Tessa is zo'n lekker ding, stik eigenwijs, en luisterd alleen als ze wil (of echt moet), maar dan moet ze niet te ver af zijn.
De laatste tijd gaat het overigens steeds beter, ze blijft ook veel beter in de buurt en ik maak me ook geen echte zorgen meer, als ze even uit zicht is.
Gisteren moest ik wel erg lachen om die troel. We waren op het Leesten en vlak bij de plek waar ik het poortje uit wilde om naar huis te gaan roken Luuk en Tessa een konijn. Moest wel een konijn zijn, want dat is het enige waar Luuk op reageert

. Dus die twee er vandoor, okee ik pak maar even het bankje, zodat ze even hun gang kunnen gaan. Na een minuut of 10 komt Luuk langs en ik roep hem bij me. Geen probleem, maar ik zie Tessa langs scheuren en roep haar ook. Ja doeg, denkt ze, jij zit daar lekker, dan kan ik nog wel even verder sjeezen en weg is ze weer

. Even later komt ze weer voorbij en ik probeer het, eigenlijk tegen beter weten in, nog maar een keer. En weer vond ze dat ze belangrijker zaken te doen had. Ze had ook echt zo'n kop van 'wat nou

, jij zit daar toch goed?'.
Toen ben ik maar weggelopen en binnen een minuut stond ze naast me

.
Gek he, ik kan daar toch zo'n lol om hebben. Hebben jullie dat nou ook?
Groetjes Liesbeth en een lebber van Luuk.
Tessa 07-03-2007 --- 15-03-2018