Moderator: moderatorteam
Nee, niet gekozen(wij mochten niet kiezen). Wel voorkeur. Dit kleine hummeltje. We waren helemaal verliefd. Zowel Pieter als ik. En de fokster had deze ook bij ons bedacht. Het mocht niet zo zijnBaily schreef:Dat is vreselijk, maar wel iets wat je niet in de hand hebt als fokker zijnde natuurlijk.
Had je toen met 5 weken al gekozen?
Wat erg. Maar wel fijn dat jullie daarna Saar hebben gekregen.Marion. schreef:Nee, niet gekozen(wij mochten niet kiezen). Wel voorkeur. Dit kleine hummeltje. We waren helemaal verliefd. Zowel Pieter als ik. En de fokster had deze ook bij ons bedacht. Het mocht niet zo zijnBaily schreef:Dat is vreselijk, maar wel iets wat je niet in de hand hebt als fokker zijnde natuurlijk.
Had je toen met 5 weken al gekozen?
In plaats daarvan kregen we een paar maanden daarna Saar
Mijn wachtlijst is tot nu toe (veel) groter dan het aantal pups wat er geboren wordt. Ik leg gewoon aan de mensen uit wat mijn doel is (de best mogelijke match maken) en dat het hiervoor noodzakelijk is de pups beter te leren kennen. Natuurlijk kun je als ze net geboren zijn nog niet zien welke pup het beste bij welke baas zou passen. Dat lijkt me nogal logisch. Met een week of 6 weten de mensen dan zeker of er een pup voor hen bij gaat zijn, en wordt er dus in onderling overleg een verdeling gemaakt van welke pup er naar welke baas gaat.Baily schreef: Maar meestal worden de pupkopers toch vrij snel na de geboorte van de pups op de hoogte gesteld dat de pups geboren zijn. Weet je dan al hoe de pups zijn?
En zou je dan eventueel later zeggen dat ze toch geen pup krijgen?
Inderdaad is ook het advies van de fokker heel belangrijk, zoals je aangeeft met je verhaal over de slaperige pup die normaal drukker was. Dan zou ik ook echt wel het advies van de fokker zwaar laten wegen.
Ik weet van verschillende fokkers dat ze de mooiste pups juist tot het laatst aanhouden. Ten eerste om zelf pas op het allerlaatst een uiteindelijke keuze te hoeven maken als ze zelf een pup willen aanhouden, maar ten tweede ook met in hun achterhoofd dat ze de pup misschien helemaal niet verkopen en dan hebben ze zelf in elk geval een mooie pup die ze zelf houden.LongFields schreef:Ik vind trouwens wel altijd dat er heel minachtend gedacht wordt over de pup die als laatste gekozen wordt. Dat wordt dan toch vaak door pupkopers gezien als de kneus van het nest of zo. Als je geen 1e keus in een nest hebt, dan krijg je bagger. Zo werkt het over het algemeen helemaal niet. Het hondje wat het laatst gekozen wordt kan gewoon door wat voor omstandigheden dan ook niet bij de eerder kiezende pupkopers hebben gepast, en dat wil helemaal niet zeggen dat het een onooglijk mormel is met een rot karakter.
Dat is dus vanuit fokkers-oogpunt gedacht.Scooby schreef:Ik weet van verschillende fokkers dat ze de mooiste pups juist tot het laatst aanhouden. Ten eerste om zelf pas op het allerlaatst een uiteindelijke keuze te hoeven maken als ze zelf een pup willen aanhouden, maar ten tweede ook met in hun achterhoofd dat ze de pup misschien helemaal niet verkopen en dan hebben ze zelf in elk geval een mooie pup die ze zelf houden.LongFields schreef:Ik vind trouwens wel altijd dat er heel minachtend gedacht wordt over de pup die als laatste gekozen wordt. Dat wordt dan toch vaak door pupkopers gezien als de kneus van het nest of zo. Als je geen 1e keus in een nest hebt, dan krijg je bagger. Zo werkt het over het algemeen helemaal niet. Het hondje wat het laatst gekozen wordt kan gewoon door wat voor omstandigheden dan ook niet bij de eerder kiezende pupkopers hebben gepast, en dat wil helemaal niet zeggen dat het een onooglijk mormel is met een rot karakter.
Het gaat me er ook niet om dat ik de mooiste wil of de grootste, of een bepaalde kleur. Gewoon degene die mij het meeste aanspreekt. En dat kan ook de pup zijn die niet direct als mooiste uit de bus komt. Dat maakt me niet uit.LongFields schreef:Mijn wachtlijst is tot nu toe (veel) groter dan het aantal pups wat er geboren wordt. Ik leg gewoon aan de mensen uit wat mijn doel is (de best mogelijke match maken) en dat het hiervoor noodzakelijk is de pups beter te leren kennen. Natuurlijk kun je als ze net geboren zijn nog niet zien welke pup het beste bij welke baas zou passen. Dat lijkt me nogal logisch. Met een week of 6 weten de mensen dan zeker of er een pup voor hen bij gaat zijn, en wordt er dus in onderling overleg een verdeling gemaakt van welke pup er naar welke baas gaat.Baily schreef: Maar meestal worden de pupkopers toch vrij snel na de geboorte van de pups op de hoogte gesteld dat de pups geboren zijn. Weet je dan al hoe de pups zijn?
En zou je dan eventueel later zeggen dat ze toch geen pup krijgen?
Inderdaad is ook het advies van de fokker heel belangrijk, zoals je aangeeft met je verhaal over de slaperige pup die normaal drukker was. Dan zou ik ook echt wel het advies van de fokker zwaar laten wegen.
Bij het nest waar Nozem uit is gekomen heb ik voor de laatst overgebleven pup (was een vrij schuchtere pup die ik niet overal zou kunnen en willen plaatsen) pas met 6 1/2 week besloten wie ervoor in aanmerking kwam. Deze pup is in een soort walhalla terecht gekomen en doet het nu prima. Als deze pup bij iemand die hoger op de lijst stond terecht zou zijn gekomen weet ik niet of het net zo goed zou zijn gegaan.
Ik denk dat het zowiezo een kwestie van vertrouwen moet zijn tussen de fokker en de pupkoper. De fokker moet een goed gevoel hebben waar de pups naartoe gaan, en de pupkoper moet het gevoel hebben serieus genomen te worden en te worden gehoord in zijn of haar wensen.
Ik vind trouwens wel altijd dat er heel minachtend gedacht wordt over de pup die als laatste gekozen wordt. Dat wordt dan toch vaak door pupkopers gezien als de kneus van het nest of zo. Als je geen 1e keus in een nest hebt, dan krijg je bagger. Zo werkt het over het algemeen helemaal niet. Het hondje wat het laatst gekozen wordt kan gewoon door wat voor omstandigheden dan ook niet bij de eerder kiezende pupkopers hebben gepast, en dat wil helemaal niet zeggen dat het een onooglijk mormel is met een rot karakter.
Sjefke was de laatst overgebleven pup. Toen wij voor haar gingen kijken waren de broertjes en zusjes allemaal al gekozen en verhuisd.
Ik heb het nooit gezien als "het overblijvertje" en ik had me ook geen fijner hondje kunnen voorstellen. Qua karakter paste ze prima bij ons, en qua uiterlijk mogen we ook niet klagen met alle resultaten die ze op shows heeft behaald.
Nee, zo bedoel ik het niet. Fokkers houden de mooiste pups (waarvan het uiteindelijk wel de bedoeling is dat ze verkocht worden) om die reden aan tot het laatst. Bij die fokkers zal dus de laatst 'overgebleven' pup de mooiste pup van het nest zijn die een pupkoper dan dus krijgt.LongFields schreef:Dat is dus vanuit fokkers-oogpunt gedacht.Scooby schreef:Ik weet van verschillende fokkers dat ze de mooiste pups juist tot het laatst aanhouden. Ten eerste om zelf pas op het allerlaatst een uiteindelijke keuze te hoeven maken als ze zelf een pup willen aanhouden, maar ten tweede ook met in hun achterhoofd dat ze de pup misschien helemaal niet verkopen en dan hebben ze zelf in elk geval een mooie pup die ze zelf houden.LongFields schreef:Ik vind trouwens wel altijd dat er heel minachtend gedacht wordt over de pup die als laatste gekozen wordt. Dat wordt dan toch vaak door pupkopers gezien als de kneus van het nest of zo. Als je geen 1e keus in een nest hebt, dan krijg je bagger. Zo werkt het over het algemeen helemaal niet. Het hondje wat het laatst gekozen wordt kan gewoon door wat voor omstandigheden dan ook niet bij de eerder kiezende pupkopers hebben gepast, en dat wil helemaal niet zeggen dat het een onooglijk mormel is met een rot karakter.
Waar ik het over had, is het oogpunt van de pupkoper, waar ik regelmatig hoor dat men eerste keus wil, omdat anders het idee bestaat dat ze met veel mindere kwaliteit thuis komen.
Ik denk inderdaad dat ik voor die optie ga. En dan uiteraard wel ook goed het advies van de fokker erbij in overweging nemen.Baïla schreef:
Ik denk echter wel dat je als je graag wilt kiezen je daarin je gevoel moet volgen en gewoon rustig doorzoeken naar een fokker waar dat kan en dan desnoods langer wachten voor bijv. eerste nestkeuze.
En was dat om uiterlijk, dat iemand moest wachten op een ander nest, omdat hij een voorkeur voor een bepaalde kleur had of iets anders met het uiterlijk, of was het echt omdat de pup niet bij diegene zou passen?*Anita* schreef:Gelukkig is dat in het geval van Harley wel gebeurd. Anders was ik nl ook niet aan de beurd geweest voor een pupBaily schreef: Er wordt nooit gezegd van "wacht jij maar op een volgend nest, want er is geen pup die bij je past in dit nest".
Van fokkers waar ik contact mee heb (van mijn eigen ras) weet ik dat ze, net als ik zelf bij Nozem, hun zelf aan te houden pup met een week of 6 uitkiezen. De rest is dan dus beschikbaar voor de pupkopers.Scooby schreef:Nee, zo bedoel ik het niet. Fokkers houden de mooiste pups (waarvan het uiteindelijk wel de bedoeling is dat ze verkocht worden) om die reden aan tot het laatst. Bij die fokkers zal dus de laatst 'overgebleven' pup de mooiste pup van het nest zijn die een pupkoper dan dus krijgt.LongFields schreef:Dat is dus vanuit fokkers-oogpunt gedacht.Scooby schreef:Ik weet van verschillende fokkers dat ze de mooiste pups juist tot het laatst aanhouden. Ten eerste om zelf pas op het allerlaatst een uiteindelijke keuze te hoeven maken als ze zelf een pup willen aanhouden, maar ten tweede ook met in hun achterhoofd dat ze de pup misschien helemaal niet verkopen en dan hebben ze zelf in elk geval een mooie pup die ze zelf houden.LongFields schreef:Ik vind trouwens wel altijd dat er heel minachtend gedacht wordt over de pup die als laatste gekozen wordt. Dat wordt dan toch vaak door pupkopers gezien als de kneus van het nest of zo. Als je geen 1e keus in een nest hebt, dan krijg je bagger. Zo werkt het over het algemeen helemaal niet. Het hondje wat het laatst gekozen wordt kan gewoon door wat voor omstandigheden dan ook niet bij de eerder kiezende pupkopers hebben gepast, en dat wil helemaal niet zeggen dat het een onooglijk mormel is met een rot karakter.
Waar ik het over had, is het oogpunt van de pupkoper, waar ik regelmatig hoor dat men eerste keus wil, omdat anders het idee bestaat dat ze met veel mindere kwaliteit thuis komen.
Ik begrijp wel wat je bedoelt Inge met niet kiezen op sentiment. Daar heb je ook gelijk in, en er is natuurlijk meer waarop je je beslissing baseert. Maar toch telt sentiment het zwaarste bij mij, wat dan natuurlijk ook wel ondersteunt moet worden met verstand.Inge O schreef:klopt als een bus, tenminste, die bedenking heb ik me ook al vaak gemaakt.Martijn schreef:Waar ik een schepje zout bij neem is de notie dat er voor elke persoon op de reserveringslijst de perfecte pup in het nest zou zitten. Dat wordt soms wel zo voorgedaan en dat vind ik een beetje komisch. Wat doe je met twee dominante reutjes als je maar één dominante reuenkoper hebt?
het is dat ik jou al voldoende ken van het forum om te weten dat het wel heel rottig zou moeten lopen voor jij besluit dat het niet gaat met een hond, maar voor het 'kiezen op de oogjes' of anderssoortige puur sentimentprikkels ben ik normaal gezien nogal allergisch. ik begrijp wat je ermee bedoelt hoor, en er zit zeker iets in, maar als ik mensen minder goed ken, en dus minder kan beoordelen hoeveel hondenverstand ze hebben zal ik hun dergelijke impulsbeslissing zeker uit het hoofd praten als ik denk dat het niet het meest geschikte hondje is voor hen.Baily schreef:
Ik kies denk ik vooral op de blik in de oogjes.
ik werk hier dus wel met 1e, 2e, 3e nestkeuze enz., en gezien ik altijd zelf een pup aanhoud, en ik niet eerder wil kiezen dan 6 à 7 weken, duurt het dus ook tot die tijd voor mensen weten welke pup hun pup wordt.
heel vaak hebben ze niet eens veel keuze, doordat ze ze een geslacht- en kleurvoorkeur hebben. maar hebben ze die keuze wel, dan laat ik ze daar ook echt wel vrij in. alleen zal ik wel argumenten ten voordele of ten nadele van een bepaalde pup in hun situatie aandragen, en eerlijk gezegd heb ik het nog nooit meegemaakt dat mensen daar niet op ingingen. maar zij hebben finaal het laatste woord, binnen bepaalde grenzen natuurlijk.
hier weten mensen wel van in het begin of er een pup voor hen bij is, en hoewel ik ook wel het voordeel inzie van hoe suzanne dat nog in het ongewisse laat tot op week zes, zou ik het zlf niet zo willen. ik zou het zelf niet kunnen aanzien hoe mensen al heel enthousiast zijn, en dan op week zes te horen krijgen dat het uiteindelijk niet doorgaat. als ik zie hoe intens mensen meeleven met het hele gedoe rond een nest, en toeleven naar het moment dat er eindelijk eentje met hun meegaat, zou ik het gevoelsmatig moeilijk vinden om telkens mensen bij de pups te hebben die daar met een benepen hartje zitten en zichzelf niet enthousiast durven laten zijn om zich een te grote ontgoocheling te besparen.
mag ie m houden
Dit was puur om het karakter van de pupsBaily schreef:En was dat om uiterlijk, dat iemand moest wachten op een ander nest, omdat hij een voorkeur voor een bepaalde kleur had of iets anders met het uiterlijk, of was het echt omdat de pup niet bij diegene zou passen?*Anita* schreef:Gelukkig is dat in het geval van Harley wel gebeurd. Anders was ik nl ook niet aan de beurd geweest voor een pupBaily schreef: Er wordt nooit gezegd van "wacht jij maar op een volgend nest, want er is geen pup die bij je past in dit nest".
Ik zou dat ook absoluut niet willen, niet als koper en niet als fokker. Ik zou met zoveel mensen afspraken maken als er pups zijn en dan nog een echt reservelijstje (dat de mensen dat ook weten) voor als er iemand afvalt, maar niks van "Ja sorry, je hebt 6 weken gewacht en meegeleefd maar geen pup voor je", dat vind ik onmenselijk, heel onprettig.Inge O schreef: hier weten mensen wel van in het begin of er een pup voor hen bij is, en hoewel ik ook wel het voordeel inzie van hoe suzanne dat nog in het ongewisse laat tot op week zes, zou ik het zlf niet zo willen. ik zou het zelf niet kunnen aanzien hoe mensen al heel enthousiast zijn, en dan op week zes te horen krijgen dat het uiteindelijk niet doorgaat. als ik zie hoe intens mensen meeleven met het hele gedoe rond een nest, en toeleven naar het moment dat er eindelijk eentje met hun meegaat, zou ik het gevoelsmatig moeilijk vinden om telkens mensen bij de pups te hebben die daar met een benepen hartje zitten en zichzelf niet enthousiast durven laten zijn om zich een te grote ontgoocheling te besparen.
Hier ben ik het helemaal mee eens hoor.Inge O schreef:zo zie ik het ook, en dat is eigenlijk al altijd netjes gelukt. niet omdat, zoals martijn ook al aangaf, er nu toevallig exact die hondjes met dat karakterprofiel geboren worden als wat in ideale omstandigheden voor iedereen de beste match zou zijn.starfleet schreef: Het is ook niet nodig, het kan niet zo zijn dat bij een goed gefokt nest er geen matches te maken zijn. Er is ook nog iets als té goed willen doen te veel naar ideaal streven. Als je mensen niet geschikt vindt, krijgen ze geen pup klaar en als ze wel geschikt zijn en aan de beurt dan krijgen ze er een, ook al zit er bij die tien gegadigden er misschien net een die ietsje geschikter lijkt, wat maakt dat uit, goed is goed.
Anne
maar omdat, zoals met zoveel in het leven, niet-helemaal-ideaal ook nog best erg genieten kan zijn.
Heb ik me ook wel eens afgevraagdMoon schreef:Heeft iemand er eigenlijk zicht op (fokkers) in hoeverre het karakter van een pup al voorspelbaar is? Dus wordt de volwassen hond altijd hoe hij als pup leek te zijn? Ik kan me namelijk herinneren dat dat de kritiek was op de zogenaamde 'puppy-tests' dat na onderzoek bleek dat er niet zoveel klopte van de voorspellingen voortkomend uit de tests
Dus ben je wel eens voor verrassingen komen staan als je je pup als volwassen hond terug zag?
Hij beschreef Rana als rustig en "terughoudend" 
Dat is ze dus NIET 
Bij Hera vond/ vind ik het toch aardig overeen komen.Moon schreef:Heeft iemand er eigenlijk zicht op (fokkers) in hoeverre het karakter van een pup al voorspelbaar is? Dus wordt de volwassen hond altijd hoe hij als pup leek te zijn? Ik kan me namelijk herinneren dat dat de kritiek was op de zogenaamde 'puppy-tests' dat na onderzoek bleek dat er niet zoveel klopte van de voorspellingen voortkomend uit de tests
Dus ben je wel eens voor verrassingen komen staan als je je pup als volwassen hond terug zag?
ik ook, helemaal op gevoel. Ik weet nog dat we Odin gingen uitkiezen. Odin ging meteen op mijn schoot liggen toen ik daar op de grond zat. En Odin heeft eigenlijk mij gekozen. En het voelde gewoon goed. En het is ook goed.Baily schreef:Ik kies denk ik vooral op de blik in de oogjes.Marion. schreef:Vind je dat echt? Ik mocht bij Miep vanaf dag 1 op bezoek, en als ik zelf had moeten kiezen was het puur op kleur geweest. Hoe kan ik nu kiezen tussen al dat puppengeweldBaily schreef:Ik kies niet echt op uiterlijk, maar op hoe het karakter is, want je kunt als pupkoper, die meerdere keren op bezoek komt, toch wel inschatten na een tijdje wat voor typetje het pupje is.
Wij hadden niets te kiezen (laatste op de lijst) maar de fokker had ook een sterk adviserende/toewijzende rol. De match met Dante was ook een heel goede. Wij wilden een middenmootje, dus geen extreem druk typje. En als pup was Dante echt ideaal; een rustig makkelijk pupjeranetje schreef:Heb ik me ook wel eens afgevraagdMoon schreef:Heeft iemand er eigenlijk zicht op (fokkers) in hoeverre het karakter van een pup al voorspelbaar is? Dus wordt de volwassen hond altijd hoe hij als pup leek te zijn? Ik kan me namelijk herinneren dat dat de kritiek was op de zogenaamde 'puppy-tests' dat na onderzoek bleek dat er niet zoveel klopte van de voorspellingen voortkomend uit de tests
Dus ben je wel eens voor verrassingen komen staan als je je pup als volwassen hond terug zag?
Ik moet zeggen dat een paar van mijn vriendinnen, die een hond toegewezen kregen op grond van de kennis van de fokker, de puppentest (met een slag om de arm, want dat is een momentopname) en hoe de fokkers de kopers inschatten, een werkelijk prima "match" hadden.
Maar ik denk dat je als fokker dan wel veel ervaring in observeren moet hebben èn veel mensenkennis
Ik heb mijn honden zelf uitgezocht. Nou ja, Rana was tweede keus, omdat de fokker mijn eerste keus zelf wilde houden
Maar als ik een fokker zou treffen met veel ervaring, zou ik zijn advies nadrukkelijk laten meewegen.
. Ja dat is waar; de socialisatie kan natuurlijk ook heel veel uitmaken. Daar zul je als fokker misschien ook niet zoveel kijk op hebben (hoe de nieuwe eigenaars dat gedaan hebben).estelle schreef:Bij Hera vond/ vind ik het toch aardig overeen komen.Moon schreef:Heeft iemand er eigenlijk zicht op (fokkers) in hoeverre het karakter van een pup al voorspelbaar is? Dus wordt de volwassen hond altijd hoe hij als pup leek te zijn? Ik kan me namelijk herinneren dat dat de kritiek was op de zogenaamde 'puppy-tests' dat na onderzoek bleek dat er niet zoveel klopte van de voorspellingen voortkomend uit de tests
Dus ben je wel eens voor verrassingen komen staan als je je pup als volwassen hond terug zag?
We kozen haar omdat ze de haaibaai van de 3 was, vooraan stond met alles en niet terugdeinsde als we iets uithaalde (bos sleutels op de grond laten vallen e.d.).
Dat karakter heeft ze nog steeds. Het is niet ineens een mietje geworden ofzo.
Bij mn andere honden vindt ik het moeilijk om te zeggen. Chello was al 5 maanden oud. Bij Ghaya hadden we een andere pup uitgezocht (kleurenbandjes hadden ze om) maar toen we kwamen waren bij een aantal pups die bandjes afgegaan, ook bij die van ons.
Dus of we nou dezelfde pup mee hebben genomen toen der tijd .....
Daarbij is natuurlijk erg veel afhankelijk van wat er allemaal nog gebeurd in de socialisatie periode. Als Ghaya toen niet 2x gegrepen werd door een herder was ze nu wellicht niet zo panisch geweest en schtijbakkerig.
Alhoewel dat natuurlijk ook weer in het karakter zit.
dat de bandjes afgegaan waren ; zul je nooit weten of Ghaya dé pup was 
