Gestroomde labrador

[Inge]

Volgens mij heb ik hier ooit ergens gelezen dat er ook gestroomde labradors bestan.
Klopt dat en zo ja...iemand een foto?

[Elly*]

Ik heb nog geen foto kunnen vinden, maar ik weet dat het af en toe voorkomt. ik heb zelf eens een zwarte lab gezien met brindle aftekening (ipv black and tan).
Ga nog even verder zoeken.

[peggy en vinnie]

gestroomde labradors heb ik nog nooit gezien wel die 2 kleuren labradors met geel en zwarte plekken, ben eigenlijk wel benieuwd of ze ook gestroomd kunnen zijn

[Rosita Compagner]

Volgens mij bestaat er inderdaad alleen gestroomd als ze óók tan-aftekening hebben. En dan natuurlijk op de plaatsen van het tan. Op I-net is wel een mooie pagina met alle gekke kleurtjes die wel eens bij Labradors gezien zijn... ergens.

[johanna]

Kwam een advertentie tegen van zilvergrijze labradorpups...
de url die ik hier net neerplakte was wel heééél erg lang. maar als je kijkt op speurders.nll en dan honden en dan zoeken op zilvergrijze.

Die black en tanlabrador heeft hier ooit op het forum gestaan meen ik me te herinneren, daar was ik indertijd bijzonder van gecharmeerd...

[Elly*]

Inderdaad heeft hier een tijd iemand gepost met een black and tan Labrador. Ik geloof dat ze Hilde heet. Naam van de hond ben ik even kwijt.
Over de zilvergrijze heeft hier ook wel eens een topic gelopen. Ik kwam op google nog een link naar de "silvers" tegen over de vermoedeljke inkruising van de Weimaraner.
Maar daarmee heb ik nog steeds geen goede foto gevonden van een gestroomde, of zwart met gestroomde aftekening.
Maar ga nog maar eens even verder zoeken.

Pff, een slechte foto gevonden:


Maar ik zoek nog verder.
Deze foto komt van een italiaanse website; http://www.dellalontra.it/colori%20labrador.htm

Hier zijn de zogenaamde "mismarks" te zien:
http://www.blueknightlabs.com/mismarks/

[johanna]

http://www.hondenforum.nl/phpBB2/viewto ... highlight=
Daar was ie: Mugo van Hilde!

[noekie]

Ja hoor, Mugo is een echte lab.
Zit ook op het labradorforum.
Black and tan is gewoon een kleurfout net als een aantal ander kleuren.

[Bliss]

Ja hoor, Mugo is een echte lab.
Zit ook op het labradorforum.
Black and tan is gewoon een kleurfout net als een aantal ander kleuren.

black and tan is inderdaad een kleurfout ..niet alle labjes die je kunt zien op de site van "mismarks" zijn stamboomlabradors het geeft dus niet helemaal een goed beeld van diverse kleurfouten.

[noekie]

Ja hoor, Mugo is een echte lab.
Zit ook op het labradorforum.
Black and tan is gewoon een kleurfout net als een aantal ander kleuren.

black and tan is inderdaad een kleurfout ..niet alle labjes die je kunt zien op de site van "mismarks" zijn stamboomlabradors het geeft dus niet helemaal een goed beeld van diverse kleurfouten.

Nee klopt, maar deze fouten kunnen ook bij stamboomlabjes voorkomen.
Mijn eigen lab heeft sinds zijn puberleeftijd witte haartjes verspreidt over zijn hoofd en nek.
En die heeft ook een stamboom

[Inge]

Het lijkt erop dat het "brindle" toch anders is dan bv. het brindle van een Hollandse Herder of van een Boxer

[Chione]

Zijn er in het verleden andere rassen ingekruisd in de Lab en dat dan tientallen(?) jaren later 'opeens' weer pups geboren kunnen worden met een 'miskleur?

Vind sommige foto's van pups met een 'fout' kleurtje juist wel heel erg leuk

[Elly*]

Het lijkt erop dat het "brindle" toch anders is dan bv. het brindle van een Hollandse Herder of van een Boxer

Ik denk dat het brindle bij een brindle-pointed hond iets moeilijker te beoordelen is.
Ik heb zelf een nest Corgi's gefokt met 4 brindle pups, maar deze waren ook verschillend van kleur.
Bij een van de pups was de stroming nauwelijks te zien, het waren meer verspreide gele haren ipv van een streepjespatroon.

[Bliss]

Zijn er in het verleden andere rassen ingekruisd in de Lab en dat dan tientallen(?) jaren later 'opeens' weer pups geboren kunnen worden met een 'miskleur?

Vind sommige foto's van pups met een 'fout' kleurtje juist wel heel erg leuk

stukje geschiedenis

Geschiedenis van de Labrador Retriever

De Labrador Retriever komt oorspronkelijk niet, zoals zijn naam doet vermoeden, uit Labrador maar uit New Foundland. Doordat deze eilanden vlak bij elkaar liggen is er een naamsverwisseling ontstaan. Er waren in die tijd twee varianten nl. grote langharige en kleinere gladharige. De Britse kolonisten die in de 17e eeuw op het eiland woonden, namen de honden mee naar Engeland. Daar werden de grote langharige (newfoundlander) gebruikt om lasten te trekken. De kleinere gladharige (Labrador) werden door vissers gebruikt om netten binnen te halen en voor het apporteren van vissen die door de mazen van het net waren gevallen.

De meeste Labradors waren zwart, tot in 1899 twee gele pups verschenen in een nest van zwarte ouders. Weer later kwam er ook een bruine, chocoladekleurige, variant.Een beschrijving van deze honden, die in 1822 aanwezig waren in deze streken, is terug te vinden in de door de reiziger W.E. Cormach geschreven stukken, die de honden die hij hier zag lopen kleine waterhonden noemde. In die periode kwam het handelsverkeer op tussen Engeland en de Canadese streken. Hierdoor kwamen de eerste honden uit St. John (Newfoundland) naar de havenplaatsen in het Engelse graafschap. Er werden verschillende benamingen gebruikt voor deze honden, te weten Newfoundlander, Lesser Newfoundlander en St. Johnshond.
Wanneer de naam Labrador precies werd gebruikt in plaats van St. Johnshond is niet precies bekend, maar het moet in het begin van de negentiende eeuw zijn geweest want in 1839 nam de hertog van Buccleuch zijn Labrador Moss en Lord Home zijn hond Drake mee op hun jacht. Zij noemden toen hun honden al Labradors.
Het verhaal gaat dat de tweede Graaf van Malmesbury (1778-1841) een Labrador op een vissersboot zag en meteen regelde dat handelaren er een aantal voor hem meebrachten vanuit Newfoundland. De Hertog was zo onder de indruk van deze honden en hun apporteertalent dat hij besloot zijn fokkerij zich geheel te wijden aan de ontwikkeling en instandhouding van dit ras.
Zijn opvolger, de derde Graaf van Malmesbury (1807-1889) zette dit voort. Helaas werden al snel anderen zich bewust van dit ras, die weinig aandacht gaven aan het zuiver houden van het ras. Echter bleef de Malmesbury-lijn gedurende vele jaren raszuiver. Vol overgave probeerden de adellijke families het ras te verbeteren. In die tijd werden er veel kruisingen gemaakt met naar alle waarschijnlijkheid de Pointer, Setter, Harrier en ook met het apporteertalent van die tijd de Flatcoat Retriever. De hertog van Buccleuch, de graaf van Malmesbury en Sir Richard Graham hadden intussen gerenommeerde kennels opgebouwd. Zij maakten in die periode voor het eerst nauwkeurige aantekeningen van de fokresultaten en probeerden zo zuiver mogelijk, dus zonder kruisingen, te fokken.
Aan het einde van de 19e eeuw werd het importeren van honden uit Newfoundland en Labrador beeindigd. Door twee wetten was het niet meer mogelijk honden uit deze streken te halen, namelijk de quarantainewet die de import van alle zoogdieren naar Engeland verbood en een belastingdecreet omtrent teven uit Newfoundland, zodat fokkers alle geboren teefjes doodden. Eigenlijk was dit heel goed voor het Labrador-ras, omdat fokkers in Engeland nu wel raszuiver moesten gaan fokken met hun eigen honden.
Men begon deze dieren te fokken en te kruisen met o.a. pointers en setters. Gelukkig werd er ook gefokt met orginele geïmporteerde Labradors.

Later ging men zelfs kampioenschappen houden. Het was echter niet ondenkbaar dat door het kruisen van Labradors met andere honden niet raszuivere Labradors meededen. Hier werd in 1903 een eind aan gemaakt doordat men de Engelse Labrador Retriever club oprichtte.
Gelukkig waren de liefhebbers toen in hoofdzaak geïnteresseerd in de jachteigenschappen van de hond en konden zij volgens eigen inzichten hun fokkerij voortzetten. Aan hen hebben wij de veelzijdige hond die wij tegenwoordig kennen als de Labrador Retriever te danken.
Hierna ging het snel en is de Labrador uitgegroeid tot een fijne jachthond en een prettige huisgenoot.
Na onderzoek blijkt dat al in 1860 de eerste Labrador op een tentoonstelling te zien was. Maar zij droegen weinig bij tot het succes op de tentoonstellingen. Voor hen was er maar 1 ding belangrijk en dat was het apporteervermogen. Om deze kwaliteiten met andere honden te meten begonnen de liefhebbers voor het eerst in 1880 Retrieverwedstrijden te houden. Deze steeds sterker wordende competitie noodzaakte de fokkers zich meer te verdiepen in het verbeteren van de waardevolle eigenschappen van hun honden. Deze gezonde competitie vormde de sterke basis voor de goede werkeigenschappen die we nu in onze honden terugvinden.

sorry voor de lange lap tekst maar om op je vraag terug te komen
of er heel vroeger andere rassen ingekruisd zijn....ja dus.

[Rush]

http://www.webfotoclub.nl/omegadogssubw ... 0Boy2.html

[CKS]

Zoeken op 'Brindle labrador' op Google levert weinig op; hooguit wat kruisingen. Ik denk dus dat ze héél erg zeldzaam zijn.

Kees

[noekie]

Zoeken op 'Brindle labrador' op Google levert weinig op; hooguit wat kruisingen. Ik denk dus dat ze héél erg zeldzaam zijn.

Kees

Heel zeldzaam niet maar idd komt brindle, black and tan en white hair condition niet veel voor, de beide ouders moeten dan drager zijn van het gen.

De grootste kleurfout die voorkomt zijn blonde labjes met ergens een zwarte vlek.

En dan heb je nog meer van dat soort "eigenaardigheden" .

Dit komt idd dooradt de labrador van nature een "kunstmatig"ras is.
Net als veel rassen natuurlijk.