Palliatieve plannen.

[Myr]

Zoals veel van jullie zich nog kunnen herinneren hebben we van de zomer Jaco bij ons opgenomen voor zijn laatste levensfase. Hoe verdrietig ook was hij voor mij het voorbeeld van hoe ik het graag zou willen als ik zelf niet meer voor de laatste levensfase van mijn hond zou kunnen zorgen.
Nu ben ik al een tijdje bezig om uit te zoeken of er een behoefte bestaat onder hondeneigenaren aan palliatieve/terminale zorg. Je zou mijn plan als een soort hospice voor honden moeten zien.
Ik zou goede afspraken met o.a.dierenartsen en het crematorium moeten maken om een goed "pakket" aan te kunnen bieden voor deze vorm van stervensbegeleding.
Maar ik zou ook andere instanties moeten aanschrijven om ons te sponsoren voor die trieste gevallen waarbij de eigenaar of het asiel niet in staat is deze kosten te kunnen betalen. Er zou een kamer bij ons ingericht moeten worden voor een zieke hond en er zijn nog talloze andere dingen die daarbij komen kijken.
Het allerbelangrijkste is dat de doelstelling moet blijven wat we van de zomer zo sterk voelden: een hond een zo pijnloos mogelijk, waardig einde te geven als zijn baasje dat om wat voor reden dan ook zelf niet kan.
Daarbij ook niet het verdriet van die eigenaar voorbij gaan. Misschien zelfs een stukje helpen door een mooie foto mee te geven met de urn, of een speciaal voor de hond geschreven memoriam.

Wat denken jullie... zou hier vraag naar zijn, behoefte aan zijn (eventueel ook, zoals met Jaco, vanuit de asiels) en natuurlijk zijn alle tips welkom, die ik zal bundelen en"mee zal nemen."

[_Leonie]

Ik vind het een heel mooi idee, iets waar je zeker veel voldoending van krijgt. Weet alleen niet echt of er vraag naar is, maar ben wel erg benieuwd. Hou ons op de hoogte.

[Ennath]

Even mijn botheid hoor: maar waarom laat je een ongeneselijk zieke hond niet gewoon inslapen.
Een zo'n pijnloos mogelijk waardig einde kan volgens mij door iedere DA geboden worden en kost ongeveer een half uur.
Daar hoef je geen hospice voor op te richten.

Is het nou echt noodzakelijk om alles wat in de humane zorg gewoon is, in de veterinaire zorg te kopiëren?
Als je hond ongeneselijk ziek is slik je twee keer, verwen je de hond nog een dagje tegen de klippen op en gaat naar de DA (of laat die langskomen).
Ik zou een Hospice voor honden echt zonde van de sponsor gelden vinden, geef dat geld maar uit aan de opvang/castratie van zwerfdieren.
Daar komt het geld beter tot zijn recht, en voorkom je ook op de lange duur heel wat meer leed.

[Neeltje]

Ik begrijp het ook niet, als 'n dier van mij zo ziek is dat het einde in zicht is of gewoon echt niet meer kan, dan neem ik de juiste beslissing en laat het dier gaan en niet meer verder lijden, dat is, vind ik, een van de beste beslissingen die je voor je dier kunt nemen. Al helemaal niet om hem in de laatste dagen door 'n vreemde te laten verzorgen?? Dacht het niet.

[Rami]

Ik snap het ook niet helemaal. Of het moet gaan om het opvangen van oude - maar nog gezonde honden (buiten de 'normale' ouderdomsgebreken) - bijv. uit asiels, of van particulieren die vanwege ouderdom of ziekte zelf niet meer voor hun honden kunnen zorgen. Zorgen dus voor een fijne ouwe dag. Dat vind ik een mooi doel.
Maar het gaat dan dus om honden die én oud zijn én een ziekte hebben waar ze niet meer van kunnen genezen? En die dan 'begeleiden' naar het moment dat ze ingeslapen worden? En dat gaat dan om hele korte tijd, neem ik aan. Want waarom zou je zo'n leven 'rekken'. (En dat klinkt misschien ook wel te bot, maar dat is om het duidelijk te krijgen).

[Myr]

Het gaat er juist om dat de hond bij ons kan inslapen! Het is juist niet om tijd te rekken of wat dan ook. Maar we zijn een paar keer tegen situaties aangelopen waarbij de eigenaar zijn hondje niet zelf durfde/wilde of kon laten inslapen bij de DA.

[Fiepje]

voor mn eigen hond, nooit...
daar wil je de laatste dagen toch zelf voor zorgen.

Voor asielhonden, tja. daar zou ik wel wat in zien.
Ik vind niet dat dieren hun laatste dagen in een asiel moeten slijten, dus dan zou zo'n 'hospice' een goede oplossing zijn.

[Rami]

Het gaat er juist om dat de hond bij ons kan inslapen! Het is juist niet om tijd te rekken of wat dan ook. Maar we zijn een paar keer tegen situaties aangelopen waarbij de eigenaar zijn hondje niet zelf durfde/wilde of kon laten inslapen bij de DA.

Maar dat zijn - denk ik - situaties die maar heel weinig voorkomen. Ik bedoel: de meeste mensen vinden het juist een fijn idee om hun hond thuis, in zijn vertrouwende omgeving in te laten slapen.

[Budkes]

Ach gos wat een gesleep met een oude en zieke of alleen ziek hond.
Het is ongetwijfeld goed bedoeld van je maar nee ik vind dit echt te triest. Een hond die ongeneeslijk ziek is laat je gewoon inslapen. En als de eigenaar niet naar de dierenarts durft, nah ja dan doe je dat voor hem. Gewoon 1 ritje van zijn huis naar de dierenarts en that's it.
Ik zie de meerwaarde ook niet voor een hond uit het asiel. Als het niet meer kan kan het niet meer. Er wordt al vaak genoeg te lang met de arme zielen doorgegaan, moet je ze ook nog verslepen op het laatst.

Nogmaals ongetwijfeld lief bedoeld maar gewoon absoluut niet doen.

[Fiepje]

voor mn eigen hond, nooit...
daar wil je de laatste dagen toch zelf voor zorgen.

Voor asielhonden, tja. daar zou ik wel wat in zien.
Ik vind niet dat dieren hun laatste dagen in een asiel moeten slijten, dus dan zou zo'n 'hospice' een goede oplossing zijn.

Waarom moeten die laatste dagen gesleten worden dan?
Je kunt een terminaal zieke hond toch ook meteen al euthanaseren?

Ja, inderdaad een terminaal zieke hond kan meteen ingeslapen worden,
ik doelde meer op honden die wel in de laatste fase van hun leven zitten, maar nog wel gewoon pijnvrij zijn, en dus nog niet al met 2 pootjes in hun graf

Ik begrijp het geloof ik ook niet helemaal... dacht dat het daar om ging, gewoon de laatste periode zeg maar.

Honden die wel oud en ziek zijn, maar nog te goed om te laten gaan.
leg ik het zo een beetje logisch uit?

[estelle]

Het gaat er juist om dat de hond bij ons kan inslapen! Het is juist niet om tijd te rekken of wat dan ook. Maar we zijn een paar keer tegen situaties aangelopen waarbij de eigenaar zijn hondje niet zelf durfde/wilde of kon laten inslapen bij de DA.

Per direct dus.
Maar dan rijst de vraag wat het verschil is met achterlaten bij de dierenarts of bij jou.

Sorry hoor, ik twijfel niet aan je bedoelingen maar ik begrijp het geloof ik gewoon niet helemaal.
Wat wil je nu precies gaan bieden? Een plek om je zieke hond heen te brengen om geëthanaseerd te worden? Dat is toch hetzelfde als je hond bij de dierenarts achterlaten?

Ik zie dat verschil ook niet echt, om eerlijk te zijn.

Ik vraag mij ook af of er vraag naar is.

[Job]

Sluit me aan bij de rest,
met oude zieke honden niet gaan slepen of bij een vreemde in huis doen.
Als het even kan thuis in laten slapen of anders bij de dierenarts.
Denk dat jullie het goed bedoelen,
maar hoop echt dat mensen dit niet gaan doen.

[Myr]

We hebben hier inmiddels vier oude honden rondscharrelen die gezond genoeg zijn om nog een paar jaartjes mee te gaan, maar die wel degelijk medicatie en extra zorg nodig hebben. Ik heb het niet over hen. ik beoog er ook geen continu "full house"mee. Toevallig ben ik een paar keer achter elkaar tegen een geval aangelopen waar een situatie zoals ik hierboven schetste van toepassing was. Een oude hond van een nog oudere dame, die hem in huis hield om te sterven. ze snapte totaal niet dat je geld uitgeeft voor een spuitje. "Jij gaat vanzelf wel dood want hij is ziek."Ze vond het vreselijk om haar hond zo ziek te zien maar is van een generatie die helaas niet een dier uit zijn lijden laat verlossen door de dierenarts. Pas nadat er op haar ingepraat werd heeft ze hem met een vrijwilligster meegegeven maar wilde niet dat hij in zo'n koude behandelkamer bij een dokter dood zou gaan.. dan kon ze hem toch veel beter bij haar thuis in de mand vanzelf laten doodgaan....
Dat is wat ik te triest voor woorden noem. En dat is zo'n geval wat ik zou willen helpen.
Maar ook de hond die we van de zomer uit het asiel hebben gehaald. hij was zwaar verwaarloosd binnen gekomen en knapte op van aandacht, eten en vooral drinken. (Omdat bij zijn eigenaar het water was afgesloten was dat een luxe voor het beest) Met de DA van het asiel en zijn verzorgers hebben we uitgebreid gesproken. Op dat moment was hij nog te goed om in te laten slapen maar de DA noemde het wel een tijdbom. Er waren toch, door de jarenlange verwaarlozing, organen aangetast. De verzorgers wilden niet dat hij onverwacht, alleen in zijn kenneltje zou sterven als ze er niet waren. er was geen 24 uur toezicht. hij is bij ons gekomen en heeft nog gespeeld, met stokken gesjouwd, lekker vers vlees gegeten, een beetje gegraven in de wei enz. Op het moment dat hij zienderogen achteruit ging hebben we hem in overleg met de DA in laten slapen. Deze hond heeft letterlijk zijn laatste dagen zo prettig mogelijk doorgebracht. er was zeker geen rekken bij. Het was ook geen impulsieve beslissing maar met zowel de DA van het asiel, de medewerkers van het asiel en onze eigen DA in overleg gegaan. Dat is wat ik bedoel.

[Fin]

...

[Renske]

Ik snap het niet helemaal. Wil je een soort van Pension zijn waar mensen hun oude hondje naar toe kunnen brengen? Of echt alleen voor de allerlaatste fase.
In het geval van de allerlaatste fase denk ik dat je de hond een dierwaardiger einde geeft wanneer je deze direct in laat slapen.

[Rami]

We hebben hier inmiddels vier oude honden rondscharrelen die gezond genoeg zijn om nog een paar jaartjes mee te gaan, maar die wel degelijk medicatie en extra zorg nodig hebben. Ik heb het niet over hen. ik beoog er ook geen continu "full house"mee. Toevallig ben ik een paar keer achter elkaar tegen een geval aangelopen waar een situatie zoals ik hierboven schetste van toepassing was. Een oude hond van een nog oudere dame, die hem in huis hield om te sterven. ze snapte totaal niet dat je geld uitgeeft voor een spuitje. "Jij gaat vanzelf wel dood want hij is ziek."Ze vond het vreselijk om haar hond zo ziek te zien maar is van een generatie die helaas niet een dier uit zijn lijden laat verlossen door de dierenarts. Pas nadat er op haar ingepraat werd heeft ze hem met een vrijwilligster meegegeven maar wilde niet dat hij in zo'n koude behandelkamer bij een dokter dood zou gaan.. dan kon ze hem toch veel beter bij haar thuis in de mand vanzelf laten doodgaan....
Dat is wat ik te triest voor woorden noem. En dat is zo'n geval wat ik zou willen helpen.
Maar ook de hond die we van de zomer uit het asiel hebben gehaald. hij was zwaar verwaarloosd binnen gekomen en knapte op van aandacht, eten en vooral drinken. (Omdat bij zijn eigenaar het water was afgesloten was dat een luxe voor het beest) Met de DA van het asiel en zijn verzorgers hebben we uitgebreid gesproken. Op dat moment was hij nog te goed om in te laten slapen maar de DA noemde het wel een tijdbom. Er waren toch, door de jarenlange verwaarlozing, organen aangetast. De verzorgers wilden niet dat hij onverwacht, alleen in zijn kenneltje zou sterven als ze er niet waren. er was geen 24 uur toezicht. hij is bij ons gekomen en heeft nog gespeeld, met stokken gesjouwd, lekker vers vlees gegeten, een beetje gegraven in de wei enz. Op het moment dat hij zienderogen achteruit ging hebben we hem in overleg met de DA in laten slapen. Deze hond heeft letterlijk zijn laatste dagen zo prettig mogelijk doorgebracht. er was zeker geen rekken bij. Het was ook geen impulsieve beslissing maar met zowel de DA van het asiel, de medewerkers van het asiel en onze eigen DA in overleg gegaan. Dat is wat ik bedoel.

Ik kan me voorstellen dat als dit soort dingen op je pad komen, dat je dan hulp/zorg biedt. Maar om het laten sterven van een hond bij jouw thuis als 'dienst' aan te bieden, lijkt me iets waar geen of heel weinig vraag naar is of behoefte aan is.
Ik denk ook dat een terminaal zieke hond beter daar kan sterven waar 'ie nu eenmaal is, of dat nu in een asiel of bij eigenaren thuis en als die dat niet zien zitten toch maar bij de dierenarts.
Het eerste geval wat jij beschrijft vind ik ook wel triest maar is misschien ook een zaak van een da, om dat goed te begeleiden, het baasje te adviseren.

[Roelfien]

We hebben hier inmiddels vier oude honden rondscharrelen die gezond genoeg zijn om nog een paar jaartjes mee te gaan, maar die wel degelijk medicatie en extra zorg nodig hebben. Ik heb het niet over hen. ik beoog er ook geen continu "full house"mee. Toevallig ben ik een paar keer achter elkaar tegen een geval aangelopen waar een situatie zoals ik hierboven schetste van toepassing was. Een oude hond van een nog oudere dame, die hem in huis hield om te sterven. ze snapte totaal niet dat je geld uitgeeft voor een spuitje. "Jij gaat vanzelf wel dood want hij is ziek."Ze vond het vreselijk om haar hond zo ziek te zien maar is van een generatie die helaas niet een dier uit zijn lijden laat verlossen door de dierenarts. Pas nadat er op haar ingepraat werd heeft ze hem met een vrijwilligster meegegeven maar wilde niet dat hij in zo'n koude behandelkamer bij een dokter dood zou gaan.. dan kon ze hem toch veel beter bij haar thuis in de mand vanzelf laten doodgaan....Dat is wat ik te triest voor woorden noem. En dat is zo'n geval wat ik zou willen helpen.

dit vind ik echt een geval van direct naar de dierenarts om het dier in te laten slapen, daar heeft hij geen hospice voor nodig. Dan wordt er met een dier gezeuld. het feit dat het de vrijwilliger uiteindelijk gelukt is om hem mee te krijgen, betekent dat een goed gesprek vaak wonderen doet.

Maar ook de hond die we van de zomer uit het asiel hebben gehaald. hij was zwaar verwaarloosd binnen gekomen en knapte op van aandacht, eten en vooral drinken. (Omdat bij zijn eigenaar het water was afgesloten was dat een luxe voor het beest) Met de DA van het asiel en zijn verzorgers hebben we uitgebreid gesproken. Op dat moment was hij nog te goed om in te laten slapen maar de DA noemde het wel een tijdbom. Er waren toch, door de jarenlange verwaarlozing, organen aangetast. De verzorgers wilden niet dat hij onverwacht, alleen in zijn kenneltje zou sterven als ze er niet waren. er was geen 24 uur toezicht. hij is bij ons gekomen en heeft nog gespeeld, met stokken gesjouwd, lekker vers vlees gegeten, een beetje gegraven in de wei enz. Op het moment dat hij zienderogen achteruit ging hebben we hem in overleg met de DA in laten slapen. Deze hond heeft letterlijk zijn laatste dagen zo prettig mogelijk doorgebracht. er was zeker geen rekken bij. Het was ook geen impulsieve beslissing maar met zowel de DA van het asiel, de medewerkers van het asiel en onze eigen DA in overleg gegaan. Dat is wat ik bedoel.

Dit vind ik een voorbeeld van een hond die baat heeft van herplaatsing naar een plekje waar hij zijn oude dag mag slijten. Hij had nog wel een paar maanden tot een jaar langer kunnen leven in redelijke doen, waarschijnlijk en dan is het fijn dat er een vrijwilliger is die een plekje beschikbaar heeft om dergelijke honden op te vangen.

Maar meer moet je er volgens mij niet van maken, want dan wordt jij de dumpplaats voor zieke hondjes die ingeslapen moeten worden en waar een ander lekker geen verantwoordelijkheid meer voor hoeft te nemen.
Ik vind het zelfs neigen naar dierenmishandeling als een hond die eigenlijk direct ingeslapen moet worden, nog verkast wordt naar een nieuwe omgeving om dan alsnog ingeslapen te worden. Wat is dan het verschil met de dierenarts? Want dat willen mensen vaak niet omdat de hond daar panisch van wordt. Maar de koude omgeving is natuurlijk onzin en puur een menselijke emotie, je kan als baasje ook zelf een kleed mee nemen waar je je hond op laat liggen. (hebben wij toen ook gedaan en daar is de hond zelfs mee weggebracht). Dus nee, hospice voor honden lijkt me niets.

Maar je zou wel je kunnen specialiseren in het voeren van gesprekken met mensen die zich afvragen hoe ze dat nou moeten doen, die laatste fase. Net als wat die vrijwilliger heeft gedaan bij die oude dame. En daarnaast beschikbaar zijn voor die honden zoals Jaco.

[Myr]

De vrouw in kwestie had geen DA die zoiets kon begeleiden. De medewerkster van de thuiszorg, in combinatie met een vrijwilligster van de dierenambulance hebben op haar ingepraat.

Het is, nogmaals, ook niet de bedoeling dat wij een voortsurende opvang van terminale patienten zijn. Niet een pension of soortgelijke constructie. de oude herplaatsers die we hebben, zijn hier ook niet "in pension". In die zin is het goed dat ik het hier heb neergezet... daardoor weet ik dat de term "hospice" bijvoorbeeld al te veel verkeerde indrukken wekt. En dat het sowieso voor teveel mensen onduidelijk is wat we beogen. Voor jullie en voor ons is het immers ondenkbaar dat je je oude hond wegdoet omdat-tie dood kan gaan. Maar geloof me, er zijn veel meer schrijnende gevallen dan wij met zijn allen de kost willen geven. en natuurlijk wil iedereen het op zijn eigen manier doen. Denken wij als gezonde, weldenkende hondenliefhebbers met een bepaalde vorm van gezond verstand.
Onze oude honden hebben allemaal een afstandsverhaal. de ene nog akeliger dan de andere. Ik heb me op een gegeven moment zelf moeten wapenen om niet woedend te worden op de eigenaren van een van hen. Omdat ik hen niet begreep wat ze met hun hond deden of juist niet deden. Van belang was uiteindelijk dat de hond bij ons kwam en niet daar bleef. Dan moet je dus een stuk "oordeel"laten varen.
Het is puur om honden zoals die ik al beschreven heb, dat laatste stukje mee te geven. Dat zal dus misschien eens in een paar maanden, in een jaar, weet ik het, voorkomen. En inderdaad, dan kan het voorkomen dat zo'n oude dame haar hondje liever bij ons brengt dan naar de dokter.
Je kunt het gesleep noemen, het kan ook anders uitpakken.

[Job]

volgens mij zijn jullie plannen ondertussen wel duidelijk,
je wilde alleen weten hoe mensen er hier over dachten,
nou de meeste denken dat er geen behoeften aan is.
Aan jullie wat je daar mee doet toch? :N:

[Moon]

Een oude hond van een nog oudere dame, die hem in huis hield om te sterven. ze snapte totaal niet dat je geld uitgeeft voor een spuitje. "Jij gaat vanzelf wel dood want hij is ziek."Ze vond het vreselijk om haar hond zo ziek te zien maar is van een generatie die helaas niet een dier uit zijn lijden laat verlossen door de dierenarts. Pas nadat er op haar ingepraat werd heeft ze hem met een vrijwilligster meegegeven maar wilde niet dat hij in zo'n koude behandelkamer bij een dokter dood zou gaan.. dan kon ze hem toch veel beter bij haar thuis in de mand vanzelf laten doodgaan....

Ik ben het eens met Roelfien...
Je haalt hier een voorbeeld aan 'van een generatie die een dier niet uit zijn lijden verlost'. Maar ik zie dit toch als een op zich zelf staand geval. Ik weet niet hoe oud deze mw. is, maar bijv. de generatie van mijn ouders (nu dikke tachtigers) lieten wel degelijk hun honden inslapen als dat nodig was

[L@nghaar]

Het gaat er juist om dat de hond bij ons kan inslapen! Het is juist niet om tijd te rekken of wat dan ook. Maar we zijn een paar keer tegen situaties aangelopen waarbij de eigenaar zijn hondje niet zelf durfde/wilde of kon laten inslapen bij de DA.

Maar dat zijn - denk ik - situaties die maar heel weinig voorkomen. Ik bedoel: de meeste mensen vinden het juist een fijn idee om hun hond thuis, in zijn vertrouwende omgeving in te laten slapen.

Helaas kan ik je zeggen dat die situatie toch wel vaak voorkomt.
Tenminste, in die 18 jaar dat ik bij een da gewerkt heb.
Oude hond, altijd in het gezin geweest, is op en moet geeuthanseerd, en de baas durft er niet bij te zijn en laat de hond achter bij de da. Heel erg triest is dat.
En bij sommige mensen lukte het ons om ze ervan te overtuigen dat ze bij de narcose spuit bleven en als de hond slaapt om dan weg te gaan.
Moet er niet aan denken, je hond moet toch kunnen sterven in zijn eigen omgeving met zijn baas naast hem!

Ik weet niet of er voor dat hospice animo is maar ik heb er niets mee.

[estelle]

Het gaat er juist om dat de hond bij ons kan inslapen! Het is juist niet om tijd te rekken of wat dan ook. Maar we zijn een paar keer tegen situaties aangelopen waarbij de eigenaar zijn hondje niet zelf durfde/wilde of kon laten inslapen bij de DA.

Maar dat zijn - denk ik - situaties die maar heel weinig voorkomen. Ik bedoel: de meeste mensen vinden het juist een fijn idee om hun hond thuis, in zijn vertrouwende omgeving in te laten slapen.

Helaas kan ik je zeggen dat die situatie toch wel vaak voorkomt.
Tenminste, in die 18 jaar dat ik bij een da gewerkt heb.
Oude hond, altijd in het gezin geweest, is op en moet geeuthanseerd, en de baas durft er niet bij te zijn en laat de hond achter bij de da. Heel erg triest is dat.
En bij sommige mensen lukte het ons om ze ervan te overtuigen dat ze bij de narcose spuit bleven en als de hond slaapt om dan weg te gaan.
Moet er niet aan denken, je hond moet toch kunnen sterven in zijn eigen omgeving met zijn baas naast hem!

Ik weet niet of er voor dat hospice animo is maar ik heb er niets mee.

Maar het is dan toch net zo vervelend voor zo'n hond om ergens afgeleverd te worden bij mensen die hij/ zij totaal niet kent en daar dan een spuit te krijgen?

[L@nghaar]

Het gaat er juist om dat de hond bij ons kan inslapen! Het is juist niet om tijd te rekken of wat dan ook. Maar we zijn een paar keer tegen situaties aangelopen waarbij de eigenaar zijn hondje niet zelf durfde/wilde of kon laten inslapen bij de DA.

Maar dat zijn - denk ik - situaties die maar heel weinig voorkomen. Ik bedoel: de meeste mensen vinden het juist een fijn idee om hun hond thuis, in zijn vertrouwende omgeving in te laten slapen.

Helaas kan ik je zeggen dat die situatie toch wel vaak voorkomt.
Tenminste, in die 18 jaar dat ik bij een da gewerkt heb.
Oude hond, altijd in het gezin geweest, is op en moet geeuthanseerd, en de baas durft er niet bij te zijn en laat de hond achter bij de da. Heel erg triest is dat.
En bij sommige mensen lukte het ons om ze ervan te overtuigen dat ze bij de narcose spuit bleven en als de hond slaapt om dan weg te gaan.
Moet er niet aan denken, je hond moet toch kunnen sterven in zijn eigen omgeving met zijn baas naast hem!
Ik weet niet of er voor dat hospice animo is maar ik heb er niets mee.

Maar het is dan toch net zo vervelend voor zo'n hond om ergens afgeleverd te worden bij mensen die hij/ zij totaal niet kent en daar dan een spuit te krijgen?

Ja, dat vind ik dus ook.

[Myr]

Iedereen die op dit topic heeft gereageerd wil ik graag bedanken voor de wijze waarop hij of zij dat heeft gedaan.
Natuurlijk was de vraag over een mogelijk hospice voor honden oprecht: daarmee stelde ik me als topicstarter ook bewust kwetsbaar op. Natuurlijk is het ook een onderwerp wat mij, met onze ervaringen en huidige herplaatsers, heel na aan het hart ligt.
Maar de reden waarom ik deze vraag stelde was tegelijkertijd vals. Namelijk om een bodem te krijgen voor een column die ik ga schrijven over het communiceren op een forum. Deze vraag heb ik op verschillende fora geplaatst en even zoveel verschillende manieren van benadering en antwoorden gekregen. Dat was, voor deze column, een belangrijke peiler. De fora waarop deze topic is geplaatst hebben allemaal hetzelfde gemeen: de liefde die er gedeeld wordt voor de hond. Maar daar houdt de gelijkenis op. De manier van communiceren loopt per forum ver uiteen: op de ene plek reageren mensen soms superieur, alwetend, oprecht en hard, duidelijk en tot op het bot. Op een andere plek wordt er zorgvuldig formulerend gereageerd. Weer andere “schrijvers” bekijken het heel emotioneel en nemen een positief stimulerende, ook wel beschermende houding naar de topicstarter aan. Uiteraard moet meegenomen worden dat het ene forum veel kleiner, en dus persoonlijker is dan een ander forum.

Er wordt geen antwoord gebruikt. Niemand wordt op naam of schrijversnaam aangehaald...Er worden geen conclusies aan verbonden. Er wordt alleen aangegeven dat je sterk in je schoenen moet staan om op een forum, welk dan ook, je mening te verkondigen en daar achter te blijven staan.
Topic mag uiteraard op slot.

[Fin]

En daar was dit 'onderzoek' voor nodig? Om tot deze conclusies te komen?

[Myr]

Nee. Om de conclusie te staven.

[Fin]

Gefeliciteerd ermee dan maar.

[Rami]

Hmm... ik vind het wel een beetje een tweeslachtig verhaal. Dat het onderwerp je na aan het hart ligt geloof ik direct, maar zijn je plannen (om het laten sterven onder jouw hoede als 'dienst' aan te bieden) nu wel of niet echt? Dat is me eigenlijk niet duidelijk.

Of!
Gaat het echt alleen om een fictief plan, slechts verzonnen/bedacht om reacties uit te lokken? Reacties die je gebruikt als 'onderzoek' voor een nog te schrijven column? Een column over manieren van reageren op een forum als het gaat om een beladen, wellicht controversieel onderwerp? Want dat is het natuurlijk. Dat speelt mee wat de reacties betreft.

Best een beetje ehm... vreemd allemaal. Maar goed, kan ook aan mij liggen. Kan zelfs heel goed.


Edit: veel vertypingen en verduidelijkingen, maar het is al laat.

[Maryanne]

Interessante materie, waar kan ik die column lezen?

[L@nghaar]

Ik zou het wel leuk vinden als je die column hier plaatst

Succes met het schrijven.

Maar gaat dat hospice nu door'??

(vaak gewijzig maar tis nog vroeg, veel typfouten gaaaap)