Neefje van twee schopt mijn hondje

[thom]

Qua gevoel, zou ik meteen terugschoppen.
En daarna meteen een pittig gesprek met de ouders. Zijn ze nu helemaal van de pot gerukt, om zo te reageren...
Mocht dat niet helpen, dan komen ze hier niet meer binnen...

[Annet]

Ik vind sommige reacties van mensen die meteen terug zouden schoppen niet echt leuk. Vergelijk het eens met een puppy die z'n tandjes uit probeert, die sla je toch ook niet meteen hard voor z'n bek? En helemaal omdat die ouders zo reageren, dan is het toch logisch dat het kind er mee doorgaat? Ik vind in dit geval de ouders heel erg fout, die zouden meteen hun kind moeten aanpakken en even heel duidelijk maken dat je nooit een dier mag schoppen of slaan. En als ze dat niet doen, zou ik denk ik aangeven dat ik ze niet meer in mijn eigen huis wil hebben en ik zou ook niet tegelijk meer op bezoek gaan bij anderen.

Mijn hond accepteert heel veel van kinderen en gromt ook netjes als waarschuwing, maar natuurlijk probeer ik 'm wel te beschermen tegen uitproberende kinderen.

[S@ndr@]

gewoon gelijk uitleggen dat je hondjes niet mag plagen, dat vind ik een must, niet gelijk dat kind een schop geven die is nog hartstikke klein
gewoon uitleggen dat hondje anders kan gaan huilen of bijten en dat je iets wat leeft niet mag schoppen, en dat je anders heel boos wordt

[Flo'ke]

Ik zou het toch ook niet zomaar toe laten hoor, als de ouders het niet doen zou ik zelf dat ventje eens uitleggen wat de evt. gevolgen kunnen zijn; dat het hondje zou kunnen gaan bijten of zo, jouw hondje bijt misschien niet terug maar stel dat ie een ander hondje schopt? Ik vind het erg dat de ouders het niet serieus opvatten..

[Moon]

Ik heb een kleinzoon van twee. En een schoondochter en zoon die niet echt dierengek zijn zoals ik (zijn er wél lief voor hoor ). Maar als mijn kleinzoon Dante of mijn katten zou schoppen kreeg ik echt de kans niet om er wat van te zeggen met zoon of schoondochter in de buurt! Die zouden onmiddellijk het jochie heel duidelijk maken dat dát echt niet mag . Er wordt zelfs al wat van gezegd als hij Dante tegen de haren in aait; "dát vindt Dante niet fijn!". Zou dat niet zo zijn dan zou ik het zeker weten voor mijn dieren opnemen
Een normaal kind van twee weet heus wel wat ie doet als hij schopt, trouwens.

Eerlijk gezegd vind ik dat je, als je dan er niets van durft te zeggen, je hond niet meer in zo'n situatie mag laten komen. Jíj bent verantwoordelijk voor hem en voor zijn veiligheid!

[Naad]

Die had van mij een draai om zijn oren gehad en zijn ouders ook!! Raar gedrag van een kind van 2 jaar en dat die ouders erom lachen, dadelijk kunnen ze huilen omdat hun kind is gebeten door een hond en dan heeft de hond het gedaan!!

[jacq1970]

Nee ik vind dit zeker niet normaal.. ok dat ze het proberen is vrij normaal maar dat er niets van gezegt wordt is niet normaal..
Ik zou het ventje zelf even heel flink bij zijn arm pakken en heel zuur aankijken en zorgen dat hij nooit meer in d ebuurt komt van mijn hond.

Hier komt heel erg vaak de kleinzoon van mijn vriend en die is nu 2,5 jaar en die haalt dat dus echt niet in zijn hoofd... kom ff op zeg

[jacq1970]

Ja, ik moet eerlijk zeggen dat ik niet zo assertief ben, dus durf op zo een moment weinig te zeggen
Maar ik heb het wel eens gezegd dat ik het echt niet leuk vond en dat hij hiervoor gestraft moest worden, maar die mensen zijn zo kortzichtig, er wordt dan gezegd: 'Het is maar een hond en hij is een kind en hij begrijpt het nog niet." Toen zei ik iets met dat Lara zou bijten en toen zei de vader: "Als ze dat doet, gooi ik haar uit het raam".

deze mensen kwamen erbij mij trouwens niet meer in...

[Tiny]

Ik zou iets in zijn oren fluisteren dat hij zich jaren later nog steeds herinnert

[kiki78]

mijn nichtje heeft 1 keer niet lief gedaan voor Daan en dat weet ze nog altijd. Mijn neefje heeft als 2 jarige 1 keer geprobeerd of hij op Daan kon staan, Daan gromde en keek mij meteen aan. Mijn zus kon niet zien wat er precies gebeurde maar dat hoefde ook niet want neefje lief krijg meteen een uitbrander van mijn zus.
Ik accepteer het absoluut niet als kinderen dieren pijn doen en ik spreek ze er ook direct op aan, ouders in buurt of niet. Ik wordt niet snel boos maar op die momenten wel. Ik grijp ze bij de kladde en ze moeten mij aankijken en dan leg ik ze heel kort en duidelijk uit waarom ik boos ben en dat ze dat nooit meer mogen doen. Daarna gaan we samen naar de hond toe en gaan we samen aaien zoals het wel hoort. Ik vind dat nadat je boos bent geweest wel moet uitleggen wat wel goed is en dat dan belonen.

[miekmiek]

het ventje is twee en met die beroerde ouders kan je niet veel anders verwachten natuurlijk. je kan de schuld bij het kind leggen, maar in jou geval zou ik de ouders aanpakken. een kind van twee terugschoppen zou niet mijn ding zijn, de ouders flink de waarheid zeggen wel. En als ze het de eerste keer niet snappen, dan zeg je het en tweede, een derde en een honderdste keer. Net zolang tot ze het snappen of tot ze je zo irritant vinden dat ze niet meer willen komen.
Wat ik bij het jongetje zou doen is hem vastpakken, desnoods even meenemen naar de gang waar zijn ouders niet zijn zodat je 'makkelijker' praat en heel direct uitleggen dat het NIET mag en dat het HEEL stout is en het VEEL pijn doet bij de hond. Bij een kind wat niet van jezelf is is dat vaak wel genoeg, vreemde ogen dwingen.

[Cantus]

ik zou zeggen borst vooruit en ga het gesprek met zijn ouders aan...even over die drempel heen stappen, maar die ouders zullen versteld staan als jij ze opeens even de les gaat lezen(verwachten ze totaal niet omdat je nooit assertief bent geweest)...ik denk dat het dan zo'n impact maakt dat ze de volgende keer kindlief wel terug fluiten...

werkt dat niet, dan kindlief na weer een schop een fikse uitbrander geven, de ouders vertellen dat ze harstikke gestoord zijn en dan de deur uitwandelen(of hun de deur uitzetten) en geen contact meer met ze hebben...zo'n mensen zijn het niet waard om in mijn kennissenkring te zitten

werkt de eerste manier trouwens wel, probeer dan erna je neefje gewoon uit te leggen dat honden leuk kunnen zijn en leer hem hoe hij de hond kan aaien, je hondje krijgt dan ook weer vertrouwen terug naar hem...dit doe ik altijd bij kleine kinderen en vinden ze altijd zeer interresant

[josefientje]

Dat een kind van twee het een keer probeert, is nog een beetje te begrijpen, dat hij niet wordt gecorrigeerd niet.

Met zo'n kind (en zulke ouders) is het dus wachten op een bijtincident! En dan maar hopen dat dat goed afloopt dan. Ik heb één keer een bijtincident meegemaakt met mijn eigen dochter, dat liep gelukkig goed af, maar ik kan je verzekeren dat je in één ogenblik een jaar of 20 ouder bent hoor. Het liep goed af omdat mijn dochter (toen 3) bijna instinctief goed met honden wist om te gaan. Een kind als jouw neefje zou denk ik zijn handje zijn kwijtgeraakt (was een grote pittbullachtige kruising die erg eng deed, losliep op het strand en geen baasje te bekennen)

[M@scha]

Ik ben vast niet geschikt als opvoeder, maar neeflief zou direct van mij een schop krijgen en eens kijken of hij dat zo leuk vindt.

Nee, toch niet zo leuk? Precies.... dat is het ook niet voor hondjes.

idem hier hoor. daar trap ik dus echt niet in!

[S@ndr@]

Ja, ik moet eerlijk zeggen dat ik niet zo assertief ben, dus durf op zo een moment weinig te zeggen
Maar ik heb het wel eens gezegd dat ik het echt niet leuk vond en dat hij hiervoor gestraft moest worden, maar die mensen zijn zo kortzichtig, er wordt dan gezegd: 'Het is maar een hond en hij is een kind en hij begrijpt het nog niet." Toen zei ik iets met dat Lara zou bijten en toen zei de vader: "Als ze dat doet, gooi ik haar uit het raam".

deze mensen kwamen erbij mij trouwens niet meer in...

nee bij mij ook niet, sterker nog ik had ze op dat moment gelijk verzocht om te vertrekken gewoon om even het punt duidelijk te maken, en ook gelijk erbij verteld dat ze gewoon niet meer welkom zijn totdat ze hun standpunt wijzigen , misschien dat het dan doordringt dat dit geen grapjes zijn

[Moos]

Het verbaasd me enorm dat je kan spreken over "iedere keer". Als je toch weet dat je neefje dat doen dan voorkomen je het toch daarna?
Je laat toch niet "iedere keer" je hond schoppen; dat snap ik niet helemaal Zeker omdat je duidelijk erbij zegt dat het geen zwaaibeweging is maar echt een harde schop.

Mijn honden zouden ook bang wegrennen, en Saar zou vervolgens denk ik bang zijn voor elk kind.
Ik denk dat ik ruzie zou hebben met die ouders als ze het toe zouden staan van een neefje van mij. En ik zou dan ook neefje zelf even heel duidelijk (boos) vertellen dat we zo dus niet met dieren omgaan. Terug schoppen zou mijn ding ook niet zijn, alhoewel ik me wel voor kan stellen dat ik in een reflex een tik op de handjes zou geven ofzo.

[Bea.]

Ik zou in staat zijn het kind meteen een schop terug te verkopen,maar het minste wat ik zou doen dat zou zijn,even heel lelijk doen tegen hem,hij moest het geen 2e keer proberen.

[Gollum]

Het kindje is 2 hoor, dat is wel erg jong. Tuurlijk zou ik het kind flink duidelijk maken dat dát niet de bedoeling is (ik heb een heksenstem dus maakt wel indruk). Maar ik zou zeker een hartig woordje wisselen met de ouders en houden ze zich niet aan mijn regels komen ze mijn huis gewoon niet meer in, klaar

[Carma]

Ten eerste zou ik ervoor zorgen dat dit nooit meer voor kan komen. Ik laat mijn hond niet schoppen, ook niet door een tweejarige kind. Vervolgens zou ik de ouders erop aanspreken en hun wijzen op de risico's die dit kindergedrag met zich mee kunnen brengen; het is hun kind en dus hun verantwoordelijkheid. Ik ga mij niet bemoeien met de opvoeding van andermans kind en dat is misschien maar goed ook.

[Crista]

Ik ben vast niet geschikt als opvoeder, maar neeflief zou direct van mij een schop krijgen en eens kijken of hij dat zo leuk vindt.

hahaha ik ook... daarom gaan kinderen en ik niet samen denk ik :N:

Hier zou precies hetzelfde gebeuren, doe eens even normaal zeg... je gaat m'n hond niet zomaar schoppen

edit: voordat ik als kind onvriendelijk word beoordeeld... ik zou de schop natuurlijk wel aanpassen op de grootte van het kind het gaat niet eens om de schop, meer om de schrik. Als je hem even bij z'n arm pakt en uitlegt hoe het in elkaar steekt, begrijpen ze het meestal ook wel!

[M@scha]

Ik moet eerlijk zeggen dat het beeld van volwassen mensen die vinden dat ze kinderen van twee moeten schoppen nou ook niet bepaald het toonbeeld van evenwichtig vind hoor.
Wat mij betreft heb je dan echt een probleem.

daar heb je gelijk in. ik denk ook dat het (van mij in ieder geval) meer een roep is en dat het uiteindelijk bij een flink gesprek zou blijven met japie en daarna met pa en ma.

[vania]

het zusje van mijn vriend, durft dat ook wel eens
zij is 4, altijd opgegroeid met honden en toch durft ze
het wel eens, of ze schopt (maar niet extreem hard) of ze slaagt
ze weet ook wanneer ze het doet, want als haar ouders thuis zijn
doet ze zoiets niet, zijn ze niet thuis en is ze dus bij mij, heb ik
haar er al een keer of 2 op betrapt
nu is het zo dat Shadow een enorme goedzak is en niks doet, maar
ze krijgt van mij wel een preek en een waarschuwing doet ze het terug
krijgt ze een mep terug
de 2e keer was bij Darko, Darko wilde haar een "kus" geven en zij sloeg op zijn kop, ook hij is een enorme goedzak, maar ze heeft van mij toen weer een preek gehad
de 3e keer was een schop tegen hun eigen hondje omdat die op haar
voeten ging staan, toen heeft ze van mij een pets op der kont gehad (niet hard of zo) en heb ik gevraagd of ze dat leuk vond, dat vond ze niet en sindsdien heeft ze het niet meer gedaan

[MirandaH]

Als zijn ouders er niet bij zijn en ik alleen met hem ben, geef ik hem ook een flinke tik als hij dat doet.... Want ik vind dat als de ouders erbij zijn, zij dit voor hun rekening moeten nemen, doen ze dat niet.... dan laat ik hem niet meer bij Lara.

ja prima, als ze het doen idd, ik ben bang dat mijn eerste reactie toch niet afwachten zou zijn, ik grijp ze zelf wel, mijn neefjes zouden dit echt niet in hun lieve blonde kopjes moeten halen ( en dat doen ze ook niet en van mijn zus krijg ik ook zeker weten cart blanche om een reactie aan de kleine te geven )

Precies mijn reactie! Bij mijn neefje liggen de verhoudingen net als bij yamie, maar ook bij kinderen van anderen corrigeer ik gelijk als een van mijn honden risico loopt. Als de ouders dat niet goed vinden is dat echt hun probleem. Ik bescherm mijn beestjes, dat hoort gewoon zo. En daarbij bescherm je ook het kind, want die van mij zullen niet bijten, maar een volgende vreemde hond misschien wel en dan heb je de poppen aan het dansen.

Oja, mijn neefje is nog geen 2 maar weet al sinds hij 1 is dat hondjes 'lief' zijn en dat je die moet aaien en niet slaan of knijpen. Dus een kind van 2 kan dat zeker!! Misschien eens een hartig woordje met de ouders erover spreken?

[twinkeltje]

nou je kan makkelijk aan zo klein kind leren dat het niet normaal is zonder schoppen of slaan duidelijk gebrek aan opvoeding
die kwam er bij mij alleen nog in als hij zijn eigen Bench mee neemt waar hij in kan

[maitestar]

Kind kan er verder niks aan doen dat hij zulke beroerde ouders heeft die hem niks bij brengen en dit ook niet van plan zijn
In dit soort situaties en met deze leeftijden (2 jaar) zijn het de ouders die een fikse schop onder hun kont en wat opvoeding nodig hebben
Jochie weet helaas nou eenmaal niet beter en is nog net te jong om te beseffen waar hij mee bezig is.

Als dit hier het geval zou zijn zouden die ouders hier dus absoluut niet meer welkom zijn en ik zou zeker mijn honden in bescherming nemen tegen dit soort praktijken. Zou in ieder geval ook proberen om het jochie duidelijk te maken dat dit toch echt niet kan. Maar ja, als vervolgens de ouders er om moeten lachen kun je lullen als brugman tegen zo'n kleintje

Ik zou een stevig gesprek aangaan met de ouders en ze flink duidelijk maken dat dit niet elke hond zal pikken.
Laat eventueel foto's van bijt-incidenten zien, misschien dat dan eens doordringt hoe ernstig en gevaarlijk dit kan zijn. En in het laatste geval zou ik ze zelf eens zo'n schop laten voelen denk ik

[chrico]

Ik zou de ouders erop aanspreken en als zij dat normaal blijven vinden dan zou het klaar zijn, gewoon geen contact meer.

Het kind zou ik uitleggen wat pijn is, dat een schop een hond pijn doet, dat een hondje dan gaat huilen en heeeeeeeeeeeeeeeel verdrietig word en dat wil hij toch niet.

Dat werkte bij mijn kinderen in elk geval wel als er wat was wat niet kon.
Nan trapt er niet meer in maar Chinook denkt nog steeds dat mama met dieren kan praten

[Maylala]

Zo'n kind pak je aan de arm. Breng je naar de ouders en zegt ze duidelijk:

"Pietje heeft het hondje geschopt. Daarom mag Pietje nu niet meer bij mij thuis spelen."

De vader van Piet maakt rare grappen over hondjes uit ramen. Die mag ook niet meer bij mij thuis spelen.

De moeder van Pietje heeft het zelf thuis heel druk met Pietje en zijn vader en hun wanstaltige gedrag. Die heeft het dus de komende drie jaar geen tijd om bij mij thuis te spelen."


En klaar.

Dat zou waarschijnlijk ook mijn reactie zijn.

Kom zeg, kindjes schoppen is net zo stom als lachen om geschopte hondjes. Op dergelijk niveau wens ik mij niet te begeven.

[mercedes2803]

Het verbaasd me enorm dat je kan spreken over "iedere keer". Als je toch weet dat je neefje dat doen dan voorkomen je het toch daarna?
Je laat toch niet "iedere keer" je hond schoppen; dat snap ik niet helemaal Zeker omdat je duidelijk erbij zegt dat het geen zwaaibeweging is maar echt een harde schop.

Mijn honden zouden ook bang wegrennen, en Saar zou vervolgens denk ik bang zijn voor elk kind.
Ik denk dat ik ruzie zou hebben met die ouders als ze het toe zouden staan van een neefje van mij. En ik zou dan ook neefje zelf even heel duidelijk (boos) vertellen dat we zo dus niet met dieren omgaan. Terug schoppen zou mijn ding ook niet zijn, alhoewel ik me wel voor kan stellen dat ik in een reflex een tik op de handjes zou geven ofzo.

Eens....mij verbaasd dat dus ook aan het verhaal.
Als ik dit soort mensen vaker over de vloer had (wat ik me trouwens dan weer slecht voor kan stellen want ik had ze eruit gekickt en ze hadden niet weer hoeven te komen) met dat jochie dan zou ik waarschijnlijk als een havik de boel in de gaten houden.
Ik snap dus inderdaad niet dat je het jochie TELKENS weer de kans geeft bij je hond in de buurt te komen, hem eerst zogenaamd lief te laten aaien en daarna welgemikt een schop geven.

Ik vind het trouwens ook raar gedrag van het kind hoor...
Een hond zal zich laten aaien omdat ie vertrouwen heeft en het fijn vindt, dat ie daarna uit onverwachte hoek ineens een schop voor zijn flikker krijgt lijkt me nogal funest voor zijn idee over kinderen en mensen die eerst lief aaien en daarna dus schoppen.

Ik zou echt akelig op mijn strepen gaan staan als ik jou was...
De volgende keer dat je de deur opendoet en ze zetten 1 stap over de drempel bler je 1 keer duidelijk van je af dat iedereen van de hond afblijft.
Op het moment dat je de huiskamer binnengaat en er WIJST ook maar iemand naar je hond brul je meteen "Blijf met je fikken van die hond af".
Aangezien niemand mijn hond beschermt tegen schoppende kindervoetjes moet ik het zelf maar doen he????? PLUS sarcastische blik en diepe zucht erachteraan...

Nah goed...ik denk niet dat je dat gaat doen want je laat het tenslotte zelf gebeuren, gebeuren, gebeuren en nog een keer gebeuren en nog een keer want de volgende keer treedt je weer niet op tegen vaders die ook nog doodleuk zegt dat ze naar buiten vliegt als ze bijt.
Ik hoop dat je na dit topic TOCH zover komt dat je het nu eindelijk eens op gaat nemen voor je hond in plaats van af te druipen als een klein kind, want dat is wat je doet...
Die mensen mogen gewoon over jou en je ideeen en gevoel heendenderen en je laat het zelf toe

[Roelfien]

Als je niet kunt voorkomen dat de hond geschopt wordt als je ergens bent waar dat knulletje ook is, omdat die ouders het doodnormaal vinden, dan ligt de verantwoordelijkheid bij jou om je hond er tegen te beschermen: hond niet meer meenemen naar die situaties en zorgen dat het ook niet bij je thuis gebeurt: jongetje en ouders komen er niet in.

[Caro.]

Het verbaasd me enorm dat je kan spreken over "iedere keer". Als je toch weet dat je neefje dat doen dan voorkomen je het toch daarna?
Je laat toch niet "iedere keer" je hond schoppen; dat snap ik niet helemaal Zeker omdat je duidelijk erbij zegt dat het geen zwaaibeweging is maar echt een harde schop.

Mijn honden zouden ook bang wegrennen, en Saar zou vervolgens denk ik bang zijn voor elk kind.
Ik denk dat ik ruzie zou hebben met die ouders als ze het toe zouden staan van een neefje van mij. En ik zou dan ook neefje zelf even heel duidelijk (boos) vertellen dat we zo dus niet met dieren omgaan. Terug schoppen zou mijn ding ook niet zijn, alhoewel ik me wel voor kan stellen dat ik in een reflex een tik op de handjes zou geven ofzo.

Eens....mij verbaasd dat dus ook aan het verhaal.
Als ik dit soort mensen vaker over de vloer had (wat ik me trouwens dan weer slecht voor kan stellen want ik had ze eruit gekickt en ze hadden niet weer hoeven te komen) met dat jochie dan zou ik waarschijnlijk als een havik de boel in de gaten houden.
Ik snap dus inderdaad niet dat je het jochie TELKENS weer de kans geeft bij je hond in de buurt te komen, hem eerst zogenaamd lief te laten aaien en daarna welgemikt een schop geven.

Ik vind het trouwens ook raar gedrag van het kind hoor...
Een hond zal zich laten aaien omdat ie vertrouwen heeft en het fijn vindt, dat ie daarna uit onverwachte hoek ineens een schop voor zijn flikker krijgt lijkt me nogal funest voor zijn idee over kinderen en mensen die eerst lief aaien en daarna dus schoppen.

Ik zou echt akelig op mijn strepen gaan staan als ik jou was...
De volgende keer dat je de deur opendoet en ze zetten 1 stap over de drempel bler je 1 keer duidelijk van je af dat iedereen van de hond afblijft.
Op het moment dat je de huiskamer binnengaat en er WIJST ook maar iemand naar je hond brul je meteen "Blijf met je fikken van die hond af".
Aangezien niemand mijn hond beschermt tegen schoppende kindervoetjes moet ik het zelf maar doen he????? PLUS sarcastische blik en diepe zucht erachteraan...

Nah goed...ik denk niet dat je dat gaat doen want je laat het tenslotte zelf gebeuren, gebeuren, gebeuren en nog een keer gebeuren en nog een keer want de volgende keer treedt je weer niet op tegen vaders die ook nog doodleuk zegt dat ze naar buiten vliegt als ze bijt.
Ik hoop dat je na dit topic TOCH zover komt dat je het nu eindelijk eens op gaat nemen voor je hond in plaats van af te druipen als een klein kind, want dat is wat je doet...
Die mensen mogen gewoon over jou en je ideeen en gevoel heendenderen en je laat het zelf toe

Eens!

Dit is voor mij ook ondenkelijk hoor. Als het één keer gebeurt, oké je bent dan niet voorbereid. Dan spreek je direct de ouders aan als die het kind zelf niet aanspreken.
Maar je laat het toch geen tweede of zelfs derde (enz. enz.) gebeuren?