Elly* schreef:Komt het harlekijn alleen bij de Duitse dog voor? Of is het ook wel eens bij andere rassen/kruisingen gezien?
Voor zover ik weet niet.
Maar het zou goed kunnen dat de mutatie er wel is bij andere rassen/kruisingen maar dat het alleen zichtbaar wordt bij merle natuurlijk.
Het is allemaal nog niet helemaal duidelijk, anders kon ik er meer over vertellen, maar helaas kan ik dat dus niet
Merle is overigens een mutatie die bij de verschillende rassen die het hebben verschillend is, genetisch.
Lastig uit te leggen maar ongeveer zo:
merle komt in meerdere rassen voor en is over het algemeen niet volledig gelijk in phenotype. Teckels, collies of DD, ze verschillen in uitingsvorm wat merle betreft en ook de ontwikkeling van het patroon en de eventuele bijverschijnselen verschillen per ras.
De mutatie die verantwoordelijk is voor merle is in 2006 gevonden en ligt niet zo simpel: Een gen is feitelijk een reeks eiwitten. Hoe langer de reeks, hoe meer mutaties er inzitten.
Mutaties zijn op zich heel normaal: ze zijn als het ware de ontwikkeling van het DNA van een wezen.
Een nieuwe eigenschap is een mutatie, want mutatie is feitelijk een verandering, maar je zou het ook aanpassing kunnen noemen. Vaak is een mutatie enkelvoudig: een eiwit verandert iets van structuur en daardoor verandert de eigenschap.
Maar soms, en dat is zo in het geval van merle, is het niet enkelvoudig mutatie maar een tussenvoeging van een of meerdere basisparen.
Bij merle blijkt het zo te zijn dat de eigenschap ontstaat door tussenvoeging van een variabel aantal basisparen.
Variabel, omdat het per ras blijkt te verschillen, en vaak ook per individu.
En die tussengevoegde basisparen lijken de problemen te geven bij de ontwikkeling van het gen zelf.
Het gen voor harlekijn is niet gevonden, maar wel is duidelijk dat het gaat om een gen dat de merle-factor bij D beïnvloedt. Er zijn tot nog toe enkele genen uitgesloten (dat is ook wat waard), maar welke het exact veroorzaakt weten we dus nog niet.