passie groot (als ze goed gefokt zijn).
En je hebt gelijk als je zegt dat dat elke hond goed opgevoed moet worden. Het kan ook bij bijv. sommige herder rassen behoorlijk moeilijk zijn

[marian*]

Weet iemand trouwens een adres waar boeken te koop zijn over Epagnuel Pont Audemer
Epagnuel Picard
Epagnuel Breton
Epagneul Francais
Epagneul blue de Picardie

en de: Slov.Hrubororsky Stavac


Op een ander forum is iemand daar naar op zoek
Mediaboekservice en Bol.com hebben ze niet.

[laura23]

ik heb een epagneul breton, 6 jaar oud en ontzettend lief, je kunt een kijkje nemen op mijn eigen site: www.quireste.web-log.nl
ook leuk om te kijken www.staandejachthond.web-log.nl

ik zal wat vertellen over de breton.

de breton is een echte staande jachthond die voor alle onderdelen tijdens de jacht gebruikt word: het voorstaan op wild, het opstoten van wild en het apporteren van wild. het wil niet zeggen dat hij in alles even goed is maar hij zou het moeten kunnen. hij word in engeland en america spaniel genoemd maar dat is het dus absoluut niet! ze zijn in engeland ook bezig om de naam te veranderen weer terug naar epagneul breton.

de breton heeft veel jachtpassie maar is met een stevige hand in een fluwele handschoen goed te trainen. je zal net als met iedere andere hond consequent moeten zijn en moeten laten zien wie de baas is.

mijn hond vind het prima om thuis te zijn, maar hij vind het fantastisch om naar een ruim en ruig natuurgebied te gaan en daar ontzettend uit zijn bol te gaan. hij luistert meestal prima op de fluit maar soms als hij een haas in de neus heeft dan luistert hij pas weer een keer als hij er eindelijk achterkomt dat de haas toch te snel is voor hem.

de breton is een zelfstandig werkende hond waar met veel training een goed hanteerbare hond van te maken is! IK heb dit jaar voor de 2 keer jachttraining gedaan en dat bevalt prima!

quireste met een apport.


het meest geschikt is deze hond voor het veldwerk. dit is waar hij zijn grote passie kan laten zien.

mochten er nog verder vragen zijn?
stel ze dan maar en ik zal kijken of ik zo gauw mogelijk kan reageren.

groetjes laura en quireste.


filmpje van tijdens de training hij heeft geen zin om de duif te apporteren.

[drent.lover]

Ik heb dit topic natuurlijk ook met veel interesse gelezen aangezien mijn hart ook bij jachthonden ligt. Ik wilde al verwijzen naar jachttraining.nl naar jou Laura maar je zit ook op dit forum dus je bent me al een slag voor.
Bij mij zat vorig jaar ook een breton op de jachttraining alleen ging dit niet zo goed en dat lag echt niet aan die hond, maar aan het vrouwtje, het was echt te gek voor woorden. Een echtpaar met een duitse brak en een breton komen in hun waxjassen en met hun hoedjes op ook even een jachtcursus volgen, zo kwamen ze echt over , ze wisten helemaal niets van honden, alleen van straffen, gelukkig hadden we 2 super goeie trainers, die dit al snel door hadden en ze al snel van de jachtcursus af hebben gehaald en ze ingedeeld hebben in een beginnersopvoed cursus en dan meer voor hun als voor de honden.Omdat ik daar niet meer train weet ik verder niet hoe het afgelopen is.
En dan las ik dat de topicstarter graag een breton wil en ook altijd herders heeft gehad, nu kan ik ook wel zeggen dat een herder een heel ander type hond dan een staande jachthond is maar dit moet je toch ook zelf allemaal ondervinden.Ik denk dat je voorbeelden genoeg hebt kunnen lezen over de verschillende staande honden, ook ik heb het de eerste jaar erg moelijk gehad met mijn drent maar ik ben van mening als je gek bent met honden en een hond in huis neem wat voor ras dan ook je gewoon door moet zetten, je neemt een hond voor je leven, je denkt er goed over na en dan ga je er helemaal voor. Ik wens je heel veel succes met je beslissing.

[ukkie]

hoi,

Leuk dat jullie hier een topic over geopend hebben.
Mijn hond is waarschijnlijk een KRUISING epagneul breton.

[jenny*]

hoi,

Leuk dat jullie hier een topic over geopend hebben.
Mijn hond is waarschijnlijk een KRUISING epagneul breton.

FOTO,S

ben erg benieuwd.
waar schijnt het een kruizing mee te zijn dan??? epagneul/???????

[ukkie]

foto's volgen nog.

Onze hond hebben we van iemand bij ons uit de straat, die heeft haar van vakantie meegenomen uit portugal(toen ze nog puppy was).
Toen ze ong.7/8 maanden was kreeg ik haar.
Al die tijd heb ik geprobeert uit te vinden wat voor raskruising zou KUNNEN zijn.
Toen heb ik op internet een hond gezien die ook een kruising was van dat
ras, en zij lijkt daar dus op.

[ukkie]

Hier even een foto van mijn hond

[ranetje]

Ietsje kort in vacht lijkt me, maar het zou kunnen