fleurie schreef:Wat een weelde dat veel van jullie zoveel thuis kunnen zijn, helaas sinds ik alleen ben zijn mijn honden veel meer alleen, ik werk nu fulltime, wel vlakbij huis (5 min) en tussen de middag ben ik een uur thuis. Ik zou het liever anders zien maar er moet toch brood op de plank komen, en een dagopvang voor 4 honden kan ik me niet veroorloven. Op mij zal ook best commentaar te leveren zijn, natuurlijk is het het allermooiste als er 24/7 iemand bij de honden is, maar ik zou toch niet aan een leven zonder honden moeten denken, en ik kan me heel goed voorstellen dat er meer mensen zijn die dat hebben en daarnaast fulltime werken. Maar goed, ik heb er wel 4, ze zijn het gewend en veroorzaken geen overlast als ik er niet bij ben (regelmatig gevraagd aan buren), ze zijn drukker als ik wel thuis ben. Ik moet ook wel zeggen dat al mijn vrije tijd voor de honden is, ik voel me al schuldig genoeg dat ik niet de hele dag bij ze kan zijn. Ik heb verder geen hobbies, mijn honden zijn mijn passie.
Nou ja, 'weelde', je weet natuurlijk niet wat een ieder er voor in moet leveren. Minder werken houdt in: minder inkomsten. En als je niet minder gaat werken maar kiest voor opvang lever je daar- in financieel opzicht - ook op in en verder kost het tijd en moeite (halen, brengen etc..).
Maakt allemaal niet uit, je doet het omdat je gekozen hebt voor honden.
In jouw geval: vier honden bij elkaar, is het 'alleen zijn' sowieso een ander verhaal dan als het gaat om een enige hond. wink:
Voor TS, je schrijf dat je over een tijdje minder kunt gaan werken. Dat lijkt mij een geschikt moment om aan een hond te beginnen.
Het moet toch ergens vandaan komen.
