Al met al wordt het toch tijd om te reageren als eigenaar en fokker van Dalmatische honden omdat er foutieve informatie gegeven wordt.
Wordt er dan nog wel gefokt met de horende honden uit datzelfde nest eigenlijk?
Ja.
nou nog mooier . ik wil nog wel eens zien welke rv mij zou kunnen verplichten om (los van alle omstandigheden) een pup in te laten slapen.
Als je als lid van een rasvereniging wilt fokken dan conformeer je je aan de regels die gehanteerd worden. In dit geval dus de verplichting om dove pups in te laten slapen. Overigens wordt de soep niet zo heet gegeten als ie opgediend wordt en zijn ook bij de rasvereniging fokkers bekend die hun dove pups niet laten inslapen. Hun keuze en er worden verder ook geen sancties op gegeven.
ik verbaas me er toch steeds weer over hoe makkelijk mensen klakkeloos 'bevelen' opvolgen - ben ik nu een marsmannetje of wat
Heeft niets te maken met klakkeloos 'bevelen' opvolgen te maken. Vrijwel alle fokkers van Dalmatische honden hebben zich verdiept in het hebben en houden van een dove dalmatische hond en maken op basis van hun eigen mening een beslissing. In de meeste gevallen betekent het dat ze het advies van de RV opvolgen.
Dat is volgens mij niet zo hoor
Ik denk eerder dat die rasvereniging een beetje te veel op mars is gericht.
Naar mijn idee spannen ze het paard achter de wagen.
Natuurlijk moet je als rasvereniging wat doen als er veel dove pups worden geboren. Maar ik denk dat je verder komt met genetisch onderzoek en op grond daarvan honden uitsluiten voor de fok.
Vanaf de zijlijn dingen roepen is natuurlijk altijd makkelijk. Wel jammer dat er niet geinformeerd is hoe zaken geregeld zijn of wat voor onderzoeken en dergelijke er gedaan worden. Wat vaak vergeten wordt is dat de NCDH (de rasvereniging van de Dalmatische honden) erg vooruitstrevend is geweest met betrekking tot de BAER testen. Als eerste RV in Nederland erkende zij problemen met het gehoor en dankzij de NCDH is de BAERtest in Nederland gekomen. Dit mede door de contacten in de VS waar al langer onderzoek naar doofheid werd gedaan.
De NCDH heeft tegelijkertijd met het ter beschikking komen van de BAERtest een rigoreus fokbeleid opgesteld. Van de een op de andere dag (1 januari 1995) was het verboden om nog langer met eenzijdig horende honden te fokken. Een aantal fokkers heeft hier behoorlijk last van gehad.
Met de intreding van de BAER test was het verplicht om vanaf 1 januari 1995 om alle fokdieren en pups te laten testen. Tegelijkertijd is het eerste jaar van alle fokdieren en pups bloed afgenomen voor wetenschappelijk onderzoek. Dat het bloed op dit moment zoek is en niemand weet waar het gebleven is, is iets waar de NCDH volledig buiten staat. Het bloed is verzameld door een dierenarts en ook daar gebleven. Het gaat mij even te ver om de naam van de DA hier te noemen.
Verder loopt er op dit moment een onderzoek in Duitsland bij Prof. Distl die probeert de DNA markers op te sporen. Aangezien de aangeboren doofheid redelijk complex blijkt te zijn is het heel moeilijk om de markers te vinden maar het onderzoek vindt nog steeds plaats.
Ook is er sinds een week informatie over een onderzoek wat in Finland gestart zal gaan worden. De doofheid is niet het belangrijkste item van dit onderzoek en zelfs honden zijn niet het onderwerp waar het om draait maar epilepsie bij mensen. In het kort komt het erop neer dat men dmv van epilepsie onderzoek bij honden meer te weten wil komen over het ontstaan van epilepsie bij mensen. Het voordeel van zo'n onderzoek is dat er veel geld mee gemoeid is en het waarschijnlijk mogelijk zal zijn om de gehele DNA structuur van de Dalmatische hond in kaart te brengen. Met dit profiel kunnen verdere onderzoeken qua doofheid gestart worden.
De NCDH is zeker geen arme RV maar ook geen hele rijke. Voor wetenschappelijk genetisch onderzoek praat je niet over tienduizenden euro's maar honderdduizenden euro's en net als zoveel RV's in Nederland is dat geld er eenvoudigweg niet en dus kan een RV ook niet alleen een onderzoek starten maar ben je afhankelijk van partners die er heil in zien. Wel is de verwachting dat wanneer je de markers hebt gevonden inderdaad bepaalde fokdieren uit kunt sluiten waardoor doofheid 'misschien' uitgebannen kan worden.
Wat overigens natuurlijk wel een probleem is..................wat doe je met een compleet doof nest?[/
Geen idee, daar is zover ik weet nog nooit over nagedacht en gelukkig is dat ook nooit nodig geweest. Er is nog nooit een compleet doof nest geboren.
Ik heb er wel van gehoord. Maar of die informatie juist was weet ik niet.
Dus wat ik schrijf is echt "onder voorbehoud" van juistheid
Mensen die buiten de rasvereniging fokken schijnen dat probleem ook (??) te hebben.
Maar misschien is de controle daar nog minder bij sommigen.
Of de ouderdieren al genetisch gecontroleerd kunnen worden is mij ook niet helemaal duidelijk. Men is er wel mee bezig dacht ik.
Onjuiste informatie dus maar je schreef al dat het onder voorbehoud was. Veel informatie over nesten buiten de RV hebben we niet maar wat we wel weten is dat 99,9% van de nesten buiten de RV niet getest worden op doofheid en de ouderdieren dat voor 90% ook niet zijn. Hoe dit bekend is, is niet zo moeilijk....de RV krijgt van alle gehoortest onderzoeken een uitdraai en vooralsnog staan hier vrijwel nooit nesten van buiten de RV op. Op die nesten is dus totaal geen controle en is het probleem doofheid naar alle waarschijnlijkheid nog groter dan binnen de RV.
Er wordt wel degelijk gefokt met broers en zussen , doofheid wordt in de doofpot gestopt en er wordt vrolijk verder gefokt , die goede daargelaten naruurlijk
Ik weet niet of deze zin voor de Dalmatische hond was bedoeld maar ik kan je vertellen dat doofheid bij de gespikkelden niet in de doofpot wordt gestopt. Fokkers zijn er heel open en eerlijk over en dat kan ook niet anders want het is maar een klein clubje bij elkaar. Fokkers onderling bezoeken elkaars nesten en zien van elkaar wat er aanwezig is. Jaarlijks worden de resultaten van de BAERtesten gepubliceerd in het clubblad met naam, NHSB nummers enz enz.
Sinds 1995 wordt er dus getest en wanneer je de statistieken bekijkt zie je ook dat de doofheid afneemt. Natuurlijk niet zo snel als we zouden willen maar het daalt in ieder geval. Bij aanvang van de test lagen de percentages zo rond de 25% (totaal doof plus eenzijdig doof) en nu ligt het rond de 12 a 13 %. Het percentage totaal doof ligt rond de 2 a 3% maar dat fluctueert. Leuk detail is dat 2006 het eerste jaar is, sinds de BAERtesten in Nederland afgenomen worden, dat compleet vrij was van totaal dove pups.
Samengevat is het dus zo dat de RV zeker geen struisvogelpolitiek hanteert of van Mars komt en wel degelijk tijd en geld steekt in onderzoeken. Alleen waarschijnlijk is dat niet voor iedereen even duidelijk.
Ook ik ken de succesverhalen over dove pups maar helaas ken ik ook de minder succesvolle verhalen en die zijn veel talrijker. Een van die verhalen heeft ook hier op het hondenforum gestaan en betrof de hond Vlekkie. Hij heeft uiteindelijk een thuis gevonden maar ik heb jammergenoeg nooit meer kunnen lezen of dat ook zijn eindstation is gebleven.
Ik fok met mijn honden en heb ook weleens dove pups gehad en ik heb ze laten inslapen. Het schrijft wat makkelijker op dan het daadwerkelijk is maar neem gerust aan dat geen enkele fokker zijn pups lachend laat inslapen. Voor sommige is het een reden om nooit meer een nest te fokken. Mijn laatste dove pups is inmiddels 5 jaar geleden geboren en hopelijk was dat ook de allerlaatste. Wel is het zo dat de ervaren fokkers de dove pups al op de leeftijd van 3 weken signaleren en dan de beslissing maken om ze te laten inslapen. Niet dat het dan makkelijker is maar anders is het wel. Wanneer je wacht tot de gehoortest op 6 weken is de band die je met een pup hebt vele malen groter. De minder ervaren fokkers krijgen hulp van de ervaren fokkers om dove pups op te sporen. Of ze komen kijken of er worden tips doorgegeven om te signaleren.
Om het verhaal compleet te maken: Ik heb een dove hond in huis gehad, Linda heette ze en was 2 jaar oud toen ik haar kreeg. Totaal verknipt, niets geleerd en compleet de weg kwijt. Zij kwam bij mij om te socialiseren omdat ze niet kon wennen bij het thuis wat ze had (teveel honden om haar heen). Het is uiteindelijk gelukt, met veel bloed, zweet en tranen, om haar zover te krijgen een redelijk normaal hondenleven te lijden maar makkelijk was het niet. Ettelijke keren ben ik thuisgekomen om haar in de vensterbank aan te treffen met de gordijnen van het plafond getrokken. Ze is uiteindelijk terug gegaan naar haar thuis en heeft daar nog heel wat jaren kunnen leven. Ze is op 11 jarige leeftijd aan iets anders overleden.
Aangeboren doofheid is iets anders dan doofheid op oudere leeftijd en ook niet met elkaar te vergelijken.
...............
Moet ik begrijpen dat er volgens jou geen verschil is tussen een toy poedel en een Dogo Argentino? Dat een fokker van Dogos precies hetzelfde nastreeft als een fokker van toy poedel en dus ook dezelfde beslissingen zou moeten nemen?
.
)