Martijn schreef:Stang schreef:
Bij het nest waar Kaya uitkwam, hadden we de keuze uit 5 pups. Hiervan heeft de fokker één pup afgeraden omdat deze zeer pittig was (alleen afgeraden dus).
Ja! Dat vind ik nu een goede manier! Afraden en dat de koper in principe het afraden van de fokker serieus neemt en dan verder kijkt.
Maar iets in me zegt dat dat mooier klinkt dan het in werkelijkheid uitpakt. Want wat als een pupkoper echt een heel foute keuze maakt. Dat kan wel degelijk. Menig onvermoedend huisvrouwtje dat voor haar eerste hondje een Stafford x leonberger reutje mee naar huis neemt. Echt van die combinaties waarvan je direct zeker weet dat het gewoonweg niet bestaat dat de hond daar niet over een jaar het huis af breekt en dat Truus huilend aan de telefoon van ergernis, verdriet en schaamte: "Het gaat gewoon niet
meeheeheer!!!
En dan dus als fokker een puberende kerel van een jaar die nog helemaal niets heeft geleerd en een totaal verknipt beeld van zichzelf en de wereld heeft mogen ontvangen. Voor onbepaalde termijn. Dat verdient toch enige consideratie bij het uitzoeken van de pup mag ik hopen.
Natuurlijk zorgt de baas er 15 jaat voor...als het goed gaat. Maar het gaat niet altijd goed zoals niets altijd goed gaat. En dan is het dus de fokker die 15 jaar met de hond tobt want dat gebeurt namelijk ook. Is het niet thuis dan is het wel het eeuwige getob met herplaatsingen en weer opkomende problemen. Vroeger liet een beetje fokker zo'n hond dan gewoon inslapen omdat hij zogenaamd niet meer uit de narcose kwam of "een kronkel hep". Dat wordt tegenwoordig als minder verantwoordelijk beschouwd. En terecht.
Tuurlijk gaan we er niet vantevoren vanuit dat het fout gaat. Tuurlijk probeer je de baasjes serieus te nemen ook al hoor je aan de dingen die ze zeggen dat het niveau van hondenvaardigheid vooral in hun eigen hoofd erg hoog is. Hoog genoeg om er lief voor te zijn en hem netjes op puppycursus te doen maar dan is het hem wel weer en daarna gewoon goed verzorgde gezinshond onder de keukentafel. Niet zielig maar ook niet helemaal echt je dat voor een
echte ierse setter. Met de ene wel maar met de andere nooit van je langzalzeleven, dus.
Ga je dan het setterigste pupje meegeven aan de minst grote setterliefhebber van je reserveerlijst of bel je een liefhebber die je al kende en biedt je hem aan als geweldige pup die nu al de halve dag voorstaat en genieten die persoon en die hond voor de rest van het sprookje van elkaar.
Dat moet dan niet doorgaan omdat zij van verderop "een gevoel bij het pupje heeft?"
Natuurlijk raadt je het dan niet af. Dan zeg je gewoon Nee. "Nee sorry, die is al gereserveerd. Ja, die andere twee nog wel hoor." Als je dat direct al zegt is er geen sprake van een gebroken hart. Kom op zeg.
Daarnaast vind ik het eigenlijk een beetje eng als pupkopers heel strakke ideëen hebben over hoe de pup moet zijn.
Ik heb ook mijn hoop hoog in bepaalde aspecten van onze toekomstige pup maar als het anders uitpakt dan is dat ook goed.
Ik heb al twee idioten die met al hun drama en gedoe prima passen dus daar kan echt nog wel een pupje bij en ook al is het geen ster in de ring of op het veld dan is het toch nog steeds de mijne.
Maar om met 6 weken al de citotoets te moeten doorstaan en dan een stempel opgedrukt krijgen wat voor hond jij moet gaan worden...da's dus vragen om ellende.
Een bepaalde kant op sturen is prima maar als het keurslijf gewoon niet past dan moet je ophouden. Ook als dat keurslijf dat van een huishond is.
In ieder geval..allemaal gelul hierboven maar wat ik aan wil geven is dat het welliswaar in het allergrootste belang van de koper is dat het klikt met de pup maar het belang van de koper en de fokker zijn niet per definitie tegengesteld. Het is voor de fokker ook belangrijk dat het goed gaat. Als je babyhondjes in huis hebt en je mag daar anderhalf jaar naar uitleven en er dan twee maanden voor zorgen dan zit er een kleine kans in dat je er nogal gehecht aan raakt. Die gun je dan echt wel het beste, denk ik.
Daarnaast is het altijd onverstandig om mensen die ergens verstand van hebben niet aan te horen als het om kritieke keuzes gaat. Stel je voor dat de fokker van je hond zomaar iets zinnigs zegt. Dan is het toch leuk als je niet al "ja maar" aan het gillen bent. Daarnaast is het onbehoorlijk om voor de overeenkomst al op je strepen te gaan staan. Op dat moment zijn de pups gewoon "het eigendom" van de fokker dus dat die vraagt of je voorkeur hebt is op zich al winst. Kort gezegd.
De koop kan ook gewoon niet doorgaan dus het is duidelijk dat er niet voorbij de grenzen van de fokker te onderhandelen valt. Dan kun je net zo goed in gesprek gaan over hoe hij/zij van plan is de pups te gaan verkopen en als hij/zij je iets gunt is dat fijn en als dat niet het geval is doe je er toch niets aan.
). nee in de zin van dat de hoofkenmerken die je er als pup in ziet er absoluut overduidelijk in blijven, ja in de zin van dat de situatie waar ze in terechtkomen hun ontwikkeling nog heel erg kan beïnvloeden - een onderdanige pup bv. die (ook om die reden) bij een onzeker meisje werd geplaatst : nou, hoe onderdanig en makkelijk hij ook was, hij werd onder haar onzekere vleugels toch weer te sterk voor haar. maar dat soort verandering kom je natuurlijk nooit onderuit.
. Leuk trouwens dat het meestal klopt (de inschatting van het karakter van de pups)!
