Pitbull incident

[sky]

Ik zou verwachten dat eigenaars van staff die loslopen weten dat hun hond niet om niets vecht.
Maar inderdaat ik ken ook een staff die vrijwel nooit vecht tot er een bal in het spel komt en tijdens het gevecht stopt ze niet meer en laat niet meer los.
Maar zonder bal nergeerd ze andere honden en loop gewoon in een groep.

[Eline*]

Zolang bazen niet goed weten wat voor vlees ze in de kuip hebben vrees ik toch dat jezelf met iets ans een breakstick rond zal moeten lopen.
Ik liep vanmorgen door een losloopgebied hier in de buurt en kom mensen tegen met een volle staffreu ( pas op hoor, hij doet wat, want hij is bang). Goddank luisteren mijn honden, maar je zal daar met een vrolijke jonge lobbes rondlopen wiens nieuwsgierigheid het wint van een roepende baas... Ik kan me erg nijdig maken om dit soort dingen. Ga niet met een hondagressieve hond in een losloopgebied lopen! Maar goed, zolang men dat wel doet, en dat doet men, is het een overweging dan dus zelf iets mee te nemen waarmee je kan ingrijpen op een fatsoenlijke manier.

[Valerie]

even off-topic:
gister nog bij een hondenloosloopgebied met een meer. daar waren veel honden los. de mijne ook. maar toen een paar speelkanonnetjes weggingen, kwam er een stafford aan met baas. de staff liep los. de staff liep tussen de loslopende honden en mijn hond nog een paar honden naar de staff. die(staff) begon heel zachtjes te grommen. er gebeurde niks. maar die gingen dus met een bal in het water gooien en spelen.

ik ben toen maar wel mijn hond vast gaan maken en ben verder een rondje gaan lopen.

misschien ben ik wel soms te bevooroordeeld. maar ik zie al dat mijn hond achter die hond aan zwemt en die staff gaat even zijn bal beschermen ofzo :N:

ik was liever nog wat bij het meer gebleven. maar ik weet dus echt niet wat ik moet verwachten van zo`n eigenaar en stafford. misschien valt het reuze mee. maar wil er niet achterkomen dat dat niet zo is. er lopen wel vaker staffords daar.

Grommende honden ongeacht het ras mijd ik ook hoor
Ik loop met de kleinste ook elke dag in een losloopgebied. Van haar weet ik dat ze niet bijt (hoe zeker je dat van een hond kan weten dan). Maar aan haar zie je ook aan haar hele houding dat ze geen kwaad in de zin heeft. Ze zijn er wel hoor, en redelijk veel ook, staffords die met andere honden op kunnen schieten.
Enige waar ik ook redelijk voorzichtig mee ben zijn dit type honden die jong volwassen zijn. Je weet nooit wanneer het gedrag naar andere honden om kan slaan. In de wijk laat zo iemand zijn staffordreu los op mijn honden af komen :N: Daar word je niet vrolijk van, nu laat hij zich nog afsnauwen en druipt hij af maar dat hoeft hij ook niet voor altijd te willen pikken.

[M@scha]

mijn grote voordeel is dat als er een panieksituatie is ik heeeeel rustig word en alles kan overzien. als alles voorbij is begin ik te trillen etc maar op het moment zelf ben ik uber rustig en da's best handig.

mijn honden hebben trouwens nog nooit echt gevochten met andere honden maar ik heb genoeg akkefietjes met andere honden (niet staffs en wel staffs) meegemaakt om te weten dat o.a. labradors net zo hard vasthouden

[laeken]

Zolang bazen niet goed weten wat voor vlees ze in de kuip hebben vrees ik toch dat jezelf met iets ans een breakstick rond zal moeten lopen.
Ik liep vanmorgen door een losloopgebied hier in de buurt en kom mensen tegen met een volle staffreu ( pas op hoor, hij doet wat, want hij is bang). Goddank luisteren mijn honden, maar je zal daar met een vrolijke jonge lobbes rondlopen wiens nieuwsgierigheid het wint van een roepende baas... Ik kan me erg nijdig maken om dit soort dingen. Ga niet met een hondagressieve hond in een losloopgebied lopen! Maar goed, zolang men dat wel doet, en dat doet men, is het een overweging dan dus zelf iets mee te nemen waarmee je kan ingrijpen op een fatsoenlijke manier.

Eens. Hier loopt nu een teefje dat precies even oud is als Eva. Netjes gecoupeerd ook nog. In ieder geval vertrouw ik dat dus voor geen meter. Ze wil spelen, stormt op honden af en wordt dan veel te opdringerig en ruw. Ik heb al een paar keer gezien dat die hond ging douwen en raggen met veel gegrom. In mijn ogen zal ze ieder moment gaan grijpen en Eva en Cleo pikken dat gedoe sowieso zeker niet. Die willen niet gebeukt worden door een angstloos semi-spelend grommertje.

Ik ben dus als de dood dat Eva en dat Staffie samen de eerste echte rotervaring van Eva met een andere hond wordt. 2 precies even oude teefjes die in hetzelfde gebied wonen en nooit samen mogen snuffelen. Zij loopt nl. veel los en is soms zelfs kwijt (die staff/pitje? dan he).

Ik overweeg puur om die hond een breakstick te regelen als ik er een keer een tegenkom. Ik zie nl echt een probleem als de 3 dames elkaar los tegen gaan komen en dat hond staat daar met de staart in de nek en begint tegen mijn dames op te springen. Die denken dan dat ze samen dat hondje wel even kunnen laten weten dat ze dat niet willen. Weten zij veel dat dat hondje een extreem athletisch pitje is .

Ze lopen nu ook met een gigantische ambullreu erbij. Die gaan los en rennen rustig 500 meter bij de baas vandaan. Ik ben zo bang dat als dat teefje op Eva of Cleo klapt die Ambull zijn meisje gaat helpen want dan gaan mijn honden eraan. Dat beest weegt 50 kilo en is een en al gorgelende spiermassa. Als ze mij zien rennen de eigenaren naar de honden en proberen ze te vangen. Dat vind ik ook eng want dat zegt iets.

Misschien doen die honden nooit wat maar ik ben te bevooroordeeld. Wel verwacht ik veel van de eigenaren want dat zijn twee hele grote jonge kerels die wel verantwoordelijk lijken te zijn met hun honden zover dat dan makkelijk is

[Jane Doe]

Hier lopen mijn honden nooit los, gewoon omdat ik ze niet 200% vertrouw met andere honden.
Jammer genoeg wel eens een gevecht meegemaakt, met een loslopende hond en mijn hond aan de lijn.
Heb hem toen moeten smoren, echt de keel dicht geknepen, hij hapte op een gegeven moment naar lucht en toen heb ik hem er kunnen aftrekken.

Bij hem helpt het dus wel, maar het kan niet overal even goed helpen..

[Frenk]

even off-topic:
gister nog bij een hondenloosloopgebied met een meer. daar waren veel honden los. de mijne ook. maar toen een paar speelkanonnetjes weggingen, kwam er een stafford aan met baas. de staff liep los. de staff liep tussen de loslopende honden en mijn hond nog een paar honden naar de staff. die(staff) begon heel zachtjes te grommen. er gebeurde niks. maar die gingen dus met een bal in het water gooien en spelen.

ik ben toen maar wel mijn hond vast gaan maken en ben verder een rondje gaan lopen.

misschien ben ik wel soms te bevooroordeeld. maar ik zie al dat mijn hond achter die hond aan zwemt en die staff gaat even zijn bal beschermen ofzo :N:

ik was liever nog wat bij het meer gebleven. maar ik weet dus echt niet wat ik moet verwachten van zo`n eigenaar en stafford. misschien valt het reuze mee. maar wil er niet achterkomen dat dat niet zo is. er lopen wel vaker staffords daar.

Oh, dat zou ik ook een hele vervelende situatie vinden... En ik denk bij mezelf ook wel "als het niet zou kunnen, dan zouden ze 'm toch niet los laten lopen..." Maar dan bedenk ik me ook meteen dat al die ongelukken waar wij over horen juist gebeuren omdat mensen dus niet zo verantwoordelijk met hun hond omgaan :N:

[Frenk]

Als ze mij zien rennen de eigenaren naar de honden en proberen ze te vangen. Dat vind ik ook eng want dat zegt iets.

Oh man, daar zou ik inderdaad helemaal niet blij van worden nee... :N:

[herejede]

bij ons in de straat woont ook een staff reu, loopt met een lange lijn, en die reu staat er zo bij van, wie doet me wat, baasje vind dat wel stoer.
ik loop meestal naar de overkant toe, want hij zou geen cm uitwijken.
tijdje terug liep ie los, en ik liep daar met pablo aan de lijn, hij zag ons en rende op mijn hond af, en niet vriendelijk, ik blerde nog roep je hond bij je, anders laat ik die van mij los
dat werkte niet en ik liet pablo los, met als gevolg dat ie van mij gelijk in de nek greep van de staff en ermee schudde alsof het een teckel was, op zon moment luistert paab dus ook niet, en ik haal hem er dan af door hem half te laten stikken.

hij wist dat ie fout zat, en de verwondingen vielen mee, daarna nog lang gekletst zonder honden, en nu wijkt hij ook netjes uit

[Majella]

Je mag gerust weten: Ik heb schrik van pitbull(-achtigen). Als ik ze zie in het losloopgebied bij mij in de buurt houd ik mijn hond bij me, mits ze zijn aangelijnd...zie ik dat de hond(reu) in kwestie los is dan maak ik rechtsomkeert en vertrek naar huis.
Ondanks dat ik me theoretisch kan voorstellen dat er heus lieverds tussen zitten wil ik het risico gewoon niet nemen.

Ooit heb ik een vreselijke vechtpartij meegemaakt met een van mijn vorige honden, een Tervuerense Herder reu.
2 pitbulls liepen los en vielen mijn hond aan, hij maakte geen schijn van kans. Eentje kon eraf worden gehaald, maar de ander niet, die beet gelijk vast+ doodschudden.
Dat schudden eerst aan de onderkaak van mijn hond, waarbij de angstschrik me om het hart sloeg, omdat het er even op leek dat hij zijn onderkaak er geheel af zou trekken. De pitbull verpakte zich naar zijn hals. De pit liet niet los na proberen te verstikken, stompen, schoppen, alles was vergeefs...en mijn hond maar janken van de pijn. Ik heb zelfsgeprobeert zijn kaken van elkaar trekken om de grip los te krijgen, dat lukte niet.
Het was een behoorlijke panieksituatie kan ik je vertellen, en totaal lamgeslagen en gewoonweg niet meer weten wat ik/we moesten doen probeerde ik na te denken en mijn hond met lieve woordjes te kalmeren.
De pitbull reageerde op mijn stem en begon te kwispelen...
Dát herhaalde ik nog eens maar nu weer met mijn vingers rond zijn kaken om te kijken of het zo dan lukte om zijn grip los te krijgen... en dat lukte!
Mijn hond kon hard wegrennen terwijl de eigenaar zijn hond bijhield.
De pitbull heeft mijn hond geheel opengehaald... een grote lap huid lag open alsof het een envelop was.
Ook heeft het arme beest zijn hele leven lang last van zijn kaak + oor gehad... het bleef altijd een pijnpunt.

Achteraf bleek dat de eigenaar wist dat zijn honden makkelijk vochten met anderen, maar dat probeerde hij eruit te 'trainen'.... (en bedankt LUL dat je mijn hond als trainingsmiddel ziet). Nog iets later leerde ik dat hij zelfs in een uitzending van de toen beruchte Peter R. de Vries geweest is omdat eerder honden van hem afgenomen waren omdat hij er schijnbaar onverantwoordelijk mee omging.
Dus nee, ik vertrouw geen andere personen meer met de naieve instelling van: als de hond niet te vertrouwen is zullen ze deze niet loslaten...

[lianne05]

@ majella,

Jeetje ik snap heel goed dat je er niks aan vind zou ik ook hebben als ik dit meegemaakt zou hebben!
Wat verschrikkelijk om te zien wat ze je hond aandoen en dan het verscheurende gepiep van je hond.. lijkt me vreselijk!

[parelridder]

(...) Bij een minder felle hond, of eentje die nog geen goede hold heeft kun je dat wel proberen te breken door inderdaad een schop te geven, maar wat als die jouw hond al vast heeft en daardoor vanalles gaat scheuren?

Dat is het probleem ook wat ik vrees bij de optie 'zuurstof afsnijden'. Een hondenriem om doen en 'wurgen' tot de hond los laat van benauwdheid is in ieder geval qua materiaal uitvoerbaar. Of je een riem om de nek van een vechtende hond krijgt, dat is een ander probleem. Maar goed, stel dat dit lukt: het aantrekken van die lijn (anders krijgt de hond het niet benauwd ) is tevens sjorren aan de hond. Dat kan volgens mij enerzijds opfokken en anderzijds geeft het toch risico dat van de andere hond - die tussen de kaken zit - een stuk af scheurt?

[Frenk]

ik blerde nog roep je hond bij je, anders laat ik die van mij los
dat werkte niet en ik liet pablo los, met als gevolg dat ie van mij gelijk in de nek greep van de staff en ermee schudde alsof het een teckel was, op zon moment luistert paab dus ook niet, en ik haal hem er dan af door hem half te laten stikken.

Gezellig. :N:

[Valerie]

(...) Bij een minder felle hond, of eentje die nog geen goede hold heeft kun je dat wel proberen te breken door inderdaad een schop te geven, maar wat als die jouw hond al vast heeft en daardoor vanalles gaat scheuren?

Dat is het probleem ook wat ik vrees bij de optie 'zuurstof afsnijden'. Een hondenriem om doen en 'wurgen' tot de hond los laat van benauwdheid is in ieder geval qua materiaal uitvoerbaar. Of je een riem om de nek van een vechtende hond krijgt, dat is een ander probleem. Maar goed, stel dat dit lukt: het aantrekken van die lijn (anders krijgt de hond het niet benauwd ) is tevens sjorren aan de hond. Dat kan volgens mij enerzijds opfokken en anderzijds geeft het toch risico dat van de andere hond - die tussen de kaken zit - een stuk af scheurt?

Die optie probeer je meestal met de halsband die de bijtende hond al om heeft. In theorie zou je deze bv om kunnen draaien zodat de zuurstof afgesneden worden. Over het algemeen word er toch wel wat geschud (ten minste dat ligt eraan hoe de hond vecht). Het jammere is dat je gewoon weinig keuze hebt. Je moet wat doen. Als je met een breakstick aankomt kan de hond zich ook beter proberen vast te bijten.
Over het algemeen word er rond de nek(vel) een goede hold gezocht wat vrij rekbaar vel/vlees is dus als je er snel bij bent zou ik niet erg bang zijn dat er stukken van je hond worden afgescheurd. Ik denk dat je het over ontzettend zeldzame gevallen hebt als er echt stukken vel/vlees van een hond worden afgescheurd. Als je kijkt bij vechthonden hebben die meestal gewoon gaten of sneeën maar die missen ook geen stukken vlees.

[Chione]

Je mag gerust weten: Ik heb schrik van pitbull(-achtigen). Als ik ze zie in het losloopgebied bij mij in de buurt houd ik mijn hond bij me, mits ze zijn aangelijnd...zie ik dat de hond(reu) in kwestie los is dan maak ik rechtsomkeert en vertrek naar huis.
Ondanks dat ik me theoretisch kan voorstellen dat er heus lieverds tussen zitten wil ik het risico gewoon niet nemen.

Ooit heb ik een vreselijke vechtpartij meegemaakt met een van mijn vorige honden, een Tervuerense Herder reu.
2 pitbulls liepen los en vielen mijn hond aan, hij maakte geen schijn van kans. Eentje kon eraf worden gehaald, maar de ander niet, die beet gelijk vast+ doodschudden.
Dat schudden eerst aan de onderkaak van mijn hond, waarbij de angstschrik me om het hart sloeg, omdat het er even op leek dat hij zijn onderkaak er geheel af zou trekken. De pitbull verpakte zich naar zijn hals. De pit liet niet los na proberen te verstikken, stompen, schoppen, alles was vergeefs...en mijn hond maar janken van de pijn. Ik heb zelfsgeprobeert zijn kaken van elkaar trekken om de grip los te krijgen, dat lukte niet.
Het was een behoorlijke panieksituatie kan ik je vertellen, en totaal lamgeslagen en gewoonweg niet meer weten wat ik/we moesten doen probeerde ik na te denken en mijn hond met lieve woordjes te kalmeren.
De pitbull reageerde op mijn stem en begon te kwispelen...
Dát herhaalde ik nog eens maar nu weer met mijn vingers rond zijn kaken om te kijken of het zo dan lukte om zijn grip los te krijgen... en dat lukte!
Mijn hond kon hard wegrennen terwijl de eigenaar zijn hond bijhield.
De pitbull heeft mijn hond geheel opengehaald... een grote lap huid lag open alsof het een envelop was.
Ook heeft het arme beest zijn hele leven lang last van zijn kaak + oor gehad... het bleef altijd een pijnpunt.

Achteraf bleek dat de eigenaar wist dat zijn honden makkelijk vochten met anderen, maar dat probeerde hij eruit te 'trainen'.... (en bedankt LUL dat je mijn hond als trainingsmiddel ziet). Nog iets later leerde ik dat hij zelfs in een uitzending van de toen beruchte Peter R. de Vries geweest is omdat eerder honden van hem afgenomen waren omdat hij er schijnbaar onverantwoordelijk mee omging.
Dus nee, ik vertrouw geen andere personen meer met de naieve instelling van: als de hond niet te vertrouwen is zullen ze deze niet loslaten...

Wat een hufter, die vent, zo iemand zou een hondenhoudverbod moeten krijgen. Na zo'n incident kan ik mij wel voorstellen dat je, in eerste instantie, schrik hebt van Pitbull'achtigen.

Andere mensen en hun inschattingen vertrouw ik ook al hele lang niet meer, ongeacht ras, that is.

[M@scha]

Als je kijkt bij vechthonden hebben die meestal gewoon gaten of sneeën maar die missen ook geen stukken vlees.

Nou, gelukkig maar

meestal nanna, meestal.

en je weet dat ik de laatste ben die roept dat staffies/pitjes lieve hondjes voor op straat zijn

[Chione]

Als je kijkt bij vechthonden hebben die meestal gewoon gaten of sneeën maar die missen ook geen stukken vlees.

Nou, gelukkig maar

Nou idd, alle 'vecht'honden die onbedoeld in een gevecht, van meestal amper enkele minuten, raken op straat zien er uit als op dat plaatje. Lekker stom om te denken dat dat gelukkig niet gebeurd, dat zulke ontzettend trieste verwondingen voornl. voorkomen bij pro hondengevechten.

Maargoed, toch weer mooi even een vreselijk plaatje kunnen posten.

[Valerie]

Als je kijkt bij vechthonden hebben die meestal gewoon gaten of sneeën maar die missen ook geen stukken vlees.

Nou, gelukkig maar
http://www.zsivanys.nl/shack/dogfighting.jpg" onclick="window.open(this.href);return false;

Nou idd, alle 'vecht'honden die onbedoeld in een gevecht, van meestal amper enkele minuten, raken op straat zien er uit als op dat plaatje. Lekker stom om te denken dat dat gelukkig niet gebeurd, dat zulke ontzettend trieste verwondingen voornl. voorkomen bij pro hondengevechten.

Maargoed, toch weer mooi even een vreselijk plaatje kunnen posten.

Nou ik denk dat als alle honden na een gevecht er zo uit zo zien het hondenvechten wel snel zou stoppen. Moet je steeds een nieuwe hond komen is ook zo duur.
Nee zoals deze foto, dit is gewoon afschuwelijk maar ik denk erg zeldzaam.
Mijn bull terrier had ook met een stafford gevochten en hij had allemaal gaten in zijn hals en poten, net zoals de andere hond en mijn staffordteefje was voor ze bij mij kwam door de andere staffordteef in huis gegrepen en die had ook 2 sneeën. Ik denk dat dat soort wonden vaker voorkomen dan hele happen uit een andere hond.

[Valerie]

Nou idd, alle 'vecht'honden die onbedoeld in een gevecht, van meestal amper enkele minuten, raken op straat zien er uit als op dat plaatje.

Ik vind het vrij naïef om te denken dat vechthonden die met elkaar slaags raken op straat en niet loslaten en met zwaar materieel uit elkaar gerukt moeten worden er maar met een paar sneetjes vanaf komen . Laat staan hoe het eruit ziet als zo'n kreng mijn teckeltje te pakken krijgt. Ook alleen maar wat gaatjes?
Ik word reuze geïrriteerd van dat vergoelijkende gedoe: het is allemaal niet zo erg, het valt allemaal wel mee
NEE, het valt om de dooie dood niet mee.

Ik denk dat een teckel wel wat gevoeliger is dan de gemiddelde hond. Ik weet ook dat als dit soort honden vechten het over het algemeen om wat gaten gaat ja, ook al ziet het er anders uit. Met wat geluk bijten ze in 1x vast en heb je 4 gaten van de hoektanden(met meer geluk bijten ze helemaal niet maar goed dat is een ander onderwerp).

[Chione]

Nou idd, alle 'vecht'honden die onbedoeld in een gevecht, van meestal amper enkele minuten, raken op straat zien er uit als op dat plaatje. Lekker stom om te denken dat dat gelukkig niet gebeurd, dat zulke ontzettend trieste verwondingen voornl. voorkomen bij pro hondengevechten.

Maargoed, toch weer mooi even een vreselijk plaatje kunnen posten.

Nou ik denk dat als alle honden na een gevecht er zo uit zo zien het hondenvechten wel snel zou stoppen. Moet je steeds een nieuwe hond komen is ook zo duur.
Nee zoals deze foto, dit is gewoon afschuwelijk maar ik denk erg zeldzaam.
Mijn bull terrier had ook met een stafford gevochten en hij had allemaal gaten in zijn hals en poten, net zoals de andere hond en mijn staffordteefje was voor ze bij mij kwam door de andere staffordteef in huis gegrepen en die had ook 2 sneeën. Ik denk dat dat soort wonden vaker voorkomen dan hele happen uit een andere hond.

Lola heeft eens een engelse en amerikaanse staff op zich gehad, was beiden heel vlot afgelopen zonder verwondingen bij 1 van de honden. Mja, dat soort verhalen zijn niet zo spannend voor mensen die hun kick uit vreselijke leugens moeten halen.

[Majella]

Je mag gerust weten: Ik heb schrik van pitbull(-achtigen). Als ik ze zie in het losloopgebied bij mij in de buurt houd ik mijn hond bij me, mits ze zijn aangelijnd...zie ik dat de hond(reu) in kwestie los is dan maak ik rechtsomkeert en vertrek naar huis.
Ondanks dat ik me theoretisch kan voorstellen dat er heus lieverds tussen zitten wil ik het risico gewoon niet nemen.

Ooit heb ik een vreselijke vechtpartij meegemaakt met een van mijn vorige honden, een Tervuerense Herder reu.
2 pitbulls liepen los en vielen mijn hond aan, hij maakte geen schijn van kans. Eentje kon eraf worden gehaald, maar de ander niet, die beet gelijk vast+ doodschudden.
Dat schudden eerst aan de onderkaak van mijn hond, waarbij de angstschrik me om het hart sloeg, omdat het er even op leek dat hij zijn onderkaak er geheel af zou trekken. De pitbull verpakte zich naar zijn hals. De pit liet niet los na proberen te verstikken, stompen, schoppen, alles was vergeefs...en mijn hond maar janken van de pijn. Ik heb zelfsgeprobeert zijn kaken van elkaar trekken om de grip los te krijgen, dat lukte niet.
Het was een behoorlijke panieksituatie kan ik je vertellen, en totaal lamgeslagen en gewoonweg niet meer weten wat ik/we moesten doen probeerde ik na te denken en mijn hond met lieve woordjes te kalmeren.
De pitbull reageerde op mijn stem en begon te kwispelen...
Dát herhaalde ik nog eens maar nu weer met mijn vingers rond zijn kaken om te kijken of het zo dan lukte om zijn grip los te krijgen... en dat lukte!
Mijn hond kon hard wegrennen terwijl de eigenaar zijn hond bijhield.
De pitbull heeft mijn hond geheel opengehaald... een grote lap huid lag open alsof het een envelop was.
Ook heeft het arme beest zijn hele leven lang last van zijn kaak + oor gehad... het bleef altijd een pijnpunt.

Achteraf bleek dat de eigenaar wist dat zijn honden makkelijk vochten met anderen, maar dat probeerde hij eruit te 'trainen'.... (en bedankt LUL dat je mijn hond als trainingsmiddel ziet). Nog iets later leerde ik dat hij zelfs in een uitzending van de toen beruchte Peter R. de Vries geweest is omdat eerder honden van hem afgenomen waren omdat hij er schijnbaar onverantwoordelijk mee omging.
Dus nee, ik vertrouw geen andere personen meer met de naieve instelling van: als de hond niet te vertrouwen is zullen ze deze niet loslaten...

Wat een hufter, die vent, zo iemand zou een hondenhoudverbod moeten krijgen. Na zo'n incident kan ik mij wel voorstellen dat je, in eerste instantie, schrik hebt van Pitbull'achtigen.

Andere mensen en hun inschattingen vertrouw ik ook al hele lang niet meer, ongeacht ras, that is.

Die vent hád ook een hondenhoudverbod, maar wie controleert dat?
In zijn geval niemand, want hij kwam er weer mee weg.

Dat soort rassen heeft nu een bepaald imago, een verkeerde uitstraling naar buiten toe.
En hoe begrijpelijk ook dat mensen hun ras verdedigen, diezelfde mensen moeten toch ook toegeven dat juist dat imago er (al dan niet onbewust) voor heeft gezorgd dat ze voor dat ras kozen... hoever zit ik ernaast?

M.

[Valerie]

Dat soort rassen heeft nu een bepaald imago, een verkeerde uitstraling naar buiten toe.
En hoe begrijpelijk ook dat mensen hun ras verdedigen, diezelfde mensen moeten toch ook toegeven dat juist dat imago er (al dan niet onbewust) voor heeft gezorgd dat ze voor dat ras kozen... hoever zit ik ernaast?

M.

Mijlenver



Ik vind ze een ontzettende lieve en vrolijke uitstraling hebben. Het zijn echte clowntjes en ik lig zowat de hele dag in een deuk om de rare dingen die ze doen. Daarnaast zijn het uitermate goede knuffels. Ik vind hun karakter zo mooi, dat ik de mogelijke hondagressiviteit op de koop toe neem. Dit ras past het beste bij mij, dus waarom een ander nemen?

[Valerie]

Ja dat klopt, net zoals de chihuaha's in tasjes, de "politie" herders etc.
Ik denk zelf dat ook vaak ongelukken gebeuren omdat mensen het karakter van de stafford onderschatten. Van oh, met een goede opvoeding doen ze niets. Of die van de buren kon ook met andere honden, dus de mijne ook. Of ik heb hem goed gesocialiseerd, hij zal nooit wat doen.

[M@scha]

tara heeft zo'n lekker bekkie!

dan nog maar even promoten met mijn staff...

[Mojuan]

Ik heb het nog nooit meegemaakt dat een Staf absoluut niet los wilde laten.
Gelukkig maar, want ik zou denk ik gek worden.
Schoppen, schreeuwen ed werkt idd niet, dat maakt alles erger, je fokt de hond nog meer op.

Ik heb het één keer meegemaakt dat Romeo in een serieus gevecht terecht kwam.
Hij was aan het spelen met een SBT teefje, en plots hadden ze samen de zelfde stok vast.
Beide waren niet van plan om los te laten, en ineens klapten ze in elkaar.
Ik ben toen heel rustig gebleven.
Ik en de eigenaresse van de SBT hebben eerst geprobeerd om de poten op te tillen, dat hielp niet.
Toen wilde ik met mijn handen Romeo's bek openmaken (ik weet dat dat kan bij hem) maar toen werd ik per ongeluk gebeten door haar hond.
Ze had mijn hand vast tussen haar hoektanden, en toen zei ik tegen haar: je bijt me?!
Op een heel vragende en teleurstellende toon.
Ik trok mijn hand niet weg, en toen liet ze los, ze had door dat ze mij te pakken had ipv Romeo.
Het is echt een wonder dat ik toen niet flauw ben gevallen, want ik kan er niet tegen als ik een wond heb.
Bij een ander heb ik daar geen last van.

Toen besloten we om de honden maar grof uit elkaar te trekken, ondanks dat haar hond dat wat scheuren zou hebben.
Dit hebben we gedaan omdat ik niets meer kon met één hand.

Romeo heeft niets overgehouden aan dat gevecht, maar dat teefje had overal verwondingen.
Ik heb uiteraard alle kosten van de dierenarts betaald uit eigen zak.
We wilden er geen verzekering aan te pas laten komen omdat we bang waren ivm de RAD, haar hond had nml geen stamboom. En je weet maar nooit.

Dat incident heeft heel wat met me gedaan, sinds die dag mogen mijn honden absoluut niet spelen met stokken of balletjes of wat dat ook buiten op straat.
Want dat is de trigger geweest.
De enige momenten dat ze wel mogen spelen met een bal oid is als ik met ze speel, dus alleen samen met mij, geen enkele hond.

Hier in huis liggen ook geen speeltjes, alles is opgeborgen, en ik bepaal wanneer er gespeeld wordt en wanneer het over is.
Het zou maar gebeuren dat ik niet thuis ben en ze ruzie krijgen om een stom flostouw ofzo.

Nee, Staffies zijn over het algemeen echt geen lieverdjes met andere honden.
Dit heb ik door schade en schande geleerd.
Ik wist het wel, maar heb nooit beseft hoe dat in het dagelijks leven is.
Romeo was mijn eerste hond, en mijn eerste Staf, Julia de tweede en de laatste Staf.
Misschien ooit dat we nog wel eens een Staffie willen, maar die leert dan van pup af aan met een muilkorf lopen.
Gewoon voor de zekerheid, omdat er altijd wel honden los lopen, omdat er altijd wel iets kan gebeuren dat je niet verwacht.

Maar ik vermoed dat ik nooit meer een Staf wil als ik eenmaal een sociale kameraad heb gehad die leuk is voor in het bos, voor op het strand, voor bij de hondenschool etc etc.
Wat zal dat genieten zijn!

[Frenk]

Maar ik vermoed dat ik nooit meer een Staf wil als ik eenmaal een sociale kameraad heb gehad die leuk is voor in het bos, voor op het strand, voor bij de hondenschool etc etc.
Wat zal dat genieten zijn!

Echt niet onaardig bedoeld voor mensen die andere keuzes maken, maar Paula, ik gun het je zo. Je verlangen om dat soort dingen te kunnen doen klinkt echt door in je berichten, terwijl je tegelijkertijd ook van je eigen honden geniet. Ik vind dat onwijs knap.

[duitse herder]

Maar ik vermoed dat ik nooit meer een Staf wil als ik eenmaal een sociale kameraad heb gehad die leuk is voor in het bos, voor op het strand, voor bij de hondenschool etc etc.
Wat zal dat genieten zijn!

Ik heb 2 moeilijke honden gehad die niet sociaal waren met alle andere honden. Dus altijd snel aanlijnen als ze ooit loslopen, veel aan de riem lopen, nooit naar bossen. Sinds ik nu een sociaal teefje heb, gaat er een wereld voor mij open. Ik kom losloopgebieden tegen waarvan ik niet eens wist dat die bestonden, laat staan zo mooi waren. Eindelijk gewoon lekker ontspannen lopen, wel blijf je altijd opletten.

Toch denk ik dat je beter kan beginnen met een moeilijke hond en dan een sociale treffen, dan dat je altijd sociale hebt gehad en opeens er achter komt dat huidige hond niet sociaal is Je leert weer een heleboel van een moeilijke hond namelijk en de band is ook anders

[Mojuan]

Maar ik vermoed dat ik nooit meer een Staf wil als ik eenmaal een sociale kameraad heb gehad die leuk is voor in het bos, voor op het strand, voor bij de hondenschool etc etc.
Wat zal dat genieten zijn!

Echt niet onaardig bedoeld voor mensen die andere keuzes maken, maar Paula, ik gun het je zo. Je verlangen om dat soort dingen te kunnen doen klinkt echt door in je berichten, terwijl je tegelijkertijd ook van je eigen honden geniet. Ik vind dat onwijs knap.

Oh ja, ik geniet met volle teugen van mijn honden.
Er zijn zoveel mooie en positieve kanten aan ze, en die kanten benut ik dan ook zoveel ik kan.
Maar er is idd een heel diep verlangen om bepaalde dingen met een hondenmaatje te kunnen doen die ik nu niet kan.
Er zijn gewoon beperkingen.
Maar dat wil niet zeggen dat ik niet ontzettend veel van ze hou, en heel blij ben dat ze in mijn leven zijn.
Ze geven me zoveel moois.

[Mojuan]

Toch denk ik dat je beter kan beginnen met een moeilijke hond en dan een sociale treffen, dan dat je altijd sociale hebt gehad en opeens er achter komt dat huidige hond niet sociaal is Je leert weer een heleboel van een moeilijke hond namelijk en de band is ook anders

Zeg dat wel, ik heb ontzettend veel geleerd van en door Romeo.
Heel erg veel zelfs.
Dit is allemaal met vallen en opstaan gegaan, ik heb zoveel fouten gemaakt.
Maar daardoor weet ik nu wel wat ik weet, en kan ik wat ik kan.
En wat je zegt, de band is anders, heel speciaal.

Want Julia is wel sociaal, en met haar heb ik een heel ander soort band.

[wilma23]

[quote="Paulala"]Ik wist het wel, maar heb nooit beseft hoe dat in het dagelijks leven is.
quote]

Dat heb ik dus ook heel erg, je leest en hoort wel van andere eigenaren als je een ras hebt wat moeilijk is met soortegnoten, hoe het is en dat ze er niet mee kunnen.
Maar pas als je het zelf meemaakt dan besef je pas hoe moeilijk het eigenlijk is.
Wij hebben dat met onze teef en ik vind het dan zo jammer dat als je naar het bos gaat en het is er drukker dat ze niet los mag, of dat ze gewoon niet mee kan op visite ook met wandelen dat je maar een blokje om loopt of oversteekt.
Altijd je ogen en oren overal en extra alert en iedere keer maar weer moeten uitleggen waarom ze is zoals ze is.
Ik vind het moeilijker en zwaarder dan ik had verwacht.
Ik hou zielsveel van mn meissie maar deze kant van haar karakter vind ik heel erg moeilijk.