Maeve schreef:Dus hoe zit het dan wel?

Mij is altijd verteld dat als je HD A (vrij van HD) kruist met HD C (lijder van HD) je dragers krijgt die de afwijking zelf niet ontwikkelen maar het wel kunnen vererfen.
Dan ben je niet goed voorgelicht.
HD is ten eerste polygeen, er spelen dus meerdere genen mee om het tot iting te laten komen. Zomaar "drager" kan een hond dus niet zo simpel zijn.
Ten tweede vererft HD voor pakweg 30 %, de rest is milieu.
Milieu is voeding, bewegingshoeveelheid, vloeren, speeltypes, dat soort dingen.
Dus als je een hond met foute genen heel voorzichtig en met optimale voeding grootbrengt kan er een HD-B of zelfs A uitkomen, en een hond met goede genen kun je in alle opzichten de fout laten ingaan, en dan zal er waarschijnlijk nog steeds een A of een B uitkomen.
Oftewel: het zegt allemaal niet zoveel.
Ik ben een voorstander van niet al te voorzichtige opvoeding, dan weet je tenminste wat je hebt. Dan krijgt een hond met slechte genen gewoon die C of die D en weet je waar je staat in de fokkerij en genetisch.
Maar goed, dat zal niet iedereen met mij eens zijn en dat mag uiteraard
In elk geval is dit dus waarom een verticale stamboom belangrijk is.
Dan heb je in elk geval een idee hoe de rest van de familie het doet, en daaruit kun je meer conclusies trekken dan uit alleen de uitslag van de hond zelf.
Want dat hele families, bij allemaal verschillende bazen, extreem voorzichtig worden grootgebracht is niet aannemelijk, dus je mag er dan van uit gaan dat die uitslagen gemiddeld wel kloppen, realistisch gezien.
Vandaar: liever een C uit A-ouders dan een A uit C-ouders.