malinois schreef:Paulala schreef:mixertje schreef:Nou ik word gelijk bedreigd met een mailtje van de fokker na mijn laatste reactie. Dat ik alvast afscheid moet gaan nemen van mijn pup etc. Heel naar en flauw. en vooral kinderachtig. Bah how shabbish

!
Dit is voor mij dus de doorslag.
Als een fokker dit doet, dan is er gewoon iets niet in de haak.
precies...

Nu kijk ik wil het goede in de mens blijven zien, maar dat wordt zo wel steeds moeilijker!!!
De reden dat ik een beetje op pas met het afgaan op het verhaal van 1 persoon:
Thuis fokten wij vroeger wel eens een nestje draadharige Foxterriers (met stamboom, via de rasvereniging, in totaal geloof ik 4 nestjes van twee verschillende teefjes).
In 1 van deze nestjes zat een hondje met een ruis in het hart. Dat kan later dichtgroeien, of misschien ook niet, kan een verkorte levensduur hebben of misschien ook niet. Daar hebben we dus geen stamboom voor aangevraagd, en niet verkocht tegen de normale pupprijs (van toen Fl600 of zo). Een tante vond dat wij zo'n leuke hondjes hadden en wilde er ook wel heen, dus Terry ging naar de tante. De dag dat ze het hondje af kwamen halen, ging het hondje in de kofferbak en KABOEM de klep dicht. Zo snel dat we niet in hadden kunnen grijpen. Gevolg: hondje de rest van zijn leven panisch voor auto's. Dat lag dus overduidelijk NIET aan de socialisatie, en niet aan de genen (die foxen van ons waren dus NERGENS bang voor) maar gewoon aan de onbenulligheid van de eigenaars op dag 1. En nu komt ie: zij hebben dus nooit geloofd dat dit hun eigen schuld was.... het lag aan ons want wij hadden het niet goed gedaan. In zekere zin klopt het: we hadden die onbenullen nooit een pup mogen meegeven. Maar daar doelden zij dus niet op
Het verhaal heeft een triest einde: puppy kwam na een paar maanden volledig verziekt bij ons terug. Het arme beest heeft een enorme ontsnappingsdrang gekregen (waar die van ons totaal geen last van hadden). Bij een ontsnapping ging het fout: helaas onder een auto
Kees