Neefje van twee schopt mijn hondje

[Frenk]

En dus moet je het maar accepteren? Omdat het 2 jaar oud is?

Wie zegt dat?

[Dingo]

En dus moet je het maar accepteren? Omdat het 2 jaar oud is?

Wie zegt dat?

er valt niet mee te redeneren zeg je.

[Frenk]

En dus moet je het maar accepteren? Omdat het 2 jaar oud is?

Wie zegt dat?

er valt niet mee te redeneren zeg je.

Dat ik zeg dat ik "oog om oog" met een 2-jarige niet de juiste aanpak vind is iets anders dan dat je het maar moet accepteren

[Dingo]

En dus moet je het maar accepteren? Omdat het 2 jaar oud is?

Wie zegt dat?

er valt niet mee te redeneren zeg je.

Dat ik zeg dat ik "oog om oog" met een 2-jarige niet de juiste aanpak vind is iets anders dan dat je het maar moet accepteren

Wat doe je er dan mee, volgens jou?

[Kit]

ik heb dit topic zo eens door zitten lezen en ik moet eigenlijk vreselijk lachen om de mensen die dat kind wel ik weet niet wat willen aandoen...

dit kind is gewoon een pup, niks meer en niks minder, of schoppen jullie je puppen ook de tandjes uit als ie op je stoel zit te kauwen?, ik dacht dat iedereen hier wel bekend was met positieve beloning

dat wil bij kinderen dus zeggen ( of peuters eigenlijk) neem het kind bij de hand, leg uit wat wel lief is en als ie dat niet kan zet je hem ergens anders neer, bij kinderen moet je net als bij puppen ogen in je kont hebben, anders vreten ze nou eenmaal rottigheid uit, ook oud nieuws toch.

bij twee jarigen is het gezegde "ik ben twee en ik zeg nee" algemeen bekend, doodnormaal dus als ze op die leeftijd dingen gaan uitproberen, als ouders of begeleiders dus de taak hier op in te springen, als pa en ma het niet doen moet iemand anders het doen, mede ook om ongelukken te voorkomen.

rottigheid van die stinkpeuters dus radicaal de kop in te drukken, maar schoppen en weet ik veel wat voor enge dingen nog meer vind ik not done

[Dingo]

ik heb dit topic zo eens door zitten lezen en ik moet eigenlijk vreselijk lachen om de mensen die dat kind wel ik weet niet wat willen aandoen...

dit kind is gewoon een pup, niks meer en niks minder, of schoppen jullie je puppen ook de tandjes uit als ie op je stoel zit te kauwen?, ik dacht dat iedereen hier wel bekend was met positieve beloning

dat wil bij kinderen dus zeggen ( of peuters eigenlijk) neem het kind bij de hand, leg uit wat wel lief is en als ie dat niet kan zet je hem ergens anders neer, bij kinderen moet je net als bij puppen ogen in je kont hebben, anders vreten ze nou eenmaal rottigheid uit, ook oud nieuws toch.

bij twee jarigen is het gezegde "ik ben twee en ik zeg nee" algemeen bekend, doodnormaal dus als ze op die leeftijd dingen gaan uitproberen, als ouders of begeleiders dus de taak hier op in te springen, als pa en ma het niet doen moet iemand anders het doen, mede ook om ongelukken te voorkomen.

rottigheid van die stinkpeuters dus radicaal de kop in te drukken, maar schoppen en weet ik veel wat voor enge dingen nog meer vind ik not done

Als een kind een pup was, dan had het wel een pup geheten en geen kind
en een klap voor je kont krijgen is niets mis mee. Zou tegenwoordig eens wat vaker moeten, in plaats van eeuwige discussies

[Kit]

ik heb dit topic zo eens door zitten lezen en ik moet eigenlijk vreselijk lachen om de mensen die dat kind wel ik weet niet wat willen aandoen...

dit kind is gewoon een pup, niks meer en niks minder, of schoppen jullie je puppen ook de tandjes uit als ie op je stoel zit te kauwen?, ik dacht dat iedereen hier wel bekend was met positieve beloning

dat wil bij kinderen dus zeggen ( of peuters eigenlijk) neem het kind bij de hand, leg uit wat wel lief is en als ie dat niet kan zet je hem ergens anders neer, bij kinderen moet je net als bij puppen ogen in je kont hebben, anders vreten ze nou eenmaal rottigheid uit, ook oud nieuws toch.

bij twee jarigen is het gezegde "ik ben twee en ik zeg nee" algemeen bekend, doodnormaal dus als ze op die leeftijd dingen gaan uitproberen, als ouders of begeleiders dus de taak hier op in te springen, als pa en ma het niet doen moet iemand anders het doen, mede ook om ongelukken te voorkomen.

rottigheid van die stinkpeuters dus radicaal de kop in te drukken, maar schoppen en weet ik veel wat voor enge dingen nog meer vind ik not done

Als een kind een pup was, dan had het wel een pup geheten en geen kind
en een klap voor je kont krijgen is niets mis mee. Zou tegenwoordig eens wat vaker moeten, in plaats van eeuwige discussies

jij zegt als een kind een pup was had het wel pup geheten, wat is het verschil in jouw ogen?? puppen moeten net als mensen baby's/peuters alles nog leren, hoe komen ze erachter dat iets niet mag? nou door uit te proberen, net als puppen. puppen leren net als mensen kinderen het snelst door positieve ervaringen/beloning. als een pup of een baby slaapt laat je hem liggen, als ie eet stoor je niet, als ie aandacht wil laat ie het wel merken, als je geen regels en grenzen geeft worden het etters, dus kinderne of puppen zijn wat mij betreft 1 pot nat, en degenen die mijn nageslacht kennen zullen beamen dat ze geslaagd zijn op puppycursus


( een klap voor je kont is misschien niks mis mee, maar een twee jarige draagt vaak nog een luier dus voelt er bar weinig van en het werkt gewoon niet)

[Frenk]

Wie zegt dat?

er valt niet mee te redeneren zeg je.

Dat ik zeg dat ik "oog om oog" met een 2-jarige niet de juiste aanpak vind is iets anders dan dat je het maar moet accepteren

Wat doe je er dan mee, volgens jou?

Op pag. 3 van dit topic:

Als een van mijn neefjes of nichtjes (of welk ander kind dan ook) een/mijn hond zou schoppen, dan greep ik 'm bij kop en kont en bracht 'm naar de ouders met duidelijke uitleg voor iedereen. Schoppen en slaan is namelijk niet leuk, bij niets of niemand niet.
En als die ouders dat vervolgens niet begrijpen of zelfs gaan dreigen, dan zijn die dus mooi niet meer welkom in mijn huis. Overigens heeft bijna iedereen in mijn familie zelf honden (gehad) en daar zou dus iedereen op dezelfde wijze als ik de boel aanpakken.

Met kinderen die ik voor het eerst tegenkom met Frenk bij bijvoorbeeld een feestje of visite ofzo, die laat ik eerst altijd onder begeleiding kennismaken. Dan leg ik de basisdingen uit: "rennen en gillen zorgen er juist voor dat het hondje steeds wilder gaat doen", "hondjes hebben geen handjes en pakken dingen met hun mond", "dit is nog maar een klein hondje en die moet nog heel veel leren", "als je met het hondje wilt spelen, dan moet je eerst aan mij komen vragen of dat mag".

Als het feestje bij mij thuis is (en ik dus mijn handen vol heb aan 'de catering' ) en er lopen echt kleine kinderen (peuters/kleuters) rond, dan gaat Frenk in de bench met een kluif. Als ik dan later mijn handen vrij heb, dan neem ik hem aan de riem en dan mogen ze dus onder mijn begeleiding met elkaar kennismaken.

Tijdens mijn laatste verjaardag (feestje met een mannetje of 30) liepen er ook drie andere honden in de rondte. Maar dan hoef ik me geen seconde druk te maken, omdat die hele groep uit hondenmensen bestaat. Dus terwijl ik de laatste hand leg aan salades, hartige taarten en andere feestelijkheden worden de honden gevoerd, gewaterd en uitgelaten, allemaal zonder dat ik erom hoef te vragen

[Frenk]

ik heb dit topic zo eens door zitten lezen en ik moet eigenlijk vreselijk lachen om de mensen die dat kind wel ik weet niet wat willen aandoen...

dit kind is gewoon een pup, niks meer en niks minder, of schoppen jullie je puppen ook de tandjes uit als ie op je stoel zit te kauwen?, ik dacht dat iedereen hier wel bekend was met positieve beloning

dat wil bij kinderen dus zeggen ( of peuters eigenlijk) neem het kind bij de hand, leg uit wat wel lief is en als ie dat niet kan zet je hem ergens anders neer, bij kinderen moet je net als bij puppen ogen in je kont hebben, anders vreten ze nou eenmaal rottigheid uit, ook oud nieuws toch.

bij twee jarigen is het gezegde "ik ben twee en ik zeg nee" algemeen bekend, doodnormaal dus als ze op die leeftijd dingen gaan uitproberen, als ouders of begeleiders dus de taak hier op in te springen, als pa en ma het niet doen moet iemand anders het doen, mede ook om ongelukken te voorkomen.

rottigheid van die stinkpeuters dus radicaal de kop in te drukken, maar schoppen en weet ik veel wat voor enge dingen nog meer vind ik not done

@ "ik ben twee en ik zeg nee"
Verder ben ik het helemaal met je eens

[Frenk]

puppen moeten net als mensen baby's/peuters alles nog leren, hoe komen ze erachter dat iets niet mag? nou door uit te proberen, net als puppen. puppen leren net als mensen kinderen het snelst door positieve ervaringen/beloning. als een pup of een baby slaapt laat je hem liggen, als ie eet stoor je niet, als ie aandacht wil laat ie het wel merken, als je geen regels en grenzen geeft worden het etters, dus kinderne of puppen zijn wat mij betreft 1 pot nat, en degenen die mijn nageslacht kennen zullen beamen dat ze geslaagd zijn op puppycursus

Misschien moeten alle ouders gewoon op puppycursus

En zou clickeren werken met een peuter???

[Kit]

puppen moeten net als mensen baby's/peuters alles nog leren, hoe komen ze erachter dat iets niet mag? nou door uit te proberen, net als puppen. puppen leren net als mensen kinderen het snelst door positieve ervaringen/beloning. als een pup of een baby slaapt laat je hem liggen, als ie eet stoor je niet, als ie aandacht wil laat ie het wel merken, als je geen regels en grenzen geeft worden het etters, dus kinderne of puppen zijn wat mij betreft 1 pot nat, en degenen die mijn nageslacht kennen zullen beamen dat ze geslaagd zijn op puppycursus

Misschien moeten alle ouders gewoon op puppycursus

En zou clickeren werken met een peuter???

dat werkt als een tierelier, uitgeprobeert met ene oppaskindje en zij vond het prachtig

[Dingo]

ik heb dit topic zo eens door zitten lezen en ik moet eigenlijk vreselijk lachen om de mensen die dat kind wel ik weet niet wat willen aandoen...

dit kind is gewoon een pup, niks meer en niks minder, of schoppen jullie je puppen ook de tandjes uit als ie op je stoel zit te kauwen?, ik dacht dat iedereen hier wel bekend was met positieve beloning

dat wil bij kinderen dus zeggen ( of peuters eigenlijk) neem het kind bij de hand, leg uit wat wel lief is en als ie dat niet kan zet je hem ergens anders neer, bij kinderen moet je net als bij puppen ogen in je kont hebben, anders vreten ze nou eenmaal rottigheid uit, ook oud nieuws toch.

bij twee jarigen is het gezegde "ik ben twee en ik zeg nee" algemeen bekend, doodnormaal dus als ze op die leeftijd dingen gaan uitproberen, als ouders of begeleiders dus de taak hier op in te springen, als pa en ma het niet doen moet iemand anders het doen, mede ook om ongelukken te voorkomen.

rottigheid van die stinkpeuters dus radicaal de kop in te drukken, maar schoppen en weet ik veel wat voor enge dingen nog meer vind ik not done

Als een kind een pup was, dan had het wel een pup geheten en geen kind
en een klap voor je kont krijgen is niets mis mee. Zou tegenwoordig eens wat vaker moeten, in plaats van eeuwige discussies

jij zegt als een kind een pup was had het wel pup geheten, wat is het verschil in jouw ogen?? puppen moeten net als mensen baby's/peuters alles nog leren, hoe komen ze erachter dat iets niet mag? nou door uit te proberen, net als puppen. puppen leren net als mensen kinderen het snelst door positieve ervaringen/beloning. als een pup of een baby slaapt laat je hem liggen, als ie eet stoor je niet, als ie aandacht wil laat ie het wel merken, als je geen regels en grenzen geeft worden het etters, dus kinderne of puppen zijn wat mij betreft 1 pot nat, en degenen die mijn nageslacht kennen zullen beamen dat ze geslaagd zijn op puppycursus


( een klap voor je kont is misschien niks mis mee, maar een twee jarige draagt vaak nog een luier dus voelt er bar weinig van en het werkt gewoon niet)

Je kunt mensen niet over 1 kam scheren als honden. Een hond is een roedeldier. Ik voed een pup op als pup, en niet als kind. Ik zou een kind ook niet opvoeden als pup. Alhoewel, een bench voor een baby.....

[Kit]

Je kunt mensen niet over 1 kam scheren als honden. Een hond is een roedeldier. Ik voed een pup op als pup, en niet als kind. Ik zou een kind ook niet opvoeden als pup. Alhoewel, een bench voor een baby.....

een bench voor een baby heet een box, en dat je een kind niet opvoed als een pup? nee heb ik ook niet helemaal gedaan want mijn dochters hebben nooit gebarft ofzo ( alhoewel de jongste nog wel eens meedeelt met hondenkoekjes :N: ) je kunt mensen ook niet over de zelfde kam scheren, dat ben ik met je eens, wat ik bedoel zijn de regels, je geeft zelf al aan dat ouders tegenwoordig oeverloze discussies voeren met hun peuters die dta allemaal totaal nog niet begrijpen, mijn honden zijn ook absoluut geen kinderen, maar ze vreten ook rottigheid uit als ik ze niet in de gaten hou, net als mijn kinderen, in die zin bedoel ik dus dat mensenpeuters gewoon puppen zijn

[Frenk]

En zou clickeren werken met een peuter???

dat werkt als een tierelier, uitgeprobeert met ene oppaskindje en zij vond het prachtig

Echt? Wat leuk! Hebben ze snel door hoe het werkt? En wat deed je dan bijvoorbeeld?

[Dingo]

Je kunt mensen niet over 1 kam scheren als honden. Een hond is een roedeldier. Ik voed een pup op als pup, en niet als kind. Ik zou een kind ook niet opvoeden als pup. Alhoewel, een bench voor een baby.....

een bench voor een baby heet een box, en dat je een kind niet opvoed als een pup? nee heb ik ook niet helemaal gedaan want mijn dochters hebben nooit gebarft ofzo ( alhoewel de jongste nog wel eens meedeelt met hondenkoekjes :N: ) je kunt mensen ook niet over de zelfde kam scheren, dat ben ik met je eens, wat ik bedoel zijn de regels, je geeft zelf al aan dat ouders tegenwoordig oeverloze discussies voeren met hun peuters die dta allemaal totaal nog niet begrijpen, mijn honden zijn ook absoluut geen kinderen, maar ze vreten ook rottigheid uit als ik ze niet in de gaten hou, net als mijn kinderen, in die zin bedoel ik dus dat mensenpeuters gewoon puppen zijn

een ijzeren box? nog nooit gezien

[Kit]

Je kunt mensen niet over 1 kam scheren als honden. Een hond is een roedeldier. Ik voed een pup op als pup, en niet als kind. Ik zou een kind ook niet opvoeden als pup. Alhoewel, een bench voor een baby.....

een bench voor een baby heet een box, en dat je een kind niet opvoed als een pup? nee heb ik ook niet helemaal gedaan want mijn dochters hebben nooit gebarft ofzo ( alhoewel de jongste nog wel eens meedeelt met hondenkoekjes :N: ) je kunt mensen ook niet over de zelfde kam scheren, dat ben ik met je eens, wat ik bedoel zijn de regels, je geeft zelf al aan dat ouders tegenwoordig oeverloze discussies voeren met hun peuters die dta allemaal totaal nog niet begrijpen, mijn honden zijn ook absoluut geen kinderen, maar ze vreten ook rottigheid uit als ik ze niet in de gaten hou, net als mijn kinderen, in die zin bedoel ik dus dat mensenpeuters gewoon puppen zijn

een ijzeren box? nog nooit gezien

een tweejarige heeft nog melktandjes, die die houten spijlen krijgen ze heus niet door hoor

[Madison]

Aangezien ik de TS ben, wil ik nog wel even wat vertellen.

Sinds ik vorige week flink ben uitgevallen tegen het mannetje (heb hem niet hard geslagen of geschopt ofzo, maar ik heb even mijn nagels in zijn schouder gedrukt, hem naar mij toe gedraaid en ben even tegen hem tekeer gegaan) doet hij niets meer tegen Lara.
Vandaag besloot ik het nogmaals te proberen, kijken of hij er wat van geleerd heeft, en ja hoor, hij ging Lara aaien en hij zei: 'Mag nie schoppe'. Het kan dus wel!

En voor degenen die mijn aanpak iets te hard vinden... Het is jammer, maar het is niet anders. Ik heb het menigmaal op een 'normale en beschaafde' manier proberen aan te pakken, door hem rustig uit te leggen wat wel en niet mag. Ik heb ook zelfs zijn handje gepakt en over Lara's rug geaaid. Dit hielp allemaal niet en hij werd steeds sadistischer. Ik weet niet of een kind van twee sadistisch kan zijn, maar het leek er in ieder geval op.

Vandaag leek het erop dat hij het even wilde proberen, hij gaf een schop richting Lara, dus niet TEGEN Lara. En toen keek hij mij aan en ik zette grote ogen op en hij keek direct weg. Dus het lijkt alsof hij voor mij nog meer respect heeft dan voor zijn eigen moeder. Zijn eigen moeder lacht hij namelijk gewoon uit als ze hem straft. Ik heb hem dan vorige week ook echt heel hard aangepakt en misschien wel even pijn gedaan, maar hij leeft nog en hij heeft ervan geleerd. En als hij het de volgende keer nog een keer probeert, dan pak ik hem weer even hard aan en misschien wel harder, aangezien hij nu weet wat wel en niet mag.

Ik ben heus niet van de oude stempel dat je een kind moet slaan of schoppen, of een lijfstraf geven. Maar op een gegeven moment dan ben je het gewoon zat dat een kind zo gemeen doet tegen je hondje. En het is niet alleen in het belang van het hondje, maar ook in het belang van het kind, want zoals velen van jullie ook zeggen: dalijk doet hij het bij een hond die niet zo lief is als Lara en dan is opeens het voetje weg. Nou ja, dan kan hij ten minste niet meer naar Lara schoppen

[Kit]

En zou clickeren werken met een peuter???

dat werkt als een tierelier, uitgeprobeert met ene oppaskindje en zij vond het prachtig

Echt? Wat leuk! Hebben ze snel door hoe het werkt? En wat deed je dan bijvoorbeeld?

het oppaskindje was anderhalf en die snappen natuurlijk wel iets he, zo had ik gekleurde plastic limonade bekers, de ene keer deed ik een klein koekje onder de ene en als zij het juiste bekertje optilde clickte ik en zij had vreselijke lol, want ze kreeg een klik en een koekie
met clickeren heeft ze ook de kleuren oranje, blauw en groen geleerd, als zij het juiste antwoord gaf kreeg ze een klik en een goedzoooooooo

[Dingo]

Aangezien ik de TS ben, wil ik nog wel even wat vertellen.

Sinds ik vorige week flink ben uitgevallen tegen het mannetje (heb hem niet hard geslagen of geschopt ofzo, maar ik heb even mijn nagels in zijn schouder gedrukt, hem naar mij toe gedraaid en ben even tegen hem tekeer gegaan) doet hij niets meer tegen Lara.
Vandaag besloot ik het nogmaals te proberen, kijken of hij er wat van geleerd heeft, en ja hoor, hij ging Lara aaien en hij zei: 'Mag nie schoppe'. Het kan dus wel!

En voor degenen die mijn aanpak iets te hard vinden... Het is jammer, maar het is niet anders. Ik heb het menigmaal op een 'normale en beschaafde' manier proberen aan te pakken, door hem rustig uit te leggen wat wel en niet mag. Ik heb ook zelfs zijn handje gepakt en over Lara's rug geaaid. Dit hielp allemaal niet en hij werd steeds sadistischer. Ik weet niet of een kind van twee sadistisch kan zijn, maar het leek er in ieder geval op.

Vandaag leek het erop dat hij het even wilde proberen, hij gaf een schop richting Lara, dus niet TEGEN Lara. En toen keek hij mij aan en ik zette grote ogen op en hij keek direct weg. Dus het lijkt alsof hij voor mij nog meer respect heeft dan voor zijn eigen moeder. Zijn eigen moeder lacht hij namelijk gewoon uit als ze hem straft. Ik heb hem dan vorige week ook echt heel hard aangepakt en misschien wel even pijn gedaan, maar hij leeft nog en hij heeft ervan geleerd. En als hij het de volgende keer nog een keer probeert, dan pak ik hem weer even hard aan en misschien wel harder, aangezien hij nu weet wat wel en niet mag.

Ik ben heus niet van de oude stempel dat je een kind moet slaan of schoppen, of een lijfstraf geven. Maar op een gegeven moment dan ben je het gewoon zat dat een kind zo gemeen doet tegen je hondje. En het is niet alleen in het belang van het hondje, maar ook in het belang van het kind, want zoals velen van jullie ook zeggen: dalijk doet hij het bij een hond die niet zo lief is als Lara en dan is opeens het voetje weg. Nou ja, dan kan hij ten minste niet meer naar Lara schoppen

[Frenk]

Je kunt mensen niet over 1 kam scheren als honden. Een hond is een roedeldier.

En een mens niet?
Heb je laatst gehoord over dat onderzoek naar de reactie in het brein op "afwijken van de groep"?

Mensen zijn geneigd hun mening aan te passen aan die van anderen. Onderzoekers van RSM en Nijmeegse onderzoekers bij het Donders Instituut hebben ontdekt dat het afwijken van de groep in de hersenen wordt ervaren als een straf. "Als we zien dat we afwijken van de groep gaat er een foutsignaal af in de hersenen. Ons ‘oepsgebied' wordt erg actief, het beloningsgebied daarentegen juist minder. Dat is samen zo'n sterk signaal dat we fout zitten dat we ook geruime tijd later dezelfde fout niet nog eens maken", stellen de onderzoekers in het wetenschappelijke tijdschrift Neuron.

Het onderzoek
Proefpersonen moesten in hoog tempo 222 gezichten op aantrekkelijkheid beoordelen op een achtpuntsschaal. Nadat ze zelf hun punt hadden gegeven werd een gemiddelde score van de overige proefpersonen getoond. De score van de groep kon hoger, lager of gelijk zijn aan de eigen mening. Na de opdracht werd er samen nog wat gekletst, waarna de onderzoeksleider binnenkwam met dezelfde foto's en de mededeling dat er iets mis was gegaan met de dataregistratie en of de proefpersoon nog even snel de scores opnieuw kon invullen.

Zonder uitzondering schoven mensen hun oordeel op in de richting van het getoonde gemiddelde. Er was wel veel individuele variatie in de mate waarin men opschoof, maar er was niemand die niet op zijn minst een beetje bijdraaide. Bij de mensen die zich sterker conformeren bleek het onderliggende hersensignaal sterker.

Blijkbaar is groepsgevoel ook bij mensen een kwestie van overlevingsdrang

[Kit]

Aangezien ik de TS ben, wil ik nog wel even wat vertellen.

Sinds ik vorige week flink ben uitgevallen tegen het mannetje (heb hem niet hard geslagen of geschopt ofzo, maar ik heb even mijn nagels in zijn schouder gedrukt, hem naar mij toe gedraaid en ben even tegen hem tekeer gegaan) doet hij niets meer tegen Lara.
Vandaag besloot ik het nogmaals te proberen, kijken of hij er wat van geleerd heeft, en ja hoor, hij ging Lara aaien en hij zei: 'Mag nie schoppe'. Het kan dus wel!

En voor degenen die mijn aanpak iets te hard vinden... Het is jammer, maar het is niet anders. Ik heb het menigmaal op een 'normale en beschaafde' manier proberen aan te pakken, door hem rustig uit te leggen wat wel en niet mag. Ik heb ook zelfs zijn handje gepakt en over Lara's rug geaaid. Dit hielp allemaal niet en hij werd steeds sadistischer. Ik weet niet of een kind van twee sadistisch kan zijn, maar het leek er in ieder geval op.

Vandaag leek het erop dat hij het even wilde proberen, hij gaf een schop richting Lara, dus niet TEGEN Lara. En toen keek hij mij aan en ik zette grote ogen op en hij keek direct weg. Dus het lijkt alsof hij voor mij nog meer respect heeft dan voor zijn eigen moeder. Zijn eigen moeder lacht hij namelijk gewoon uit als ze hem straft. Ik heb hem dan vorige week ook echt heel hard aangepakt en misschien wel even pijn gedaan, maar hij leeft nog en hij heeft ervan geleerd. En als hij het de volgende keer nog een keer probeert, dan pak ik hem weer even hard aan en misschien wel harder, aangezien hij nu weet wat wel en niet mag.

Ik ben heus niet van de oude stempel dat je een kind moet slaan of schoppen, of een lijfstraf geven. Maar op een gegeven moment dan ben je het gewoon zat dat een kind zo gemeen doet tegen je hondje. En het is niet alleen in het belang van het hondje, maar ook in het belang van het kind, want zoals velen van jullie ook zeggen: dalijk doet hij het bij een hond die niet zo lief is als Lara en dan is opeens het voetje weg. Nou ja, dan kan hij ten minste niet meer naar Lara schoppen

goed gedaan

[Kit]

Je kunt mensen niet over 1 kam scheren als honden. Een hond is een roedeldier.

En een mens niet?
Heb je laatst gehoord over dat onderzoek naar de reactie in het brein op "afwijken van de groep"?

Mensen zijn geneigd hun mening aan te passen aan die van anderen. Onderzoekers van RSM en Nijmeegse onderzoekers bij het Donders Instituut hebben ontdekt dat het afwijken van de groep in de hersenen wordt ervaren als een straf. "Als we zien dat we afwijken van de groep gaat er een foutsignaal af in de hersenen. Ons ‘oepsgebied' wordt erg actief, het beloningsgebied daarentegen juist minder. Dat is samen zo'n sterk signaal dat we fout zitten dat we ook geruime tijd later dezelfde fout niet nog eens maken", stellen de onderzoekers in het wetenschappelijke tijdschrift Neuron.

Het onderzoek
Proefpersonen moesten in hoog tempo 222 gezichten op aantrekkelijkheid beoordelen op een achtpuntsschaal. Nadat ze zelf hun punt hadden gegeven werd een gemiddelde score van de overige proefpersonen getoond. De score van de groep kon hoger, lager of gelijk zijn aan de eigen mening. Na de opdracht werd er samen nog wat gekletst, waarna de onderzoeksleider binnenkwam met dezelfde foto's en de mededeling dat er iets mis was gegaan met de dataregistratie en of de proefpersoon nog even snel de scores opnieuw kon invullen.

Zonder uitzondering schoven mensen hun oordeel op in de richting van het getoonde gemiddelde. Er was wel veel individuele variatie in de mate waarin men opschoof, maar er was niemand die niet op zijn minst een beetje bijdraaide. Bij de mensen die zich sterker conformeren bleek het onderliggende hersensignaal sterker.

Blijkbaar is groepsgevoel ook bij mensen een kwestie van overlevingsdrang

juustem, dat was ik nog vergeten te zeggen

[Frenk]

En zou clickeren werken met een peuter???

dat werkt als een tierelier, uitgeprobeert met ene oppaskindje en zij vond het prachtig

Echt? Wat leuk! Hebben ze snel door hoe het werkt? En wat deed je dan bijvoorbeeld?

het oppaskindje was anderhalf en die snappen natuurlijk wel iets he, zo had ik gekleurde plastic limonade bekers, de ene keer deed ik een klein koekje onder de ene en als zij het juiste bekertje optilde clickte ik en zij had vreselijke lol, want ze kreeg een klik en een koekie
met clickeren heeft ze ook de kleuren oranje, blauw en groen geleerd, als zij het juiste antwoord gaf kreeg ze een klik en een goedzoooooooo

Wat geestig! Misschien iets voor later in de toekomst bij mijn eigen kinderen... Of misschien kun je een soort nieuwe opvoedmethode ontwikkelen

[Dingo]

Je kunt mensen niet over 1 kam scheren als honden. Een hond is een roedeldier.

En een mens niet?
Heb je laatst gehoord over dat onderzoek naar de reactie in het brein op "afwijken van de groep"?

Mensen zijn geneigd hun mening aan te passen aan die van anderen. Onderzoekers van RSM en Nijmeegse onderzoekers bij het Donders Instituut hebben ontdekt dat het afwijken van de groep in de hersenen wordt ervaren als een straf. "Als we zien dat we afwijken van de groep gaat er een foutsignaal af in de hersenen. Ons ‘oepsgebied' wordt erg actief, het beloningsgebied daarentegen juist minder. Dat is samen zo'n sterk signaal dat we fout zitten dat we ook geruime tijd later dezelfde fout niet nog eens maken", stellen de onderzoekers in het wetenschappelijke tijdschrift Neuron.

Het onderzoek
Proefpersonen moesten in hoog tempo 222 gezichten op aantrekkelijkheid beoordelen op een achtpuntsschaal. Nadat ze zelf hun punt hadden gegeven werd een gemiddelde score van de overige proefpersonen getoond. De score van de groep kon hoger, lager of gelijk zijn aan de eigen mening. Na de opdracht werd er samen nog wat gekletst, waarna de onderzoeksleider binnenkwam met dezelfde foto's en de mededeling dat er iets mis was gegaan met de dataregistratie en of de proefpersoon nog even snel de scores opnieuw kon invullen.

Zonder uitzondering schoven mensen hun oordeel op in de richting van het getoonde gemiddelde. Er was wel veel individuele variatie in de mate waarin men opschoof, maar er was niemand die niet op zijn minst een beetje bijdraaide. Bij de mensen die zich sterker conformeren bleek het onderliggende hersensignaal sterker.

Blijkbaar is groepsgevoel ook bij mensen een kwestie van overlevingsdrang

En omdat men zijn mening aanpast ben je een roedeldier? een kuddedier, dat wel, maar roedeldier...

[Kit]

dat werkt als een tierelier, uitgeprobeert met ene oppaskindje en zij vond het prachtig

Echt? Wat leuk! Hebben ze snel door hoe het werkt? En wat deed je dan bijvoorbeeld?

het oppaskindje was anderhalf en die snappen natuurlijk wel iets he, zo had ik gekleurde plastic limonade bekers, de ene keer deed ik een klein koekje onder de ene en als zij het juiste bekertje optilde clickte ik en zij had vreselijke lol, want ze kreeg een klik en een koekie
met clickeren heeft ze ook de kleuren oranje, blauw en groen geleerd, als zij het juiste antwoord gaf kreeg ze een klik en een goedzoooooooo

Wat geestig! Misschien iets voor later in de toekomst bij mijn eigen kinderen... Of misschien kun je een soort nieuwe opvoedmethode ontwikkelen

dingen die je vo rje pup gebruikt kunnen inderdaad ook erg leuk zijn voor jonge kinderen, mensen verklaren mij nog steeds vaak voor gek, "ohw daar heb je haar weer met haar hondengewauwel" maar het werkt gewoon echt! op zich ben ik ook helemaal niet tegen het straffen van een kind op de manier wat het kind bij de hond gedaan heeft, maar wel met een dikke maar, het kind moet ouder zijn, zo'n jaar of zes, mijn oudste dochter had op die leeftijd van die stiekeme trekjes om onze hond te kelen, ik wilde die ongein absoluut niet, maar hoe pak je dat aan, en aangezien zij dit flikte op een voor de hond onverwacht moment, heb ik het bij haar gedaan op een onverwacht moment, heel kort, maar lang genoeg om haar goed aan dr verstand te peuteren dat dit absoluut NIET leuk was, ze heeft het nooit weer gedaan

[Frenk]

op zich ben ik ook helemaal niet tegen het straffen van een kind op de manier wat het kind bij de hond gedaan heeft, maar wel met een dikke maar, het kind moet ouder zijn, zo'n jaar of zes, mijn oudste dochter had op die leeftijd van die stiekeme trekjes om onze hond te kelen, ik wilde die ongein absoluut niet, maar hoe pak je dat aan, en aangezien zij dit flikte op een voor de hond onverwacht moment, heb ik het bij haar gedaan op een onverwacht moment, heel kort, maar lang genoeg om haar goed aan dr verstand te peuteren dat dit absoluut NIET leuk was, ze heeft het nooit weer gedaan

Zodra een kind het begrip heeft bereikt om daar iets mee te kunnen, ben ik ook wel van het aan de lijve laten ondervinden (met grenzen uiteraard), maar op 2jarige leeftijd heeft dat echt nog geen zin

[Frenk]

En omdat men zijn mening aanpast ben je een roedeldier? een kuddedier, dat wel, maar roedeldier...

Nee, ik refereerde aan groepsgevoel omdat ik het opvallend vind dat het "behoren tot een groep" zo fundamenteel en primitief zit ingebakken in het menselijk brein.

Maar leg jij me anders even uit wat nou precies het verschil is tussen een roedel of kudde en de waarde van dat verschil voor deze discussie

Oh en zeg dan ook even meteen waarom je uberhaupt met dit als voornaamste argument tegen de vergelijking peuter/pup kwam

[Kit]

op zich ben ik ook helemaal niet tegen het straffen van een kind op de manier wat het kind bij de hond gedaan heeft, maar wel met een dikke maar, het kind moet ouder zijn, zo'n jaar of zes, mijn oudste dochter had op die leeftijd van die stiekeme trekjes om onze hond te kelen, ik wilde die ongein absoluut niet, maar hoe pak je dat aan, en aangezien zij dit flikte op een voor de hond onverwacht moment, heb ik het bij haar gedaan op een onverwacht moment, heel kort, maar lang genoeg om haar goed aan dr verstand te peuteren dat dit absoluut NIET leuk was, ze heeft het nooit weer gedaan

Zodra een kind het begrip heeft bereikt om daar iets mee te kunnen, ben ik ook wel van het aan de lijve laten ondervinden (met grenzen uiteraard), maar op 2jarige leeftijd heeft dat echt nog geen zin

uiteraard met grenzen, maar ik vind wel dat TS het op de manier waarop ze het nu heeft aangepakt heel goed, dit mannetje was in mijn ogen lichterlijk aan het ontsporen door het slappe gedrag van zijn ouders, het was TS haar hondje, dus zij heeft in mijn ogen netjes en kordaat opgetreden

[Frenk]

uiteraard met grenzen, maar ik vind wel dat TS het op de manier waarop ze het nu heeft aangepakt heel goed, dit mannetje was in mijn ogen lichterlijk aan het ontsporen door het slappe gedrag van zijn ouders, het was TS haar hondje, dus zij heeft in mijn ogen netjes en kordaat opgetreden

Dat denk ik ook. Bij de vermelding van de nagels zat ik nog wel even zo :N: maar het lijkt goed te hebben geholpen.
Wat denk ik het belangrijkste is, is dat ze nu duidelijk is geweest en daar consequent in is gebleven (en dat laatste is volgens mij het toverwoord bij peuters en pups )

[Kit]

uiteraard met grenzen, maar ik vind wel dat TS het op de manier waarop ze het nu heeft aangepakt heel goed, dit mannetje was in mijn ogen lichterlijk aan het ontsporen door het slappe gedrag van zijn ouders, het was TS haar hondje, dus zij heeft in mijn ogen netjes en kordaat opgetreden

Dat denk ik ook. Bij de vermelding van de nagels zat ik nog wel even zo :N: maar het lijkt goed te hebben geholpen.
Wat denk ik het belangrijkste is, is dat ze nu duidelijk is geweest en daar consequent in is gebleven (en dat laatste is volgens mij het toverwoord bij peuters en pups )

och, ik neem aan dat ze geen nagels van 5 cm heeft die ze in dat peuterhuidje geboort heeft en consequentie ontbreekt het vaak tegenwoordig en haar opmerking dat het mannetje het probeerde en haar aankeek is al een hele stap, hij weet nu dus dat ie iets flink fout doet