Gezinshonden

[Madelief]

Ja, het ("blauwe gedeelte") klinkt wel jammer, vooral omdat de hond natuurlijk gelijk had!

Maar, wat ik er ook misschien niet duidelijk bij vertelde. Het punt is dat een hond NOOIT mag denken dat hij een kind TERECHT terechtgewezen heeft! Omdat er anders hele gevaarlijke situaties onstaan! Daarom moet je zo'n geval helaas je hond straffen, en vervolgens het kind BUITEN ZICHT op de vingers tikken en uitleggen wat er gebeurt is en kan gebeuren!

De hond heeft op zich helemaal niets fout gedaan, reageerde heel honds zoals het hoort, maar in een gezin kan dat gewoon niet. Dus moest de hond haar plaats gewezen worden. En een afstraffing moet eigenlijk altijd de eerste keer het strengst, omdat als je steeds harder straft de hnd indertussen ook steeds harder wordt en gaat incasseren, nergens voor nodig. Eén duidelijke grens en het is klaar. (heeft mn moeder ook nooit meer hoeven herhalen, trouwens, en het is hondentaal)

Maar het is natuurlijk wel moeilijk om dat te doen, zeker als die eigenwijze dochter van je zelf de hond pijn heeft gedaan!

Maar kinderen moeten kostte wat kost beschermd worden, omdat ze zo weerloos zijn, daarom moet een "gezinshond" wat dat dan ook wezen mag altijd zn plaats kennen.

eh beetje korte reactie, maar bezoek komt net binnen en de koffie lonkt!

M

[ranetje]

Ja, het ("blauwe gedeelte") klinkt wel jammer, vooral omdat de hond natuurlijk gelijk had!

Maar, wat ik er ook misschien niet duidelijk bij vertelde. Het punt is dat een hond NOOIT mag denken dat hij een kind TERECHT terechtgewezen heeft! Omdat er anders hele gevaarlijke situaties onstaan! Daarom moet je zo'n geval helaas je hond straffen, en vervolgens het kind BUITEN ZICHT op de vingers tikken en uitleggen wat er gebeurt is en kan gebeuren!

De hond heeft op zich helemaal niets fout gedaan, reageerde heel honds zoals het hoort, maar in een gezin kan dat gewoon niet. Dus moest de hond haar plaats gewezen worden. En een afstraffing moet eigenlijk altijd de eerste keer het strengst, omdat als je steeds harder straft de hnd indertussen ook steeds harder wordt en gaat incasseren, nergens voor nodig. Eén duidelijke grens en het is klaar. (heeft mn moeder ook nooit meer hoeven herhalen, trouwens, en het is hondentaal)
Maar het is natuurlijk wel moeilijk om dat te doen, zeker als die eigenwijze dochter van je zelf de hond pijn heeft gedaan!

Maar kinderen moeten kostte wat kost beschermd worden, omdat ze zo weerloos zijn, daarom moet een "gezinshond" wat dat dan ook wezen mag altijd zn plaats kennen.

eh beetje korte reactie, maar bezoek komt net binnen en de koffie lonkt!

M

De correctie op zich was misschien hondentaal (al betwijfel ik dus dat het in dit gebval juiste hondentaal was), maar het feit dat de hond verboden wordt om te grommen is de hond zijn taal afnemen.
Met het risico als gevolg dat hij in het vervolg niet eerst gromt (waarschuwt) maar meteen bijt.
Honden en kinderen moeten koste wat het kost beschermd worden.

[Madelief]

Ik ben het niet met je eens maar dat geeft niet. Ik denk niet (nouja, dat weet ik wel zeker) dat het grommen is afgeleerd, en dat de hond de volgende keer sneller zal bijten. Dat zou wel kunnen gebeuren als je een hond vals maakt. Je maakt een hond met een stevige correctie niet vals. Een hond zal altijd waarschuwen, tenzij er iets mis is met de hond.

Ik denk ook niet dat je uberhaupt iets kunt zeggen over over het de juiste manier was. Het stond tussen haakjes, en zo heeft mijn moeder het vertelt. Zei "bij wijze van spreken alle hoeken van de kamer laten zien" en dat wil niet zeggen dat ze de hond letterlijk door de kamer heeft gegooid, ik vermoed dat ze gewoon met een boze term de snuitgreep heeft toegepast en haar welicht op de grond gedrukt heeft,wat nu een beetje achterhaalt lijkt te worden, maar toen heel gebruikelijk was.

Maar nogmaals, ik weet het niet en dat is ook niet de boodschap. Het "alle hoeken van de kamer laten zien" was bedoelt als illustratie dat de hond eerst en streng gestraft werd, en daarna pas ik, ondanks dat ik fout was. Ik heb het expres tussen haakjes gezet anders had ik het wel gewoon laten staan, zoals het is.

Ik weet het zoals ik zei niet meer, ik was erg klein. Het is een verhaal dat ik al heel lang ken, plus dat het volgens de hond-opvoedkundige regels van ruim 30 jaar geleden was. Je moet dus ook niet gaan proberen te doorgronden wat er precies gebeurd is, maar het waarom, en ik zou ook mijn hond duidelijk maken dat er geen kinderen op de plek gezet mogen worden. Of dat nou met grommen, lip optrekken of meteen bijten is. Mijn hond staat lager dan mijn kind, en als ik een ras heb die dat niet accepteren kan met begeleiding, dan zorg ik dat het kind niet in de buurt van de hond komen kan!

Zou alleen proberen te voorkomen dat het gebeurt, en het hangt natuurlijk erg van hoe de situatie is. Ik mocht als kind dus bijvoorbeeld ook nooit op de matras van de hond komen, of bij de etensbakken als ze at.

Anyway, het valt me wel op dat er vaker gereageerd wordt op dingen die ik tussen haakjes zet en daardoor enige nuance meegeef, dus ik zal proberen of ik het een volgende keer op een andere manier duidelijk kan maken. Anders blijf ik herhalen dat ik "het tussen haakjes gezet heb omdat het bij wijze van spreken, etc etc is". Kennelijk leest men hier heel letterlijk en ik zal dus maar op mn woorden moeten gaan letten.

M

[Dobervrouw]

Zodra ik tegen mensen zeg dat wij over een tijd graag weer een hond zouden willen, roepen ze standaard 'oh dan moet je een Labrador nemen, want dat is een échte gezinshond!'

Ik vind dat altijd een beetje rare uitspraak, want ten eerste ben ik van mening dat in één ras een zéér grote variatie kan bestaan wat betreft betrouwbaarheid en tolerantie, en ten tweede vind ik de meeste labradors in mijn omgeving niet specifiek geschikt als gezinshond.

Ook reacties als 'oh een terriër moet je niet nemen bij je kinderen hoor, dat is écht gevaarlijk' of 'je moet geen waakhond nemen, een Dobermann of zo, want die vallen zó aan' vind ik erg vreemd.

Maar goed, hier zitten volgens mij experts, dus ik vroeg me af:

Zijn er bepaalde rassen die jullie ongeschikt, of juist érg geschikt vinden voor een gezin met kinderen?

Nou, mijn Dobermann is dan een Labrador in een in zwart jasje
Tuurlijk heeft hij waaksheid in zich, maar dat is iets heel anders dan zomaar aanvallen. Ik heb Nando voor sport en show, maar in eerste instantie als gezellige huishond. Ik heb geen kinderen rondlopen, wel 2 katten en konijnen.

Nando's oppas heeft zelf een gezin met drie kleine kinderen en het gaat er perfect. De kinderen zijn dol op hem.
Ook Nando's fokker heeft een kindje en ook dat gaat perfect.
En ik ken meerdere mensen die een Dobermann als huishond hebben.

Verder ben ik het met onderstaande van Nanna en Suuz eens
(scheelt me typen )

Per ras, individu en zelfs per gezin verschillend.

Het hangt van zóveel factoren af of een bepaald ras tot zijn recht komt in een gezin. Wat wil men met de hond? Hoeveel beweging krijgt hij? Hoe woont het gezin? Hoe oud zijn de kinderen?
Ik vind wel dat het ene ras meer aanleg heeft om te functioneren als leuke gezinshond dan het andere, maar het IDEALE gezinshond-ras bestaat imo niet.

Ik denk dat geeneen hond een gezinshond is en fokkers die dat label wel op 'hun' ras plakken, tja dat vind ik gewoon niet zo slim.
De hond moet bij het gezin passen, zoals eerder hier gezegd.
Actief gezin, actieve hond bijvoorbeeld.
En ik zou kinderen en honden nooit alleen laten.

Door te roepen dat een ras zo kindvriendelijk is schets je volgens mij een verkeerd beeld omdat het gewoon per individu-hond verschilt.

.

[Hokey]

Nou, mijn Dobermann is dan een Labrador in een in zwart jasje
Tuurlijk heeft hij waaksheid in zich, maar dat is iets heel anders dan zomaar aanvallen. Ik heb Nando voor sport en show, maar in eerste instantie als gezellige huishond. Ik heb geen kinderen rondlopen, wel 2 katten en konijnen.

Nando's oppas heeft zelf een gezin met drie kleine kinderen en het gaat er perfect. De kinderen zijn dol op hem.
Ook Nando's fokker heeft een kindje en ook dat gaat perfect.
En ik ken meerdere mensen die een Dobermann als huishond hebben.

Verder ben ik het met onderstaande van Nanna en Suuz eens
(scheelt me typen )

Laat ik nou net beginnen te kwijlen als het over Dobers gaat, dus ik vind je reactie heel leuk

Laat ik m'n vraag nog eens anders verwoorden Van bijna elk ras zijn honden met begeleiding netjes in de omgang met kinderen te krijgen, maar zijn er bepaalde honden, die bijvoorbeeld wat neurotischer zijn aangelegd qua ras, waarbij de kans op succes kleiner is?



Uiteraard ben ik ook 'gewoon' aan het rondkijken naar rassen die me aanspreken, maar misschien dat er ineens iets wordt genoemd hier waar ik nog wat meer uit kan halen