Ik kan me helemaal vinden in het gevaar van genenpool verkleining. Maar waarom zijn we dan toch allemaal zo tegen de Boomerkruisinkjes?
En ik denk ook dat het mogelijk moet zijn om met de genen die beschikbaar zijn, als daar verantwoordelijk mee wordt omgegaan, een gezond ras te behouden. Als je kijkt naar de goudhamster, die zijn als ik het wel heb afkomstig van een handvol wilde hamsters. Daar zijn toch goeie, gezonde rassen uitgekomen. En het aantal generaties wat nu geboren is zou toch echt een behoorlijke inteeltdepressie hebben moeten veroorzaken.
Ik denk dat het belangrijk is om heel zorgvuldig te eigen plan te trekken, blijf inpraten op collega fokkers, probeer de RV zover te krijgen dat ze hun hersens gaan gebruiken en hou je ogen goed open.
De RV van de schapendoes is heel alert op genenspreiding, maar soms hebben ze gewoon ineens een blinde vlek. Volgens mij zou de RV moeten zorgen voor het RAS, maar ze houden zich meer bezig met de eventuele gebreken in een nestje als ze de oudercombinatie moeten goedkeuren. Terwijl dat volgens mij absoluut een zaak ik van de fokker zelf, je kunt ze de gegevens aanreiken uit de database, je kunt ze waarschuwen, maar als het niet tegen de bestaande regels van het fokreglement ingaat zul je de verantwoordelijkheid bij de fokker moet laten. Er vorig jaar een combinatie afgekeurd van twee goedgekeurde ouders omdat de pups misschien laagbenig zouden kunnen worden

Dat heeft helemaal niets met het ras te maken, niets met de gezondheid van de pups en zolang de ouders daarmee goedgekeurd zijn voor de fok kun je daar niets van zeggen. Misschien zijn er inderdaad 5 pups wat laagbenig, maar misschien zit er ook wel een geweldig hondje bij wat een aanwinst is voor het ras. Je zult gewoon geen genen mogen weggooien. Maar ja, wie wil er fokken met een hond waarvan bekend is dat hij een pup met epilepsie heeft gegeven. Dan ben je toch geen goeie fokker? Terwijl hij misschien ook wel een zeldzaam gen draagt dat zorgt voor een goeie afweer tegen nierziektes. Wie bepaalt dan het risico, wie neemt dat risico? Als je pur sang voor het ras gaat zou je het risico moeten nemen (en in mijn ogen zou een RV daar dan ook achter moeten staan), maar je wilt toch ook zulk gezond mogelijke pups fokken.
Ik denk dat het probleem is dat het goed fokken van een
ras iets anders is dan het goed fokken van een
nestje. Degene die hun kop uitsteken om het
RAS te redden, door aankeuren, een onbekende reu gebruiken, een in hun ogen verantwoord risico te nemen dat zij ook degene die door de collega fokkers als onverantwoord worden beschouwd.
Alle doezen stammen af van 5 voorouders, en pas 60 jaar lang. Mijn hondje gaat binnen 10 generaties terug tot de stamouders, je kunt met haar dus binnen het ras geen hond vinden die niet verwant is. Mijn hondje is een outcross x outcross. Heel bewonderenswaardig volgens alle collegae, applaus. Maar het resultaat is dat ik nu een hondje heb dat met geen mogelijkheid meer een combinatie kan maken met een lage IC. Het is een volkomen gemiddelde, met dus ook alle kans op alle gebreken die het ras vertoond.
En inderdaad, zolang homogeniteit binnen een nest of ras het hoogst haalbare is vraag je om verarming van de genenpool. De schapendoes is nog behoorlijk variabel, maar op een nestinventarisatie wordt dat toch echt niet als pluspunt beschouwd.
Naar mijn idee zijn er verschillende mogelijkheden.
Of je gaat zorgvuldig aankeuren, kijk naar verwante rassen en probeer daar iets mee te doen.
Of probeer binnen een ras toch met zorgvuldige lijnteelt verschillende lijnen te krijgen met verschillende aandoeningen. Probeer dan stuk voor stuk die lijnen "schoon te maken" en ga dan weer terug naar outcross. Zolang je alle genen door elkaar blijft gooien zul je nooit kunnen aanwijzen waar die gebreken zich bevinden. Maar ook dan is het heel erg belangrijk om te zorgen dat er geen lijnen uitgesloten worden.
Als ik dit op een fokkersoverleg van de RV zou proberen te zeggen zou ik onmiddelijk verwijderd worden denk ik

Of ze zouden me beschouwen als een achterlijk idioot.
En het allerbelangrijkste is, fok niet op extremen. Niet op te lange vachten, te korte neuzen enz. Gebruik je gezond verstand, dat is volgens mij nog steeds iets wat bij de gemiddelde fokker simpelweg ontbreekt.
Groetjes Carlian en Vanna, Yindi, Hebe en Katja.