Ben nog een beetje confuus van het bezoek aan de andere orthopeed
vandaar nu pas een verslagje...
Hopelijk heb ik het goed begrepen want ik heb uuurenlang allerlei informatie gekregen
Dante heeft géén peesblessure maar een ruptuur aan een kruisband in zijn knie én ischias
. Er zou mogelijk verband kunnen bestaan tussen de twee aandoeningen maar het kan ook dat ze geheel los staan van elkaar.
Er is bloed geprikt omdat de orthopeed denkt aan een of andere vorm van reuma (weke delen).
Er is nu een spalk aangelegd om zijn achterpoot die hij ws. 3 à 4 mnd. moet dragen. Hij moet flink gaan bewegen (
:N:
) maar geen ongecontroleerd gedoe (zoals achter de konijnen en fazanten aan). Fietsen wordt zeer aangeraden (
). Hij mag wél loslopen (
)maar zoals gezegd, geen extreme dingen.
De knie wordt nu eerst aangepakt, daarna de rug. Voor de rug heeft hij corticosteroïden nodig, maar als ik die nu al zou geven werkt dit de genezing van de knie tegen. Ik heb zware pijnstillers meegekregen voor het geval dat er acuut een beknelling ontstaat..... Én het 06-nummer van de arts. Over een week moeten we terug komen, ik ga dan verifiëren of ik het wel allemaal goed begrepen heb
Of het allemaal goed gaat komen is nog niet te zeggen, zeker omdat de situatie al zo lang bestaat......
Vooral door dat laatste ben ik nogal aangeslagen. Hoewel het zinloos is en niet terug te draaien spookt toch het 'had ik maar' door mijn hoofd....
Toen ik thuis kwam en het hele verhaal aan mijn man trachtte over te brengen zei hij fijntjes; 'en wat zou orthopeed nr 3 te zeggen hebben'?
Het is een kwestie van vertrouwen, ik heb nou eenmaal niet de expertise om te kunnen beoordelen of iemand zijn werk goed doet... Wel moeilijk want door de tegengestelde conclusies is dat vertrouwen wel een beetje weg. Maar de bejegening -van mens én dier- bij deze arts doet me wel vermoeden dat we deze keer goed zitten (moet ook wel want wat moet ik anders
). Want wat een geweldige 'hondenman' is dit!
Ik kwam de spreekkamer in, kreeg een hand en de mededeling dat hij niets wou horen over de gestelde diagnose
. Daarna begon hij met snoepjes te gooien (die stopte hij eerst in zijn mond, dat was voor de binding zei hij, 'dan zit er mijn geur aan'
). Hij liet dus Dante allerlei kanten oplopen dmv een 'snoepjesbombardement'
Pas na een hele tijd deed hij lich. onderzoek; Dante vond hem inmiddels 'zó'n peer'
en liet het gelaten over zich heen komen. Hij liet ook echt zien dat aan de aangedane kant iets heen en weer kon bewegen wat aan de goede kant niet kon. Ook liet hij zien dat er een deuk zit in Dante's dij; dit kwam door het uitvallen van een spier; omdat de zenuw daarvan bekneld is... Nadat hij zijn voorlopige bevindingen had verteld, riep hij zijn arts-assistent (uit een andere kamer). Deze liet hij Dante ook onderzoeken en vertelde alleen de voorgeschiedenis. Deze kwam tot dezelfde bevindingen. Dat vond ik een heel goed teken
Daarna zijn foto's gemaakt van de knie en de rug. Er werd ook weer heel zorgvuldig omgegaan met mijn verhaal over de ellende die er bij een narcose geweest was. Dante kreeg uit voorzorg constant zuurstof toegediend en er werd een intubatieset bij hem gelegd 'voor het geval dat'.
We zijn daar vier en een half uur geweest
buiten de wachttijd. Natuurlijk werden er tussendoor andere dieren geholpen, terwijl bij Dante bloed geprikt werd en foto's gemaakt. Maar ik kreeg echt het idee alsof wij de enige en belangrijkste patiënt waren
zoals ws. iedereen die daar kwam
. Ik vind het echt knap dat je dat kunt, als drukbezet arts
Al die tijd ben ik geen seconde bij Dante vandaan geweest; bij de foto's kreeg ik een loden jas aan.
Het was echt een verschil van de hel en de hemel vergeleken bij de vorige orthopeed. Daar moest ik Dante afgeven en mocht hem na zoveel uur weer ophalen :N: De bejegening was ook erg arrogant.
Ben hier dus wel heel blij mee
Maar het is wel afwachten of het ooit nog goed komt.....
Dante reageert ontzettend goed op de spalk, gelukkig. Toen ik net de kliniek uit kwam liep hij steeds omhoog met zijn achterpoot, om dat lastige ding af te schudden
Maar toen ik bij de metro kwam had hij het al geaccepteerd. Hij heeft geen enkele poging gedaan om er aan te bijten, of wat ook
Sorry voor het enorme verhaal, maar het helpt wel om alles op een rijtje te zetten. Ik ga zo een lijstje met vragen maken voor volgende week
. Had het nu echt totaal niet meer verwacht.. Die vijf dagen niets bijzonders gedaan, wat het zou kunnen verklaren 
.
(maar stiekem duim ik daarvoor natuurlijk).
